"Op dit moment heb ik een beetje de houding: 'Nee, tenzij.' Ik waak ervoor dat D66 gaat meedoen aan zo'n grijs kabinet. Er zijn vier thema's waar ik echt wat aan wil veranderen: de arbeidsmarkt, de woningmarkt, kennis en onderwijs, klimaat en energie. Deze vier punten hebben ook te maken met de aanpak van de crisis. En dan is het niet van 'D66 krijgt er een miljard voor onderwijs bij en klaar.' Nee, dat zal écht anders moeten." Alexander Pechtold uit zijn terughoudendheid over regeringsdeelname in een interview met gratis dagblad Metro (pdf, p.6). Zijn terughoudendheid blijkt echter niet bijzonder groot, want twee zinnen later zegt hij dat "D66 vindt dat als je de kans hebt het ook moet doen." Het is de paradox van de oppositiepartij van het jaar 2008: D66 is de bestuurderspartij bij uitstek, maar regeren is halveren. Gelukkig kent Alexander Pechtold de sleutel tot het succes voor zijn partij, zoals dat zich de afgelopen tijd in de gunstige peilingen uitdrukte: "Jezelf zijn. Deze generatie kiezers ruikt als geen ander of je bent wie je bent en of je meent wat je zegt." Of Pechtold zichzelf kan zijn, kunnen we vanavond beoordelen, wanneer hij tegenover Margriet ter Linden zit in het VPRO-programma Zomergasten.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“We worden links en rechts ingehaald door landen die met hun nationale stimuleringsprogramma?s wel investeren in kennis. Ik zie geen enkele ambitie. Dit kabinet heeft de aandacht voor wetenschap alleen maar laten verslappen.”
Sylvester Eijffinger, hoogleraar economie in Tilburg, is niet erg tevreden met het kennisbeleid van dit kabinet. Er is weinig ambitie, er is geen visie en er is ook nog eens te weinig geld: volgens Eijffinger moet Nederland de investeringen in onderzoek en ontwikkeling minstens verdubbelen.
In februari had de werkgroep Kennisinvesteringsagenda van het Innovatieplatform een soortgelijke kritiek (pdf, p.9):
“Maar we verliezen terrein. […] Om niet verder achterop te raken, zal ook Nederland in de versnelling moeten.”
De vraag is natuurlijk of dit tandeloze kabinet iets met deze aanbevelingen zal doen. Wat het innovatieplatform zegt, vindt maar nauwelijks politiek gevolg, zelfs met (of misschien juist door) Balkenende als voorzitter. Tenzij het om een eiland in de vorm van een tulp gaat natuurlijk.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Joe Jackson, de vader van Michael Jackson, heeft op een galadiner in Los Angeles eindelijk uit de doeken gedaan hoe de geplande concertreeks van wijlen zijn zoon Michael toch doorgang kan vinden. Sinds de afscheidsdienst van Michael zijn diens kinderen fulltime in training om de concertreeks tot een succes te maken.
Prince Michael (12), Paris (11) en Blanket (7) zullen ‘de grootste show ooit’ neerzetten, aldus de trotse opa. “Ik herken talent als ik het zie, en deze kinderen hebben het helemaal in zich.” Een uitgebreid team van choreografen, zanginstructeurs en stylisten begeleidt de aanstaande kindersterren op hun weg naar de top. Aangezien Jacko zijn kinderen altijd beschermd heeft opgevoed, kost het een enorme inspanning van de kinderen om het oefenschema voor de concerten goed te volgen. Zo hebben ze sinds de dood van hun vader geen onderwijs ontvangen (“het was toch vakantie”) en zijn ook hun sociale activiteiten teruggeschroefd (“vrienden gaan, familie blijft”).
Joe is laaiend enthousiast over de resultaten tot nu toe. Blanket blijkt precies de falsetto te hebben voor de vroege werken, Paris kan de upbeat Michael uit de adolescentie het beste vertolken en op de frêle schouders van Prince Michael ligt de taak om de fakkel van zijn volwassen vader te dragen. Jackson: “Toen ik mijn eigen kinderen opleidde om de grootste sterren ter wereld te worden, was er natuurlijk maar heel weinig. Een stoffer en blik, dat waren de microfoon en het drumstel. En de danspasjes waren er ook nog niet natuurlijk: als je nu die drie synchrone moonwalkjes ziet, springen de tranen in je ogen.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Legale truc voor goedkopere treinreis
Maar de NS gaat er wel iets tegen doen.
“Mr al-Megrahi did not show his victims any comfort or compassion. They were not allowed to return to the bosom of their families to see out their lives, let alone their dying days, but that alone is not a reason for us to deny compassion to him and his family in his final days. (…) it is my decision that Mr Mr Abdelbaset Ali Mohmed Al-Megrahi (…) be released on compassionate grounds and be allowed to return to Libya to die.”
De woorden van de Schotse Minister van Justitie Kenny MacAskill bij de vrijlating van Abdelbaset al-Megrahi tonen de gemengde gevoelens van velen die betrokken waren bij de Lockerbie-aanslag in 1988. Al-Megrahi werd in 2001 schuldig bevonden aan die aanslag en tot (minstens) 20 jaar cel veroordeeld. Nu heeft hij een terminale vorm van prostaatkanker.
Al-Megrahi heeft altijd volgehouden onschuldig te zijn en er zijn inderdaad genoeg redenen om op zijn minst te twijfelen aan de juistheid van het gerechtelijk onderzoek.
Schuldig of niet, nu al-Megrahi in Libië is aangekomen, zal Libiës grote leider (en één van de slechtst geklede regeringsleiders) hem een dezer dagen voor de verzamelde pers als een verloren zoon aan zijn borst drukken en op het schild hijsen. Over elf dagen is Khadaffi 40 jaar aan de macht.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Onderstaand stuk is van Miguel Sloendregt, het verscheen eerder op het Haagsche Weblog.
Als een wat knullige actiewebsite van een wat knullig GroenLinks-raadslid in Den Haag bijna alle Nederlandse media en zelfs zowaar NOS Teletekst haalt, dan moet er wel wat aan de hand zijn in Den Haag.
Rietveld zegt dat hij niet wil demoniseren, maar stelt wel, ik citeer:
Tot nu toe blinkt de PVV uit op drie terreinen:
* het eenzijdig en vooringenomen interpreteren van maatschappelijke gebeurtenissen
* het aandragen van oplossingen die om uiteenlopende reden niet mogen of niet werken
* geen enkele bereidheid tot het sluiten van compromissen.
Geen haar op mijn hoofd die eraan denkt ooit PVV te stemmen, maar ik zet hier toch drie kanttekeningen bij.
Ten eerste hebben alle politieke partijen, ook Rietvelds eigen GroenLinks, er een handje van maatschappelijke gebeurtenissen eenzijdig en vooringenomen te te interpreteren. Als je immers al een waterig compromis klaar hebt voordat je het gaat sluiten heb je m.i. geen verhaal. Beste recente voorbeeld was de PvdA tijdens de verkiezingen voor het Europees Parlement.
Ten tweede werken de oplossingen van een oppositiepartij zelden, en wel om de simpele reden dat ze zelden uitgevoerd worden. We weten dus helemaal niet of de oplossingen wel werken. Dat is het wezen van oppositie. De oplossingen mogen ook niet, een oppositiepartij is immers in de minderheid en dus niet in de positie om de oplossingen om te zetten in beleid.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Afgewezen PVV-kandidaten richten Partij voor Venlo op
“[Mijn] eer en waardigheid zijn aangetast. Je kan iemand niet zo behandelen”.
Ramadan vecht zijn ontslag als ‘speciaal integratie-adviseur’ van de gemeente Rotterdam aan. Hij noemt de suggestie van de stad dat hij het Iraanse regime steunt door een programma op een Iraanse nieuwszender te presenteren “simplistisch en naïef”.
Volgens Ramadan is Wilders verantwoordelijk voor zijn ontslag. Door hem is het politieke klimaat zo veranderd dat tot ontslag is overgegaan.
Islamitische lesbiënne directeur instituut voor vrouwengeschiedenis
Saskia Wieringa: “De liberale islam heeft de toekomst.”
Ingehuurd door de CIA, nog wel…
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.