Wie van de drie: wil de echte Maria Magdalena nú opstaan ? (I)

Floral Shoppe (2011) van Macintosh Plus (een van de vele aliassen van Ramona Xavier) heeft de eer het eerste album te zijn dat als vaporwave werd gedefinieerd en wordt beschouwd als het meest toonzettende album voor het genre. Haar vaporwave-stijl lijkt weinig op James Ferraro’s chaotische gesampelde Windows95-tunes (de CT van gisteren), hoewel het vertragen en vervormen van samples van R&B- en soulnummers nou ook niet altijd prettige muziek oplevert – maar goed, je moet het dan ook ironisch beluisteren. Vaporwave is in feite kitch in overdrive – zie de cover. (De Twin Towers refereren aan de ongeschreven regel dat artiesten geen samples van na 9/11 gebruiken.) Dit nummer (‘Geography’) is opgebouwd uit een uitgerekt sample van een oud computerspel.

Net als Oneohtrix Point Never, die we gisteren in de Closing Time hadden, wordt James Ferraro beschouwd als een van de pioniers in het genre ‘vaporwave’. Dit genre ontstond zo’n tien jaar geleden online als een ironische bewerking van feelgoodmuzak, opgebouwd uit samples van lounge- en liftmuziek, wat je hoort als je in de wacht staat, de openingstune van Windows, de niksige deuntjes onder een informatieve video. Deze muzak – ‘corporate mood music’ – klinkt optimistisch en hoopvol maar uiteindelijk is het vaag, vervreemdend en leeg, zo leeg als onze consumptiecultuur en het hyperkapitalisme. Niet voor niets doet het woord vaporwave denken aan vaporware.