Tot drie weken geleden had ik nog nooit van Sifan Hassan gehoord. Tot drie dagen geleden had ik nog nooit van Sevdaliza gehoord. Zonder de Olympische Spelen had ik waarschijnlijk nog steeds niet van Sifan Hassan gehoord. Zonder Zomergasten nog steeds niet van Sevdaliza. (Van de Snollebollekes had ik overigens wel gehoord. Maar dat terzijde.) Zegt dat iets over mij? Ongetwijfeld. Maar het zegt volgens mij vooral iets over Nederland. Sifan Hassan is niet bekend in Nederland omdat atletiek in Nederland alleen bestaat als de Olympische Spelen bezig zijn. Sevdaliza is niet bekend in Nederland omdat er naast de Snollebollekes nu eenmaal niet al te veel kan bestaan. In een groot deel van de rest van de wereld is Sevdaliza daarentegen wereldberoemd. Haar nummers zijn miljoenen keren beluisterd, haar video’s honderdduizenden keren bekeken. In de voorbereiding van Zomergasten met Sevdaliza heb ik een aantal van haar video’s tot mij genomen. Om eerlijk te zijn: zowel de muziek als de video’s van Sevdaliza vallen niet allemaal binnen de grenzen van mijn smaak, ook al zijn die grenzen (vind ik zelf althans) behoorlijk rekbaar. De video’s die ik heb gezien zijn me te bombastisch. Haar muziekstijl zag ik omschreven als futuristische r&b. Het gevoel dat mij wel vaker met dit genre bekruipt: wanneer begint het nummer nou? De nummers die ik van Sevdaliza zag, hadden een belofte in zich die maar niet werd ingelost. Dat levert bij mij een gevoel van frustratie op. Zoals sommige van haar nummers mij tot aan het einde toe het gevoel geven dat ze nog moeten beginnen, zo had ik dat ook met deze aflevering van Zomergasten. Het kwam maar niet echt op gang.
Vrolijke zomermuziek! En nu echt! Net als afgelopen zaterdag uit de gezamenlijk muzieklijst van wat collega’s van kantoor – je moet wat, als je elkaar meer dan een jaar niet of nauwelijks kan zien, toch? Khruangbin maakt vrolijke edoch wat vaag psychidelische rockmuziek, afgaande op dit nummer. Leuk genoeg om meer van uit te checken, als je het mij vraagt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Arthur, je brieven vond ik terug op zolder,
(ach Arthur, das is lang geleden, ik was net zeventien),
die je lang geleden schreef. Ik heb ze bewaard. Ik ben Catherine.
Ach, Arthur, wat was ik verliefd, maar er was mijn vader.
Er waren vermaningen, Arthur, bedenk, je had geen opleiding,
Geen betrekking, op de boulevard rookte je je pijpje ondersteboven.
De burgers spraken er schande van. Je had dat bravoure.
Je had je gedichten, aute, aute beau, je schokte de burgerij.
Arthur, ik beminde je innig, maar je sprak van Afrika,
Je sprak van zee en horizon. In je ogen glinsterde goud,
Maar ik wilde vastigheid,
Geen dronken boot met grillige vaart.
Ik vond het, bakvis dat ik was, heerlijk, om met mijn hoofd
Op jouw schouder te kijken naar de rivier.
En jij maar praten, en jij maar ratelen.
Een zoete woordenstroom.
Arthur Rimbaud
LONGREAD - In deel I had ik het naar aanleiding van de huidige tentoonstelling over Maria Magdalena in het Catharijneconvent in Utrecht over de bijbels-historische Maria Magdalena en de overige belangrijkste Maria’s uit de evangeliën. Deel twee gaat over de andere verschijningsvormen van Maria Magdalena: in de kerkgeschiedenis, de legendevorming, de Maria Magdalena in de gnostische geschriften en tenslotte enkele woorden over de invented tradition inzake Maria Magdalena. Tevens zal ik als dit te pas komt commentaar geven op artikelen uit de catalogus, behorende bij de tentoonstelling.
Maria Magdalena in de geschiedenis van de kerk van Rome
In deel I hebben we gezien dat het vóórkomen van diverse Maria’s in het Nieuwe Testament voor de oppervlakkige lezer aanleiding kon geven tot misverstanden. Twee dames, waarvan één een “zondares” en de ander, Maria van Bethanië, iemand die aan de voeten van Jezus geboeid naar zijn woorden zat te luisteren, die beiden Jezus’ voeten afdroogden met hun haren, dat kon niet lang goed gaan. Bovendien kende men vroeger niet de wetenschappelijke schriftkritiek, exegese en hermeneutiek zoals men die vandaag de dag beoefend. Men las, vooral ten tijde van de Late Oudheid en de Middeleeuwen, de tekst meer symbolisch, allegorisch. Zie bijvoorbeeld het commentaar op het Hooglied door Gregorius de Grote (Expositio de Canticum Canticorum) waarbij hij de liefde tussen bruidegom en de bruid uitlegt als de verhouding tussen Christus en de kerk.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Sevdaliza is vanavond Zomergast. Ze kwam hier al eens voorbij, maar Sevdaliza kun je heel goed meerdere keren aanbevelen en bovendien is dat al bijna vijf jaar geleden toen ze nog voor velen een onbekend aanstormend talent was en zijn we nu een EP en twee albums verder. Het nummer ‘Rhode’, van haar laatste album Shabrang (2020), gaat over “femininity in it’s raw undiluted self”. En wat dat dan is of zou moeten zijn, zou vanavond weleens een thema kunnen zijn.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Ja, deze vraagt waarschijnlijk wat uitleg. Op mijn werk hebben we met wat mensen een Spotify-lijst gemaakt met vrolijke zomermuziek. En naast een heleboel bekende dingen, komt daar af en toe iets (voor mij) obscuurs en vaags langs dat intrigeert. Zoals de cover van het nummer Zombie (van The Cranberries) door Ran-D, een Nederlandse harstyle DJ.
Wellicht denk je nu “dat klinkt als een slecht idee”, maar naar mijn bescheiden mening, nope, dat is het niet! Wie overigens nieuwsgierig is naar mijn vrolijke zomermuziek hoeft hier maar op de site door mijn Closing Times te zoeken.
Ik had er nog nooit van gehoord, van Lorna Shore, maar kwam ze toevallig tegen in een lijstje met ‘vette metal uit 2021’. Hoewel er puristen zijn die het daar niet mee eens zullen zijn, want het is deathcore en “is deathcore eigenlijk wel echt metal???” Maar goed, zoals wel vaker geldt: fuck de puristen. To the Hellfire is een vet liedje (en in ieder geval niet braaf en conventioneel).
Overstromingen, bosbranden, virussen… Je zou bijna zeggen, hier klinkt God’s song.
Randy Newman bedacht deze satirische psalm. Later talloze keren door anderen uitgevoerd. Daar noemen we er een paar van. Om te beginnen die van Mathilde Santing, die een heel album met Newman-nummers bracht. Volgens Randy Newman een erg geslaagd project.
Hier Santing in ‘De show van je leven’ (1999), waarin Astrid Joosten de toen 80-jarige acteur Ton Lutz ontving.
Eindelijk weer eens iets wat lekker schuurt en wringt (…) Ik vond het allemaal toch wel erg conventioneel en braaf worden, deze rubriek, over de laatste maanden.
Aldus een onzer reageurs.
U wilt muziek die schuurt? Wat dacht u van schuurpapiermuziek?
Okee, beetje flauwe reactie op die reactie. Maar de uitvoering van het symfonieorkest hierboven roept wel de vraag op: Does humor belong in music?
Daar is afdoende antwoord op gegeven door Frank Zappa. Laten we ook eens een Zomergasten-keuzefilm doen: Kijk naar de volledige Does humor belong in music?, dat meteen al schurend begint….
Lang, héél lang geleden had ik een (metal)programma bij een lokaal radiostation, samen met een vriendin. Eén van de bandjes die ik daar graag langs liet komen was Death, en met name werk van hun rond die tijd uitgekomen CD The Sound of Perseverance. Mijn favoriet was Story to Tell.
Niet zozeer omdat het zoveel beter was dan de andere liedjes (ze waren en zijn vrijwel allemaal geweldig), maar vanwege de vele breaks, waardoor vriendin in kwestie minstens 5x gedurende het nummer een hartverzakking kreeg omdat ze (onterecht) dacht dat het nummer was afgelopen terwijl wij nog zaten te kletsen en nog geen nieuw plaatje hadden klaargezet.
Brian Eno maakte het ambient-album Music for Airports (1972), Chino Amobi maakte in 2016 het album Airport Music For Black Folk.
Deze korte tour binnen het genre vaporwave eindigt (voor nu) met het duo 2 8 1 4, omdat zij wilden laten zien dat je vaporwave kunt maken zonder de geijkte muzaksamples te gebruiken. Het album Birth Of A New Day klinkt… luisterbaar, mooi, overwegend soothing zelfs, met hier en daar wat donkere randjes. Hoe je hierin nu nog een ironische versie van ‘corporate mood music’ of feelgoodmuzak moet horen is mij een raadsel, maar je kunt je afvragen of vaporwave überhaupt niet gewoon een bullshitgenre is dat echt had kunnen zijn.