Kunst op Zondag verkent online archief Surinaamse School

Het Stedelijk Museum (Amsterdam) heeft tijdens het afgelopen coronajaar een expositie georganiseerd over de Surinaamse School. Hierin werden ruim 100 werken van 35 kunstenaars getoond uit de periode 1910-1985. Mede door alle beperkende maatregelen hebben veel mensen deze expositie niet gezien. Het museumteam biedt nu een online tentoonstelling aan zodat iedereen de kans krijgt om alsnog kennis te maken met de Surinaamse School. [caption id="attachment_333960" align="aligncenter" width="350"] Bidvrouwtjes in de Palmentuin (1964) © Ron Flu, Collectie Stedelijk © foto Gert-Jan van Rooij.[/caption] Wat is de Surinaamse School? Surinaamse School richt zich op de Surinaamse kunstgeschiedenis die verweven is met de Nederlandse. In 1995 presenteerde het Stedelijk de tentoonstelling Twintig jaar beeldende kunst in Suriname, 1975-1995. De expositie in 1995 was een co-creatie van Chandra van Binnendijk en Paul Faber. Na de primeur in het Surinaams Museum in Paramaribo was de tentoonstelling in Amsterdam te zien. [caption id="attachment_333961" align="aligncenter" width="450"] De schaakspelers (1973) © Quintus Jan Telting, Collectie Stedelijk © foto Gert-Jan van Rooij.[/caption] Waarom een expositie in 2020/21? De viering van 45 jaar onafhankelijkheid in Suriname was de directe aanleiding voor deze tentoonstelling. Onze gedeelde geschiedenis speelt hierin een belangrijke rol. Door de langdurige Nederlandse koloniale overheersing was er bijvoorbeeld gebrek aan (bevoegd) kunstonderwijs in Suriname. Hierdoor waren studenten lange tijd aangewezen op Nederlandse kunstopleidingen. Veel (afgestudeerde) studenten zijn na hun studie permanent of tijdelijk naar Suriname teruggekeerd. [caption id="attachment_333962" align="aligncenter" width="450"] Zonder titel - 1981 (400-jaar-verzet-en-strijd Suriname) © Rene Tosari, Stedelijk Museum (allen linosnede op papier) © foto Gert-Jan van Rooij.[/caption] Kenmerken van de Surinaamse kunst De artistieke vorming in Suriname ontwikkelde zich tegen de achtergrond van groeiend nationalisme, processen van dekolonisatie en de vorming van een eigen natie. Deze ontwikkelingen zijn onder meer van invloed geweest op de artistieke beweging tussen Suriname en Nederland. De verbeelding van de eigen geschiedenissen, spiritualiteit en het alledaagse zijn belangrijke onderwerpen. Deze thema’s worden in realistische, abstracte en expressionistische stijlen tot leven gebracht. Er zijn ook kunstenaars die met hun artistieke werk het activisme bevorderen van een (cultureel) onafhankelijk Suriname. [caption id="attachment_333964" align="aligncenter" width="450"] Surinaamse School screenshot online archief (19.11.2021).[/caption] Het Stedelijk en de Surinaamse School Rein Wolfs, directeur Stedelijk Museum Amsterdam: “De historische collectie van het Stedelijk omvat slechts een aantal werken van Surinaamse kunstenaars. Dankzij de vele bruikleengevers uit Suriname en Nederland konden we deze tentoonstelling realiseren. Zij stelden het museum in staat om verschillende perspectieven op de Surinaamse schilderkunst te presenteren en hun plek in het collectief geheugen verder te bestendigen.” [caption id="attachment_333965" align="aligncenter" width="450"] Surinaamse School team samenstelling expositie © foto Gert-Jan van Rooij.[/caption] Online archief Surinaamse School nu open De expositie Surinaamse School was een viering van de Surinaamse kunst in al haar verscheidenheid en diepgang. Om permanent aandacht te geven aan de kunst en de kunstontwikkelingen in Suriname heeft het Stedelijk de tentoonstelling nu omgezet in een online archief. Deze culturele vraagbaak is 24/7 overal beschikbaar. In het online archief ontdek je naast de kunstwerken, achtergrondverhalen van enkele kunstenaars en verschillende essays. Extra zijn de talkshow, drie podcast en een reader. Het online archief volgt het oorspronkelijke circuit van de tentoonstelling in tekst, beeld, video en geluid. Volg hier de online tour. Bijzondere vondst Een vergeten opslag van kunstenaar Armand Baag (1941-2001)  bleek een schatkamer van Surinaamse kunst. In de zomer van 2019 zijn in deze opslag in Amsterdam ruim 300 tekeningen gevonden van Nola Hatterman (1899-1984) en een 50-tal werken van Baag. Sinds het overlijden van Baag in 2001 lagen deze werken opgeslagen. De herontdekte werken werpen een nieuw licht op het oeuvre van beide kunstenaars en geeft meer inzicht in hun kunstenaarspraktijk en werkwijze. In het online archief vind je meer feiten over actrice en kunstschilder Nola Hatterman. [caption id="attachment_333963" align="aligncenter" width="450"] Zelfportret (1983) © Cliff San A Jong, Collectie Stedelijk © foto Gert-Jan van Rooij.[/caption] Nieuw werk aangekocht Naast het online archief heeft het Stedelijk recent nieuwe werken aangekocht van Surinaamse kunstenaars uit de expositie. Eerder werd al werk aangekocht van onder anderen Soeki Irodikromo (1945-2020) en Rihana Jamaludin (1959).   De nieuwe werken van Cliff San A Jong, Quintus Jan Telting en René Tosari geven een bredere kijk op de kunst van de vorige eeuw in de collectie van het Stedelijk. Benieuwd naar deze nieuwe aankopen, bekijk dan hier het online archief voor aanvullende informatie. [caption id="attachment_333958" align="aligncenter" width="450"] Stedelijk Museum Amsterdam © foto Wilma Lankhorst.[/caption] Het online archief Surinaamse School is 24/7 te verkennen via deze link van het Stedelijk Museum in Amsterdam. © tekst Wilma Lankhorst. © foto’s Gert-Jan van Rooij (in opdracht van het Stedelijk Museum). © gebruik van de afbeeldingen met toestemming van het Stedelijk Museum en de genoemde kunstenaars. [caption id="attachment_333966" align="aligncenter" width="450"] Surinaamse School online archief © foto's Gert-Jan van Rooij © collage Wilma Lankhorst.[/caption]   Kunstenaars in de tentoonstelling: Armand Baag; Wim Bos Verschuur; Robert Bosari; Jules Chin A Foeng; Frank Creton; Augusta en Anna Curiel; Felix de Rooy; Robbert Doelwijt; Wilgo Elshot; Ron Flu; Rudi Getrouw; Leo Glans; Eddy Goedhart; Nola Hatterman;  Soeki Irodikromo; Rihana Jamaludin; Jean Georges Pandellis; Rinaldo Klas; Noni Lichtveld; Hans Lie; Guillaume Lo-A-Njoe; Nic Loning; Rudy Maynard; Jacques Anton Philipszoon; George Ramjiawansingh; Stuart Robles de Medina; George Gerhardus Theodorus Rustwijk; Cliff San A Jong; Gerrit Schouten; Govert Jan Telting; Quintus Jan Telting; René Tosari; Erwin de Vries; Paul Woei; Leo Wong Loi Sing. Extra informatie over de gebruikte afbeeldingen: Foto header: Zaalopname Surinaamse School: Schilderkunst van Paramaribo tot Amsterdam, Stedelijk Museum Amsterdam. Foto: Gert Jan van Rooij. Foto 1: Surinaamse School zaalimpressie © foto Gert-Jan van Rooij. Foto 2: Bidvrouwtjes in de Palmentuin (1964) © Ron Flu, nieuwe aankoop Stedelijk AMS © foto Gert-Jan van Rooij. Foto 3: De schaakspelers (1973) © Quintus Jan Telting, nieuwe aankoop Stedelijk Amsterdam © foto Gert-Jan van Rooij. Foto 4:  Zonder titel - 1981 (400-jaar-verzet-en-strijd Suriname) © Rene Tosari, nieuwe aankoop Stedelijk Museum (allen linosnede op papier) © foto Gert-Jan van Rooij. Foto 6: Groepsfoto van de samenstellers De tentoonstelling is samengesteld door, vlnr: Mitchell Esajas (antropoloog en medeoprichter New Urban Collective en The Black Archives), Inez Blanca van der Scheer (Stedelijk Museum, projectleider STUDIO i), Ellen de Vries (publicist en zelfstandig onderzoeker), Jessica de Abreu (antropoloog en medeoprichter The Black Archives), Bart Krieger (publicist, zelfstandig kunsthistorisch onderzoeker en oprichter BAM! De Kunst Toko), Carlien Lammers (medewerker inclusie Stedelijk Museum) en Claire van Els (curator Stedelijk Museum). Ellen de Vries is initiatiefnemer van het projectvoorstel. Het tentoonstellingsconcept is ontwikkeld door deze werkgroep van (gast)curatoren. Foto: Gert Jan van Rooij Foto 7: Zelfportret (1983) © Cliff San A Jong, nieuwe aankoop Stedelijk Amsterdam © foto Gert-Jan van Rooij.

Door: Foto: Entree expositie Surinaamse School (2020) © foto Gert-Jan van Rooij. copyright ok. Gecheckt 02-03-2022

Closing Time | Are We Allright Again?

 

Haha, een relletje rond de videoclip van de nieuwe single van de Eels-cd die uitkomt op 28 januari 2022. Waar gaat DE REL!11@#%*!1$ over? Nou, Eels heeft dus een nieuwe cd (in januari 2022, kannie wachten) en de single die alvast is uitgebracht heeft een humoristische video – die sprekend lijkt op de video van de New Zealandse band Goodshirt met het nummer Sophie.

De video draait om het idee dat het huis van de aanwezige bewoner leeggeroofd wordt door inbrekers, terwijl hij/zij dat niet in de gaten heeft. En dat is grappig. Haha.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Closing Time | Ferocious Dog – The Hope

Je zou het bij bovenstaand nummer niet zeggen, maar Ferocious Dog is een folk-punk-band uit Engeland. De band is zeer maatschappelijk betrokken: de nummers gaan onder andere over het milieu, media-propaganda, armoede en de rijke Engelse geschiedenis van opstand tegen overheid of werkgevers. The Hope is de titelsong van het nieuwste album en gaat over een ander terugkerend thema in hun werk: de mentale gezondheid.

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat de concerten zeer de moeite waard zijn. En als je gaat, vergeet dan niet om iets mee te nemen voor de georganiseerde ‘food-drop’, hun bijdrage aan de lokale voedselbank.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Closing Time | Du Hast Den Farbfilm Vergessen

Du hast den Farbfilm vergessen, mein Michael
Nun glaubt uns kein Mensch, wie schön’s hier war

Alles blau und weiß und grün und später nicht mehr

 

Dat is inderdaad vervelend als blijkt dat je vriendje de hele vakantie in zwart/wit geschoten heeft. Nu ziet niemand hoe mooi het daar was op Hiddensee, waar je in bikini was, waar je op het FKK strand was.

Toevallig bezocht ik drie jaar geleden Hiddensee, met de veerboot vanaf Rügen is het een leuke dagtocht. Er is dat kleine vuurtorentje dat amper boven de naaldbomen uitkomt, en z’n grote broer op de noordpunt, er is het vakantiehuisje van de actrice Asta Nielsen (ook bekend uit een gedicht van Paul van Ostaijen)  en er is het Gerhard Hauptmannhuis. En dat was het wel zo’n beetje. Plus het strand en de zee natuurlijk. En de rust. En die was er al in de DDR tijd. Ideaal voor de Ferien und Urlaub. En de vrolijke Schlager van Nina Hagen (ach, had mijn vrouw maar één zo’n hoed) beschrijft dat.

Closing Time | Arctures

Obscure ‘avant garde’ black metal, of eerlijk gezegd ronduit vaag: Arctures. Ja wat nou? Jullie zijn hier toch om eens wat nieuws te horen? Nou dan. Gewoon luisteren en als het niks is zet je het gewoon weer af hoor, pfff. O ja, de zanger op deze plaat kwam hier eerder langs, die heeft ook wel indrukwekkend veel mooie dingen gemaakt. Enjoy!

Closing Time | Monte

Monte is een soloproject van de oprichter van de groep Bomba Estéreo. Op het Colombiaanse platteland begon hij met het opnemen van vogelzang, onder andere van een merel (mirla) die regelmatig zong in zijn tuin. Na de dood van de geliefde merel mixte Monte de zang en andere vogel- en natuurgeluiden met elektronische krekels en bliepjes en een beat. Het album Mirla is een ode aan de merel en aan de natuur.

Closing Time | F.S. Blumm & Nils Frahm

Nils Frahm is hier meer dan eens voorbijgekomen, ook in een samenwerkingsverband, maar nog niet met F.S. Blumm. Het album 2X1=4, dat deze zomer uitkwam, is hun vierde cocreatie. Het is een album dat voortkomt uit hun gezamenlijke liefde voor dub, met een twist. Het resultaat is een beetje maffe kabbelende muziek met niet veel meer dan een knipoog naar dub.

Closing Time | Old Man’s Child

Old Man’s Child maakt melodieuze black metal, en doet dat goed. Ze komen uit Noorwegen, maar hey – in de tijd dat ze actief waren tussen halverwegen de 90’s en 00’s kwam driekwart van de bands uit dit genre (en hun moeders) uit Noorwegen, dus heel bijzonder is dat nou ook weer niet. Felonies of the Christian Art is het eerste nummer van het album In Defiance of Existence. In 2009 kwam hun laatste cd uit – hoewel er nieuws was dat ze in het voorjaar van 2020 in de studio waren om nieuw materiaal op te nemen, is daar nog niets van vernomen. Of het er toch niet meer van komt, of dat er sprake is van een coronapauze kan ik jullie niet vertellen, maar tenzij je de volledige discografie al uit je hoofd kent* is er ook genoeg mooi oud werk te ontdekken.

Closing Time | Frozen Crown

Jaaaa, een puik stukje powermetal, dat kun je wel overlaten aan de Italianen. Neverending komt van het tweede album van Frozen Crown, en heeft eigenlijk alles wat een goed nummer in dit genre moet hebben. Mooie melodieën, goede zang en leads, solide ritmesectie, en alles lekker catchy.

Ja, daar kunnen we er best nog eentje van hebben:

Closing Time | Emeka Ogboh

Beyond The Yellow Haze is het debuutalbum van kunstenaar en muziekartiest Emeka Ogboh, onder meer bekend van installaties met geluiden van het straatleven in Lagos. In zijn muziek combineert Ogboh deze ‘field recordings’ met elektronische muziek. Het nummer ‘Danfo Mellow’ vertolkt het dagelijkse ritme van de ‘danfo’-stations, waar mensen in en uit deeltaxi’s stappen.

Closing Time | The Corner

Lewsberg (u weet wel, de band genoemd naar de Rotterdamse dichter Robert Loesberg) heeft een derde plaat. Hij heet In Your Hands  en er staan 9 songs op.

De plaat is wat rustiger dan z’n voorganger en is heerlijk Lewsbergs qua zang en gitaarspel. De song The Corner valt op door de viool die een rustige melodie speelt, ondersteund door een voorzichtig drummetje. De zang is zoals we hem kennen, lekker Rotterdams-Engels, en de tekst laat ruimte genoeg voor gepuzzel en interpretatie.

Vorige Volgende