Het vorige deel ging in hoofdzaak over de verschillende interpretaties van de Sint-en-Piet-traditie door de Germaans-mythologische school en de latere legendarische school. Ook legde ik de nadruk op de complexiteit van deze tradities, zowel verticaal (historisch) als horizontaal (geografisch). Voorzichtigheid is altijd geboden: dat bepaalde fenomenen een bepaald motief delen (bijvoorbeeld het straffen van stoute en belonen van brave kinderen, dat ook wordt gepraktiseerd door Vrouw Holle, Grýla en Perchta) wil niet per definitie zeggen dat ze behoren tot eenzelfde traditie. Het vereist zelfs een bewuste keuze en afbakening om uit te maken welke fenomenen nog wel tot de (oude) sinterklaastradities behoren en welke niet meer.
Zangeres Nuria Rovira Salat en gitarist Stéphane Zubanu Diarra brengen een ingetogen versie van de klassieke bolero Lágrimas negras uit 1928. Origineel van het Trio Matamoros.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Er gaat wel eens wat kapot, al dan niet door de moedwil van kunstenaars. Ook al kan destructie een daad van creativiteit zijn, het is nooit een toonaangevende en duurzame stroming in de kunstgeschiedenis geworden.
Onder het motto ‘it is mend to be’, bieden we vandaag tegenwicht voor onze vorige aflevering en gaat het vandaag over repareren. Herstelwerk, oplappen, lijmen, gaten vullen, de eindjes aan elkaar knopen. We laten dat aan ambachtslieden over (de rijwielhersteller, de schoenlapper, de kleermaker, de machinereparateur) en er zijn kunstenaars die er ook wat van kunnen.
In tijden van armoe en schaarste is het oplappen van kapotte spullen voor sommigen heel gewoon. Toch vond de Britse regering het in de Tweede Wereldoorlog nodig de campagne ‘Make do and Mend’ te starten en mensen te motiveren allerlei spullen her te gebruiken en te repareren.
Anna Dumitriu verwijst naar die periode en naar de eerste keer dat penicilline werd gebruikt (1941). De gaten in de kleding zijn gerepareerd met stukken zijde, die door een bacteriëel proces zijn gekleurd.
Anna Dumitriu – Make Do and Mend, Controlled Commodity, 2017.
Kintsugi is de Japanse kunst van het repareren van gebroken porselein en keramiek. Met goudkleurige lijm worden de scherven tot en nieuw geheel geplakt. Yee Soo-Kyung gebruikt die techniek voor zijn ‘vertaalde vazen’.
RECENSIE - Laat ik beginnen bij de allerlaatste woorden van dit boek, het slot van de tekst op de achterkant:
De vraag naar de verhouding tussen religie en het moderne denken komt indringend aan bod, evenals de actuele situatie van het katholicisme in het geseculariseerde Avondland. Een rijk gestoffeerd werk dat bij zowel liefhebbers als verachters van religie niet mag ontbreken op de boekenplank.
Indringend? Actueel? Een must read voor de verachters van religie? Ik moest het een paar keer lezen. Zelden is zo’n blurp achterop een boek zó way off the mark. Sterker, na het lezen van Katholicisme in Europa vroeg ik me ernstig af of er überhaupt een groep lezers aan te geven is die dit boek op de plank zou willen hebben.
Laat ik bij dat actueel beginnen. Het katholicisme is in Europa ernstig op zijn retour, en verkeert in een diepe morele crisis. Nadere toelichting lijkt me overbodig; recente cijfers en onthullingen spreken boekdelen. Maar in dit boek van 444 pagina’s wordt daar niets over gezegd. De auteurs (alle drie verbonden aan de Universiteit Tilburg) wijden er, geloof het of niet, één alinea aan (onderaan pagina 366). Een paar zalvende zinnetjes.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Enige tijd geleden hadden we het hier op Sargasso over shredding. Hee, leuk, dacht ik! Mooi haakje voor Pantera, The Art of Shredding! Want toch eigenlijk schandalig dat we die nooit voorbij hebben laten komen in de Closing Time. Ik ben zelf een beetje afgehaakt na Vulgar Display of Power, maar dat doet niets af aan het feit dat Pantera, en gitarist Dimebag Darrell misschien nog in het bijzonder, ongelooflijk invloedrijk zijn geweest.
ACHTERGROND - Eigenlijk had dit deel het slotdeel van het drieluik over Zwarte Piet (en Sinterklaas) moeten worden, maar om de complexe stof enigszins tot zijn recht te laten komen moet ik er volgende keer toch nog een deel aan vast plakken. Het tweede deel ging over de twee sporen die het sinterklaasfeest bewandelt: het bekende spoor van het huidige feest (‘nieuwe sinterklaasfeest’) dat zijn wortels heeft in de volle Middeleeuwen en een veel ouder spoor dat volgens mij zijn wortels heeft in de aloude seizoensfeesten en bijbehorende vruchtbaarheidsriten (‘oude sinterklaasfeest’).
Maar er is nog een derde spoor – beter gezegd spoor 2b – en dat is het spoor van dodencultus, voorouderverering en Germaanse mythologie. Is de huidige zwartepietendiscussie bijna uitsluitend politiek en maatschappelijk van aard, de terugvoering van Sinterklaas op de Germaanse mythologie is een wetenschappelijke discussie, maar niet minder fel.
Mocht je veronderstellen dat de zwartepietendiscussie inmiddels wegens een overdaad aan bewijs van de voorstanders het zwijgen is opgelegd – maar niets is minder waar -, hetzelfde geldt voor de wetenschappelijke discussie aangaande Sint en Wodan. De bron van deze discussie ligt niet bij Jan Schenkman maar bij Jacob Grimm, die net als Schenkman niet kan worden bestempeld als de kwade genius.
RECENSIE - Let op: Spoiler alert!
Ik zit genoeglijk fröbelend de eerste aflevering van seizoen 5 van Madam Secretary te kijken, het is weer erg spannend. Deze serie slaagt erin feit en fictie op een bijzondere manier te vermengen. Alles wat er in de wereld gaande was en is, wordt behandeld. Je herkent de gebeurtenissen ook meteen, alleen zijn de bijbehorende politici en andere prominenten vervangen door fictieve personages.
Natuurlijk zijn er ook allerlei fictieve situaties, anders krijg je nooit al die afleveringen vol (inmiddels zitten ze op 93, seizoen 5 is nu 3 afleveringen ver. Afgaande op voorgaande seizoenen komen er nog zo’n 20 aan). Zowel de hoofdpersoon zelf, gespeeld door Téa Leoni, als de president waar ze voor werkt, gespeeld door Keith Carradine, hebben een CIA-verleden. Haar man zit nog altijd in de intelligence-business. Het gaat er dus nogal heftig aan toe, de kogels en bommen vliegen je om de oren. Al is het ook niet allemaal kommer en kwel. Het gezinsleven van Madam Secretary en haar staf brengen de nodige luchtigheid. Al met al een zeer onderhoudende serie.
Terwijl ik dus luister naar wat er gaande is en mijn ogen geconcentreerd op mijn laatste kralenproject heb, hoor ik opeens een wel heel bekende stem. Mijn ogen schieten naar het scherm en wat ik zie is nog verrassender dan wat ik hoorde. De context: Er is net een aanslag geweest. Madam Secretary is net haar kantoor binnen gekomen, waar drie mensen op haar wachten.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Fink (Fin Greenall) is Dj, producer en singer-songwriter; hoe breed wil je het hebben?
Dit is een beetje een slaapliedje. Nou ja, ik val er niet echt van in slaap, maar godsamme, hypnotiserend is het wel. Zelfs de close-ups van dat gezichtshaar trekken ongewild mijn aandacht (ja ja, dat begint een obsessie te worden). For fuck sake…scary as hell…brr. Maar het zij hem vergeven. Wat een geweldig nummer. Slaap lekker. Wel ff scheren morgenochtend hoor.
Bu Kolthoum is een Syrische zanger/rapper die in Jordanië woont en momenteel op tournee is in Europa. De danseres in bovenstaande clip is Mai Zarkawy, afkomstig uit de Palestijnse hiphopscene.
Woohoo, he’s back! Dit zijn wel de gezelligste YouTubeclips aller tijden: Carpool Karaoke van James Corden. Zijn Late Late Show is leuk, maar dit is echt geweldig. Wie kent inmiddels niet de legendarische aflevering met Paul McCartney (waar ik hier eerder een stukje over schreef)?
Deze eerste aflevering van het nieuwe seizoen is met Michael Bublé. Een echte smooth operator, maar stiekem vind ik hem best wel goed. En James kan ook echt heel goed zingen, naast dat hij stomme geintjes uithaalt natuurlijk. Het is echt een feestje in de auto. Tot ongeveer 10 minuten in de clip. Pak de tissues er maar vast bij, want dit eindigt in tranen. Dat kan dus ook gewoon. Wat een geniaal concept.
Dit is Voy Fance, met een prachtige akoestische uitvoering van Burden. Visueel word ik altijd een beetje naar van deze man. Wegens bizar gezichtshaar. En dan ook nog die gast op de achtergrond. Maar ik kijk gewoon niet, want muzikaal is dit een sterk staaltje. Ogen dicht en luisteren.
Dat de papiervernietiger een bijzondere rol in de beeldende kunst kan spelen, las u vanmorgen hier al. Is er ook papiervernietigermuziek? Jazeker! Welk document John Hiatt precies bedoelt is niet duidelijk, maar hij hoopt wel verdwenen te zijn als het document door de shredder is gegaan (tekst hier te lezen).
Als toegift een papiervernietigerliedje van zangeres en cabaretière Lorraine Bowen:
“Look it’s teeth can shred two lives together…”
(klik verder)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.