Closing Time | Moses Concas
De Italiaan Moses Concas speelt mondharmonica. Hier in een reggaesetting, wat wonderwel werkt.
Vorige keer heb ik het gehad over de geschiedenis van het Zweedse eiland Gotland, de stad Visby en zijn kerkruïnes. Twee kerken vielen daarbij qua ontwerp uit de toon. Ik heb er één besproken, de Sankt Lars. Die was gebouwd op het grondplan van een Grieks kruis terwijl de overige kerken gebouwd zijn op de plattegrond van een Latijns kruis, zoals je van gotische kerken kan verwachten. Deze tweede blog gaat over de andere kerk met een afwijkend patroon, de kerk gewijd aan de Helge And (Heilige Geest), gebouwd op het grondplan van een octogoon (achthoek). De symboliek van het octogoon Eerst iets over de spelling van het woord, want die leidt nog wel eens tot misverstanden. Het begrip is afgeleid van het Griekse woord voor acht: októ. In het Nederlands spelt men dan ook consequent octogoon men een 'o' in de tweede lettergreep. De Duitsers doen dit ook: Oktogon, net als de Fransen (octogone) maar de Engelsen hebben het over een octagon met een 'a' in de tweede lettergreep. Zij gaan uit van de letterlijke vertaling van het Grieks voor achthoek: oktágonon. In het Latijn heet een achthoek in het verlengde van het Grieks een octangulum.
De Italiaan Moses Concas speelt mondharmonica. Hier in een reggaesetting, wat wonderwel werkt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
In het Fries Museum in Leeuwarden is momenteel een expositie over het Noord-Nederlands kustgebied in de Vroege Middeleeuwen, “Wij Vikingen”. De boodschap is simpel samen te vatten: de Noormannen hebben in de negende eeuw behoorlijk huis gehouden in de Lage Landen, maar er waren mensen in wat nu Friesland en Groningen heet die zich bij de plunderaars aansloten en meededen. Friese Vikingen dus.
Het bewijs voor die stelling valt archeologisch moeilijk te leveren. Je kunt natuurlijk het skelet van een slachtoffer tonen, maar de dode zal je niet melden wie hem heeft vermoord. Het bewijs dat er Friese Vikingen waren, zal moeten komen uit de geschreven bronnen. Die vermelden echter alleen dát de Noormannen tekeer zijn gegaan op deze of gene plaats. Of het Noren of Denen waren, staat er niet bij. Laat staan dat erbij staat of het Friezen waren, dus mensen uit het gebied van Vlaanderen tot Noord-Duitsland. Gelukkig bieden de Friese rechtsteksten aanwijzingen en nog gelukkiger is dat het Fries Museum de manuscripten ook toont.

Het slachtoffer van een Vikingaanval op Zutphen (882)
Een van de cruciale passages komt uit het Fivelgoër en Oldambtster landrecht, dat ooit heeft gegolden in wat nu de provincie Groningen is. Hieronder de passage die u ziet op de foto boven dit stukje.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
We gaan het weekend in met de dwingende stem van Kaz Hawkins uit Belfast.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Ik zat in de brugklas en de wiskundeleraar had op de muur een poster van de Runaways, de punkband waarvan Joan Jett het bekendste lid was. Later speelde ze met de Blackhearts en solo. In 2012 trad ze op met de Foo Fighters. De keuze van wat ze speelde was niet heel verrassend – Bad Reputation en I Love Rock & Roll – maar Dave Grohl gaf de godmother of punk het intro dat ze verdiende.
Het is vandaag precies een eeuw geleden dat in Nederland de eerste radio-uitzending plaatsvond. Ingenieur Hans Idzerda produceerde op 6 november 1919 vanuit zijn studio in Den Haag de eerste radiouitzending in Nederland (en de eerste commerciële uitzending ter wereld).
In deze ode aan de radio brengen de heren van Rammstein in herinnering hoe het beluisteren van Westerse radio een clandestiene bezigheid was in de voormalige DDR. De radio verbond de DDR-burgers met wat er in de wereld te koop was. De videoclip verwijst naar de angst voor repressieve regimes om de controle te verliezen over wat mensen denken, en de bevrijdende kracht van nieuwe techniek.
Eén album maakten de Propellerheads, maar wát een album. Big Beat was als genre kortstondig populair rond de eeuwwisseling, maar heeft wel het nodige aan iconische nummers opgeleverd. Waaronder dus bovenstaande.
Jorge Cafrune was een Argentijnse folkzanger van Libanese komaf. Tijdens de militaire dictatuur van de jaren zeventig leefde hij in ballingschap, maar keerde terug om zijn vader te begraven. Bovenstaand lied was indertijd verboden. Een paar dagen nadat hij het tóch gezongen had tijdens een festival, kwam hij om het leven bij een nooit bevredigend onderzocht verkeersongeluk.
Tja, de laatste keer dat ik hier wat herrie van de andere kant neerzette, leidde dat tot een hoop reacties. Daar leidt ik maar uit af dat mensen het mooi vonden (en negeer ik even selectief wat opmerkingen over o.a. sirenes en tinnitus).
Serieus: ik kan hier best wel goed naar luisteren. Skullfuck, dus, van Masters of Ceremony.
Een tijd terug kwam een verzoek om wat minder Engelstalig en wat minder westers in de Closing Time. Wat dit ook is, het is géén Engels, en het is ook heel zuidelijk, en niet westers – enigszins afhankelijk van je perspectief natuurlijk.
Het is wel lekker. Janse Bagge Bend, De Mek, uit 1983 al weer. En nee, het is niet de eerste keer voor de JBB, maar dat mag de pret niet drukken.
Op de dag dat de uitslag van de Gouden Hockeystick-award bekend wordt gemaakt, moeten we natuurlijk een bijpassende dagafsluiting hebben. Het kostte me niet veel moeite om te bedenken wat die moest zijn. Nou ja, ik heb eerst even gezocht op “nature” en “climate”, wat overigens een bizarre hoeveelheid aan urenlange video’s opleverde. Maar al snel viel dit nummer me in. Natuurlijk! Toen was het nog even dubben, of het origineel of de bekende cover de juiste keus was. Ik ben dol op Joni, daar niet van, maar Counting Crows hebben het nummer een prachtig tweede leven gegeven. En gezien de naam van de band die de cover heeft gemaakt, heb ik ook daar niet lang over nagedacht. Dus geniet een momentje van Counting Crows (ft. Vanessa Carlton) met Big Yellow Taxi.
Kinga Głyk is een Poolse bassiste, die met een om haar heen geformeerde band funky muziek maakt. Voor de gelegenheid ook met een vrolijk makend clipje erbij.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.