Goed volk | Pierepauwen op Vlieland (1)

Er bestaan in het Nederlands en zijn dialecten en ongetwijfeld ook in andere talen zogenaamde 'onzinwoorden', ook wel pseudowoorden genoemd. Dit zijn woorden, beter te omschrijven als een aaneenschakeling van klanken, die geen enkele semantische betekenis hebben. In de moderne muziek wordt er bijvoorbeeld gebruik van gemaakt en wat te denken van het gedicht 'Oote oote boe' van Jan Hanlo? De brabbeltaal van baby's is weer iets anders. Voor hen schijnen de klanken wel degelijk een semantische betekenis te hebben, maar aangezien hun proces van taalverwerving nog op gang moet komen is dit voorlopig het beste wat ze te bieden hebben. Er bestaan ook varianten zoals klankschilderingen of klanknabootsingen (onomatopeeën) en die komen veel in de volkscultuur voor, zie bijvoorbeeld vanaf p. 191 .

Door: Foto: © Sargasso logo Goed volk

Closing Time | Damien Rice (en de serie Dickinson)

Ik haal best veel nieuwe (soms ook oude) muziek uit de series die ik bekijk. Dit nummer, It Takes a Lot to Know a Man van Damien Rice, komt uit de nieuwe serie Dickinson, over de bekende dichteres Emily Dickinson.

Vreemd genoeg is deze serie in comedy-vorm gegoten, bij zo’n vermaarde artiest verwacht je toch iets anders. Maar het is echt geinig gedaan. De spookachtige toestanden die je in de trailer ziet, heb ik nog niet helemaal in de smiezen – ik heb de serie nog niet uit – maar ik heb er tot nu toe veel lol in.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: copyright ok. Gecheckt 18-10-2022

Showponies 2 even sprankelend als scherp

RECENSIE - Van een Twentse schooljuf die haar kinderen een onversneden clichéhomo wil tonen en Jezus en Judas als homopaar, tot heerlijke musicalliedjes over genderneutrale toiletten en acceptatie; de Alex Klaasen Revue komt compleet en vooral vrolijk uit de kast.

Dit is de kapstok die Klaasen aan Showponies 2 geeft: hij wil opnieuw uit de kast komen, maar nu met een fijn feestje, want de eerste coming out herinnert hij zich als een worsteling: op de achterbank bij paps en mams, die hij met een smoes vroeg hem van Oirschot naar zijn studiestad Amsterdam te brengen. Nadat hij er niet in slaagde tijdens de voorafgaande kerst uit de kast te komen, vanwege de ‘schok voor oma’. En – zoals gebruikelijk – was het voor de ouders allerminst een verrassing. Alex leest vervolgens nog een brief van z’n vader voor als reactie, perfect maar stijfjes formulerend welke weg Alex zal moeten en mogen gaan.

Waaruit opnieuw blijkt dat ouders niet schrikken van de afwijkende geaardheid van kinderen, maar veeleer vrezen voor de kwetsbaarheid van hun kind. Die bij Alex Klaasen evident is, als kunstenaar en homo. En terecht, toont Klaasen ook in Showponies 2. In z’n roze broekpak etaleert Klaasen de hele avond het lijf, dat je in gedachten met gym op school van de evenwichtsbalk ziet lazeren waarna de andere jongens hem uitlachen.

Foto: Kurt Magoon (cc)

Kunst op Zondag | Publiekprijs

Een tijd geleden constateerden we hier dat Nederland, gezien de aardige hoeveelheid prijzen die er in de wacht te slepen zijn, een uiterst complimenteus land is jegens kunstenaars. En dat ging om prijzen die door vakjury’s worden toebedeeld.

Bij enkele van dat soort prijzen worden er ook publieksprijzen uitgereikt. Tel er de vele initiatieven bij op waar alleen een publieksprijs wordt toebedeeld, en we kunnen stellen dat de amateurjurering van significante betekenis is voor de mate waarin kunst wordt gelauwerd.

Een kleine selectie uit de publieksprijzen van dit jaar.

Tijdens de Salon 2019 in Museum Gouda namen 2100 bezoekers de moeite een stem op een van de kunstwerken uit te brengen. Een meerderheid stemde op een schilderij van Debora Makkus.

Debora MakkusJapan, 2018, acrylverf op linnen, 130 x 100 cm.
© Debora Makkus - Japan, 2018, acrylverf op linnen, 130 x 100 cm.

De publieksprijs van de Doetinchemse Kunstwandelroute 2019 ging naar Fieke Jolink, die 485 van de 785 stemmen kreeg.

Fieke Jolink – Gezwam, 2019, keramiek (60 cm hoog), boomstam (170 cm hoog). Toelichting van de kunstenares: “Op een voetstuk van vergankelijkheid wint de schoonheid van de natuur het van de mens met zijn te veel aan woorden zonder inhoud.”
© Fieke Jolink - Gezwam, 2019, keramiek (60 cm hoog), boomstam (170 cm hoog).

De tweejaarlijkse Zomerexpo, in Museum de Fundatie in Zwolle, had ‘Europa’ als thema. Na regionale voorrondes worden er 250 werken tentoongesteld.  Er werden 20.000 online stemmen uitgebracht en 17% daarvan was voldoende voor de eerste plaats. En bescheiden geldprijs ging naar:

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Anno Málie (cc)

Kunst op Zondag | Stereotypjes

Stereotypische dingen spreken voor zich….
Toch?

Uit haar serie ‘Bringing the War Home: House Beautiful’ (2004-2008):

Martha RoslerInvasion, 2008.
cc Flickr Marquette University photostream Martha Rosler Invasion, 2008

The Grey Drape, 2008.
cc Flickr Marquette University photostream Martha Rosler The Grey Drape, 2008


Martha Rosler – Semiotics of the Kitchen, 1975 (filmpje 6 min 29”).

Kelly Reemtsen – uit haar serie Pattern: Shovel, 2013.
cc Flickr dennis crowley photostream Scoping the Kelly Reemtsen show. From the Pattern series

Chrissy Conant (produceert Chrissy Caviar van haar eigen eitjes) – Chrissy Skin Rug, 2008.
cc Flickr j-No photostream Sexy Time - A Group Effort @ Morgan Lehman Chrissy Skin Rug (Chrissy Conant)

Valie Export – From the Portfolio of Doggedness, 1968. Hier ziet u een remake van deze performance, uitgevoerd in 2012 op de Documenta in Kassel (filmpje 4 min. 29”, performance begin op 1 min.)

TGT (Tomorrow Girls Troop) neemt het Aziatische meisjespatroon op de korrel (filmpje 1 min 54”).

Kehinde Wiley – werk uit Lamentation, 2016.
cc Flickr FaceMePLS photostream Kehinde Wiley – Paris werk uit Lamentation

Dorothy CrossVirgin Shroud, 1993. Filmje met haar tekst en uitleg (2 min 54”).

Zo, met de Maagd, de Heer en de Hond op de schop genomen, begrijpt u nu wel dat u niet over u moet laten lopen.  De topprioriteit aan recht zouden de mensenrechten moeten zijn, om te voorkomen dat elke oorlog in elk huis woedt. Gewoon een kwestie van patronen doorbreken….

Closing Time – Babes in Toyland

Uit de tijd dat de kleine zaal van NightTown in Rotterdam vuige bandjes programmeerde en ik daar op de bonnefooi heen ging. Babes in Toyland met Bruise Violet. Ruige vrouwenrock, een bassiste die de hele avond achter haar haren verborgen zat en drie kwartier raggen op bas, gitaar en drum. Mijn liefde voor gitaarherrie was geboren.

Closing Time | Helloween

Ah, die goede oude tijd, toen je een bandje leerde kennen doordat iemand je een bandje (dus: een cassettetape, voor de jongeren onder ons, dit) gaf. Zo maakte ik ooit kennis met Helloween, in hun absolute topperiode, ten tijde van de twee Keeper of the Seven Keys albums.

Het is een blauwdruk voor wat later (voornamelijk Duitse) powermetal gaat worden: epische, lange en bij vlagen briljante nummers, zoals het pareltje dat u hier kunt luisteren. Afgewisseld met (soms wel erg blije) meezingers. Een prima combinatie.

Closing Time | Rita Hovink – voor mijn moeder

Afgelopen weekend overleed mijn moedertje op 78-jarige leeftijd. Ze laat een hele schare verdrietige mensen achter, want ze had een groot hart.

Ze was een creatief mens, kookte de sterren van de hemel, maakte haar eigen kleding (en die van ons kinderen, niet altijd tot ons genoegen). Ze speelde toneel, zong en speelde piano, en ze schreef alsof haar leven ervan af hing. Ik heb gelukkig een aantal van die dingen van haar geërfd. En als er 1 artiest is waar ze altijd mee dweepte, dan is het Rita Hovink. Laat Me Alleen is volgens mij haar favoriet. Dus deze is voor haar.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende