Kunst op Zondag | Oud Roemenië

Roemenië is misschien niet de eerste vakantiebestemming waaraan u denkt en het is ook wel wat ver weg. Tongeren en Luik, beide op fietsafstand van Maastricht, zijn dichterbij en in die steden zijn momenteel twee exposities over het verre verleden van Roemenië. Die in Luik is in het Musée GrandCurtius en is gewijd aan de Prehistorie (“Racines, les civilisations du Bas-Danube”), die in Tongeren is in het Gallo-Romeins Museum (“Dacia Felix”) en is gewijd aan de vroegste geschiedenis. De eerste landbouwers Het oostelijke Balkanschiereiland – om een naam te gebruiken die geen anachronisme is – was de plaats in Europa waar de eerste landbouwers woonden, afkomstig uit wat nu Turkije heet. Ooit werd gedacht dat de landbouw zich verspreidde door imitatie, dankzij de DNA-revolutie weten we dat het gaat om migranten. In Europa ontwikkelde zich een nieuwe cultuur, die niet lijkt op wat eraan vooraf ging, noch in Azië, noch op de Balkan. Dit is het thema van de Luikse tentoonstelling. Het aardewerk is beeldschoon – zie boven – en ik heb gefascineerd gekeken naar het onderstaande beeldje, dat is gevonden bij Cernavoda en dateert uit de eeuwen tussen 5000 en 4600 v.Chr.

Door: Foto: Een afbeelding van een godheid die een pot heeft gedragen, ongeveer 4000 v.Chr., uit Oltenita (Nationaal Museum voor de Geschiedenis van Roemenië, Boekarest) copyright ok. Gecheckt 14-10-2022

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: © Sargasso logo Goed volk

Goed volk | Folklore in ‘A Midsummer Night’s Dream’

COLUMN - Wij hadden ergens in de bovenbouw van de middelbare school een pas afgestudeerde en hoogst appetijtelijk uitziende docente Engels die dol was op de toneelstukken van William Shakespeare. Zij is helaas zelf onderdeel geworden van een ‘Shakespearean drama’ doordat zij verliefd werd op de aimabele maar reeds gehuwde en ruim vijftien jaar oudere leraar natuurkunde, en wij hebben haar na dat ene jaar ook niet meer teruggezien.

Dat was jammer, want zij draaide in de klas tijdens het literatuuruur regelmatig grammofoonplaten met uitvoeringen van toneelstukken van Shakespeare en dat vond ik verdraaid interessant. Enerzijds vanwege de taal, want het Engels uit de Tudor-periode bleek verrassend makkelijk te volgen op de nodige onbekende woorden na en natuurlijk had ik de tekst uit de bekende goedkope ‘Spring Book’ editie van ‘The complete works of’ (tien gulden, hardback) aangeschaft en voor m’n neus, maar vooral omdat in Shakespeare’s stukken met regelmaat figuren uit de klassieke mythologie voorkomen alsmede uit de folk-lore, zoals heksen (Macbeth!), kabouters, feeën en dergelijk gesnor. Mijn latere passie voor mythologie, volkscultuur en folklore was toen al sluimerende. Vanwege mijn interesse in Shakespeare had ik uiteraard een streepje voor, maar het niveau van de docent natuurkunde heb ik nooit gehaald.

Foto: © Corne van der Stelt -Pepijn Gunneweg - The Great Wonder copyright ok. Gecheckt 12-10-2022

Pepijn Gunneweg: variété voor de glimlach

RECENSIE - ‘Een kleine man op zoek naar het Grote Wonder. Dat is de insteek van de eerste solovoorstelling – met orkest – van Pepijn Gunneweg, vooral bekend van The Ashton Brothers.

En wie die laatste nooit heeft mogen genieten, moet vooral even de documentaire The Ashton Brothers – Vrolijkheid met Pijn om te zien welke geweldige fysieke en mentale inspanning hun circusacts vergden. En hoe pijnlijk het vertrek van Gunneweg bij de groep in 2014/2015 was, letterlijke en figuurlijk.

En we kennen het gezicht van Pepijn Gunneweg als presentator van de BZT Show, Het Klokhuis en Kinderen voor Kinderen bij de NPO en/of Foute Vrienden op RTL5. Voor het eerst maakte hij nu een geheel eigen theatervoorstelling.

Pepijn Gunneweg neemt geen erfenis van The Ashton Brothers mee, want hij beperkt de halsbrekende toeren. Hij heeft leren zingen, maar geeft gelukkig ruim baan aan het bijzondere en attractief spelende combo Troupe muzikale Freaks met piano, trombone, percussie en viool onder een voortreffelijke zangstem van Nienke Caljouw.

Dat is variété zoals het ooit geweest moet zijn: aanstekelijk vermaak in vele vormen van muzikanten, dansers, vreemde typetjes, goochelaars en illusionisten. Dat laatste roept het meest op tot verwondering. Deze voorstelling onder regie van Rogier in ’t Hout en Titus Tiel Groenestege draait vooral om de aparte sfeer.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Closing Time | Sassenheim

Sassenheim speelt Colombo.

Sassenheim afficheert zich als een ‘groove trio waar je maar slecht stil bij kunt staan’. Muziek met sterke funk, jazz, soul en New Orleans invloeden. Als het maar grooved, stelt Sassenheim.

In 2014 publiceerden de Oxford Universiteit ‘Syncopation, Body-Movement and Pleasure in Groove Music’, een onderzoek van Maria A. G. Witek en Eric F. Clarke e.a. dat aantoonde hoe de relatie tussen groove-muziek en het ‘slecht stil bij kunnen staan’ in elkaar steekt: “medium degrees of syncopation elicited the most desire to move and the most pleasure”.

Closing Time | Black M

Als je ouders je een prachtige naam als Alpha Diallo hebben meegegeven, heb je geen artiestennaam meer nodig, maar de Parijse rapper gaf de voorkeur aan Black Mesrimes (een woordspeling op Jacques Mesrine) en toen de lol van dat grapje af was aan Black M. Hij is niet onomstreden – denk aan beschuldigingen van homofobie en antisemitisme – maar dat laat onverlet dat Sur ma route (2014) een fijn nummer is dat in Frankrijk één stond in de hitparade. Mooi clipje ook.

Closing Time | Koloniale mentaliteit

2020 wordt het jaar van 75 jaar vrijheid. Om dat in het juiste perspectief te zetten: de laatste resten koloniale mentalteit en alles wat daar ook maar een beetje op lijkt,  zal de wereld uit moeten, wil er van echte vrijheid sprake kunnen zijn.

Colonial Mentality, oorspronkelijk van de in 1997 overleden Fela Kuti, hier uitgevoerd door Het door trompettiste Sheila Maurice-Gray opgerichte Kokoroko Afrobeat Collective, in 2014 opgericht door trompettiste Sheila Maurice-Gray. Op sax: Cassie Kinoshi.

Closing Time | People Have The Power

2020 wordt het jaar van 75 jaar vrijheid. Het lijkt ons gepast dat in het juiste perspectief te zetten: Er is nog wel wat werk te verzetten voor vrijheid vanzelfsprekend is. Het zou geen droom moeten zijn dat mensen de kracht hebben de wereld te verlossen van het werk van dwazen.

Dit lied van Patti Smith is inmiddels bekend als het ‘volkslied van vrijheid en democratie’. Hier het origineel. De uitvoering hierboven: Patti Smith, voormalig Police-drummer Stewart Copeland en het Canadese koor Choir! Choir! Choir! Onder leiding van Daveed Goldman (gitaar) and Nobu Adilman (dirigent).

https://www.youtube.com/watch?v=jShMQw2H2cM

Closing Time | Life During Wartime

We vieren 75 jaar vrijheid. Vanwaar dan die onrust in de straten? Talking HeadsLife During Wartime LIVE Los Angeles ’83

‘Life during wartime’ gaat over maatschappelijke onrust. Of meer over de angst dat die onrust tot een apocalyptische toestand zal leiden. Ook vandaag nog toepasselijk.

Niet dat David Byrne daar heden ten dage in gelooft. Hij is immers promotor van Reasons to be cheerful, een “non-profit editorial project that is tonic for tumultuous times.

Vorige Volgende