"De PvdA moet nu over een opvolger nadenken." Volgens de laatste peilingen gaat het dramatisch met de PvdA: slechts 17 virtuele zeteltjes. Dat zijn er 13 minder dan afgelopen juni en zelfs 1 minder dan de SP. Cohen doet zijn best, maar zijn optreden mist veel van wat een politicus anno (bijna) 2011 nodig heeft. Een vlotte babbel en passie zijn noodzakelijk voor een positieve beeldvorming. Roemer en Wilders denken en dromen in jip-en-janneketaal. Als Emile het heeft over een huilende bijstandsvrouw, dan zie je dat vrouwtje voor je. Als Wilders het heeft over uitslapende inburgeraars, dan weet je wat hij bedoelt. Kortom: hun boodschap komt over. Natuurlijk is een genuanceerde boodschap, zoals die van de PvdA, moeilijker over het voetlicht te brengen. En natuurlijk is niet iedereen een natuurtalent. Acteren kun je leren. Ik ben echter bang dat Job geen moderne politicus is en ook nooit zal worden. In het debat over de regeringsverklaring sprak Job over Nederlanders die ‘graag een goed belegde boterham verdienen.’ Een prima tekst voor Emile of Geert, maar uit de mond van Job klonk het ongeloofwaardig. Job mist de X-factor die nodig is. De tijdgeest staat niet aan zijn zijde. ps. Ook Sybrand van Haersma Buma en het CDA hebben een probleem...
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Onze samenleving wordt steeds diverser. Er ontstaan steeds grotere meningsverschillen over welke kant de samenleving op moet. Dat uit zich misschien het best door de recente vorming van een kabinet waarbij ‘rechts zijn vingers af zou likken’ en dat op allerlei ‘linkse hobby’s’ bezuinigt. Is het een probleem als er niet een gemeenschappelijke moraal is? Dat is de vraag die centraal stond bij de tweede debatavond van het wetenschappelijk bureau van GroenLinks en de GroenLinks Academie. De avond stelde het consensus-gerichte denken van Klaas van Egmond tegenover de opvattingen van Dick Pels, die het belang van politieke tegenstellingen daartegenover stelde.
Klaas van Egmond is professor milieukunde aan de Universiteit Utrecht. Daarvoor was hij als directeur van het Milieu- en Natuurplanbureau betrokken bij het onderzoek naar en het beleid over milieu en klimaat. Zijn centrale stelling is dat we als samenleving een gedeelde doelstelling moeten hebben: “Dat betekent dat je een visie moet hebben over het goede leven. Zeker nu we de grenzen aan de groei bereikt hebben, moeten we kiezen: voor welke kwaliteit van leven bieden we ruimte?” Van Egmond onderscheidt, twee grote tegenstellingen in waardenorientaties van mensen. Hij ziet een tegenstelling tussen materiele en immateriele waarden, en tussen zelf- en gemeenschaps-gerichte waarden. In alle vier de richtingen kan een samenleving doorslaan. In reactie op het ontaarden van het communisme, dat te sterk op de groep gericht was, slaat de huidige samenleving door in het egoisme. In ons huidige economische stelsel ‘graait’ volgens Van Egmond ‘de invisible hand er op los’. Dat is de reden van de financieel-economische crisis: “Er is niets mis met voor je zelf opkomen, maar in overdrijving is het rampzalig.”
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
VPRO’s Tegenlicht begon vandaag aan het vierluik ‘Nederland op de Tekentafel’, waarin de toekomst van het ommeland wordt verkend. Vanavond werd afgetrapt met deel 1: De Verkenners. Volgende week is er even een pauze en daarna wordt de serie vervolgd met uitzendingen over respectievelijk Limburg, Zeeland en Groningen.
Sargasso sprak alvast met William de Bruijn, researcher voor Tegenlicht en coördinator van de serie. Leverden de opnames nog verrassingen op?
Hij verliest wel het woordvoerderschap over wijken.
“De belangrijkste oorzaak is dat mensen meer klussen, door de recessie. Ze worden aangemoedigd door de tv-programma’s en tijdschriften, waardoor mensen denken dat ze alles kunnen doen.”
(Woordvoerder stichting Consument en Veiligheid in Het Parool)
Jaja, Nederland is nog steeds een landje waar in de praktijk thuisblijven gevaarlijker lijkt dan de deur uitgaan. Vooral voor mannen in de leeftijd van 30 tot en met 49 jaar. Ga maar na: Burgeroorlog? Drugs? Natuurramp? Neuh, per jaar melden zich 130.000 mensen bij de huisarts of in het ziekenhuis na een ongeluk in huis of tuin. En in de afgelopen vier jaar is het aantal mensen dat zich na een ongeluk bij het klussen bij de eerste hulp meldde met 15 procent gestegen. Kosten: 170 miljoen euro per jaar. ‘Een menselijke oorzaak is ongeduld. Mensen hebben stress, werken allebei, hebben kinderen die thuiskomen, alles moet gehaast en snel. Ze zijn dan slecht voorbereid als ze gaan klussen.’ Klussen kost in Nederland 37 doden per jaar.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.