We Eye Weiwei – open source activisme

Sinds 3 april zit de bekende Chinese kunstenaar en politiek activist Ai Weiwei in China opgesloten. Althans, dat wordt algemeen aangenomen, want er is na z'n arrestatie niets meer van hem vernomen. Een verdwijning die in Nederland weinig aandacht heeft gekregen, in de schaduw van de conflicten in het Midden-Oosten die er misschien wel verband mee houden. In de context van dat oproer lijkt elk mogelijk dissident geluid door Beijing preventief te worden gesmoord. De behandeling van deze voorvechter van het vrije woord, is misschien wel de beste thermometer die we hebben voor de staat van verandering van de Chinese dictatuur. Alleen al daarom mogen we hem niet uit het oog verliezen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Press Freedom Night – three uneasy questions

, door

GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini opende dinsdagavond de Avond van de Persvrijheid in Amsterdam. Ze hield de journalisten en uitgevers onder haar gehoor een spiegel voor: hoeveel is digitale vrijheid hun waard? We kregen de tekst (helaas in het Engels) toegestuurd en delen die graag met u.

Ladies and gentleman,
The internet is a dictator’s nightmare.
Ask Ben Ali. Ask Mubarak.
Twitter, Facebook and the blogosphere helped bring them down.
The internet can be a powerful tool for democratic change.
But it might not be so forever.
Governments are unhappy with the free flow of bits and bytes.
They are putting in place gatekeepers and spies.
Technologies for filtering information and intercepting communications might turn the internet into yet another instrument of repression.
Will we let that happen?

I am very honoured by the invitation to open this Press Freedom Night, but I am not here to talk smoothly.
I want to raise three uneasy questions, inspired by my personal experiences.
I suppose many of you are journalists, editors or publishers.
My three questions relate to the way your professions defend internet freedom and media freedom – or fail to do so.

First question:
Are Dutch publishers pushing for the same kind of internet filters that we find so reprehensible in dictatorships?
Last month, the Dutch government proposed to outlaw downloading copyrighted text, music and images from illegal sources.
For the Dutch Publishers Association (NVU), which includes newspaper publishers, this proposal doesn’t go far enough.
They want criminal sanctions, even for limited downloading.
They want better enforcement, even if someone downloads a text from a legal source but then mails it to a friend (which, unbelievably, is already a crime).
But how is the government supposed to enforce such strict copyright laws?
By having internet providers check all our internet traffic and block access to websites that infringe copyrights, as the music industry demands?
We would be halfway to China, with its Great Firewall.
Different goals, same technology.
Wouldn’t we be offering a blueprint for censorship to governments less democratic than ours?

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Obama grijpt Osama; was dat nu zo moeilijk?

, door

Op Sargasso plaatsen we regelmatig gastbijdragen. Dit maal een stuk van M. (journalist/historicus)

“Daar gaat de buurt”, twitterde de in Abbottabad woonachtige Amerikaan Sohaib Athar, nadat hij had ontdekt dat hij uren eerder nietsvermoedend live verslag had gedaan van operatie Geronimo, waarbij terreurleider Osama bin Laden door Amerikaanse Navy Seals werd gedood. “Oh oh, nu ben ik die persoon die live de aanval op Osama versloeg en het niet eens wist. Daar komen de mailtjes van de media al. Zucht”, schreef Athar, die besefte dat het soort toevalligheidjes waarvan hij nu het ‘slachtoffer’ was geworden kunnen leiden tot een storm van media-aandacht en ongevraagde kortstondige roem.

Maar ja, dat is de pech die je hebt als je als Amerikaan om de hoek blijkt te wonen bij de meest gezochte schurk ter wereld, een schurk die een kleine tien jaar eerder nadrukkelijk heeft laten weten weinig op te hebben met jouw land. Opmerkelijk is het wel dat Aithar de wereld live op de hoogte kon stellen van de operatie tegen de man die zich jarenlang in dit Pakistaanse stadje schuil kon houden.

Dat Bin Laden zich ophield in Pakistan, dat altijd heeft benadrukt dat het de terreurleider nooit een toevluchtsoord heeft geboden, werd al langer aangenomen. Het vermoeden bestond dat hij zich verborgen hield in het onrustige Pakistaanse stammengebied bij de grens met Afghanistan, een onherbergzaam gebied waar de Pakistaanse autoriteiten weinig invloed hebben. Maar dat Bin Laden woonde in een kapitale villa in een welvarend stadje op enkele uren afstand van Islamabad, mét een militaire academie op een steenworp afstand, verraste velen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Beste Arie Slob,

, door

Van harte gefeliciteerd met uw verkiezing als fractievoorzitter van de ChristenUnie in de Tweede Kamer. U kent mij niet maar toch draag ik de ChristenUnie een warm hart toe. Maar daarmee komen we meteen bij een groot probleem van uw partij: waarom zou een homoseksuele, agnostische, vegetarier sympathie hebben voor een partij die gevormd als een fusie van twee kleine rechtse orthodoxe Christelijke partijen?

De ChristenUnie is in de laatste 10 jaar sterk verandert: van een fusie van Vrijgemaakten en Gereformeerden naar een brede sociaal-Christelijke partij. Het is geen partij van God, Oranje en Vaderland meer, maar een groene en sociale partij die ontspannen wil omgaan met verschillen. Zo gezien, is de partij lastig te onderscheiden van GroenLinks: ook een groene en sociale partij die streeft naar een ontspannen samenleving. Net als GroenLinks en D66 kenmerkt de ChristenUnie zich door een inhoudelijke constructieve opstelling jegens het kabinet. Die ChristenUnie vind ik sympathiek.

Maar is dat electoraal een slimme strategie? De ChristenUnie bevindt zich op scharnierpunt van haar geschiedenis. Na een electorale tegenslag komt u er als nieuwe leider. Welke koers moet u gaan varen? In mijn ogen heeft ChristenUnie drie mogelijkheden. De partij kan de sociale-groene-ontspannen kant op en op zoek gaan naar ontevreden kiezers van de PvdA, zoals GroenLinks, de SP, de PvdD en D66 al doen. Het is druk op links. Hoe zeer ik ook sympathiseer met zo’n koers, denk ik niet dat het een slimme strategie is.

Daar staat een andere strategie tegenover: terug naar de basis van de partij, een echte Christelijke koers varen. Dat betekent een nadruk leggen op abortus,euthanasie, het traditionele gezin, zondagsrust. Daarmee schrik jekiezers af. Als je als ChristenUnie duurzaam een grotere partij wilvormen dan zal je moeten verbreden buiten orthodox Christelijke kring.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Slum Stories – Het ware verhaal

, door

Af en toe biedt Sargasso ook ruimte voor stukken van andere aard. In dit stuk vraagt men aandacht voor de problematiek van sloppenwijken waar o.a. Amnesty ook actie op voert.

Wat is jouw beeld bij een sloppenwijk?
Waar denk je aan?
Google can read your mind! Toets voor de grap maar eens ‘sloppenwijk’ in op Google Afbeeldingen. Helaas zeggen deze afbeeldingen zo weinig. Letterlijk. Wie wonen er in deze huisjes? Waar gaan ze naar de WC? Hoe voelt dat, de dreiging van naderende bulldozers?

Een stem voor een zesde van de wereldbevolking
Slum Stories geeft juist deze bewoners de kans om hun stem te laten horen. Wereldwijd wonen meer dan een miljard mensen in een van de 200.000 informele nederzettingen die we ‘sloppenwijk’ noemen. Dat is een zesde van de wereldbevolking. In 2030 is dat aantal nog eens verdubbeld.

Onveilig
Sloppenwijken hebben vaak dezelfde kenmerken: ontoereikende huisvesting, slechte riolering, gebrek aan water en elektra, overbevolking en criminaliteit. Er heerst een gevoel van onveiligheid, met geweld door zowel criminele bendes als de politie. En bewoners kunnen ieder moment, zonder waarschuwing, uit hun huis worden gezet. Per jaar overkomt dit wereldwijd zo’n twee miljoen mensen.

Bruisend
De filmpjes op Slum Stories laten juist een andere kant zien. Sloppen zijn niet alleen misdaad, drugshandel en geweld. Sloppen zijn ook bruisend, vol leven, inventiviteit, dromen en ambities. De persoonlijke verhalen van deze bewoners zijn inspirerend, je voelt de energie, ziet de prestaties en staat versteld van de ideeën.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Mag het even stil zijn a.u.b.?

, door

Quote van de Dag, logo“Hoe rustig kan je als kleinkind van een Auschwitz-overlevende naast Martin Bosma op de Dam staan (…)”

Mei Li Vos in een opiniestukje op Trouw, waarin ze betoogd dat PVV’ers niet bij de Dodenherdenking zouden moeten zijn. Natuurlijk reageert Wilders en kondigt aan de PVV met trots te representeren op de Dam.

De Dodenherdenking is met zware veiligheidsmaatregelen omgeven. Kunnen die niet uitgebreid worden, zodat iedereen niet alleen de obligate 2 minuten stilte in acht neemt, maar in de aanloop daartoe ook de propaganda stil legt, uit respect voor de oorlogsslachtoffers?

Vorige Volgende