“RT @starwars: #AskObama – Who shot first – Han or Greedo?” Niet direct de droombijdrage aan een twitterdebat met de Amerikaanse president. De eerste town hall meeting tussen Twitteraars en Barack Obama was dan ook niet zo’n heel groot succes. De anonimiteit verlaagt vooral de drempel om de machtigste man ter wereld zo melig mogelijk te benaderen. De serieuze tweets die overbleven schoten vervolgens alle kanten op – van studiefinanciering tot het legaliseren van een blowtje. Het moet een helse klus zijn om de lange, politiek genuanceerde antwoorden van de president terug te schroeven tot een bondig antwoord in 140 tekens. Volgens de Wall Street Journal was dat soms zelfs onmogelijk, gezien eerdere ervaringen bij Facebook eerder dit jaar. Toen, berekende de journalisten, waren de antwoorden van de president gemiddeld 38 tweets lang, zijn langste antwoord telde zelfs 8.100 karakters – goed voor 58 tweets. Dus de samenvattingen vlogen ons ook gisteren om de oren:
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Quote van de Dag: Rechters als televisiesterren?
[qvdd]We zien de Amerikaanse rechtspraak hier avond aan avond op tv. Nederlandse rechtspraak niet of nauwelijks. Dat is een gemis.
Aldus de president van de Haagse rechtbank in De Pers. Hij wil niet alleen zendtijd voor belangrijke, toonaangevende processen, maar ook voor veel ‘gewone’ zaken.
De president denkt ook dat grotere openbaarheid het gezag van de rechterlijke macht overeind kan houden. “In cijfers zie je een behoorlijk basisvertrouwen in rechters. Maar dat is absoluut niet vanzelfsprekend. Dit is een bijzondere periode, gekenmerkt door veel groter mediabereik, waarin wij gezag niet meer puur aan onze functie kunnen ontlenen”, zegt hij in De Pers.
Dat is leuk, maar wat zou de invloed van televisie op de rechters zijn? Krijgen we misschien rechters met Moszkowisc- en Spongachtige allures?
De Wobredacteur is verantwoordelijk voor het nog op te zetten site-onderdeel Sargasso Transparant. Sargasso Transparant bericht over en bevordert de openbaarheid en accountability van overheid, bedrijven en media. Sargasso doet dit al spil in een netwerk van personen en organisaties. De taken van de Wobredacteur zijn ondermeer:
Sargasso is een non-profit organisatie die ook het algemeen belang wil dienen. We verwachten van onze redacteur dat hij/zij zich ook activistisch inzet om de transparantie en accountability van met name de overheid te bevorderen, bijvoorbeeld door het geven van lezingen, het organiseren van bijeenkomsten, lobbywerk en het samenwerken met andere partijen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De dataredacteur is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van datajournalistiek op Sargasso. Het weblog participeert in de Dutch School for Datajournalism die thans in oprichting is. Dit is een samenwerkingsverband met Hack de Overheid, Het Nieuwe Stemmen en Petities.nl. Ook werken we samen met andere mediapartijen en opleidingen. Deze samenwerkingen leiden tot de eerste serieuze aanzet in Nederland om aan datajournalistiek te doen. De functie van dataredacteur is daarom een zware functie.
Taken:
Sargasso is een non-profit organisatie die ook het algemeen belang wil dienen. We verwachten van onze redacteur dat hij/zij zich ook activistisch inzet om de datajournalistiek in Nederland te bevorderen en een vocale rol te spelen in het open data debat. Werkzaamheden behelzen daarom ook lobbywerk, activisme, opinievorming.
Wij zoeken:
Het is tegenwoordig heel eenvoudig. Alles wat links is, is zuur. Punt. En alles wat je niet zint is links. Rechters, politici en kogels, links. En zuur. Maar hoe objectief is dat? Natuurlijk kan je zo’n blogje als GeenCommentaar makkelijk categoriseren. Je hoeft de voorpagina maar door te nemen, en het linkse vitriool spat van het scherm af. Simpel. GeenCommentaar is links. En zuur. Maar hoe zit dat eigenlijk met de politieke partijen? Dat is niet zo makkelijk te bepalen, toch? Hoe zuur zijn ze echt?
GeenCommentaar besloot dat te onderzoeken door middel van een *kuch* op en top wetenschappelijke methode: Google. Vergelijk hoe vaak partijen voorkomen in combinatie met de termen blij, boos en woedend, bereken een coëfficiënt en je hebt de officieuze zuurgraad van de partijen. En wat blijkt?
De eerste conclusie: de PVV is met een straatlengte de zuurste partij in Nederland. Niet geheel onverwacht, maar de partij is toch wel opmerkelijk zuur.
Voor elk positief bericht dat er van de partij komt zijn er volgens Google bijna 40 negatieve berichten. De overige partijen vallen er totaal bij in het niet. Om wat meer inzicht te krijgen in de zuurgraad van die partijen moeten we de PVV er zelfs uitfilteren.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Silvio Berlusconi zegt dat soort dingen heel mooi: Michele Santoro gebruikt de publieke omroep voor privédoeleinden. Liet de journalist op Rai2 dan een videootje van zijn vakantie aan de Ionische Zee zien zodat zijn stokoude schoonmoeder kon kijken? Nee. Maakte hij reclame voor het loodgietersbedrijfje van een verre neef? Nee. Hij maakte een zeer kritisch, links georiënteerd programma dat qua kijkcijfers en reclame-inkomsten zelfs Koning Voetbal regelmatig van de troon wist te stoten.
Maakte, want Santoro is vertrokken bij de RAI. Il Giornale, eigendom van de Berlusconi’s, juichte dat we eindelijk zijn guerrilla tegen Berlusconi niet meer hoeven te betalen, hoewel het programma zichzelf zeer dik terugverdiende en heel de hersenloze meuk van Rai2 bekostigde – die blije, kritiekloze pulp die de premier het liefste ziet. Santoro kon volgens de krant maar beter naar een commerciële omroep gaan, maar ook dat is niet gelukt.
De zender La7, eigendom van Telecom Italia, is de enige nationale, commerciële, vrij te ontvangen zender die niet in handen is van de premier. Bijna kwamen journalist en directie tot een overeenkomst, tot de premier ingreep. Er verscheen een wetsvoorstelletje waarbij Telecom Italia haar fysieke communicatienetwerk moest blijven onderhouden, maar wel beschikbaar moest stellen aan de concurrentie. Het voorstelletje verdween toen bekend werd dat Santoro en La7 het niet eens waren geworden – binnen 48 uur. Het ging nooit om de centjes – het ging om de kritiek. Daar kan de premier slecht tegen.
Dat Charles graag Camilla’s tampon wou zijn in 1989 weten we dankzij de oorlog tussen twee gehuwden, die afluisteraars inschakelden om ‘de ander’ uit te schakelen. Vandaag staat Groot Brittannië repper en repper in roer vanwege een ander soort afluisterpraktijk. Het meest gelezen Engelstalige vod ‘News Of The World‘, een van de speeltjes van Rupert Murdoch, heeft van minstens 4000 mensen hun privégesprekken afgeluisterd, enkel om informatie te verkrijgen. Totnogtoe hebben slechts 8 mensen de moed gehad om een proces aan te spannen, een paar hebben 1 miljoen geäccepteerd om er over te zwijgen. Sienna Miller is één van de acht, lees wat men vond in het notaboekje van een detecdief: “Notes found in Mulcaire’s notebook, which was seized in a police raid in 2006, included three of Miller’s mobile numbers and their related account numbers, pin numbers, the numbers she dialled to access her voicemail services and the passwords she used to discuss her accounts with her mobile phone provider.” Haar intieme leven stond tot in detail in de krant de dag erna. Afgrijselijk, je wil het niet meemaken, die paranoïa – maar het kan nog erger met de Vrije Markt: ook de telefoons van de intimi van een ontvoerd en vermoord kind werden afgeluisterd, en naar alle waarschijnlijkheid werden er berichten gewist, om te voorkomen dat de ouders hun hoop te snel zouden verliezen. Het zou slecht zijn voor de verkoopcijfers, zoals alles uiteraard slecht is voor de verkoopcijfers als je enkel kan denken in termen van ‘wat is slecht voor de verkoopcijfers’.
Het is dus dankzij de Guardian en hun niet-aflatende speurtocht, inclusief WOBen, dat dit aan het licht komt. Als het van Scotland Yard afhing, zou het namelijk netjes onder de stijve opperlip van de malle idee van Britishness zijn blijven zitten.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.