De uitspraken die de directeur van het Longfonds afgelopen zaterdag in het tv-programma Kassa! deed, vond ik schokkend. Michael Rutgers heeft zich vastgebeten in zijn jarenlange strijd tegen het roken en veegt elke andere oplossing dan de zijne van tafel. Alle rokers moeten ophouden met roken, hij wil niks minder. Elektrisch roken – of beter: dampen, er komt immers geen verbranding of tabak aan te pas – vindt hij onzin. Gevaarlijke onzin zelfs, want het houdt de nicotineverslaving in stand, wat hij vreselijk gevaarlijk acht, en daarnaast zet dampen volgens hem aan tot roken.
Zo meldt het NRC:
Minister Henk Kamp van Economische Zaken stelt zijn energiemissie naar Rusland uit in verband met de crisis in Oekraïne. Dat meldt het ministerie van Buitenlandse Zaken vanmiddag.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
OPINIE - Wat zegt een naam nou over arbeidsethos?
Het verbaast mij niets, dat bericht over het schoonmaakbedrijf in Brabant. Toen ik ooit in een ver verleden als intercedente in Tilburg werkte, kreeg ik, als ik een niet direct Hollandse naam van een geschikte kandidaat doorgaf, regelmatig de vraag of hij of zij op een kameel kwam. Daar waren allerlei varianten op te bedenken en die kwamen ook allemaal voorbij. Stuitend vond ik dat. Dit soort teksten was geen uitzondering, het was regelmaat. Vaak onder het mom van een ‘geintje’. De humor ontging mij volledig.
Er meldden zich allerlei mensen aan mijn bureau, van allerlei soorten afkomst, met allemaal een ander soort arbeidsethos. De strafbladen kwamen inderdaad voor bij Marokkanen, maar ook bij Jantje, Harm en Kees. Zat er weer zo’n jongen voor je met een gat in zijn cv van een jaar of drie. ‘Reizen’ noemden ze dat dan. Als je ook maar drie vragen stelde over waar ze geweest waren, vielen ze al door de mand. Dat waren moeilijk plaatsbare jongens. Of het nou om Jantje of Mohamed ging. Die reserve begreep ik wel bij werkgevers. Ik loog nooit. Niet over het type werk tegen de mensen die zochten en ook niet over het type werkzoekenden richting werkgever. Alleen vond ik de naam er niet echt toe doen. Wat zei dat nou over geschiktheid voor een functie? Ervaring en graag willen leek mij wat belangrijker.
De berichtgeving over het conflict tussen Israël en de Palestijnen is zodanig eenzijdig, dat het geen wonder is dat een oplossing nooit dichterbij lijkt te komen.
Berichtgeving over het conflict tussen Israël en de Palestijnen is vaak moedeloos makend. Niet eens zozeer omdat de oplossing al jaren geen stap dichterbij komt, zoals ik onlangs een voormalige redacteur van een belangrijke landelijke krant nog eens hoorde zeggen. Natuurlijk dat is óók moedeloos makend. Maar wat vooral treurig stemt, is dat de berichtgeving zo belabberd is zodat we eigenlijk nooit goed horen wat de redenen zijn dat die oplossing maar niet dichterbij komt.
Als Israël met drones mensen van hun motorfiets schiet in Gaza – wat vrij regelmatig gebeurt – volgt vaak een salvo raketten uit Gaza, waarop Israël dan weer met bombardementen reageert. De raketten en de Israëlische reactie halen de krant, maar de moord in Gaza, die de reden was voor de raketten op Israël, zelden of niet.
Hierdoor lijkt het alsof de Palestijnen agressie plegen en Israël alleen maar reageert. Op de een of andere manier komt in de officiële pers steeds alleen die Israëlische kant van het verhaal in beeld. Blogs en andere alternatieve media kunnen daar blijkbaar nog steeds niet tegenop.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Inmiddels lijkt er meer aan de hand te zijn dan enkel spierballenvertoon:
Tienduizenden artilleristen, paratroepen en infanteristen van vier grote Russische gevechtsgroepen zijn al weken samengetrokken aan de Oekraïense grens. […]
Een ander teken dat Ruslands militaire machine in de oorlogsstand is gezet, is de verhoging van het gereedheidsniveau van speciale eenheden, zoals die van het ministerie van Binnenlandse Zaken. Deze troepen worden doorgaans ingezet om bezette gebieden te ‘pacificeren’. […]
Het kan natuurlijk dat de troepenopbouw langs de grens slechts spierballenvertoon is. Maar als dat zo is, dringt zich de vraag op waarom Moskou dan de ‘bezettingseenheden’ van Binnenlandse Zaken paraat heeft staan.
Als Poetin zijn ‘landjepik’ wil voortzetten, resteert de vraag wanneer: voor of na de Oekraïense presidentsverkiezingen van 25 mei. ‘Poetin hoopt dat de ontevredenheid onder de Russische minderheid in Oekraïne na de uitslag zo groot is, dat hij makkelijker kan ingrijpen’, is Soetjagins analyse.
OPINIE - Ik heb nooit zo heel veel om de Nederlandse vlag gegeven, want wat moet je ermee? Rood, wit en blauw – het is niet eens een erg fraaie kleurcombinatie, meer iets voor een transportbedrijf dan voor een land. En toch is het mijn vlag, de vlag die ik heb leren hijsen, strijken en vouwen bij de padvinders, de vlag die ik gegroet heb in het leger, de vlag die ik tegenwoordig op Koningsdag, als ik in Nederland ben, uitsteek voor mijn moeder die dat zelf niet meer kan.
Nederland was nooit zo van het vlagvertoon en dat vond ik eigenlijk wel mooi. Amerikanen die overal stars and stripes op plakken, of mensen die fanatiek zwaaien met een vlag van Zimbabwe, het is niets voor mij. En toch is een vlag een mooi ding, een symbool voor de eenheid van een volk, voor de tradities en geschiedenis die een land maken tot wat het is. Een vlag, daar mag je best respect voor hebben.
De Nederlandse vlag is het symbool van een land dat zich ontworsteld heeft aan vreemde heerschappij. Nederland is ontstaan na een lange oorlog tegen hen die ons een godsdienst wilden opdringen. Willem van Oranje zei al: ‘Ik kan niet goedkeuren dat vorsten over het geweten van hun onderdanen willen heersen en hun de vrijheid van geloof en godsdienst ontnemen.’ Ons land was dan ook een veilige haven voor onder andere Portugese Joden zoals de grootvader van Baruch Spinoza, op de vlucht voor diezelfde Spaanse godsdienstdwang.
COLUMN - Joden zijn rare mensen: één zevende deel van hun leven verdommen ze het stelselmatig om te werken en de rest van hun tijd spenderen ze het liefst afgezonderd van de wereld. Iemand zou die lieden eens mores moeten leren. Dat is vanzelfsprekend geen oproep tot geweld – zo lossen wij de dingen niet op in Alexandrië. Maar het vormt wel een maatschappelijk knelpunt als groepen mensen onvoldoende participeren in de samenleving. En dat probleem moet worden opgelost.
Het bovenstaande zou zomaar de mening van een weldenkend mens kunnen zijn geweest aan de vooravond van de oudst bekende pogrom, in het jaar Onzes Heren 38. Jodenhaat is dus geen christelijke uitvinding. Dat christendom importeerde reeds bestaande ideeën over Joden dankzij het besluit ook niet-Joden tot de eigen religieuze club toe te laten. Maar christenen konden lastig het bezwaar handhaven dat Joden een zevende deel van hun leven niets uitvoerden. Dat deden ze immers zelf ook. Gelukkig waren er andere argumenten voorhanden: ze hadden de Zoon Gods gekruisigd en daarvoor werd met enige regelmaat wraak genomen op de nazaten van de daders.
Wie de verslagen van die kruisiging echter goed doorleest, komt er al snel achter dat de daders Romeinen waren. In het begin van de dertiende eeuw speelt het verwijt van de godsmoordenaars dan ook lang zo’n grote rol niet meer. In plaats daarvan is de Talmoed gekomen: een boek dat bol stond van de beledigingen aan het adres van Christus, de Moeder Gods en christenen. Aan dergelijke moedwillige pogingen om het geloof van een bevolkingsgroep belachelijk te maken moest nodig wat gedaan worden. De Talmoedverbrandingen van 1242 in Frankrijk waren er een exponent van.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De Somalisch-Nederlandse ex-politica zou half mei een eredoctoraat uitgereikt krijgen van de prestigieuze universiteit vanwege haar werk als vrouwenrechtenactivisme.
Na ophef in het universiteitsblad, tumult op het internet, en een lobby van onder andere CAIR, de Council on American-Islamic Relations, vond het College van Bestuur van de universiteit dat bij nader inzien kennelijk toch niet zo’n geslaagd idee.
“We cannot overlook that certain of her past statements are inconsistent with Brandeis University’s core values,” the university said in a statement released eight days after it had announced that Ms. Hirsi Ali and four other people would be honored at its commencement on May 18.
De crisis lijkt inmiddels weer flink opgelaaid:
Oekraïne arresteert zeventig separatisten in Charkov in het kader van een ‘antiterrorismeoperatie’.
Rusland deed hierop een ‘krachtige waarschuwing’ uitgaan:
De Oekraïense regering moet stoppen met militaire voorbereidingen die kunnen leiden tot een “burgeroorlog”. Dat zegt het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken.
Ook Transnistrië, een afvallig deel van Moldavië aan de westgrens van Oekraïne, wil nu bij Rusland.
Zonder dat de ouders of familie werden geïnformeerd:
About 150,000 First Nations, Inuit and Metis children went to the church-run schools, the last of which closed in 1996.
Many children never returned to their homes, according to the commission. Some ran away, some died.
“Often, their parents and families never were informed of their disappearance or death,” the commission said in an interim report.
In het noordelijke Aleppo vielen (volgens bronnen binnen de oppositie) zo’n dertig doden door vatenbommen. Die worden al maanden door regeringsvliegtuigen boven wijken in rebellengebied uitgestrooid. De vatenbommen, die gevuld zijn met de springstof TNT, kunnen hele huizen wegvagen en hebben al honderden doden veroorzaakt.
Op Twitter en andere sociale media verschenen dit weekend schrijnende foto’s en filmpjes van burgers die slachtoffer zijn van de aanvallen met vatenbommen. Bij een baby […] zijn de benen grotendeels weggevaagd. De stompjes zijn in papier gewikkeld, in een poging om het bloeden te stoppen. Andere burgers, onder wie een aantal kinderen, liggen dood onder een laag as.
Aldus de Oekraïense premier Arseni Jatsenjoek.
UPDATE 13:11:
In de Oost-Oekraïense stad Donetsk hebben pro-Russische betogers het gebouw van de regionale overheid bezet en een soevereine ‘Volksrepubliek Donetsk’ uitgeroepen.
Dat heeft Radio Free Europe maandag gemeld. Ook zouden de demonstranten Moskou hebben gevraagd om militaire steun en willen zij uiterlijk 11 mei een referendum uitschrijven over aansluiting bij Rusland.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.