PowNed voldeed in 2013 niet aan rapportage-eisen WNT
Ofwel de Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector.
Zie p. 232.
Zijn we nog voor gelijkheid? Piketty ziet de ongelijkheid toenemen, vooral door ongelijkheid in de verdeling van vermogen. Maar ook met inkomens lijkt iets aan de hand. Een tijdje terug had de VPRO een mooie film, over een ex-minister uit de regering Clinton. Die liet een collegezaal zien wat er macro-economisch gaande is. In de jaren zeventig stagneren de lonen, maar de vermogensrendementen stijgen sterker, tot ver in de jaren negentig. Wat kan de gewone jongen doen om rond te komen? Een extra baantje, zijn partner ook de arbeidsmarkt op sturen, schulden maken. Dat gebeurt ook. Maar voor het kapitaal is het dalen van lonen ook lastig: als de middenklassen niet meer consumeren, hoe moet het kapitaal dan renderen? Daar komen bubbles van, zoals op de huizenmarkt, en uiteindelijk komt een financiële crisis. In 1928 zag de wereld er precies zo uit als in 2007: stagnerende lonen, overvloed aan kapitaal, zoekend naar rendement. Dan publiceert het Sociaal Cultureel planbureau (SCP) op 12 december een rapport, dat het onze elites zijn waarmee onze verhouding is verstoord. De studie is, zoals vaak, veelomvattend.
Ofwel de Wet normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector.
Zie p. 232.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
ACHTERGROND - De oorlog in Syrië duurt al bijna vier jaar. Het dodental bedraagt 191.000. Tegen de drie miljoen mensen zijn het land ontvlucht, veelal naar buurlanden Turkije en Jordanië; 6,5 miljoen Syriërs zijn intern ontheemd.
Het regime van Bashar al-Assad wankelt echter nog steeds niet echt. Integendeel, het voelt zich gesterkt door de opmars van IS(IS). Nu is het namelijk voor iedereen – ook het Westen – duidelijk dat alleen Assads regering echt pal staat tegen de dreiging van deze terroristen. Maar hoe staat het met de rest van het verzet?
Het belangrijkste nieuws over het Syrische verzet is natuurlijk het uitroepen in juni van dit jaar van de Islamitische Staat (IS) door Abu Bakr al-Baghdadi, die zichzelf meteen maar de rol van kalief toekende.
Veel zaken met betrekking tot de situatie in Syrië, inclusief de samenstelling van de overige verzetsgroepen, hangen samen met de successen van Baghdadi en zijn groep, voorafgaand aan het uitroepen van het kalifaat. Op de situatie van die andere groepen kom ik later terug. Maar eerst het verhaal van Daesh, zoals de Islamistische Staat in het Arabisch wordt genoemd, een acroniem van Al-Dawla al-Islamiyya fil-Iraq wal-Sham, de Islamitische staat in Irak en de Levant.
Al-Qaeda in Irak
COLUMN - Eigenlijk had ik vandaag een column willen wijden aan het Epos van Gilgameš. Gewoon een lief stukje over een oeroude tekst, waarin vragen aan de orde komen die wij nog steeds stellen. Maar de actualiteit moest weer eens zo nodig tussenbeide komen.
Die actualiteit is dat vorige week bekend werd dat kardinaal Ad Simonis, lange tijd het hoofd van de rooms-katholieke kerk in ons land, er al in oktober 2000 van op de hoogte was dat zijn hulpbisschop Jan Niënhaus vier ‘erotische stoeipartijen’ had gehad met een minderjarige. Simonis wist dit uit een brief van de betrokkene maar besloot de zaak te laten wat ze was.
Daarvoor had hij redenen. Ik deel die niet, maar ik kan me voorstellen dat mensen deze keuzes maken. Er was geen werkelijk bewijs: het zou het woord van de briefschrijver zijn geweest tegen dat van de hulpbisschop. Deze laatste was ernstig ziek en zou enkele weken later overlijden, zodat het een daad van compassie was hem niet met de klacht te confronteren. Ik weet niet of ik die keuze ook zou hebben gemaakt. Wat ik in elk geval niet begrijpen kan – nee, niet begrijpen wil – is dat de kardinaal, toen hij eenmaal begreep dat het verhaal waar moest zijn, besloot erover te liegen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De gijzelnemer in Sydney, die geïnspireerd was door het radicale gedachtegoed van IS, had issues:
De radicale geestelijke Man Haron Monis was in 1996 van Iran naar Australië gevlucht. Haron Monis was een bekende van de politie. Begin dit jaar moest hij voor de rechter verschijnen op verdenking van medeplichtigheid aan de moord op zijn ex-vrouw. Die werd neergestoken en in brand gestoken in een trappenhuis in Werrington.
In die zaak verdedigde hij zichzelf. Hij beweerde dat de Australische AIVD, de ASIO, hem middels een complot in de gevangenis wil krijgen. Ook zou hij eerder zijn veroordeeld voor het sturen van haatbrieven aan nabestaanden van Australische militairen die bij internationale operaties zijn gesneuveld.
[…]In oktober werd een zaak tegen hem begonnen, omdat hij ruim tien jaar terug tientallen vrouwen zou hebben aangerand tijdens zijn werk als alternatief genezer die zwarte magie beoefende. De man zou zichzelf tot sjeik Haron hebben benoemd.
Vrijdag zou de zelfbenoemde sjeik nog een laatste, wanhopige poging hebben gedaan bij het hooggerechtshof om de aanklachten tegen hem te laten vervallen.
ACHTERGROND - De afgelopen week waren er twee gevallen van Palestijnse vrouwen, meisjes eigenlijk meer, die werden beschuldigd van het uitvoeren van een aanval met een mes, of het dreigen met een mes. De 22-jarige Amal Jihad Taqatqa uit het dorp Beit Fajjar bij Bethlehem werd ervan beschuldigd dat ze op maandag 1 december een man zou hebben aangevallen en gestoken met een mes bij een bushalte bij het nederzettingenblok Gush Etzion. De man werd heel licht aan de schouder gewond. Amal Taqatqa werd echter meteen neergeschoten door een wachter bij de ingang van een nederzetting en daarna, nadat ze gewond op de grond lag, nog eens door tenminste vier soldaten van enige afstand onder schot genomen. Dat overleefde ze natuurlijk niet. Ze werd zwaar gewond naar een ziekenhuis vervoerd en is inmiddels overleden.
Een tweede geval betrof de zestienjarige Yathriv Salah Rayyan uit Beit Duqqu bij Jeruzalem. Zij werd op 5 december overmeesterd toen ze de verkeerde toegangsweg (die voor auto’s) nam bij het Qalandiya checkpoint en daar, naar wordt gezegd, met een mesje dreigde.
Het is zeker niet voor het eerst dat vrouwen op de Westoever op een dergelijke manier in het nieuws komen. In Israël wordt dat gezien als een bewijs van het bloeddorstige karakter van Palestijnse vrouwen: Zie je wel, wordt er dan gezegd, ze zijn geen haar beter dan de mannen. Enige navraag op de Westoever bij mensen die wel eens te maken hebben met Palestijnen die in aanraking met justitie komen, leert echter dat vaak heel andere redenen een rol spelen.
Het blijkt dat veel Palestijnse vrouwen en meisjes dit soort ‘gewelddadige acties’ gebruiken als een uitweg uit problemen in de huiselijke- of familiesfeer. De draconische straffen waarmee Israël ook de geringste vergrijpen bestraft, geven hen daar onvermoede mogelijkheden toe die ze graag uitbuiten.
ACHTERGROND - In Duitsland lijkt zich een nieuwe extreemrechtse beweging te formeren, Patriotische Europäer gegen die Islamisierung des Abendlandes (PEGIDA), aangevuurd door de kleine crimineel Lutz Bachmann, zo signaleert blogger K.
Het is op zich al omineus dat steeds meer mensen – slechts een paar honderd op 20 oktober in Dresden, al bijna 10.000 op 8 december in dezelfde stad naast een kleinere demonstratie elders – achter zo’n proleet met een strafblad aanlopen, zelfs nu zijn verleden van inbraken, toebrengen van lichamelijk letsel, drugshandel en gehussel in de rosse buurt al een tijdje in het nieuws is.
De aanhang lijkt vooralsnog Bachmanns pose van eerlijkheid over zijn fouten prachtig te vinden. Dat hij zaken heeft gedaan met de Hell’s Angels en een oplichter is (er klopt niets van zijn verhaal dat hij in Zuid-Afrika, waarheen hij was gevlucht na zijn eerste veroordeling, een universitaire opleiding tot grafisch vormgever heeft gevolgd), schrikt velen kennelijk evenmin af.
Tot Bachmanns eigen verbazing sloeg enorm aan wat begon als zijn Facebook-pagina gericht tegen vooral de Koerden van de PKK. Inmiddels mobiliseert hij dus een meute boze landgenoten, met de leuze: “Wir sind das Volk!” Het is gissen of PEGIDA vaste voet aan de grond krijgt.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Wat?:
Denemarken gaat vandaag bij de Verenigde Naties het eigendom opeisen van het totale noordpoolgebied. […]
De VN hebben een speciale commissie opgericht die onderzoekt welk land de zeggenschap over het noordpoolgebied moet krijgen. Groenland valt al onder Denemarken.
Tweede Kamerlid Ahmed Marcouch wil dat het gemakkelijker wordt om aangifte te doen tegen moslimhaat. Er zou standaard een vakje voor zo’n vergrijp op het aangifteformulier moeten komen. […]
Nu staan er op een aangifteformulier al standaard mogelijkheden om antisemitische incidenten gemakkelijker aan te duiden. Ook het melding maken van homofoob geweld is eenvoudiger geworden.
Marcouch reageerde met dit plan op een onderzoek van wetenschapper Ineke van der Valk. Hieruit blijkt dat twee derde van alle moskeeën in Nederland ooit het doelwit is geweest van agressie.
Als je wilt aantonen of een burgemeester voor de tweede keer de waardigheid van het ambt en daarmee tegelijkertijd ook de reputatie van de stad op het spel zet, dan zul je dat moeten vastleggen.
PowNewspresentator Dominique Weesie verdedigt het inzetten van verborgen camera’s als geëigend middel om stedelijke reputaties onbezoedeld te houden.
Ofwel: terug naar de jaren vijftig. In de woorden van Peter Breedveld: