Het Internationaal Olympisch Comité heeft besloten dat vanaf de Olympische Spelen van 2028 alleen “biologische vrouwen” nog welkom zijn in de vrouwencategorie, vastgesteld via een genetische test. Trans vrouwen worden uitgesloten. De maatregel ruikt naar het tevreden houden van de organisator van de volgende spelen, de VS, want de grootste druk en ‘verontwaardiging’ komt daarvandaan.
Maar de officiële rechtvaardiging klinkt bekend: eerlijkheid, gelijke kansen, bescherming van de vrouwensport. Alleen, er bestaat geen robuuste wetenschappelijke consensus dat trans vrouwen structureel een doorslaggevend voordeel hebben in alle of zelfs maar de meeste sporten. Sportprestaties zijn het product van een complex samenspel van training, genetische aanleg, toegang tot faciliteiten, coaching en voeding. Het idee dat één factor, een chromosoom of een verleden, dat geheel domineert, is een simplificatie die vooral politiek bruikbaar is.
Sterker nog, voor veel trans vrouwen geldt dat een medische transitie sportief gezien eerder een nadeel oplevert dan een voordeel. Hormonale therapie verlaagt spiermassa, kracht en uithoudingsvermogen, terwijl botmassa behouden blijft. Wat overblijft is zelden een superieure atleet, eerder iemand die zich opnieuw moet aanpassen aan een lichaam dat minder presteert dan voorheen.
En zelfs de voorgestelde genetische afbakening houdt geen stand. Een XY-chromosoom maakt iemand niet automatisch “man”. Intersekse variaties bestaan en zijn onderdeel van normale menselijke diversiteit. Dat zijn geen uitzonderingen die je weg kunt modelleren; dat is biologie die zich niet laat reduceren tot een binaire aan of uit.
De consequentie is helder. Dit beleid treft niet alleen trans vrouwen, maar ook intersekse vrouwen die aantoonbaar óók geen sportief voordeel hebben. Zij vallen buiten een arbitrair kader dat pretendeert orde te scheppen, terwijl het in werkelijkheid vooral uitsluit. Daarbij, sport heeft altijd bestaan met ongelijkheid. Sommige lichamen zijn langer, sneller, sterker. Niemand stelt voor om extreem lange basketballers of volleyballers te weren of verweet Michael Phelps dat hij zulke belachelijk grote handen had dat het menig roeispaan in verlegenheid zou brengen: Topsport is al een feest van (genetische) afwijkingen. Zo’n voordeel is geen afwijking van de sport, het is de kern ervan.
Dat maakt de selectieve verontwaardiging over vermeende (niet daadwerkelijke gemeten) voordelen van trans vrouwen des te opvallender. En verdacht. Hier wordt één type verschil uitvergroot en geproblematiseerd, terwijl andere, grotere verschillen als vanzelfsprekend worden geaccepteerd. Het besluit past naadloos in een bredere politieke context waarin trans lichamen worden geframed als bedreiging. Een klassieke moral panic: een klein, marginaal verschijnsel wordt opgeblazen tot systeemrisico, waarna ingrijpende maatregelen worden gelegitimeerd.
Het aantal trans vrouwen op Olympisch niveau is verwaarloosbaar, de laatste spelen deden er welgeteld nul mee. De impact op medaillespiegels is nihil. De symbolische waarde van uitsluiting is daarentegen groot. En zo verschuift de focus van sport naar controle. Niet de prestatie staat centraal, maar de classificatie. Niet de competitie, maar de afbakening. Dat dit alles uiteindelijk wordt afgedwongen door een systeem waarin elke vrouw verdacht wordt gemaakt en haar lichaam moet laten verifiëren om te mogen deelnemen, is dan slechts de logische consequentie.
Deze maatregel heeft niets te maken met eerlijkheid en gelijke kansen. Dit is de frontlinie om transvrouwen te overal in het leven uit te sluiten en hen het leven zuur te maken.
Te veel mensen gaan mee in dit onoprechte frame. En ja, ook mensen die zichzelf links en progressief noemen.
Reacties (11)
Dan zul je toch moeten verklaren hoe het is dat opmerkelijk veel transvrouwen na hun transitie aanmerkelijk beter presteren in de vrouwencompetitie dan vóór hun transitie in de mannencompetitie.
Neem nou transgender zwemster Lia Thomas.
En Lia Thomas is dus geen uitzondering.
Er is dan ook niet één factor die meespeelt. We weten dat mannen die de puberteit hebben doorgemaakt niet alleen over een grotere spiermassa beschikken, maar ook over een groter torso, dichtere botstructuur, dikkere schedel, snellere recuperatietijd, etc. etc. (Dat levert nog gevaarlijke situaties op ook).
En juist in topsport kunnen allerlei fracties forse verschillen uitmaken.
Iedereen met een beetje gezond verstand kan dus begrijpen waarom opmerkelijk veel MtF-atleten uitblinken in vrouwensport, maar je andersom nooit wat verneemt over FtM-atleten die gouden medailles winnen in de mannencompetitie.
Het uitsluitingsargument gaat ook al niet op: in allerlei sportcompetities gelden strikte voorwaarden om mee te mogen doen. Dat is juist om de wedstrijd eerlijk te houden. Je zet een zwaargewicht bokser ook niet in de ring tegenover een bokser in de klasse weltergewicht. En iemand die in een rolstoel zit kwalificeert zich ook niet voor reguliere toernooien. Zelfs bij het tafeltennissen niet.
Tip. Check altijd de bron van een bericht dat je vindt op een of andere obscure site.
Volgens een propagandasite van de notoir radicaal rechtse Sinclair Media Group.
Even de bron van hun verhaal opgezocht.
Het gaat dus duidelijk niet over vrouwen die een medische transitie hebben ondergaan. Iedereen met een beetje verstand kan begrijpen dat een mannelijk lichaam in zulke gevallen voordeel oplevert. En iedereen met een beetje verstand zou ondertussen moeten weten dat je je bronnen een beetje kritisch zou moeten checken over dit onderwerp.
Om te beginnen blijkt dat niet uit het citaat dat je opwerpt. Dikke kans dat het om individuen gaat die wel degelijk enige tijd aan de hormone replacement therapy zijn.
Maar sowieso, hoe wil je als sportfederatie controleren hoever een individu is in haar transitie? Of reguleren hoever iemand in de transitie moet zijn om te kwalificeren voor de vrouwen-competitie?
Als je het discours in progressieve en queer-activistische kringen een beetje hebt gevolgd, weet je dat de tendens sowieso is dat het individu beslist over de eigen genderidentiteit, niet een sportfederatie. En volgens het progressieve dogma zijn ’transvrouwen gewoon vrouwen, punt!’
Je kunt natuurlijk wel tegenwerpen dat al die voorbeelden van transvrouwen die medailles winnen niet tellen, omdat ze – volgens jou – niet ver genoeg in hun medische transitie zijn (en dus niet de ideaaltypische transvrouw zijn die jij wilt hebben om hun prestaties te kunnen vergelijken met die van cis-vrouwen), maar feit is dat ze al meedoen in de vrouwencompetitie.
Eigenlijk maak je nu zelf al het argument dat ze daar kennelijk niet thuishoren. Alleen heb je dat zelf nog niet door omdat je je vergaapt aan het verdacht maken van de bron.
Dank je voor het illustreren van mijn laatste zin. 🙏
Dat zei ik ook niet. Maar het tegendeel blijkt ook zeker niet. Het is dus geen overtuigende weerlegging van de bewering van Joost die je ermee meent te weerleggen.
Waarom probeer je de doelpalen te verplaatsen? Ik had het daar helemaal niet over.
Idem.
Stropop. Dat heb ik helemaal niet gezegd.
Idem.
Ik citeer de bron waar jouw bron zich op baseert. Dat is iets meer dan jouw bron verdacht maken. Iedereen kan zelf beoordelen of jouw bron die originele bron wel of niet zorgvuldig citeert.
Hier laat ik het bij.
Bij nader inzien was ik iets te toegeeflijk in dat eerste punt van mijn antwoord.
Het VN-rapport heeft het expliciet over “males who identify as women” (en daarnaast over “a mixed-sex category”). En dus niet over “transgender women”. Dat dat volgens de gemiddelde transfoob allemaal hetzelfde is, betekent nog niet dat dat ook zo is in een zorgvuldig opgesteld VN-rapport. Het citaat gaat dus wel degelijk over mannen die deelnemen in gemengde of vrouwencompetities. En niet over transgender vrouwen.
Begrijpend lezen blijkt weer eens een kunst…
Wie denk je dat daarmee bedoeld zijn, met die “males who identify as women”? Waarbij ‘male’ opgevat dient te worden als: iemand van het mannelijk geslacht. Hoe noemt men dat, als iemand van het mannelijk geslacht zich vrouw voelt?
En wat denk je nou, dat dit rapport gaat over de gevaren van gemengde sporten zoals het Nederlandse korfbal?
Citaatje dan maar, van paragraaf 11 op pagina 5:
Wat staat hier nou, denk je? Zou hier nou bedoeld zijn dat overal ter wereld honderden sportcompetities voor vrouwen inmiddels officieel zijn omgekat zijn tot gemengde competities, zodat cis-mannen het opnemen tegen cis-vrouwen, waardoor die vrouwen het onderspit delven?
Of zou hier bedoeld zijn dat het openstellen van vrouwencompetities voor trans-atletes die competities de facto ‘mixed-sex’ maken, en dat cis-vrouwen daar negatieve effecten van ondervinden?
Ander voorbeeldje, op pagina 3:
De voetnoot verwijst dan naar: Yaron Steinbuch, “Injured North Carolina volleyball player urges transgender ban for female
sports teams in schools”, New York Post, 21 April 2023.
En tenslotte, op bladzijde 5 weer:
Voetnoot 26 waar hier naar verwezen wordt, Women in Sport, “Safe and fair sport matters to women and girls on every level” heeft als ondertitel: ‘Our statement on transgender inclusion in grassroots sport’. (Waarover zou dat dus gaan?)
Dus ja, wanneer deze VN-rapporteur het heeft over ‘males’ in vrouwencompetities, dan doelt ze wel degelijk op transgender vrouwen in anderszins exclusieve vrouwencompetities, niet op gemengde sporten als korfbal ofzo.
De opsteller van het rapport, de Jordanese vrouwenrechtenactiviste Reem Alsalem, krijgt dan ook gewoon regelmatig als verwijt dat ze anti-trans is.
Precies zoals het er staat. In tegenstelling tot een transgender vrouw. Die wordt namelijk transgender vrouw genoemd. Snappie?
En wat er met een “mixed-sex category” bedoeld wordt? Precies wat er staat, lijkt me. Een categorie waar in iedereen, ongeacht geslacht of gender deel kan nemen.
Je kunt hineininterpretieren wat je wilt, ik ga gewoon af op wat er echt staat. Ik geloof niet dat ik degene ben die hier moeite heeft met begrijpend lezen. In zo’n VN-rapport betekenen woorden precies wat ze betekenen, en niet wat jij er in je vooringenomenheid zelf bij verzint.
En als de opsteller van dat rapport wel de woordspelletjes speelt die jij erin leest, dan snap ik de beschuldiging van transfobie wel. Want in zo’n rapport hoor je je waren bedoelingen niet op zo’n slinkse manier te verhullen.
Nu ik er nog eens over nadenk, zou het inderdaad kunnen dat ik de achterbaksheid van mevrouw Alsalem heb onderschat. Terwijl daar, naast haar woordkeus, ook andere aanwijzingen voor zijn. Bijvoorbeeld ook door het gemak waarmee ze een verband legt tussen de ernst van een blessure en het feit dat een veroorzaker transgender is. Er raken wereldwijd dagelijks duizenden (tienduizenden, honderduizenden?) sporters geblesseerd, waarvan een deel ernstig. Volkomen logisch dat daar af en toe een transvrouw bij betrokken is. Maar daarmee is helemaal niet bewezen dat transgender vrouwen zwaardere blessures veroorzaken. Het anekdotische bewijs dat ze daarvoor aanvoert is suggestief, of zelfs misleidend.
Jammer, het was altijd leuk om te kijken naar een vrouw die door een transvrouw binnen een seconde knock-out werd gemept. Daarintegen wel fijn dat vrouwen ook rechten hebben.
Inhoudsloos. Probeer het nog eens.