Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Schuldig tot het tegendeel is bewezen

Als je deze vakantie thuiskomt na beroofd te zijn moet je niet vreemd opkijken als je daar een acceptgiro aantreft met het dubbele bedrag van wat je geclaimd hebt. De verzekeringsmaatschappij denkt dan namelijk dat je de boel oplicht.
Dit alles na een ontzettend succesvol verlopen proef de afgelopen maanden. Maar liefst 80 procent van de beboete mensen kwam direct over de brug. De maatschappijen zijn hier zo blij mee dat het nu standaard wordt ingevoerd.
Mooi zeg, zo’n systeem van schuldig tot het tegendeel is bewezen. Hadden we daar in Nederland niet ooit afspraken over gemaakt? Zoiets als ‘liever een schuldige teveel op vrij voeten dan een onschuldige in het gevang’?
En daarbij, wat te doen met de onschuldigen? En dan heb ik het over de onschuldigen die niet én wel betalen. Zo’n brief van het OM ziet er namelijk wel heel officieel en dreigend uit. Misschien zijn de mensen die betalen wel bang voor een slepende juridische lijdensweg.
En de mensen die niet betalen? Zijn die per definitie onschuldig? Natuurlijk niet.
Ik hoop dat een van de onschuldige betalers of niet-betalers een gang naar de rechter maakt. Deze zal deze praktijken hoogstwaarschijnlijk afkeuren.
En zo niet, kunnen we dan over een paar jaar in het gevang gegooid worden onder het mom van ‘als er niet al teveel geklaagd wordt zal hij wel schuldig zijn’?
Betancourt versus Uribe, USA versus La France
President Alvaro Uribe is een populair mens in Colombia. Uribe is een 56-jarige jurist uit Medellin die zich politiek profileert als rechtsgeoriënteerde hardliner. Hij is een vriend van de Verenigde Staten en een vijand van de Farc. Waar zijn voorgangers soms kozen voor minder effectieve strategieën lukte het Uribe (met Amerikaanse steun) de Farc het bos in te sturen. Dit jaar werd het jaar van de oogst: twee rebellenleiders sneuvelden, Farc-oprichter Tirofijo overleed op natuurlijke wijze en de in gevangenschap tot icoon uitgegroeide Ingrid Betancourt werd bevrijd. Uribe krijgt applaus van 91 % van de bevolking en tweederde zou op hem stemmen als er nu verkiezingen zouden zijn.
Die verkiezingen zijn echter pas gepland voor 2010 en het is nog niet zeker of Uribe dan op het stembiljet vermeld staat. De Colombiaanse grondwet stelt namelijk dat een president slechts eenmalig herkozen mag worden en Uribe is sinds zijn herverkiezing in 2006 bezig aan zijn tweede termijn. Om die tweede termijn te halen was overigens een grondwetswijziging nodig en het hoeft dan ook niet te verbazen dat de aanhangers van de president nogmaals de constitutie willen aanpassen.
Intussen is er echter een nieuwe, populaire speler op het bord geplaatst. Toen Ingrid Betancourt in 2002 ontvoerd werd was ze campagne aan het voeren voor het presidentschap dat uiteindelijk naar Uribe ging. Betancourt leidde haar eigen linkse partij, de Partido Verde Oxigeno, die echter weinig publieke steun kreeg. Betancourt joeg nogal wat Colombianen tegen zich in het harnas, bijvoorbeeld door het congres uit te maken voor een ‘rattennest’. Wat een campagne niet bewerkstelligde, deed een onvrijwillig verblijf in de jungle: Betancourt is populair geworden, grenzeloos geliefd. De Chileense presidente ziet in haar een Nobelprijswinnares en de Franse president Sarkozy kan niet wachten om de Legion d’Honneur op haar borst(en) te spelden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Vliegtax: rekenen is moeilijk

Agossie, stewardessen op het Binnenhof wegens de vliegtax. Met zulke taferelen denk ik meteen aan peuters die demonstreren tegen het westen of tegen de atoombom: ze weten niet waar ze het over hebben.
Ook Schiphol schreeuwt moord en brand, en verwacht 50.000 passagiers minder dit jaar. De luchthaven maakt zich blijkbaar druk over iets meer dan een duizendste van het jaarlijkse aantal passagiers, want vorig jaar zag Schiphol er zo’n 48 miljoen van langskomen.
En waar gaat het over? Over 11 euro 25 bovenop een vliegticket naar bestemmingen op minder dan 2500 kilometer afstand (inclusief Turkije), 45 euro erbovenop als de vlucht langer is. En deze bedragen zullen er dus voor zorgen dat mensen uitwijken naar buitenlandse luchthavens.
Ja? Voor 11,25 naar België of Duitsland? Er is maar een verklaring mogelijk: die 50.000 mensen kunnen niet rekenen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Kort geding ov-chipfabrikant tegen universiteit
Kort geding ov-chipfabrikant tegen universiteit
Resultaten onderzoek mogen niet openbaar gemaakt worden
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.



