Tabakstaks

Afgelopen week vergaderde de World Health Organization in Moskou over haar tabaksbeleid. Het was een vreemde bijeenkomst. Canada en de VS weigerden te komen vanwege Poetins optreden in de Oekraïne; de overige deelnemers stemden eerst om het publiek van alle bijeenkomst uit te sluiten; daarna besloot men – geheel in Poetins geest – om de pers volledig te weren, wat nog bijna leidde tot de arrestatie van een journalist van de Times die nogal gehecht bleek aan zijn recht op vrije nieuwsgaring en transparantie van supra-gouvernementele beslissingen; en tenslotte besloot men om de gang van zaken slechts gedeeltelijk te boekstaven, en dat de rest beter maar geheim kon worden gehouden. Het vreemdste van al was wel dat de WHO te Moskou besloot om de 179 aangesloten landen een forse verhoging van de tabakstaks op te leggen tot liefst 70%. (Nederland heft momenteel 50% accijns op shag en 57% op sigaretten). Het was een primeur: de eerste keer dat een internationaal orgaan een schier wereldwijde belasting uitvaardigde.

Waarom Kobani?

There are several reasons why the pivotal battle of this phase of the Syrian war is happening in Kobani, a poor border town of around 50,000 people. Kobani was remote enough to be poorly defended at first, but sufficiently visible to represent a possible propaganda victory.

[IS] picks and chooses battles it believes it can win, in order to forestall the potentially catastrophic strategic consequences of a tactical defeat.

That’s why the militants have stayed out of Syria’s densest and deadliest urban areas in Damascus and Aleppo. Instead, the terror group is strongest in rural and underpopulated northeastern Syria and northwestern Iraq. […]

For a group like Islamic State that depends heavily on ideologically-motivated wealthy donors, more victories mean more funding and more recruits eager to join the “winning” side.

But the war in Syria’s cities is a war of neighborhoods and militias. Organize an attack against an enemy and you might leave your own town or neighborhood undefended. Plus, you’re attacking unfamiliar territory—territory that is highly familiar to the defenders.

Cities are not ideal for Islamic State’s methods. Earlier this year, a coalition of Syrian rebel groups blocked the jihadists from expanding westward—uniting against the Islamists and throwing them out of Aleppo.

Now Islamic State is in a bind. Any kind of offensive push into well-defended territory could result in a defeat that sours the group’s donors and makes it less attractive to new recruits.

But not attacking is equally dangerous for Islamic State. It needs victories to maintain support. And after months of fighting, the militants are running out of obvious options for reasonably easy wins.

Sad, impoverished Kobani, within sight of southern Turkey, apparently seemed perfect.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022

Anders nog iets? | Nummer onbekend

COLUMN - “Goedemorgen meneer. Spreek ik met de heer Cuijpers?” Het is mijn eigen schuld. Weer heb ik me laten verleiden door mijn telefoon, die een onbekend nummer aangeeft op het displayschermpje. Dan is het eigenlijk al te laat… “Ja, dat ben ik”, zeg ik met een zucht en enigszins nors tegen de erg wakkere en zwaar enthousiaste brenger van het goede nieuws, aan de andere kant van de lijn. Ik ben te fatsoenlijk om op de uit-knop te drukken. Ik geef hem een kans.

“Meneer Cuijpers”, vervolgt de beller met zijn van buiten geleerde overtuigingszinnen. “Ik mag u feliciteren! U bent één van de geselecteerde winnaars voor een vakantie van twee weken. U mag met uw hele gezin naar een land van uw eigen keuze!”. Wat heb ik toch een geluk, denk ik lichtelijk cynisch. “Uit hoeveel leden bestaat uw gezin, meneer Cuijpers?”. “Twee”, antwoord ik, voordat ik nadenk wat ik zeg.


Dit is niet de eerste keer dat ik, en mijn hele gezin, iets hebben gewonnen. We hebben in het verleden al auto’s, staatsloten, laptops, een keuken en reizen gewonnen. Zogenaamd. “Dit is een unieke kans, meneer Cuijpers. Uit de vele nummers in ons register, bent u uitgekozen voor een reis naar keuze. Met uw hele gezin!”, benadrukt hij nogmaals ten overvloede. Toegegeven, het zijn slimme gesprekstechnieken. Toch nog enigszins nieuwsgierig, vraag ik van welke organisatie hij is. Een duidelijk antwoord blijft hij me schuldig. Hij vervolgt stoïcijns zijn eigen verhaal. Een verhaal dat ik al ken. “Meneer Cuijpers, uw telefoonnummer is doorgegeven aan ons en u bent geselecteerd als één van de winnaars. U mag met uw hele gezin twee weken op vakantie. U mag zelf bepalen naar welk land en wanneer u wilt gaan, meneer Cuijpers!”

Foto: nico1959 (cc)

Rehabilitatie Aknarij

De Amsterdamse VVD sloeg begin augustus alarm. Uit ‘onderzoek’ van de partij bleek dat de stichting Aknarij subsidiegeld zou gebruiken ‘om activiteiten te organiseren die tot doel hebben de overheid te belemmeren in het uitvoeren van haar taken en niet bijdragen aan een leefbaarder Amsterdam.’

De VVD nam het Aknarij kwalijk dat de organisatie in 2013 tot twee keer toe een bijeenkomst organiseerde tegen het kabinetsbeleid. Daarnaast had Aknarij ook een Straatrecht-training voor jongeren. ‘De politie lijkt daarmee door Aknarij niet als vriend, maar als vijand te worden neergezet, hetgeen natuurlijk ongewenst is,’ concludeerde VVD-raadslid Torn op de website van de partij.

De Telegraaf noemde het ‘Sarren met subsidie’ en ook GeenStijl besteedde er aandacht aan: ‘Subsidie voor cursus Fuck the Police’. Op Powned was de kop ‘Cursus maakt bontkraagjes nog lastiger’. Veel ophef en verschillende vormen van onvervalste Marokkanenhaat op internet en sociale media waren het gevolg.

Zo schreven reaguurders onder het bericht op Powned:

Als straks ISIS aan de poorten staat te kloppen, meld ik me bij deze aan als vrijwilliger om dit soort figuren op te pakken en kapot te schieten wegens landverraad. DWZ de ontvangers en de verstrekkers.

Weet je wie zo’n cirsus niet nodig hebben?
Mensen die zich aan de wet houden en normen en waarden hebben.
Mensen die wel zo’n cursus nodig hebben zijn bijna allemaal aanhangers van een zeker geloof dat het westen veracht. Minder graag. Veel minder. Oneindig minder!

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

De wereld volgens Anders Breivik (2)

Het tweede deel in een drieluik op Frontaal Naakt (hier besteedden we al aandacht aan deel 1).

Breivik blijkt – wellicht verrassend – een hekel aan Adolf Hitler te hebben en niks tegen Joden, zolang de laatsten conservatief en nationalistisch zijn en in Israël wonen.

‘[L]iberal Jews […] that oppose nationalism/Zionism and support multiculturalism’ mogen daarentegen best dood van Breivik.

Hitler maakte dan ook de onvergeeflijke fout alle Joden te willen vermoorden, in plaats van alleen de slechte. En daarmee maakte Hitler conservatisme en nationalisme te verdacht voor volgende generaties – tot groot strategisch voordeel van het vermaledijde links.

Wat is de staat van de Nederlandse journalistiek?

OPROEP - Neem bijvoorbeeld het negeren van TTIP. Waar heeft de journalistiek daar uitvoerig en kritisch over geschreven? Ja, Follow The Money bijvoorbeeld. Maar hoe groot is hun bereik? En dat terwijl met name de ISDS regeling grote impact kan hebben op de werking van de democratie. Nee, de pers stort zich liever op elke scheet van Wilders of Zwarte Piet.

De vraag “Wat is de staat van de Nederlandse journalistiek?” lijkt dus terecht om antwoord te vragen. Als je het hier mee eens bent, dan kun je Hans Laroes steunen op Yournalism. Tijd om de journalistiek een spiegel voor te houden.

Quote du Jour | Gemakkelijker als Marokkaan dan als mijzelf

Het bleek een stuk gemakkelijker te zijn om gepubliceerd te worden als Marokkaan dan als mijzelf

Kunstenaar Nelle Boer deed zich voor als politicoloog van Marokkaanse komaf en zag deuren voor hem opengaan die, aldus hemzelf, gesloten bleven als blanke kunstenaar. Ook Sargasso trapte erin. Wat hij met de exercitie wilde bereiken blijft onduidelijk, maar het geeft wel een mooi inzicht in de dynamiek die het islamdebat beheerst.

‘Bedreigde’ defensiestudent in Boxtel verzon zijn verhaal

Ronselen voor de jihad op Volkel bleek een hoax. Net als de auto met ‘mannen met een Arabisch uiterlijk’ die op een troep soldaten in Twente inreed.

En nu blijkt ook dat de defensiestudent die op het station van Boxtel met een mes zou zijn bedreigd door een man van, wederom, Arabische afkomst, zijn verhaal verzonnen heeft:

De jongen zou op 26 september in de Brabantse plaats met een mes zijn bedreigd. “Ik ken jou en ik weet wat je doet. Als ik je nog een keer tegenkom, dan steek ik je neer”, zo zou de messentrekker hebben gezegd. Dit klopt dus niet, aldus de politie.

De student wordt in contact gebracht met hulpverleners. Er wordt een dossier gemaakt, dat wordt doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie.

Vorige Volgende