Met een sterk beperkte schoolkeuze - zoals in Utrecht - gebruiken overheden kinderen voor sociale experimenten. Niemand is daar bij gebaat. Het is weer schoolkiestijd in Utrecht. Nadat begin volgende maand de uitslag van de Cito-toets bekend is, mogen kinderen hun voorkeur voor twee scholen kenbaar maken. In de afgelopen weken hielden alle scholen open dagen en proeflessen. En zo was er ook deze twaalfjarige dame die mij vertelde dat ze bij vier middelbare scholen op bezoek geweest. En na de open dagen kwam het Gerrit Rietveld College bij mevrouw als één van de favorieten uit de bus. Een school met 60% allochtone leerlingen en een nieuwe directeur die hard zijn best doet om witte leerlingen aan te trekken met vernieuwende onderwijsvormen. Vooral het Technasium, een soort beta-VWO, was helemaal haar ding. "Veruit het leukste pakket van alle scholen", vond ze. Nu is het een meisje dat dit soort zaken serieus neemt. In een netjes gesorteerde map komt alle info te zitten. En met een soort multivariate criteriummatrix scoort ze alle scholen. Het criterium lespakket weegt zwaar (gewicht: 3) en kreeg bij het Rietveld 9 punten. Ook qua afstand en schoolgebouw (beiden gewicht: 1) scoorde de school goed. Maar ja, omdat de open dag op een zaterdag was, was er toch ook wel nieuwsgierigheid naar de sfeer op de school tijdens een niet-open-dag. Niet zonder een traantje werden een paar dagen later factoren die betrekking hadden op sfeer, veiligheid en thuisvoelen gescoord. Jammer, want de aanpak van het Gerrit Rietveld College is zondermeer uitdagend. Maar de cultureel en religieus nogal eenzijdige en onevenwichtige samenstelling van de schoolpopulatie is een enorme drempel.
Gaat u er maar weer goed voor zitten, tijd voor een spoeddebat. Dit kabinet sleept zich van de ene crisis naar de anderen, en dat terwijl het crisis is.
Valt het of valt het mee? Dat is de vraag.
Hieronder even een beknopte samenvatting van 8 jaar JP.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De wereld die niet wil. Ons verkozen onvermogen tot marktoverstijgende koerswijzigingen was nooit pijnlijker zichtbaar dan afgelopen jaar, in het proces waar hij verantwoordelijk voor was. Yvo de Boer moet de dominante onwil gezien hebben, ruim voor Kopenhagen. Maar de man wiens grote persoonlijke betrokkenheid onverholen bleef kan niet anders dan diep teleurgesteld zijn. Vraag is, wat zal hem meer zorgen baren: dat de wereld geregeerd wordt door kleine clubjes machtswellustelingen, KGB-getrainden, kapitaalpionnen, Chinezen; of dat het electoraat niet ontvankelijk is voor wetenschap – wanneer deze het schaalniveau van tweejaarlijkse innovatie op het gebied van consumentenelectronica overstijgt?
Wellicht geeft hij na 1 juli een openhartig antwoord. Vandaag maakte de Nederlandse baas van het UNFCCC bekend die datum het stokje over te dragen. Dat is vóór de volgende mislukte klimaattop, waarschijnlijk in Mexico.
De Nederlandse exit uit Uruzgan is een moeizame vertoning. Echter wat betreft de exitstrategie van de PvdA uit het Kabinet, lijkt deze partij snel haar berekeningen te hebben gemaakt. De PvdA tracht een breuk te forceren, maar natuurlijk wel zodanig dat de CDA daarbij averij oploopt; vaak geldt namelijk ‘de breker betaalt’. De PvdA grijpt deze verlengingsdiscussie aan om te laten zien een krachtige en integere partij te zijn, daarmee hoopt de PvdA opgelopen imagoschade in een keer van zich af te schudden. Wat deze PvdA-calculaties ongetwijfeld ook beïnvloedt is de schade die Balkenende heeft opgelopen door het Irak-rapport en zijn onhandige en stuntelige gemanoeuvreer dat daarop volgde, en de berekening van de PvdA dat de regeerperiode de eigen electorale kansen verder negatief beïnvloedt.
Triest is dat het al lang niet meer over de inhoud gaat, zoals over onze veiligheid, de behartiging van Nederlandse belangen, de bevordering van de internationale rechtsorde en internationale solidariteit. En het belangrijkste heb ik nog niet genoemd: de inzet – met alle risico’s van dien – van Nederlandse militairen.
Bos verklaarde gisteren tijdens een PvdA-bijeenkomst in Utrecht dat Uruzgan vrijdag van tafel moet, maar dat inzet van militairen, F-16’s en trainers elders in Afghanistan wel degelijk bespreekbaar is. Punt is echter – maar voor de PvdA klaarblijkelijk van geen belang – dat Nederlandse militairen vertrouwd zijn met Uruzgan en haar de bevolking, daar diverse opbouwprojecten uitvoert, en dat daardoor inzet in Uruzgan ook meer veiligheid voor de eigen militairen betekent. Als militairen worden ingezet, doe het dan in Uruzgan. De Pvda laat zich weer van haar machtspolitieke kant gelden, en daarbij lijkt geen prijs te hoog.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Nu duidelijk is dat de naaktscanner er komt, kunnen we weer rustig ademhalen. Het is nóg onwaarschijnlijker geworden dat je door een terroristische aanslag met of op een vliegtuig om het leven komt. Inmiddels is de kans dat je door een politieagent gedood wordt dus méér dan acht keer hoger.
We danken de overheid dus op onze blote knietjes dat deze scanners, die onder andere explosieven detecteren die bij fouillering niet gevonden worden, onze luchthavens gaan verrijken en vooral beveiligen. En gelukkig gaan we in Nederland ook nog met respect om met die mensen die om wat voor reden dan ook morele bezwaren hebben tegen de scanner.
Laten we dit stukje dan ook afsluiten met de wijze woorden van de Nationaal Coördinator Terrorisme Bestrijding:
“Wie toch moeite heeft met de scan hoeft er niet doorheen en kan ervoor kiezen om zich te laten fouilleren”.
Ja natuurlijk, da’s logisch.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“Het gaat om de internationale positie van Nederland. We zitten in een fase dat we verantwoordelijkheden willen overdragen aan de Afghanen, dat hebben we als kabinet goed te regelen.”
Jan-Peter Balkenende zegt eindelijk eens duidelijk wat er op het spel staat in Uruzgan, namelijk de relatie met de Amerikanen.
“…en voorzitter, volgens mij liegt de staatssecretaris daarover….”
Aldus het SP kamerlid Gesthuizen gisteravond in het debat over de postmarkt.
Maar normaal gesproken hoort er dan een motie van wantrouwen te volgen. Dat gebeurde echter niet. Het debat eindigde daarmee in verwarring.
Een fout van een junior kamerlid of een teken van de verloedering van de omgangsvormen in de Tweede Kamer?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
