Surveillance is in zijn meest basale vorm het systematisch waarnemen en eventueel vastleggen van iemands aanwezigheid of gedrag. Het roept al snel associaties op van camerabewaking, of van agent bromsnor die de plaatselijke hangjongeren in de smiezen houdt. Maar er zit veel meer in. We kunnen vijf vormen onderscheiden: panoptische surveillance, dataveillance, synoptische surveillance, sousveillance en zelfveillance. Vandaag het laatste deel: zelfveillance. Hier afleveringen 1, 2, 3 en 4. Hoewel iedereen dus onder surveillance staat, wordt de burger uiteindelijk het meest bekeken. Sommigen werken daar in extremo aan mee. Hasan Elahi vloog in 2002 van Nederland naar Detroit en werd bij aankomst opgewacht door de Amerikaanse grensbewaking, die hem naar een paar FBI-agenten in een achterafkamertje loodste. Het bleek dat de dertiger op een terroristenlijst stond. Nu kwam hij oorspronkelijk uit Bangladesh, maar hij woonde al jaren in Californië, waar hij als kunstenaar en docent de kost verdiende. Na urenlange ondervraging en een leugendetectortest mocht hij zijn reis vervolgen. Elahi zag de bui al hangen. Van een terroristenlijst kom je niet zomaar af. In de VS tellen de verschillende lijsten al meer dan één miljoen namen en een procedure om de informatie te controleren en eventueel recht te zetten ontbreekt. Elahi bedacht daarom een radicale oplossing, dat meteen een fraai kunstproject werd.
Balkenende had ontslagbrieven voor PvdA-ministers al klaar
zegt Jacqueline Cramer, wier weblog snel offline gehaald is
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Kijk, dat is nog eens een aardig onderzoek van de Volkskrant zo vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen. Welke partijen hebben gezorgd voor meer of minder lokale belasting. D66 en GroenLinks kwamen er niet zo goed vanaf. Maar, dit is natuurlijk niet het hele verhaal. Het is natuurlijk wel aardig om te laten zien dat bijvoorbeeld de SP prima in staat blijkt de lasten gelijk te houden, maar wat als dat consequent een tekort op de lokale begroting oplevert? En misschien verkoopt de VVD wel iedere keer het tafelzilver om de lasten in hun gemeentes te drukken.
Kortom, tijd voor wat nader onderzoek, tijd voor wat crowdsourcing.
Dat is natuurlijk nogal wat werk, met bijna 500 gemeenten. Dus hopelijk springen andere weblogs ook in. Wat boven tafel zou moeten komen is, in lijn met het VK onderzoek, hoe de begroting van de gemeenten zich hebben ontwikkeld in de periode 2006-2009 en of er speciale omstandigheden zijn (bv verkoop aandelen energiemaatschappij) die ander licht op de zaak werpen.
Om te voorkomen dat mensen gemeenten dubbel uitzoeken, is het verstandig om even aan te geven als je met een gemeente aan de slag gaat. Dan kan je later het resultaat publiceren. Gaan wij even kijken of we daar een fijn format voor kunnen neerzetten.
Wellicht is het ook aardig als je aangeeft op welke manier je de cijfers naar boven hebt gehaald. Het is waarschijnlijk per gemeente weer even zoeken waar ze het verstopt hebben. Dus tips zijn daarbij welkom.
Hieronder volgt een gastbijdrage van Marcel Meijer: docent economie en wiskunde en blogger op economische onderwerpen. Dit artikel werd ook gepubliceerd op zijn eigen blog.
Ik had laatst een discussie over oorlog. Het is duidelijk dat ik tegen ben en mijn gesprekspartner was ook tegen. Daarom ging ik een stap verder. Daarbij stelde ik dat het voor mij niet mogelijk is om afzijdig te blijven. Als ik niet mee wil betalen aan de oorlog dan komt de belastinginspecteur toch echt even langs. Werk ik dan nog niet mee dan volgen boetes, nog hogere boetes en uiteindelijk gevangenisstraf. De geweren zijn ineens niet meer gericht op de tegenstander, maar op mij. Maar ik heb niemand kwaad gedaan. Het enige dat ik wilde is dat er geen geweld gepleegd werd. En daar werkte ik niet aan mee. Het uiteindelijke gevolg is dat mijn vrijheid wordt beroofd.
De onrechtvaardigheid hiervan wordt vaak niet gezien. En ook mijn gesprekspartner wilde er niet aan dat er iets mis is. Hij kwam met een aantal tegenargumenten die tekenend zijn voor dergelijke discussies.
Ten eerste gaf hij aan dat dit bij het systeem hoort. Je betaalt belasting voor alles tegelijk. Je kan er niet een bepaald ding uithalen en zeggen dat je daarvoor niet wil betalen. Maar waarom eigenlijk niet vroeg ik me af. Door niet te betalen doe ik niemand geweld aan. Toch kom ik door een geheel geweldsloze actie in het gevang terecht.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
“U hebt het charisma van een dweil en het uitzicht van een bankbediende” ‘Euro’-‘parlements’lid Nigel Farage tegen onze president. Zo gaat het wanneer je gefrustreerde provinciaaltjes die ooit de wereldzeeën bevoeren laat doen. Uiteraard heeft de man niets persoonlijks tegen Van Rompuy. Wat later komt er al heel wat inhoudelijkers naar boven: “U bent de sluipmoordenaar van de Europese democratie en de nationale staten.” Nu nog de eer aan zichzelf houden, want als Europa dan toch zo slecht is, waarom ga je dan niet ergens anders wonen, Nigel? [Bron: De Standaard]
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Al eerder refereerde ik naar een aflevering van de briljante wekelijkse podcast van This American Life. Maar de aflevering van deze week verdient wederom alle aandacht. In ’the parent trap’, de uitzending van deze week, twee verhalen over ouders die hun kinderen (onbedoeld) voor lastige situaties plaatsen. Het tweede verhaal ‘The opposite of Tarzan’ werd gemaakt door WNYC’s Radiolab en beschrijft het leven van Lucy, één van de menselijkste dieren ooit.
Nu zijn er meerdere verhalen over mensapen, opgevoed door mensen die bijzonder menselijk gedrag vertonen. Vaak gaat het hier om circusdieren, die -getooid met malle hoedjes en kleren- zo menselijk mogelijk moeten doen om de kost te verdienen. Bij Lucy Temerlin lag het anders. Haar menselijke opvoeding was het resultaat van de nieuwsgierigheid van de psychotherapeut Maurice K. Temerlin. Hij was benieuwd hoe menselijk een mensaap zou kunnen worden en besloot de daad bij het woord te voegen: hij adopteerde in 1964 samen met zijn vrouw de pasgeboren chimpansee Lucy en voedden haar op alsof het hun dochter was. Ze werd niet alleen geliefd als een dochter, maar ook behandeld als een klein mens. En mede doordat Lucy nooit contact had met andere mensapen groeide ze op als een menselijk kind.
Zo droeg ze jurkjes, at met mes en vork aan tafel en las ze tijdschriften. Misschien nog belangwekkender is dat Lucy gebarentaal aangeleerd kreeg door primatoloog Roger Fouts. Uiteindelijk leerde Lucy zo’n tweehonderd gebaren. En er waren tekenen dat het hier niet ging om pure na-aperij, maar om daadwerkelijk taalgebruik. Zo beschreef Lucy een watermeloen als “drink fruit”. Ook loog ze tegen haar ‘vader’: toen ze ooit de vloer bevuilde schoof ze de schuld in de schoenen van Fouts’ student Sue.
In de discussies over de mogelijke gevolgen van de opwarming van de aarde speelt de zeespiegelstijging een grote rol. De redenering is immers dat als de temperatuur stijgt er ijs smelt en er dus meer water in de oceanen komt. En dan stijgt de zeespiegel. Dit verhaal gaat natuurlijk alleen op voor het ijs dat op land ligt. Het smelten van de Noordpool maakt voor het gemiddelde wereldzeeniveau niets uit natuurlijk. Wel voor het lokale niveau i.v.m. verandering in zwaartekracht.
Maar goed, Antarctica, Groenland en de vele gletsjers in de bergketens in de hele wereld, zouden wel een bijdrage moeten leveren.
Antarctica speelt daar een grote rol in. Even plat gezegd, als heel Antarctica zou smelten, hebben we een zeespiegelstijging van 60 meter te pakken. Dat gaat niet zo snel gebeuren. Maar over het al dan niet smelten van het ijs op en rond Antarctica is al een hele tijd discussie. Oppervlakkig gezien lijkt er namelijk geen sprake van afname. Het ijsoppervlak blijft rond het gemiddelde schommelen of zelfs stijgen. En afbrekende ijsschotsen zouden te wijten zijn aan specifieke golfslagpatronen.
En toch stijgt de zeespiegel stevig door:
De metingen van de universiteit van Colorado geven heel duidelijk de stijging aan. Er is zelfs in december een stevig nieuw record gevestigd.
En nee, dat komt niet door El Nino. De grafiek is namelijk al gecorrigeerd voor de schommeling in de atmosferische druk. Dit plaatje (via) laat het ongecorrigeerde effect zien.
Update (25-2-2010): De piek komt wel door El Nino. Maar de grafiek is wel gecompenseerd voor de druk en de trend blijft staan.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Rouvoet had dus een hekel aan Plasterk, zo begint nu zelfs zijn eigen wikipagina (update: bewerkte wikipagina weer aangepast…)
Dat overal in de stad PvdA-borden op de grond liggen heeft de partij aan zichzelf te danken. Ze zijn bevestigd met slechte plakstrips, waardoor ze bij een zuchtje wind al loslaten.
Leefbaar Rotterdam-kandidaat Dries Mosch ontkent eerst, maar later bewijzen foto’s dat hij PvdA-posters overplakt. De PvdA doet aangifte, er zou op grote schaal aan postersloop worden gedaan. Mosch probeert er nog een draai aan te geven:
Het was een ludieke actie en ik ben betrapt door de plakpolitie van de PvdA.
PvdA-campagneleider Richard Moti reageert fel:
Een beetje plakoorlog voeren is normaal, maar vijand LR gaat deze keer véél té vér. Dus: aanpakken die handel.
Ook elders blijken plakoorlogen te woeden. Onder de topics plakoorlog en posters wordt er druk getwitterd. Zo bericht Fatima Elik dat het CDA posters overplakt in Amsterdam-Oost, Ahmed Marcouch bericht dat de SP de posters van VVD overplakt. Harry van der Molen heeft de oplossing: in Leeuwarden wordt het plakken door de gemeente gedaan.
De PVV heeft de verhoging van de AOW leeftijd tot breekpunt verklaard van de kabinetsonderhandelingen van juni 2010. Bij de ‘moslimonderwerpen’ wil hij wel water bij de wijn doen. Dat lijkt gek, want Geert haalt vooral met die onderwerpen het nieuws. Verhoging van de AOW leeftijd heeft kamerbrede steun, slechts een enkeling, zoals de ex-maoïstische SP, deelt het standpunt van Geert. De PVV kiest uit opportunistische redenen voor het ‘linkse’ breekpunt.
De eerste reden is dat de partij op het gebied van moslimgedoe geen strijd meer heeft te winnen. Dankzij kopvoddentaks, knieschoten en het leger tegen Gouds-Marokkaanse reljeugd weet heel Nederland wat het PVV standpunt betreffende moslims is. Daar valt geen winst meer te behalen. Door zich te profileren als hoeder van de hardwerkende Nederlander -en wie valt daar eigenlijk niet onder- probeert hij een ander deel van de kiezers voor zich te winnen.
De tweede opportunistische reden is dat Geert zich nu al in de underdogpositie wil manoeuvreren, voor de ongetwijfeld lange en lastige onderhandelingen. Zijn enige mogelijke coalitiepartners zijn CDA en VVD. Juist zij zijn absolute voorstanders van de AOW-verhoging. Mocht de PVV niet de grootste worden, en bijvoorbeeld ‘maar’ 25 zetels halen, dan kan hij de onderhandelingen met goed fatsoen beëindigen. Zijn breekpunt is immers al lang en breed bekend. En wordt hij wel de grootste? Dan is de AOW–kwestie wisselgeld dat ‘in het landsbelang’ eenvoudig kan worden ingewisseld.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
