Politieke bestel op de schop?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Stefan Vermaat. In een opiniestuk in de Volkskrant roept Maurice de Hond op tot een ingrijpende verandering van het politieke bestel. Om dit te kunnen doorbreken roept hij op tot een extraparlementair kabinet met snuggere mensen die niet per se aan een partij gelieerd zijn, die het onderling oneens mogen zijn en de Tweede Kamer kan buitensluiten door wetgeving direct in een referendum voor te leggen aan het volk. Hij heeft een punt wanneer hij beweert dat de Nederlandse kiezer niet zoveel invloed heeft op het uiteindelijke beleid. Maar zijn voorstellen pakken het werkelijke probleem niet aan, omdat daarin het kiesstelsel, het enige echte moment waarop de burger zijn invloed kan uitoefenen onveranderd blijft. Zijn oproep tot het invoeren van een referendum dat moeten worden ingesteld door het kabinet zelf, zal in de praktijk nauwelijks voorkomen. Na de verkiezingen heeft de politiek het liefst zo weinig mogelijk met de burger van doen, kijk bijvoorbeeld maar naar het weinig succesvolle burgerinitiatief en zeker sinds het debacle met de Europese Grondwet. Ook zijn voorstel om te stoppen met de eenheid van het kabinet zet weinig zoden aan de dijk. Het is niet voor niks dat het kabinet met één mond spreekt en als je terugdenkt vallen de meeste kabinetten op het moment dat dat niet meer gebeurt.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

het Saillant | Genocide verantwoordelijkheid

SaillantLOGO“Door Rizo Mustafic en de familie van Hasan Nuhanovic van de compound af te zetten, hebben zij geholpen bij de genocide”.

Vier nabestaanden van de Srebrenica-slachtoffers hebben vandaag bij het Openbaar Ministerie in Arnhem aangifte gedaan tegen Dutchbat-commandant Thom Karremans, plaatsvervangend commandant Rob Franken en adjudant Berend Oosterveen (NRC). Deze Nederlandse militairen zouden zich na de val van Srebrenica schuldig gemaakt aan genocide en oorlogsmisdrijven. Niet door ze zelf uit te voeren, maar wel door de Servische troepen hierbij behulpzaam te zijn.

Bovenstaande stelling is een citaat uit de aangifte en niet mijn persoonlijke mening. Ik kan echter wel meekomen in de gedachtengang van de aanklagers die een sterk meewerkende rol van de Dutchbatters zien. Je zou het ook kunnen omdraaien: als Karremans niet had meegewerkt aan de genocide was het een heldhaftige verzetsdaad geweest die hem -al dan niet postuum- vele mooie onderscheidingen had opgeleverd. Hij was dan verantwoordelijk geweest voor het verzet tegen genocide. Het liep echter anders: Karremans hielp soepel mee, dus dat maakt hem (mede)verantwoordelijk aan genocide?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het cognitieve surplus

Van luisteren naar Shirky word ik altijd heel optimistisch. Dankzij de moderne techniek hebben mensen veel vrije tijd. Tot einde van de vorige eeuw stelde de techniek ons alleen maar in staat om dit cognitieve surplus voor consumptieve doelen gebruiken – TV kijken, en andere passief vermaak. Maar de techniek is nu verder ontwikkeld, wij kunnen op internet met minimale middelen zelf een bijdrage leveren. Of het nu een leuke foto is op Flickr of een arbeidsintensieve bijdrage aan een groot open source project. Ik zelf ben gestopt met (passief) TV kijken en ben gaan bloggen. Zonder daar ook maar een cent voor betaald te krijgen zit ik soms uren te ploeteren op een stukje. Waarom doen mensen dat? Clay Shirky heeft een verklaring.

(via Andrew Sullivan)

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Kwaliteitscontrole

[qvdd]

“Het is in het belang van zowel het klimaatdebat als de geloofwaardigheid van het IPCC dat de werkwijze en kwaliteitscontrole van het IPCC worden verbeterd. Het PBL-rapport doet daarvoor waardevolle aanbevelingen.”

Demissionair Minister voor Milieu Tineke Huizinga neemt de rapportage van het PBL over het IPCC klimaatakkoord in ontvangst.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomercollege | Huizen van vlees en blad


Sargasso’s zomercolleges halen u van de gebaande paden, laten u uit de doos denken en geven u iets om op te kauwen. Vandaag: huizen van vlees en blad. Waarom geen woning laten groeien van hedera en wilg? De deuren kunnen schanieren op pezen van vlees ..en de (parttime) postbode levert de brieven af in een door een bewegingssensor geactiveerde sluitspier. Hét kan, in de wereld van urban designer Mitchell Joachim!

Vorige Volgende