Het cognitieve surplus

Van luisteren naar Shirky word ik altijd heel optimistisch. Dankzij de moderne techniek hebben mensen veel vrije tijd. Tot einde van de vorige eeuw stelde de techniek ons alleen maar in staat om dit cognitieve surplus voor consumptieve doelen gebruiken – TV kijken, en andere passief vermaak. Maar de techniek is nu verder ontwikkeld, wij kunnen op internet met minimale middelen zelf een bijdrage leveren. Of het nu een leuke foto is op Flickr of een arbeidsintensieve bijdrage aan een groot open source project. Ik zelf ben gestopt met (passief) TV kijken en ben gaan bloggen. Zonder daar ook maar een cent voor betaald te krijgen zit ik soms uren te ploeteren op een stukje. Waarom doen mensen dat? Clay Shirky heeft een verklaring.

(via Andrew Sullivan)

  1. 1

    Grotendeels mee eens, maar wel een paar kritiekpunten:
    – De duistere kant van internetparticipatie is uiteraard niet LOLcats, maar haat in de vorm van de losse Telegraafflodder tot Geen Stijl-haatcampagnes. Dat weet Shirky ook best, maar dan wordt zijn praatje een stuk lastiger.
    – Sociale deals zijn erg gevoelig voor dat kleine percentage dat er misbruik van maakt. Het bekende free rider probleem.

  2. 2

    @1 Het leek me goed om eens wat tegenwicht te bieden aan het cynisme en de gesomber van tegenwoordig. Natuurlijk heb je gelijk dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is, maar je moet af en toe ook naar lange termijn ontwikkelingen kijken.
    Bij alle “realisme” wordt altijd over het hoofd gezien dat mensen meer zijn dan de calculerende burgers waar iedereen tegenwoordig als vanzelfsprekend van uit gaat. Ik vond het wel een idee dat de moeite van het verspreiden waard was.