Geen games, maar computerspellen

Waarschuwing: dit is een zuur stukje. Mijn jongere broers hadden een Super Nintendo met Street Fighter II. Zo een karatespel waarbij je met jouw poppetje het andere poppetje in elkaar moet beuken. Door toetsen in de juist volgorde in te drukken kon je speciale, extra harde slagen en trappen maken. In het bijbehorende boekje stond allemaal keurig in het Nederlands uitgelegd hoe dat moest. Eén van die speciale beweging was 'de wervelwindschop'. Ik vond dat een mooie term, zo met die alliteratie, maar mijn broertjes ergerden zich er helemaal dood aan. Die hielden stug vast aan 'hurricane kick'. Die scheiding der geesten zette zich door. Zelf speel ik nooit meer computerspellen, maar mijn broers zijn aangeland bij de Playstation 3. Waarop ze geen spellen spelen, maar 'gamen'.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote | Koester je eigen viezigheid

zomerquotes3“What I kept on the down-low is now dominating American pop culture. Once vampires were mere monsters. Now they’re gorgeous monsters, serving as sultry metaphors for everything from alienation to loneliness to AIDS to thorny gender identification to thwarted teen lust.”
(Maureen Dowd in The New York Times)

NYT-columniste Maureen Dowd benut haar Fourth of July preekje om publiekelijk een van de grote gemiste kansen van haar leven te memoreren. Toen ze nog op high school zat en haar vriendinnen zwijmelden om Mick Jagger en John Lennon had Dowd haar eigen idool. Maar hij werd helemaal niet cool gevonden, had een raar accent en hield niet van in de zon zitten. Bovendien was het een oudere heer die van jonge vrouwen en zuigen hield. Zijn naam: Dracula. ‘I was a sucker for the guy.’

Dowd onderdrukte haar fascinatie en conformeerde zich aan de vriendinnenpolitie. Later in het leven, te laat, begreep ze dat dit een grote fout was geweest. ‘I realized I could have made a living, even gotten rich, on my old boyfriend Dracula. All I needed to do was update his look, sign him up at the gym and send him back to high school.’ Nu is iemand anders multimiljonair geworden met romans over tiener-vampieren en schrijft Dowd armzalige columns voor de New York Times. Aggossie. Moraal: ‘To thine own goo be true’. Oftewel: aangepast zijn koop je niets voor, koester je eigen viezigheid.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Frisian Solar Challenge van start

Dit is een gastbijdrage van Michiel Wijnbergh. Meer van zijn werk kan je vinden op zijn eigen site.

Deze week vindt in Friesland de Frisian Solar Challenge plaats, een internationale race voor boten die uitsluitend zonne-energie gebruiken. Zondag werd om de startpositie gestreden: In Leeuwarden moest een sprintje van 150 meter moest worden afgelegd, de snelste mag maandag van plaats nr 1 starten. En dan gaat het daarna de komende dagen langs alle Friese steden.
Er doen boten uit Nederland, Belgie, Polen, Brazilie, en Duitsland mee. De meeste van teams van technische opleidingen en meestal bestuurd door een student met een redelijk hoog nerd-gehalte, of anders een stoïcijns voor zich uit kijkende man van tegen de zestig. Maar het gaat dan ook niet echt spectaculair hard en de ideale lijn sturen is op een rustig grachtje in Leeuwarden niet iets waar je dagenlang voor hebt moeten trainen.
De boten op de foto wonnen net niet.

Je kan het hele jaar in Friesland bootjes kijken, alleen deze week solarbootjes.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Politieke kaskraker: verbod op gewelddadige games

De bloedige game; pong (Bron: Wikimedia commons)

De roep om een verbod op gewelddadige video- en computergames is zo oud als het spel zelf. Minister Hirsch Ballin voegde vorige week een klein stukje toe aan deze ‘continuing story’ met zijn brief aan de Tweede Kamer over een motie van Van der Staay (SGP). In de brief houdt de minister de boot nog even af. Hij wil eerst nagaan of het in 2009 gesloten convenant met de detailhandel over verkoop aan minderjarigen van games en ander beeldmateriaal heeft gewerkt. De gamers zijn bij het lezen van het ministeriële proza kennelijk niet helemaal tot het einde gekomen, want zij zijn onmiddellijk een petitie gestart om een dreigend verbod af te wenden. Als er al een verbod zou komen is het trouwens ook nog de vraag of dit een totaalverbod zal zijn of dat het alleen voor minderjarigen geldt. Er zit hier echter wel een gemeen addertje onder het gras.

Hirsch Ballin vindt in zijn brief een verbod mogelijk en wenselijk, maar aarzelt nog op het punt van de effectiviteit. Hij is van mening dat “op basis van overwegingen van strafrechtspolitieke aard een algeheel strafrechtelijk verbod worden gegrond op de overweging dat de samenleving als geheel gevrijwaard moet blijven van extreem gewelddadig beeldmateriaal en dat potentiële slachtoffers bescherming behoeven.” De overheid mag ingrijpen om te voorkomen dat er geweld wordt gebruikt door iemand die onder invloed van gewelddadige beelden handelt. De directe relatie tussen zien en handelen is voor de minister kennelijk een feit.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De surveillancestaat als neoliberale dystopie

atlas shruggedIs de surveillancestaat een neoliberale dystopie, of anders gezegd, is de neoliberale utopie voor enkelen de surveillancedystopie voor velen? Zo, lekker begin voor een pretentieus stukkie.

Ik heb zojuist De Utopie van de Vrije Markt uit. In dit boek stelt de Groningse filosoof Hans Achterhuis dat het neoliberalisme net als ondermeer het socialisme een utopische ideologie is. ,,Veel mensen denken dat de vrije markt een objectief proces is dat niemand heeft bedacht en uitgevoerd. Niemand lijkt verantwoordelijk te zijn voor de ideologie en de utopie erachter. Er zou geen ‘kapitalistisch manifest’ bestaan’’, schrijft hij.

Achterhuis meent dat dat manifest er wel degelijk is, namelijk het boek Atlas Shrugged van de Amerikaanse schrijfster Ayn Rand. Dit boek beïnvloedde in twee frontmannen van het neoliberalisme ingrijpend: Milton Friedman en Alan Greenspan. De onderliggende idee van Atlas Shrugged – en in het verlengde daarvan het neoliberalisme, stelt Achterhuis – is dat het najagen van het zuivere eigenbelang de samenleving als geheel ten goede komt. Of zoals Gordon Gekko zo treffend verwoordde: greed is good.
In tegenstelling tot de klassieke liberalen zien de neoliberalen geen tot weinig taken weggelegd voor de staat. Een waarlijk vrije mens is een mens die kan kiezen met wie hij handel drijft. Een waarlijk vrije samenleving is een marktsamenleving, bevolkt door homo economii. Wie niets te verhandelen heeft, of zich niet rationeel gedraagt, heeft pech.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Aardbeieneis!

Ze stond een dag of tien geleden in een aantal landelijke dagbladen, de advertentie hiernaast. Ja, de zomerkoninkjes zijn er weer volop, en dan hoeven ze niet veel te kosten. Daar zijn we met zijn allen wel blij mee. Toch?

Of niet? Denk er even over na. Voor 1,79 per pond moeten aardbeien worden geplant, verzorgd, geplukt, vervoerd en bij de super in de schappen geplaatst. En vervolgens moet die super er nog iets op verdienen. Je kunt je wel voorstellen voor wat voor bedragen de telers zich uit de naad werken.

Hollandse aardbeien, staat er. In dit geval gaat het om Elsanta’s. Een aardbei die stevig is en goed tegen transport kan, en die een week na het plukken nog in voldoende conditie is om verkocht te worden. Een aardbei waar vooral de distributie blij van wordt omdat hij in de eerste plaats is veredeld op stevigheid. Smaak komt op de tweede plaats, zelfs al smaakt hij stukken beter dan die vieze Spaanse dingen waar de super u buiten het seizoen mee af durft te schepen. En dan wordt de Elsanta die in de super ligt met het oog op de distributie ook nog eens meestal zo vroeg geplukt dat hij zijn smaak toch al niet optimaal ontwikkelt.

Vorige Volgende