Het Saillant | Verlies is het lot van de bijgelovigen

Bier, Duitse tieten en zwembaden helpen je niet aan de wereldtitel. Dat hebben we in 1974 wel geleerd. Maar magnetische polsbandjes, bidsessies en een "we worden wereldkampioen omdat we het heel hard roepen", dat gaat ook niet werken. Octopus Paul heeft het gezegd. Ik moest wel even grinniken toen ik las wat Yolanthe voor Wesley Sneijder op haar lichaam had laten graveren. "Ik dank God voor Wesley". Allemachtig. Van mij mag het hoor, maar geef mij dan maar de jaloerse telefoontjes van Danny Cruijff die Nederland in 74 de zege kostte. Want zo'n tattoo is natuurlijk vragen om een roemloze aftocht. Als ik God een beetje ken, heeft ie een goed gevoel voor wrange humor als het om dit soort dingen gaat. Het zou dus verstandig zijn om, in plaats van ons te verlustigen aan de rel om de mediarechten voor een boottocht, ons nu al af te vragen op wie of wat onze toorn zich moet richten als we straks moeiteloos het toernooi worden uitgetikt door een superieur Spaans elftal. Yolanthe? Octopus Paul? Mick Jagger? Rene van der Gijp en Johan Derksen? Ik gok op Robin van Persie. Zomaar. Omdat het Robin van Persie is. Bedankt joh!

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Vrij internet

, door

[qvdd]

“Internet moet een open forum blijven waarop de vrijheid van meningsuiting wordt beschermd. Landen, organisaties en bedrijven moeten zich gezamenlijk inzetten om de vrije stroom van informatie te waarborgen.”

Dat stelde demissionair minister Maxime Verhagen (minister van buitenlandse zaken, CDA) donderdag in Parijs in een toespraak aan het begin van een conferentie over internetvrijheid.

Elders riepen CDA Europarlementariërs de Europese Raad en de Commissie op ‘de toepassingssfeer van Richtlijn 2006/24/EG uit te breiden tot zoekmachines’. En die Richtlijn gaat over de bewaarplicht, op grond waarvan jouw provider een jaar lang moet opslaan met wie je belt, waar je mobiele telefoon is en wanneer je inlogt op internet.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PvdA: Deelbelang moet wijken voor behoud landschap

, door

PvdA: Deelbelang moet wijken voor behoud landschap

Volgens Adri Duivesteijn, PvdA-wethouder Duurzame Ruimtelijke Ontwikkeling in
Almere, is onze ruimtelijke ordening ingehaald door een veelvoud van sectorale
wetten en regels. Om een einde te maken aan de verrommeling van onze ruimte,
moet allereerst een einde komen aan de verrommeling van de wet- en regelgeving,
die een integrale ordening van die ruimte in de weg staat. In een opiniestuk in
de Volkskrant pleit hij daarom voor een Wet op de Leefomgeving waarin het geheel
belangrijker is dan afzonderlijke en tegenstrijdige deelbelangen. Klik op lees
verder om het volledige artikel te lezen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zomerquote | Stille kracht

, door

zomerquotes3“Zelfs de meest nuchtere Hollander gaat in Oranje gehuld over straat. Na deze overwinning gelooft bijna iedereen in het wereldkampioenschap. Dat zou een geweldige prestatie zijn van een team waarbij eenheid al weken het toverwoord is. Maar de stille kracht van dit Oranje? Juist, dat is de Indo…” (Ed Caffin op Indisch3.0)

Giovanni van Bronckhorst heeft het, Robin van Persie schijnt het te hebben en John Heitinga ook: Indisch bloed. Van Bronckhorst als aanvoerder van Oranje is ook een beetje een ‘postkoloniale revanche’, schrijft Ed Caffin. De Indonesische voetbalbond zou ze graag willen hebben voor in het nationaal elftal: Nederlanders met Indisch bloed die goed kunnen voetballen. Maar die zijn vaak van Molukse afkomst. En zijn erg principieel. Voetbal verbroedert, zeggen ze, maar niet altijd.

Lang geleden, tijdens het WK in 1938, klonk trouwens twee keer het Wilhelmus. Eén keer voor Nederlands-Indië en één keer voor Oranje. Dat alle ‘Indo’s’ het Wilhelmus ook zongen, lijkt ons echter sterk. Een ‘Indo’ van Duitsen bloed die de Spaanse koning eert? Het idee was gewoon te bizar om over na te denken, laat staan te zingen.

Nederlands-Indië ging overigens, gehuld in oranje en met twee ’totoks’ in de ploeg, in de eerste ronde al keihard onderuit. De wedstrijd tegen Hongarije werd verloren met 0-6. De latere wereldkampioen bleek helaas ietsje beter te kunnen voetballen.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hoofdwond in Slotervaart, middernacht. En dan?

, door


Nacht van donderdag op vrijdag in Amsterdam Slotervaart, Suze Robertsonstraat – een vrouw gilt hysterisch. Al een hele tijd. Mensen op de been. Op balkons. Op hoeken van de straat. Toch maar even kijken. Alle bewoners zijn uitgerukt. Man ligt op straat, bovenlichaam leunend tegen een auto. Bloed aan zijn kop. ‘Geslagen met een fietsketting,’ zegt een buurtbewoner.

De grote vraag: waar blijft toch de ambulance? In de remise van het Lucas Andreas Ziekenhuis, minder dan een kilometer verderop? Ik vraag het aan omstanders. ‘Ik heb al drie kéér 112 gebeld,’ verzucht de man. Op zijn Hollands: ‘En dat van mijn belastingcenten.’

Steeds meer volk op straat. De sfeer is opvallend kalm, bedeesd. Een man rent naar het politiebureau, op het August Allebéplein, honderd meter verderop.

Pas een half uur later (!) gebeurt er iets. Politieagenten in burger. Dan vijf, zes, politiebusjes. En verrek, een ambulance. Een buurtbewoner raast naar het portier van een van de chauffeurs: ‘Wat moet dit voorstellen? We voelen ons onveilig! Er ligt daar iemand dood te bloeden, waar blijven jullie?’ Een man in een djellaba houdt ‘m tegen. ‘Laat die man zijn werk doen.’ Ik doe maar mee, als nepallochtoon met prosecco-adem. ‘Je hebt misschien gelijk, maar hier heb je ook niks aan.’ De man kalmeert. ‘Ik hoorde dat gegil, zie die man en heb gelijk 112 gebeld. Moet je zien hoe lang we hier al staan! Ik moet morgen om vijf uur weer op, in Amersfoort Vathorst werken!’ Waarom noemt die man specifiek Amersfoort Vathorst, vraag ik me af. Is dat ijdelheid?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wellink’s Weg

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Tom van Doormaal over de economische politieke discussies van dit ogenblik.

Wat simpel en helder is, dringt soms moeilijk door. De werkelijkheid toont zich, zegt de filosoof. Maar je moet wel aan die werkelijkheid toe zijn; anders zie je niks.

Eerder verbaasde ik mij in deze kolommen over Paul Frissen, die de crisis onvoldoende verklaard vond. Je zou zeggen: te goedkoop lenen aan mensen zonder inkomen of perspectief daarop, voldoet toch als verklaring heel aardig? Maar misschien moet je iets dieper wroeten: waar komt dit lichtzinnig gedrag dan vandaan? En waarom wordt het niet gecorrigeerd? De antwoorden worden dan vrij ideologisch: met marktfundamentalisme en toezicht als centrale begrippen.

Maar is de crisis moeilijk te verklaren? In een recent artikel (noot 1) lees ik: “Als je een derivaat maakt, vergroot je het totaal van het financieel risico niet.” Dat is een meeslepende redenering: zou zonder dat specifieke derivaat de transactie, n.l. het uitlenen of met schuld belasten, wel tot stand zijn gekomen?

Greenspan zag de windhandel met hypotheekderivaten als een middel tot herverdeling van risico: “er is geen bewijs dat die herverdeling iets is om je zorgen over te maken.” Ook dat is meeslepend. Inderdaad werd risico genomen, door hen die het niet konden dragen en neergelegd bij hen die dat beter konden. Maar de vorm maakte het risico voor iedereen ontoetsbaar, waardoor het effect rampzalig werd.

Vorige Volgende