[qvdd] De PVV kampt inmiddels met een onoplosbare tegenstelling. Jarenlang hebben zij niet zonder succes grote delen van het electoraat de stuipen op het lijf gejaagd over de islam. Uiteraard moet extremisme te vuur en te zwaard worden bestreden, maar slechts een kleine minderheid van de moslims kan als extreem worden aangemerkt. De grote meerderheid verafschuwt extremisme. Oud-partijvoorzitter van het CDA Marnix van Rij denkt dat de Arabische lente het begin van einde kan inluiden van de Westeuropese islamofobie, en daarmee ook van het electorale succes van de PVV. Volgens Van Rij zou de PVV de Arabische revoluties moeten omarmen, maar is het niet voor niets oorverdovend stil bij de PVV: Mensen die het vrijheidsideaal nastreven, maar wel op een positieve manier. Toch heeft de partij een probleem. Hoe kan de PVV nu aan de bang gemaakte kiezers in Nederland uitleggen wat er in Tunesië, Egypte en Libië gebeurt? Is dit de totalitaire revolutie van de islam die de essentiële waarden van de westerse democratie wil vernietigen?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Je zou denken dat boekhouden eenvoudig is, zeker als het gaat om het uitdelen van geld. Je vraagt eerst een bonnetje en dan maak je het geld over. Dat voer je gelijk in een database in met wat gegevens erbij (land, soort project, bedrijf, etc…) en klaar is Kees.
Maar in Europa is niets eenvoudig. En als je het om 50 miljard euro per jaar gaat, schijnt het alleen maar moeilijker te zijn. Lees het hele verhaal over het uitzoekwerk van een groep diehards hier.
Een specifieke opmerking zette mij aan tot een kleine speurtocht:
“some of the biggest corporate beneficiaries of a programme intended to support small- and medium-sized companies are multinational corporations such as IBM, Fiat and fashion retailer H&M”
Hoe zou dat zitten met de Nederlandse bedrijven? Ik heb daarom als steekproef de bedrijven die momenteel een notering in de AEX hebben even door de zoekmachine van FT gehaald. Hieronder het resultaat van steun die grote Nederlandse ondernemingen kregen in de periode vanaf 2007, voor zover bekend:
Aegon € 0 Ahold € 0 Air France – KLM € 0 Akzo Nobel € 152.504 Aperam € 0 ArcelorMittal € 879.416 ASML € 0 BAM € 0 Boskalis € 0 Corio € 0 DSM € 129.766 Fugro € 0 Heineken € 30 ING € 0 KPN € 0 Philips € 416.313 Randstad € 631.836 Reed Elsevier € 0 Shell € 12.102 SBM € 0 TNT € 251.908 Tomtom € 0 Unibail-Rodamco € 87 Unilever € 965.904 Wereldhave € 1.126 Wolters Kluwer € 334.653
Zo, het is weer even geleden dat de laatste KSTn verscheen. Er waren wat zaken die me van het doorspitten van de droge kamerkost afhielden.
Maar gisteren had ik weer even een verloren kwartiertje en kwam gelijk een tweetal interessante documenten tegen. De eerste is een rapport waarin ingegaan wordt op de beleving van werkstraffen van jongeren in hun eigen buurt. Nu ben ik zelf een voorstander van het instrument werkstraf/taakstraf omdat het betere resultaten oplevert dan pure gevangenisstraf, zeker bij lichte vergrijpen. Maar je kan ook doorslaan in je benadering van deze materie zeg. Het rapport heeft wel een heel softe insteek. Twee voorbeelden hiervan:
“Vanuit praktisch negatief oogpunt vinden jongeren het volgens taakstrafcoördinatoren vreselijk vervelend dat ze hun vrije zaterdagen moeten opofferen voor een werkstraf. Ook met het gedwongen karakter hebben sommigen moeite. Dit speelt voornamelijk bij de groepsprojecten een rol. Ze moeten duidelijk herkenbare en ‘lelijke’ hesjes dragen.”
“Alle geïnterviewde coördinatoren zijn het erover eens dat plaatsing van een jongere maatwerk moet zijn. Toch vinden de jongeren niet altijd dat er rekening wordt gehouden met hun eigen wensen of voorkeuren.”
Ja, duh, het is wel straf hoor, geen vakantie.
Het rapport blinkt nou niet echt uit in overtuigingskracht. Het gaat sterk over de beleving van de jongeren zelf, zonder in te gaan op het uiteindelijke effect (werken de werkstraffen ook in het verminderen van recidive?).
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Verwondering is de belangrijkste drijfveer achter de wetenschap. Het begint met een onschuldige observatie; die leidt tot een hypothese en voor je het weet heb je een wankele waarheid aan het almachtige universum toegevoegd – die vervolgens lijdzaam het onvermijdelijke lot van de weerlegging moet afwachten.
Zo ook in het geval van psychologe Mirjam Tuk van de Universiteit Twente. Op een goede ochtend moest zij zeer nodig urineren. Ze besloot daarom het toilet te bezoeken en leegde tot haar grote opluchting de inhoud van haar blaas. Nog gezeten op de toiletbril prees zij zichzelf gelukkig met haar besluit om naar de wc te gaan. Een dag later was de blaas van Tuk in het geheel niet gevuld. Ze had weinig gedronken of was ’s nachts al geweest, dat gaat ons verder niet aan. Maar ze besloot toch om het sanitair met een bezoek te vereren. Ze nam plaats op de bril en keek om zich heen. Het was een saai toilet. Aan de wasbak hing een verlept handdoekje dat een wasbeurt verdiende. De verjaardagskalender toonde de verjaardagen (5) in september, maar het was ook september. Het was Tuk al snel duidelijk dat het een slecht besluit was om naar de wc te gaan terwijl ze geen aandrang voelde.
Gegeven de mogelijk impact van de ontwikkeling van de cybersecurity strategie, nemen we hier graag de analyse van Bits of Freedom over.
Voor het eerst heeft de Nederlandse overheid een strategie ontwikkeld op het complexe onderwerp ict-beveiliging. De Nederlandse Cyber Security Strategie (NCSS) bevat een aantal goede uitgangspunten, maar is vooral te weinig precies. Bits of Freedom somt vier ‘duivels in de details’ voor je op.
Steeds meer mensen hebben het over ‘cybersecurity’, nog steeds weet niemand wat het probleem is. Natuurlijk willen allemaal dat onze communicatienetwerken stabiel zijn en dat ons elektronisch patiëntendossier niet op straat komt te liggen. Maar waar gaat cybersecurity precies over? Beperkt het zich tot het beveiligen van onze ict-infrastructuur of gaat cybersecurity ook over opsporing van strafbare feiten op internet? En hoe kwetsbaar zijn we, hoe vaak worden onze gegevens gestolen of voeren landen een cyber-war met elkaar? Ongenuanceerde en apocalyptische scenario’s lijken hoogtij te voeren, in ieder geval in het maatschappelijke debat. Security expert Bruce Schneier spreekt van een ‘hype‘.
Tegen deze ingewikkelde achtergrond heeft de overheid haar Nederlandse Cyber Security Strategie ontwikkeld. Na eerste lezing stellen we vast dat er een algemene en te weinig concrete strategie is geformuleerd. Want zoals dezelfde Bruce Schneier steevast benadrukt: ‘much depends on the details’. Weliswaar bevat de strategie een aantal goede hoofdlijnen, maar haar gebrek aan detail biedt openingen voor te verregaande controle van het internet.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Polyanski, who will reportedly be the Russian DCM in Poland next year, accurately represents the Russian view of the EU-Russia energy relationship — that the EU discriminates against Russia (with the unbundling proposal, for example) and that it should be nicer given its dependence on Russian gas. Like other Russian officials, Polyanski fails to see (or at least admit) that Russia is also dependent on the EU — its best customer.
Stiglitz over hoe Mauritius de westerse wereld te kijk zet
Gratis onderwijs & gezondheidszorg voor allen
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
