Uitvaart is een feestje, met begrafenisonderneming Lopez!
..en de Gouden Latino Loeki gaat naar: begrafenisonderneming Lopez! NSFW-light… Feliz Navidad stelletje Einde Der Tijden Maya’s!
..en de Gouden Latino Loeki gaat naar: begrafenisonderneming Lopez! NSFW-light… Feliz Navidad stelletje Einde Der Tijden Maya’s!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
ACHTERGROND - Hordes studenten halen een diploma in bedrijfskunde, ‘want dat is zo lekker breed.’ Maar is er wel werk voor al die mensen?
‘Bedrijfskunde en administratie populairst in hoger onderwijs,’ kopte een persbericht van het CBS deze week, om de nieuwe publicatie “Jaarboek Onderwijs in cijfers 2012” (pdf) aan te kondigen. Dat was voor mij geen nieuws: de faculteit economie en bedrijfskunde van de universiteit waar ik studeerde was enorm, en de UB werd in tentamentijd overspoeld door mensen met boeken over organisatiestructuren, marketing en financial accounting.
In 2011 studeerden er maar liefst 3500 masterstudenten bedrijfskunde af. Maar is er wel plek op de arbeidsmarkt voor al die bedrijfskundigen?
Bron: CBS Jaarboek Onderwijs in cijfers 2012, p.102.
Demografie
‘Voor de studierichting bedrijfskunde bestaat er een demografisch probleem,’ legt Frank Steenkamp, hoofdredacteur van de Keuzegids uit. ‘Het is een vak dat enorm gegroeid is aan het eind van de jaren ’80. De mensen die toen afstudeerden zijn nu aan het werk en blijven dat nog wel een tijdje. Als bedrijven de komende tijd niet groeien, en misschien zelfs krimpen, zullen er weinig vacatures ontstaan.’ Dat geldt in mindere mate voor economiestudenten, die in de CBS-cijfers ook onder bedrijfskunde/administratie zijn geschaard. Met name universitair geschoolde economen hebben nog best een aardig baanperspectief de komende jaren.
COLUMN - Alles is relatief, ook geluk. Of nieuws. Anders zouden we het niet zo lang over een aangespoelde walvis gehad hebben.
Ongeveer een half jaar geleden knalde tijdens het oppompen van mijn fietsband het ventiel eruit. Dit nare ongelukje zorgde ervoor dat ik definitief een gemaakte afspraak zou missen, die al in gevaar kwam omdat ik te lang onder de douche stond. Ik was de wanhoop nabij en was enkele tijd letterlijk radeloos. De enige oplossing die ik zag was zoeken. Zoeken naar het ventiel waarvan ik ten eerste niet wist hoe het eruit zag. Ten tweede niet wist welke kant het opgeschoten was. En dat ten derde waarschijnlijk zo klein was dat ik het tussen de grassprieten nooit zou vinden.
Een hopeloze taak natuurlijk. Gedoemd om te mislukken. Des te groter was de euforie dan ook toen ik het onderdeeltje slechts enkele minuten later vond in een fietstas een stukje verderop. Ik durf best te zeggen dat ik op het moment van vinden meer vreugde voelde dan het moment waarop de mentor mij mijn VWO-diploma overhandigde. Niet te verantwoorden, maar in het dagelijks leven de normaalste zaak ter wereld.
In de Verenigde Staten, het land van onbegrensde vrijheden, verwordt de American Dream tot het gruwelijk vermoorden van een kleuterklas. Nederland spreekt er schande van. Waarom zijn wapens daar nog niet verboden? Waarom worden geesteszieken niet beter geholpen? Waarom worden er nog gewelddadige videospelletjes verkocht? “Heel dat land is mislukt” zegt een vriend van me, terwijl hij een hap van zijn pizza neemt.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Maar verder was het een schat van een man.
COLUMN - In Italië hebben homoseksuele mannen nog een lange weg te gaan om geaccepteerd te worden.
Het Italiaanse ministerie van Volksgezondheid heeft een televisiespotje tegen AIDS uitgebracht waarin de beroemde acteur Raoul Bova figureert. Hier en daar wordt een beetje lauw geprotesteerd tegen de weglating van het woord preservativo – condoom – uit de uiteindelijke versie van de spot.
Maar het is nog gekker. Dit is wat het ministerie zelf over de spot liet weten:
In lijn met de aanbevelingen van de nationale commissie AIDS wil de overheidscampagne het besef van het risico van HIV-infectie verhogen en voorlichten over besmetting en beschermingsmethoden. De campagne richt zich op de hele bevolking en in het bijzonder op die groepen die het als meest risicovol worden gezien: volwassenen, migranten, homoseksuele mannen, jongeren, vrouwen.*
We zien een oudere man die ons vertelt dat het een probleem is dat ons allemaal aangaat. Dan een man en een zwangere vrouw, twee knuffelende vrouwen, een vrouw en een Afrikaanse man, en dan een man alleen met AIDS op zijn handen geschreven en een condoom in zijn handen, die zegt: Met een enkel gebaar bescherm ik mijn [mannelijke] partner beter. Hierna de uitsmijter – Samen tegen AIDS winnen we – uitgesproken door Bova.
OPINIE - Dat er een verband is tussen wapenbezit en het aantal moorden lijkt wel duidelijk. Veel erger is dat sommige mensen denken dat het nieuws over het drama in Newtown en de daarop volgende discussie over wapenbezit in de VS niet relevant is voor Nederland.
Marc van Oostendorp beargumenteert dat alle aandacht voor het drama in Newtown zwaar overtrokken is. Zijn argumentatie is op zich steekhoudend en hij eindigt met de conclusie: ‘In Nederland is het wapenbezit niet vrij en er is ook niemand die erop aandringt om dat wel vrij te geven. De hele discussie speelt bij ons geen rol. Er is, kortom, geen enkele zinnige reden te bedenken waarom wij ons met het Amerikaanse debat zouden bemoeien.’ Dat het wapenbezit niet vrij is, is echter geen garantie voor het voorkomen van drama’s. Zie Alphen aan de Rijn. Wel zorgt de sterke beperking van het wapenbezit ervoor dat dergelijk drama’s hier een stuk minder vaak voorkomen. Het is nu eenmaal vrij lastig om aan wapens te komen. Toch is het nodig om ook in Nederland het debat te voeren over vuurwapens en te kijken naar modernisering van de vuurwapenwet.
De digitalisering van de samenleving in de laatste decennia heeft onmiskenbaar grote gevolgen gehad voor de toegang tot informatie, de muziekindustrie en de nieuwsmedia. Vroeger was het kopiëren en verspreiden van bijvoorbeeld muziek lastig. Alleen een één op één kopie maken ging relatief makkelijk. Nu kun je met één muisklik iets kopieren en/of verspreiden naar duizenden anderen. En dat in een fractie van een seconde. Wat dit met wapenbezit te maken heeft? Veel.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
NIEUWS - Dat is zestig cent goedkoper dan een retourtje eerste klas met de trein. Oh my.
Jaja, de wereld vergaat. Dat was in deze 38 films alláng voorspeld.
Of was het een gebrek aan een eigen stukje verantwoordelijkheidsgebeuren?
Blijkt uit onderzoek van Gallup. Dat komt onder andere omdat ze aangeven veel te lachen. Nederland staat net niet in de top-10. Misschien lachen we niet genoeg. Misschien moeten we vaker dit soort artikelen lezen.
Eric Boswell, hoofd van de Amerikaanse diplomatieke veiligheidsdienst is afgelopen nacht naar aanleiding van het Benghazi-rapport afgetreden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.