Wat moeten we met Karadzic?

Radovan Karadzic (Foto: Wikimedia Commons/Mikhail Evstafiev)

Na maandag bij de start van zijn proces afwezig te zijn geweest, laat de van oorlogsmisdaden verdachte Radovan Karadzic ook vandaag weer verstek gaan. De zaak tegen de ‘Slager van Bosnië’ is van vitaal belang. Niet alleen voor de slachtoffers van de misdaden waarvan Karadzic verdacht wordt, waaronder de familieleden van omgekomen jongens en mannen uit Srebrenica, maar ook voor het Joegoslavië-Tribunaal zelf. Het is de “grootste, meest gecompliceerde, belangrijkste en gevoeligste zaak die ooit voor dit tribunaal is gebracht,” aldus Karadzic zelf.

Het probleem waarvoor het Tribunaal zich door het niet verschijnen van Karadzic gesteld ziet, is dat er in het geheel geen procedures bestaan voor een situatie waarin de verdachte weigert bij de rechtszitting aanwezig te zijn. Karadzic is zeer gehaaid en bovendien wordt hij ondersteund door een team van experts. Het lijkt dus een van tevoren bedacht plan. Het is bovendien een nieuwe en blijkbaar onverwachte strategie. Waar Milosevic het Tribunaal weigerde te erkennen, wil Karadzic wel meewerken en heeft hij zich naar eigen zeggen vol overgave gestort op zijn eigen verdediging. Maar omdat hij zich optimaal wil voorbereiden, moet hij zoveel lezen dat hij veel meer tijd nodig heeft dan hij nu tot zijn beschikking heeft gekregen. Het is een slimme truc om het proces te traineren. Een truc waar het Tribunaal tot nu toe weinig tegenover heeft kunnen stellen.

Uitstel mag echter geen optie zijn. Karadzic heeft er zeer bewust voor gekozen zichzelf te willen verdedigen, dus hij zal de consequenties – waarvan tijdgebrek blijkbaar één van de meest voorname is – moeten aanvaarden. Er zijn twee opties denkbaar: Hij wordt gedwongen in de rechtzaal aanwezig te zijn of er wordt een advocaat als zijn plaatsvervanger aangewezen, die Karadzic in de rechtzaal zal vertegenwoordigen.

Hoe dan ook, het proces moet zo spoedig mogelijk van start gaan. Omdat het zo’n belangrijke en gecompliceerde zaak is, moeten er snel beslissingen worden genomen om dit voor elkaar te krijgen. Niet alleen willen de slachtoffers eindelijk genoegdoening door de berechting van Karadzic, de geloofwaardigheid van het Joegoslavië-Tribunaal staat op het spel.

  1. 1

    Het Joegoslavië-Tribunaal heeft vanaf het begin nauwelijks geloofwaardigheid gehad. De politieke belangen waren en zijn belangrijker dan een veroordeling van de schuldigen.

  2. 3

    Tja, hij is niet alleen verdachte maar ook verdediging. Ik denk dat hij zichzelf daar op moet aanspreken. Als je als verdedigend advocaat niet bij de rechtsgang aanwezig bent, kun je je niet echt goed verdedigen.

    Daar hoeven de rechters verder geen punt van te maken, die moeten gewoon doorgaan. Wedden dat Karadzic vanzelf wel aanwezig is als ze gewoon als gepland doorgaan en aankomen bij het horen van getuigen?

  3. 4

    @3 ‘Wedden dat Karadzic vanzelf wel aanwezig is als ze gewoon als gepland doorgaan en aankomen bij het horen van getuigen?’

    Daar zou ik niet zonder meer op rekenen. Karadzic weet dat hij van het Tribunaal niets goeds te verwachten heeft. Vrijspraak is geen optie dus dan blijft levenslang over. Het Tribunaal is zoals @1 zegt vooral een politiek gebeuren. Karadzic zal oneindig blijven traineren, hij heeft de tijd om te hopen op een foutje van de aanklagers. Waarom zichzelf in een positie plaatsen waarin ook hij een foutje maken kan?

  4. 5

    @4: “Vrijspraak is geen optie dus dan blijft levenslang over.”

    Er zit nogal wat tussen vrijspraak en levenslang in. Tot nu toe is het hof (gezien de aanklachten) bijzonder mild geweest in zijn uitspraken (pas 1 maal levenslang), dus met een beetje de goede tactiek valt er wel degelijk juridisch gezien iets te winnen voor Karadzic.

    Daarnaast zal hij maar al te graag de getuigen horen, al was het maar om de tactiek van Milosevic over te nemen (namelijk getuigen in het beklaagdenbankje plaatsen). Hij weet ook wel dat er getuigen zullen opdraven die zelf geen volledig schone lei hebben en dat ten volste voor de media willen uitbuiten, ten bate van de Servische geschiedenisboekjes.

  5. 6

    Karadzic is een slachtoffer van de kapitalistische justitie. Waarom het eigenlijk gebeurd?
    Er is geen twijfel, iets kwaad gebeurd in Srebrenica. Maar waarom is het een probleem om DNA-bewijsmateriaal ter bevestiging van de 7,000-8,000 gedood cijfer geven?Tot dat gebeurt, zal samenzweringen voortgezet. Net als de claim van honderdduizenden doden in Bosnie, toen in feite is het bevestigd dat het aantal doden lager was dan 100.000. Nummers zijn gevaarlijk.
    Het feit dat geen lichamen zijn geïdentificeerd in Srebrenica betekent dat er geen conclusie kan worden getrokken over de vraag wie die misdaad begaan. In feite zijn cijfers voor Srebrenica varieerde van enkele honderden tot 8.000.
    Karadzic te vervolgen, die vocht tegen moorddadige islamitische terroristen.
    Wat is er nooit echt besproken is waarom het eigenlijk gebeurd.

  6. 7

    De daden van Karadzic (maar ook van Milosevic) waren een reactie op de islamitische jihad,maar de reactie was begrijpelijk.Dank zij Mladic en Karadzic zijn de scharia er niet in geslaagd om van heel Bosnie een islamitische republiek te maken, ondanks de hulp van VS en zijn vazallen.Sarajevo was Jeruzalem, nu een stad vol minaretten.
    Dankzij Mladic en Karadzic leven de Serviers nu in een gebied dat NIET onder controle van de scharia valt. Voor de mensen in Bosnie,Servie zijn beiden protagonisten echte helden.De geschiedenis zal dat ook hier in het Westen bevestigen.

  7. 8

    @Bismarck: Moslims zelf begonnen zijn met het moorden, verkrachten en verminken van de Seviers rond Srebrenica. Uiteindelijk zijn de krijgskansen gekeerd en toen kregen ze een grote groep op wraak (terecht) belustte Serviërs over zich heen. Wie wind zaait zal storm oogsten. Als Izetbegovic de Republiek Bosnie niet had uigeroepen, dan hadden we nooit gehoord van Karadzic. Als daarvoor Tudjman niet hetzelfde had gedaan met Kroatie, dan was daar niks gebeurd.Zo ook Slovenie, daar is weinig voorgevallen, maar dat was het begin. Dus,eigen schuld dikke bult!

  8. 9

    De daden van Karadzic (maar ook van Milosevic) waren een reactie op de islamitische jihad

    Dat er van beide kanten al lang voor Srebrenica misdaden werden begaan, ben ik geheel met je eens. Wie er exact begonnen is met het geweld in Bosnië, is niet meer te achterhalen en ook volstrekt anathema, omdat dat niets te maken heeft met de oorlogsmisdaden, die in opdracht van of door personen zelf zijn gepleegd.

    Maar stellen, dat dit iets met een islamitische jihad te maken heeft, is ronduit belachelijk. De problemen zijn idd begonnen met de onafhankelijkheid van Slovenië. De gevechten in het voormalige Joegoslavië zijn begonnen tussen Kroaten en Serviërs na de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring (en de onmiddellijke erkenning daarvan door Helmut Kohl) door de Kroaten. Daar was geen moslim bij betrokken. Dat waren katholieken tegen orthodoxen.