GC heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag onze maandelijkse gast, P.J. Cokema, met een huiveringwekkende toevoeging aan het laatste weeralarm. Er dreigt een overschot aan tekorten, nu de vorst regeert. Geen nieuws, zou je zo zeggen, er zijn altijd wel tekorten geweest als er een of andere vorst aan de macht was. Maar Koning Winter zwaait ineens ongenadig zijn scepter, met alle gevolgen vandien. Een tekort aan treinen. Een beetje stuifsneeuw en de vervoerscapaciteit komt in het nauw. Dan maar met de auto? Oppassen want het strooizout raakt op en dus wordt er maar beperkt gepekeld. Bovendien is er ook een tekort aan accu's en winterbanden. Met deze tekorten is het een raadsel hoe iedereen na het kerstreces op het werk weet te geraken. Op de een of andere manier lukt dat massaal, wat leidt tot een dreigend gastekort? In de tijd van echte winters, lang geleden, had je nog straatlantaarns op gas. Maar waarom is er nu een tekort aan moderne straatverlichting?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
In Alaska staat sinds gisteren een ijssculptuur van een bibberende Al Gore (foto). De zakenman Craig Compeau uit Fairbanks kwam op het idee om de Nobelprijs winnaar in ijs te vereeuwigen (tenminste tot het voorjaar) nadat Alaska de afgelopen twee weken getroffen werd door een koudegolf. Dit tot groot lokaal leedvermaak, het land dat de onnozelste hockeymoeders voortbrengt staat immers niet bekend als thuisbasis van aanhangers -laat staan kenners- van de hockeystick theorie. Klimaatwetenschappers hebben echter al vaker gezegd dat bij de huidige klimaatopwarming de komende decennia er heus nog strenge koude winters kunnen voorkomen. Pech voor de satirische ijskunstenaars van Fairbanks, dit voorjaar zal hun bibberende Gore gewoon weer smelten en staan ze wederom met hun beide benen in de blubber (waar je vroeger nog wel eens permafrost aantrof).
“Je kunt alles doen. Maar ze gaan toch. Met duizenden tegelijkertijd. Zestigers, zeventigers, ze hunkeren zo om te kunnen schaatsen dat ze onverantwoorde risico’s nemen”. (Volkskrant)
Burgemeester Don Bijl van Wijdemeren, waaronder de Ankeveense en Loosdrechtse plassen vallen, sprak deze week van ‘domme, dwaze ouderen’ die zich niets van waarschuwingen en borden met ‘onbetrouwbaar ijs’ aantrekken. De babyboom generatie blijft Nederland draaiende houden nu er constant ambulances en brandweerwagens moeten uitrukken om de krassende knarren uit het ijswater te redden. Terwijl jongere generaties global warming allang hebben geaccepteerd en überhaupt geen tijd hebben voor strapatsen op het ijs rolt er een grijze tsunami over het te dunne natuurijs van Nederland met alle gevolgen van dien. De generatie die Reinier Paping nog via de transistorradio heeft bewonderd en volgens sommigen al in de jaren ’90 ideologisch gezien door het ijs zakte zoekt bij 1 graad boven nul wanhopig naar Het Gevoel van 1963, de jonge hulpdiensten maken overuren. Nederland lijkt te splijten onder een generatiekloof terwijl de samenleving de laatste jaren toch al zoveel wakken vertoonden. De nationale ijsmeester is zoals gewoonlijk op dit soort cruciale momenten weer eens totaal afwezig, als kritisch Volkskrantlid vraag je je af: hoe lang gaat dit nog goed?!
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Alles wat in Amerika gebeurt komt vroeg of laat ook naar Europa. De spijkerbroek, de lopende band, jazz, zelfbediening, cheeseburgers en iPods: ze kwamen allemaal uit Amerika. Het einde van het roofkapitalisme kwam met de kredietcrisis vanuit Amerika naar Europa. En nu komt ook het einde van de klimaatverandering van Amerika naar Europa. Joe Bastardi, de Amerikaanse Piet Superstorm Paulusma, voorspelt op zijn blog een extreme koudegolf in Europa en volgens hem is dit het bewijs dat klimaatverandering niet bestaat: “..the two countries who have major scientific organizations that have been pushing the global warming idea, Britain and the UKMET and the US with NOAA have been burned by the cold that has developed here.. ..If an enemy [red: the cold] is vanquished, it should not be able to launch attacks of this magnitude”. (Accuweather-Bastardi Blog)
De bloggende Bastardi is ‘Expert Senior Forecaster’ bij Accuweather: de grootste commerciële weerdienst ter wereld. Maar inmiddels dekt Accuweather zichzelf met een disclaimer in voor de digitale oprispingen van haar eigen expert. Bastardi heeft namelijk nogal een beruchte reputatie om zaken nogal eens te overdrijven en zijn waanzinnige weersvoorspellingen blijken bijna altijd een storm in een glas water. Maar als u straks in januari alweer drie weken ingesneeuwd zit in uw Vinex-wijk en honderden Britten over een bevroren Noordzee op hongertocht naar Nederland trekken, dan weet u het zeker: Joe Bastardi zag het allemaal aankomen!
[Het KNMI ‘waarschuwt’ ook maar natuurlijk niet zo smeuïg als Bastardi]
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Jan Josephsz van Goyen, IJsgezicht, op de achtergrond het Huys te Merwede, 1638
“Winter was koud, droog en erg zonnig”
In Montreal was het die dag in 1901 ook droog, maar voor het blussen van de brand in het Thomas May gebouw in McGill Street had men flink wat water nodig. Vorst en overvloedig water maken mooie objecten voor fotografen.
Een actuele nieuwskop met een foto uit de archieven van een van de nationale archieven, universiteiten en musea die op Flickr deelnemen aan het project The Commons. Verborgen schatten gepubliceerd.
Lezersservice: reaguurplek sidebar poll over ijsvrij | Ambtenaren Buitenlandse Zaken krijgen donderdagmiddag ijsvrij
“Als zij uitglijden en hun benen breken is dat meestal fataal” (Directeur van de Nederlandse Vereniging van Dierentuinen)
Het is koud in Nederland en gelijk is het land van slag, zelfs nog zonder vooruitzicht op een Elfstedentocht. Pinguïns en giraffes moeten naar binnen, wegen gaan dicht en mensen slaan voedsel in. Alleen maar omdat het 15 graden vriest.
Bij onze oosterburen vriest het intussen 26 graden. En daar grijpen ze de gelegenheid aan om een massaal sneeuwballengevecht (Massen-Schneeballschlacht) te starten met 50 mensen. De politie had uren nodig om de straat weer vrij te krijgen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
