KRAS | Holleeder

Volgens sommigen is Willem Holleeder een harde crimineel, die Freddy Heineken ontvoerde, meerdere mensen liet omleggen en zijn zussen terroriseerde. Anderen zien in Willem een getapte Aamsterdaamse jongen aan wiens lippen we graag hangen. En omdat de journalistiek dezer dagen het oordeel graag aan de lezer overlaat, worden we echt al maandenlang doodgegooid met stukjes over een rechtszaak die vandaag hopelijk ten einde komt. Ik sla die stukken over, want ik weet al genoeg over Willem Holleeder. Een niet al te snuggere psychopaat, die zich telkens laat betrappen. Het is luie journalistiek, die mij niet zozeer uitlegt hoe de wereld in elkaar zit, desnoods met mitsen en maren, als wel gewoon alle geluiden op een rijtje zet die toevallig het hardst overkomen. Een kort stukje vandaag had volstaan: Holleeder krijgt levenslang. Klaar.

Door: Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten
Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Knuffelcrimineel

Willem Holleeder, die vandaag weer voor het hekje staat, wordt wel eens een knuffelcrimineel genoemd. Zijn rechtszaak wordt live geblogd, hij mocht met alle egards op televisie, het gruwelverhaal van zijn geterroriseerde zus kent gretige aftrek. Een rilling die het midden houdt tussen afschuw en bewondering trilt langs de ruggengraat van de natie omlaag, op weg naar de onderbuik. Het is bizar, maar ergens snap ik het wel.

Daar waar politici in campagnetijd weemoedig mijmeren over de teloorgang van de oerhollandse groenteboer, ja zelfs zijn terugkeer vorderen, is het natuurlijk treurig om te constateren dat de penose ook verkleurt. Mocrowars heet het tegenwoordig als men elkaar in de onderwereld afknalt. Willem Holleeder is de laatste der Mohikanen, een roomblanke gangster, een boegbeeld van het witte verzet tegen de islamisering van de maffia. Onze held.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Quote du Jour | Luisteren naar de rechter

We proberen eruit te komen. We hebben het over een heel belangrijk punt voor de VVD: een streng asielbeleid voor mensen die weigeren om uitspraken van Nederlandse rechters uit te voeren. (…) Als Willem Holleeder net zo naar de rechter zou luisteren als deze mensen, zou hij nog geen dag in de gevangenis hebben gezeten.

In een halfbakken poging hier illegaal verblijvende asielzoekers te criminaliseren, verslikt Halbe Zijlstra zich in het eigen frame: want of Holleeder nu een voorbeeld zou moeten nemen aan de asielzoekers (die kennelijk heel goed naar de rechter luisteren), of die asielzoekers juist zouden moeten kijken naar Holleeder om te zien hoe het moet, in beide gevallen slaat de vergelijking dood als een glas slecht geschonken bier.

Volentekriebels | Scootervrij

COLUMN - De scooter is geen statussymbool, maar het vervoersmiddel voor luie mensen.

De Jan Pieter Heijestraat in Amsterdam is als sokken of je tanden poetsen: wel nuttig, niet boeiend. Hij verbindt twee straten die er wel toe doen, de Overtoom en de Kinkerstraat, maar op een paar leuke Ethiopische restaurantjes na heeft de JP Heije zelf niets te bieden. Sinds afgelopen donderdag is het echter mijn favoriete straat van de hele wereld. De gemeente voert namelijk een proef uit met scootervrije fietspaden. Scooters op fietspaden zijn nog vervelender dan bedorven olijven op je pizza, want die toeteren tenminste niet dat ze er langs willen.

Het is de bedoeling dat de proef wordt uitgebreid naar de hele stad en dat uiteindelijk elk fietspad in Nederland scootervrij wordt. Stadsdeel West verwacht een positief effect op de verkeersveiligheid. Zelfs als dat niet het geval is, zouden scooters van de fietspaden geweerd moeten worden. Ze zijn een bron van fijnstof en daarmee uitermate schadelijk voor fietsers. Ook voor scooterrijders zelf is het ongezond. Ze krijgen geen beweging, worden dik en lelijk, raken verbitterd, gaan PVV stemmen, sterven eenzaam en ongelukkig en worden gecremeerd tussen de paarden. Dat is voor die paarden ook niet leuk.

De voicemail van Twan Huys

COLUMN - Vrijdag 12 oktober 2012. De avond ervoor zijn de opnames geweest van College Tour met Willem Holleeder. Waarin Willem Holleeder onder leiding van Twan Huys vragen beantwoordde van studenten. Holleeder wil de avond even doornemen, maar Twan Huys neemt niet op.

9.32 uur
“Twan! Met mij. Je gappie Willem. Ik wilde nog effe zeggen dat ik het gister ontzettend gezellig vond. Leuk ook om eens zo’n live uitzending mee te maken. Wat daar allemaal niet bij komt kijken, zeg. Niet te geloven. Wat een gedoe. Dan is een biermagnaat ontvoeren een stuk makkelijker om aan je poen te komen. Haha. Ach ja. Gekkigheid Twan. Gekkigheid. Daar hou ik van. Het leven is al serieus genoeg. Maar goed. Jammer dat je niet opnam. Ben benieuwd naar de uitzending vanavond. Bel effe terug, wil je? Doe-doei.”

11.46 uur
“Twan! Willem hier weer. Ik kom net bij Ferry vandaan. Je weet wel, die van dat klokkie om m’n pols dat jij zo mooi vond. Goed nieuws. Ik heb voor jou ook zo’n klokkie geregeld. Ligt morgen bij je in de bus. Graag gedaan hoor.”

13.10 uur
“Twan. Willem hier. Bel effe terug.” 

13.51 uur
“Twan…Wat een eigenaardige naam heb jij eigenlijk Twan… Twan Twan Twan. Heel vreemd.”

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Eric Heupel (cc)

Brief aan Willem Holleeder

Geachte heer Holleeder,

Nu de terrorwinter des doods definitief lijkt ingetreden, moest ik opeens aan u denken. Ik kreeg een soort Home Alone (Lost in New York)-achtig beeld waarbij u á la Kevin McAllister doelloos door het besneeuwde park dwaalt. Stuurloos en alleen, opgejaagd door de boeven. Met dat treurige muziekje op de achtergrond.

Hoe langer ik er over nadacht, hoe meer ik besefte dat de vergelijking zo gek nog niet is. Na even door Central Park gedwaald te hebben, ontdekt Kevin namelijk dat hij de creditcard van zijn vader bij zich heeft, en dat hij bovendien kan schuilen in het leegstaande huis van zijn oom. Zo zal het bij u ook ongeveer gegaan zijn toen u vrij kwam. Hooguit met het verschil dat u niet heel lang door Amsterdam heeft gedwaald voordat u een plan had, dat u niet uw vaders maar Freddy Heinekens geld heeft en dat uw huis gewoon gemeubileerd is.

U bent een fascinerend figuur. On-Nederlands. U bent de Maffioso in een land vol kruimeldieven. Het type gangster zoals we die kennen – daar gaan we weer – uit films over de drooglegging in Amerika in de jaren twintig. Zo’n Al Capone-achtig type met een hoed, een lange regenjas en een tommy gun. U heeft in de moderne versie natuurlijk de hoed en jas ingewisseld voor een zonnebril en een Vespa, maar die tommy gun zou nog steeds goed kunnen.

Telegraaf wilde zelf interview Holleeder

NIEUWS - Het was een schande dat Willem Holleeder bij College Tour zou zitten, riep half Nederland, inclusief De Telegraaf. Maar misdaadjournalist John van den Heuvel blijkt eerder dit jaar Holleeder half om een interview gesmeekt te hebben, zonder resultaat.

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.