Klimaatsceptici misinformeren over wetenschappelijke ijsberenwereld

In de periferie van het internet gaan er berichten rond die claimen dat de IUCN Polar Bear Specialist Group (PBSG) een wetenschapper zou hebben uitgesloten omdat 'hij niet gelooft in klimaatverandering'. Klinkklare quatsch zo blijkt uit navraag bij de direct betrokkene. Dr Mitchell Taylor zou de gebeten poolhond zijn, ondanks zijn dertig jaar ervaring met onderzoek naar ijsberen mocht hij niet naar de bijeenkomst van de PBSG in Kopenhagen. Het 'nieuws' werd de wereld ingeslingerd door Daily Telegraph columnist Christopher Booker: een man die claimt dat asbest even ongevaarlijk is als talkpoeder, stelt dat BSE geen Creutzfeldt–Jakob veroorzaakt, verkondigt dat meeroken volledig onschadelijk is, regelmatig Intelligent Design verdedigt én niet gelooft in man-made global warming. 'Polar bear expert barred by global warmists' was de ronkende titel van zijn column drie weken terug. Onze nationale klimaatscepticus Hans Labohm stookte het vuurtje gisteren nog eens verder op: "Hij [Dr Mitchell Taylor] is geen lid van de broeikaskerk...".. enzovoorts... Maar dan nu de feiten.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

[WTF?] Bossen gematigde streken bevatten soms meer koolstof dan tropische bossen

Onverstoord primair bos in gematigde gebieden kán significant meer koolstof herbergen dan tropische bossen (Mongabay). Dit blijkt uit een studie [.pdf] naar bijna 100 verschillende bossen wereldwijd die deze maand is gepubliceerd in Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS). Dit onderzoek kan ingrijpende gevolgen hebben voor het implementeren van bosbescherming in het nieuwe klimaatprotocol. Wie immers de meeste koolstof heeft kan straks ook aanspraak maken op het meeste REDD geld.
aboveundergroundbiomass
Onderzoeksresultaten uit artikel Re-evaluation of forest biomass carbon stocks and lessons from the world’s most carbon-dense forests [.PDF] verwerkt door Mongabay.com

Zowel de boven- als ondergrondse biomassa bleek in eeuwenoude gematigde bossen vaak hoger dan in de tropische bossen. Kampioen zijn de eucalyptus bossen in de Central Highlands in Victoria, Australië met 2844 ton koolstof per hectare, zo ontdekte de Australische wetenschapper Dr Heather Keith nadat ze wereldwijd bijna honderd [lijst .pdf] verschillende bossen onderzocht.

Gemiddeld bevatten de gematigde vochtige bossen uit het onderzoek 377 (tC/ha), gevolgd door de subtropische vochtige bossen met 294 (tC/ha), tropisch vochtig bos 179 (tC/ha), gematigd droog bos 176 (tC/ha) en tropisch regenwoud met 171 (tC/ha) [bron: overgenomen van Mongabay]. Deze cijfers zetten ‘de wereld van de koolstofvastlegging’ op z’n kop en zijn in in bepaalde gevallen in tegenspraak met de door het IPCC gehanteerde standaardwaarden voor bostypen (zie:kaart). Misschien dat landen met gematigde bossen nu opeens recht hebben op meer REDD geld en landen met tropische bossen minder? (Los van de lopende discussie over verdeling en specificering van emissiedoelen etc.) Ook de Australische houthakkers zijn in paniek: opeens zijn de bossen die ze omhakken meer waard als ze ze laten staan? “Maar laat ons ze nou maar omhakken want elders gaat dat omhakken een stuk rücksichtloser” roepen ze nu.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Eicel invriezen niet voor oude vrouwtjes?

eicel Het AMC wil single vrouwen ook de mogelijkheid geven hun eicellen in te laten vriezen. Tot hun vijftigste levensjaar kunnen zij dan alsnog kinderen krijgen. Het CDA noemt dit ‘onwenselijke wensgeneeskunde’ en van de overige politieke partijen steunt alleen D’66 het ziekenhuis. Het invriezen van eicellen is allesbehalve een ‘eitje’. Sterker nog: het is een relatief nieuwe en zware medische ingreep. Voorstanders zien geen redenen om deze nieuwe techniek aan alleenstaande vrouwen met een kinderwens te onthouden. De techniek is beschikbaar: dus zou voor iedere vrouw een optie moeten zijn. Weliswaar niet medisch noodzakelijk, maar geldt dat niet voor talloze medische behandelingen?

Religieuze bezwaren

Vanuit de christelijke hoek komt het argument dat het invriezen tegennatuurlijk is. Uiteraard is het invriezen van eicellen tegennatuurlijk. IVF, plastische chirurgie en hormoonbehandeling van transseksuelen, is ook ‘tegennatuurlijk’. En een harttransplantatie? Is dát eigenlijk wel natuurlijk? De beantwoording van die vraag levert een morele discussie op. Waar trekken we de grens? Vaccinatie is voor sommige bewoners van de Bible Belt nog steeds een brug te verder. Tien jaar geleden rustte er nog een groot taboe op plastische chirurgie. De wetenschap schrijdt voort en de publieke opinie hobbelt daar achteraan. Wat we vandaag ethisch onverantwoord vinden, is morgen een standaard ingreep. Het CDA plaatst zich buiten de realiteit en meent: ‘De gezondheidszorg is ervoor om fouten in de natuur te herstellen, niet om het tegennatuurlijke te bewerkstelligen.’ Onzin natuurlijk. De gezondheidszorg is er óók, sinds jaar en dag, voor het oplossen van psychische problemen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Element 112 wordt Copernicum

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Copernicus (Foto: Flickr/clockworkimposing)

Ook chemici hebben hun bureaucratische rompslomp. Maar binnenkort mag het element met atoomnummer 112 zich dan eindelijk officieel ontdekt noemen. Enkele weken geleden erkende de International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC) dan eindelijk officieel dat het element inderdaad was waargenomen.

En dat zou ook eens tijd worden: dertien jaar geleden produceerde een team aan het Duitse Gesellschaft für Schwerionenforschung, geleid door professor Sigurd Hofmann, één enkel atoom opgebouwd uit 112 protonen, het resultaat van een beschieting van lood met zink-ionen. Binnen een fractie van een seconde was het weer verdwenen.

Mede doordat deze exacte lengte van deze fractie niet duidelijk beschreven kon worden was de IUPAC van mening dat de ontdekking nog niet officieel bevestigd kon worden. En daarom kreeg het nieuwe element nog geen officiele plek in het Periodiek Systeem. Nog erger: het kreeg niet eens een echte naam, maar moest het doen met de voorlopige naam Ununbium, verwijzend naar het atoomnummer.

Nu, dertien jaar later, erkent de IUPAC dan eindelijk de ontdekking en heeft aan de ontdekkers gevraagd om een naam te geven aan het element. Dat laatste is geen triviale bedoening en het kan politieke problemen opleveren. Hofmann en zijn team kozen voor een minder controversiële naam en stelden ‘Copernicum‘ voor, naar waarschijnlijk de belangrijkste wetenschapper uit de 15e eeuw.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Het Peterprincipe

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Schets van een hiearchische organisatie (Bron: Flickr/suzgarten)

Iedereen die in een grotere organisatie werkt is bewust dan wel onbewust bekend met het Peterprincipe, zoals in 1969 geformuleerd door de organisatieonderzoeker Laurence Peter:

“In a hierarchy every employee tends to rise to his level of incompetence.”

Op het eerste gezicht lijkt het hier te gaan om een Dilbert-achtige kantoorgrap (*). Maar wie bekend is met het functioneren van hierarchische organisaties ziet snel in dat Peter het toch aardig zag: Een medewerker wordt immers naar een hoger niveau gepromoveerd als hij een aantal jaar goed functioneert in zijn huidige functie. Dit proces gaat door totdat de medewerker op een plek belandt waar hij niet goed genoeg functioneert voor verdere promotie en zo belandt iedereen op de plek die hij eigenlijk niet aankan. Hoewel er veel op de simplificaties van Peter valt af te dingen is het toch een populaire ‘wet’ die maar al te vaak wordt aangehaald om het hopeloze falen van organisaties te illustreren.

Om de validiteit van het principe aan te tonen besloot onderzoeker Alessandro Pluchino om het principe te testen door middel van een computersimulatie. Voor hun onderzoek simuleerden ze een pyramide-hierarchische organisatie als een multi-agent systeem. Er werd een tweetal regels voor promotie en competentie toegevoegd:

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Wormenklomp in het riool

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Het onderstaande filmpje is gemaakt door een robotcamera in een Amerikaans riool en duikt vandaag overal op het Web op, daarbij zorgend voor veel hilariteit: Een alien in het riool! Nu kan de zeer ranzige, bewegende klomp inderdaad iets van buiten deze aarde lijken, maar zoals we al eerder lieten zien zijn er op deze aarde de vreemdste beesten te vinden. Zelf moest ik trouwens meteen denken aan de darmpoliep die kabouter Prikkeprak te lijf ging in Kreatief met Kurk. Maar waar hebben we hier nou echt mee te maken?



Het lijkt hier sowieso te gaan om een samenklontering van vele kleine diertjes. In eerste instantie werd er gedacht aan Mosdiertjes (Bryozoa), heel kleine kolonie-vormende diertjes die – net als koraal – fossiele structuren vormen.

Maar zoetwaterbioloog Timothy Wood kwam tot een andere conclusie. Volgens hem gaat het hier om ringwormen, meer specifiek Tubifex wormpjes:

“Normaal nestelen deze wormpjes zich in de grond bij vervuild water. Bij gebrek aan grond in de rioolpijp zijn ze maar aan elkaar gaan klonteren.”

“De contracties die je ziet is een contractie van een enkele worm, die de wormen eromheen stimuleert om ook samen te trekken. Hierdoor ziet het eruit als één samentrekking.”

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Don’t blame the caveman

Ze kunnen ook heel charmant zijn (Foto: Flickr/thinkjose)

Mannen verkrachten vrouwen omdat dat in de steentijd een erg goede manier was om meer kinderen te krijgen. Mannen vinden vrouwen met een heup-tailleverhouding van 0,70 het aantrekkelijkst. Stiefvaders misbruiken of vermoorden zo regelmatig hun stiefkinderen omdat het voordeel geeft aan hun biologische kinderen.

Allemaal ‘waarheden’ die de wereld in zijn geholpen door evolutionair psychologen. Deze tak van de wetenschap probeert menselijk gedrag te verklaren vanuit het idee dat mensen het grootste deel van hun geschiedenis hebben geleefd als jagers-verzamelaars en hun gedrag is geëvolueerd om vooral in die omstandigheden te kunnen overleven.

De theorie is populair, vooral omdat hij vooral zich bezighoudt met interessante onderwerpen als sex en geweld. In Nederland mag presentator Wim Brands van het programma Boeken graag met gasten praten die boeken gebaseerd op deze theorie hebben geschreven. Maar klopt de theorie wel?

Vanaf het begin is hij omstreden geweest. Feministen zagen er vooral een excuus voor seksisme in, volgens neurologen werkt het brein niet zo als de evolutionair psychologen aannemen en antropologen hielden stug vol dat verkrachters ook in jager-verzamelaarstammen meer kans hadden te worden doodgeslagen dan zich ooit nog voort te planten. Sharon Begley zet in een artikel in Newsweek onder de noemer Don’t Blame the Caveman alle kritiek nog eens op een rijtje en dat pakt slecht uit voor de evolutionair psychologen. Het meeste onderzoek op het gebied blijkt onderzoek naar Amerikaanse denkbeelden over rolpatronen te zijn geweest. In andere culturen blijken heel andere resultaten te worden gevonden. Tot overmaat van ramp voor de evolutionair psychologen hebben genetici kort geleden ontdekt dat genen veel sneller evolueren dan eerst werd aangenomen, zodat een flink aantal maximaal 10.000 jaar oud is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het geheime leven van uw lichaamsresten

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Martin Swinkels die zijn stuk via mail inzond.[/i]

Soms blijven zeer ernstige problemen erg lang verborgen. Groot leed dat in stilte wordt geleden. Schrijnende misstanden waar de media van wegkijken en waarbij de slachtoffers de hoop hebben opgegeven. Er bestaan ook verborgen problemen waar op het moment nog niemand last van heeft. Tikkende tijdbommen. Stiekem lekkende kerncentrales met dronken personeel. Dat soort dingen. Misstanden waar de slachtoffers nog van niets weten, maar waarvoor de traumahelicopters beter alvast kunnen warmdraaien.

Er zijn ook verborgen problemen waar niemand last van heeft en waarschijnlijk ook nooit iemand last van gaat krijgen. Slachtofferloze misstanden die zomaar eeuwen kunnen voortrotten zonder dat iemand zich eraan stoort. Je zou denken dat die categorie volslagen oninteressant is. En dat is ‘ie ook. Totdat een horde Don Quichottes er uit parmantige dadendrang een schijnwerper op richt. U had misschien nog nooit gehoord van het Rathenau-instituut. Maar vanaf vandaag staat het op de kaart. Het instituut schreeuwt om aandacht voor Het Probleem Van De Verloren Lichaamsresten.

U heeft er misschien niet eerder over nagedacht, maar wat doet de dokter met de wrat die hij van uw neus af brandde? Gaat die de kliko in, of heeft uw huisarts een geheime horrorkelder vol met steenpuisten en eksterogen op sterk water? Of doet hij er iets medisch mee? Iets nuttigs voor de wetenschap? Het Rathenau-instituut vindt het zorgelijk dat u zich dat als patient nooit afvraagt. Het is tenslotte een stukje van uzelf dat daar misschien een geheim leven leidt. Wie weet welke monsterlijke creaties chirurgen bouwen van het slachtafval uit de operatiekamers. U zou zomaar op een dag aangerand kunnen worden door uw eigen vlees en bloed. Hordes Frankensteinachtige monsters kunnen moordend door de metrotunnels van de stad zwerven en daarbij een spoor van uw DNA achterlaten. Wat zegt u? U kunt zich er nog steeds niet druk om maken? Het zal u een zorg zijn wat de dokter doet met de bloeddruppels op dat watje? U had niet echt een band opgebouwd met uw liposuctievet, behalve dan een zwemband? Onverantwoord lichtzinnig, dat bent u.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: Trapontwerp kan levens redden

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Monumentaal trappenhuis in Londen (Foto: Flickr/nick.garrod)

Ondanks alle pogingen die ondernomen worden om Amerikanen gezonder te laten leven blijkt volksziekte nummer één, obesitas toch een stuk moeilijker in te dammen dan gehoopt. Het verwijderen van snoep- en frisdrankautomaten, het helpt allemaal weinig. Na de vele dietisten en fitnesscoaches zijn de architecten de nieuwste beroepsgroep die wordt ingezet om het overgewicht tegen te gaan. Hun opdracht: ontwerp betere trappen(huizen).

Traplopen is, zoals bekend, een enorm goede manier om structureel overgewicht tegen te gaan. Maar de erg diep weggestopte, slecht verlichte trappenhuizen worden in gebouwen in de Verenigde Staten vooral gezien als nooduitgangen, niet als alternatieven voor de lift. Dokter Ishak Ramsi bepleit nu in een artikel in het Southern Medical Journal dat het verbeteren van het ontwerp van trappenhuizen kan leiden tot drastische verbeteringen in de volksgezondheid. Co-auteur is zijn vrouw Nardine Mansi, een architect van beroep. De auteurs bepleiten dat trappen een veel centralere plek moeten innemen in een gebouw. En mensen moeten verleid worden om de trap te nemen: tapijt op de treden, muziek in het trappenhuis en – hoe Amerikaans wil je het hebben – motivational signs ophangen, het werkt allemaal.

Over het precieze ontwerp van de trappen zelf zeggen de auteurs weinig. Maar over trap-ontwerp is elders genoeg te vinden en daar maken we kennis met een geheel nieuwe terminologie van trappen. Het blijkt niet zomaar om een hoopje hout te gaan, nee, we hebben op- en aantreden, voor- en achterhouten, wellen en wellatten, trapbomen en stootborden.

Vorige Volgende