Links? Rechts? Recht door het midden?

Op deze en andere weblogs is regelmatig een soort oorlog gaande, waarbij met name de reacties van lezers als munitie dient. Zoals te verwachten worden de verschillende kampen ingedeeld in links (o.a. geen commentaar, sargasso) en rechts (o.a. geenstijl). Aan beide kanten zijn geluiden te horen over verzieken, schreeuwers, frustratie, censuur, ‘gekaapte media’ en al dan niet geclaimde superioriteit.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sargasso’s journalistieke parasitaart

Het is al een oud deuntje, dat de bloggers niets anders doen dan journalistieke stukjes van de traditionele media afpakken en van een mening voorzien. Tot nu toe liet ik dat gewoon voor wat het was, haat en nijd van snel verouderende journalisten. Maar toen de gerenommeerde oud-blogger, tevens politicus met plots teveel tijd over, Jan Marijnissen riep “…bloggers parasiteren op wat de schrijvende journalistiek produceert.” werd het me plots toch wat te veel. En toen een van onze zeer vaste bezoekers in het betreffende draadje ook nog eens het deuntje ging meezingen, moest ik wel iets doen.
Reflexmatig grijp ik dan naar het middel van de getallen. Hoe anders kan je zuiver uitdrukken hoezeer Sargasso wel of niet lijdt onder het journalistiek parasiteren.
Zie hier het resultaat. In de grafiek zijn de er uit springende rode en oranje taartpunten de postjes die direct afgeleid zijn van berichten van journalisten in de diverse media. De rest is dat dus niet.

Hoe is deze parasitaart tot stand gekomen? Ik heb alle postjes op Sargasso vanaf 1 januari tot nu doorgelopen (157 stuks). Onze Waan vd Dag heb ik buiten beschouwing gelaten. Misschien doe ik die later nog een keer. Per postje heb ik bepaald in welke van de onderstaande categorieën deze viel:

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Battle of the Blogs – Reprise


Eigenlijk had ik mezelf beloofd het niet meer te doen. Maar een versnipperde dag (ziekenboeg alhier) maakte dat ik toch nog maar een keer het slagveld heb aanschouwd. Voor de mensen die hier nog niet zo lang rondlopen, dit was het begin. Inmiddels zijn er meer dan 100 overleden.

Historische reeks:
Dit was wat er gebeurde in 2006: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11 en 12. Om nog een keer terug te komen halverwege 2007 en begin 2008.

UPDATE: gewoon omdat we het niet laten konden, en 4delige animatie van de laatste blogbattleborden! Klikken hier.

Legenda
Kleur individuele blogs (frequentie van posten):
– Prima
– Veel gaten van een dag (minder dan 4 keer per week)
– Veel gaten van meerdere dagen (minder dan 2 keer per week)
– Heel veel grote gaten (minder dan 4 keer per maand)
– Op sterven na dood
– Casualty of war

Kleur collectieve blogs (frequentie van posten):
– Prima
– Af en toe een gat van een dag
– Gaten van een dag of meerdere dagen
– Heel veel grote gaten
– Op sterven na dood
– Casualty of war

Foto: Enric Borràs (cc)

Facebook praat liever niet over Gaza

Niet alleen is de grondoorlog in Gaza begonnen, ook de mondiale informatieoorlog rondom het conflict tussen Israël en Hamas is inmiddels in volle gang. Terwijl u hier op Sargasso nog in redelijk veilige handen bent kunt u er bij andere sites niet altijd van op aan dat u objectief wordt geïnformeerd, laat staan dat ze uw mening laten staan. Ja dat ene nachtelijke comment over een “gegangbangde Gretta” hebben we maar weggehaald, smakeloze beeldspraak daar houden wij salonbloggers niet van. En van het fenomeen nekschot zijn we ook niet gediend. Maar verder mag u hier alles zeggen over het conflict, of u nu pro-Israël of pro-Palestina bent. Ja zelfs als u géén mening hebt dan laten we hem nog staan!

Maar zo niet op Facebook. Deze gezellige sociaal netwerk site wil liever niet dat er wordt gediscussieerd over zionistisch geweld, moslimfundamentalisme en/of terrorisme in het algemeen. Global Voices ontdekte dat discussies over de situatie in Gaza willekeurig worden gecensureerd. De Jewish Internet Defense Force (JIDF) voelt zich in haar kuif gepikt nu haar teksten over hoe één van de terroristen in Mumbai Facebook gebruikte plotseling is verdwenen, terwijl volgens hen antisemitische teksten wel blijven staan. Ondertussen is een blogger uit Jordanië verbolgen is over het feit dat zijn Facebook tekst over “Zionists Attack on Gaza” van hogerhand is gecensureerd. Dat mondiale babbelen in de global village leek tot nu best aardig, maar mogen we ook even weten wie de burgemeester is?

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De krant, en wat er misgaat met het kreunende monster

Thomas van Aalten is vanaf vandaag associated blogger bij Sargasso.

Nu is de kredietcrisis de boosdoener, maar de situatie in krantenland was al langer onhoudbaar. Hopelijk brengt deze periode voor een hoop oude reuzen de effectieve beeldenstorm waar de volgende generatie journalisten iets aan heeft.

‘Luyendijk is de Fortuyn van de mediakritiek’
Volkskrant-journalist Hans Wansink begeeft zich op glad ijs in zijn opiniestuk ‘Populistische mediakritiek’ van 20 december op de site van de krant. Hij schrijft over Joris Luyendijk, twee jaar na het uitkomen van diens boekje Het zijn net mensen, waarin Luyendijk kritiek uitte op de eenzijdige berichtgeving vanuit de brandhaarden in o.a. het Midden-Oosten. Wansink: ‘Met die beschuldiging […] voedde Luyendijk het wantrouwen tegen het métier van de journalistiek als zodanig. Inderdaad: het zijn net gewone mensen, die arrogante journalisten met hun professionele pretenties. Niet alleen in het Midden-Oosten, maar ook in Nederland – concludeerden zijn lezers. Zo werd Luyendijk, tegen wil en dank, de Pim Fortuyn van de mediakritiek.’

Het is nogal wat om zo’n uitspraak te doen. Hiermee dicht hij Luyendijk een zelfde positie toe als Neeerlands grootste populist, die zich bovendien op een heel ander terrein begaf: politiek. Fortuyn was juist allergisch voor nuance; wat de gemene deler voorschreef, moesten we maar opvolgen. Luyendijk heeft een totaal andere instelling: ‘Ik probeer te laten zien dat nieuwsmedia maar een minuscuul deel van de werkelijkheid kunnen laten zien,’ aldus Luyendijk op zijn site. Journalist Luyendijk bracht met zijn boek een discussie op gang voor de ontwrichting van een bijna totalitair journalistiek systeem. Op zulke journalisten moet je trots zijn. Als we Wansinks lijn doortrekken, kunnen we Luyendijk zeker ook verantwoordelijk stellen voor de obese, kansloze diknek die vanaf de bank brult dat de krant veel te vol staat met letters.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het 8e scenario | Geen lijdensweg maar wél een glorieuze wederopstanding

Het was feest afgelopen ‘goede’ vrijdag. Zeven jaar Sargasso inclusief party-bashing van de buren, roodgloeiende servers en invasies van overstekende reaguurders. Ik zag het allemaal gebeuren met een grieperig lijf en weinig gevoel voor feestvreugde. Ik las de feestrede die Carlos wijdde aan zijn jarig geesteskind en spelde de zeven toekomstscenario’s, die er werden opgedist. Magere jaren of juist vette jaren, die aan zouden breken? Bloggen nog wel van deze tijd? Met z’n allen gaan twitteren? IJlde ik of stond er wat ik las?
Stond ik aan het graf van een community waarvan ik nog maar enkele maanden deel uitmaak, of staat hier iets moois te gebeuren? Een weekendje uitziekend de tijd genomen om daar achter te komen. Mijn conclusie: kiezen voor een van de zeven scenario’s zou een volstrekt oneigenlijke keuze betekenen. Want welke optie dan ook, het komt neer op een enorme trend- of stijlbreuk (behoudens uiteraard business as usual, wat neerkomt op stilstand).

Kruiwagen met kikkers

Je kunt Sargasso ook beschouwen als een levend organisme, als een kruiwagen met kikkers die alleen hun eieren op dezelfde plek leggen. Een zoodje ongeregeld met een goed stel hersens, die al dan niet worden ingezet op het juiste moment. Links, rechts, groen, rood of whatever. Vernieuwing begint bij de content, bij de variëteit aan posters.
Het 8e scenario is dan ook simpel: verbreding in personele zin, versterking in technische zin en reorganisatie in redactioneel opzicht. Vrijzinnig nuancerend, polariserend, politiserend en polemiserend en zich van niets en niemand iets aantrekkend. Zonder de lijdensweg te volgen gewoon rond Pasen (of zoveel eerder) de glorieuze wederopstanding vieren van een onweerstaanbaar fenomeen, dat niet onder een enkele blog-definitie te vangen is. Ik heb gezegd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zeven jaar Sargasso ..en nu? [Poll]

Sargasso bestaat deze maand zeven jaar. Uiteraard zouden we zelfgenoegzaam kunnen terugkijken op die tropenjaren in de blogosfeer en herinneringen ophalen over wat een lol we wel niet gehad hebben. Maaarrr… we zouden ook vooruit kunnen kijken! Zeven jaar was immers al voor de Oude Egyptenaren een cruciale periode: “Er zouden eerst zeven goede jaren komen, waarbij de Nijl het deltagebied naar behoeven zou overstromen. Dan zouden er zeven magere, arme jaren volgen”. Bevonden wij ons de afgelopen zeven jaar in de goede jaren of moeten die juist nog komen? Onze statistieken vertonen groei, maar achterover leunen past ons niet. Ook in de burgerpsychologie kent men een zevenjarige cyclus, zie de Vrijdag Vraag van vandaag. Een mens zou iedere zeven jaar in zijn leven op een kruispunt staan en de keuze hebben om van koers te veranderen. Hoog tijd dus voor wat introspectie!

Terwijl hier in Nederland de professionele media het fenomeen weblog ook dit jaar nog voor de zoveelste keer ontdekte is men in het buitenland al een stap verder. In de Verenigde Staten vraagt men zich hardop af of bloggen nog wel zin heeft? “Writing a weblog today isn’t the bright idea it was four years ago” (Wired). Is bloggen nog wel van deze tijd? Zijn Twitter, Facebook en Flickr niet veel toegangelijkere communicatiemiddelen? In de VS zijn blogs in toenemende mate geprofessionaliseerd en vercommercialiseerd: Who Killed the Blogosphere?. Aan de Huffington Post is niks romantisch en spontaans meer, en iedereen weet: wat in Amerika gebeurt komt op den duur ook in Nederland. Sargasso is, ondanks wat boze tongen beweren, (nog) steeds niet commercieel. Maar als commercialisering nodig is om te vernieuwen dan moet die optie overwogen worden.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Vorige Volgende