"Het liberale idee van vrijheid als het maximaliseren van individuele rechten leidt tot grote culturele, economische en politieke problemen. Europa is toe aan een nieuw vrijheidsbegrip. Centraal moet niet staan zelfgerichtheid en de vervulling van individuele behoeftes, maar dienstbaarheid aan de naaste." Bovenstaande zei vice-premier Rouvoet tijdens een 'Gebedsontbijt' van Christelijke politici in Brussel. Hij betoogt dat het maximaliseren van individuele rechten, met als symptomen ongebreidelde consumptiedrift en winstbejag, de milieu- en financiële crisis heeft veroorzaakt. Hij pleit daarom voor een andere, en volgens hem betere, vorm van vrijheid. Een vrijheid die zich niet concentreert op de vrijheid van het individu, maar op de het individu en zijn omgeving: "Een mens kan alleen van vrijheid genieten als hij zich niet alleen op zichzelf richt, maar gerechtigheid zoekt voor de mensen om hem heen." Misschien heeft Rouvoet het niet door, maar hij beschrijft een utopie die overeenkomt met de liberale utopie: een zo vrij mogelijke samenleving. De klassiek-liberale opvatting dat je vrijheid zonder terughoudend kan toekennen is al lang achterhaald. Want wat hij vergeet is dat je op het moment dat je de vrijheid van de één maximaliseert, zonder daarbij te denken aan de vrijheid van de ander, je het niet hebt over liberalisme maar over een dictatuur, al dan niet van de meerderheid. Zo is onbeperkt winstbejag weinig liberaal, net als het vernielen van het milieu. Er zijn dan namelijk altijd slachtoffers waarvan de vrijheid wordt beperkt. Het ware, zij het utopische, streven van een politiek actieve liberaal die een zo groot mogelijke vrijheid (in positieve én negatieve zin) wil bereiken, is het zoveel mogelijk gelijk verdelen van die vrijheid. En ja, dat betekent grenzen stellen aan de vrijheid die mensen hebben, zuiver en alleen om de vrijheid van anderen te beschermen. Ik ben echter bang dat de ChristenUnie dat laatste niet zo goed begrepen heeft.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Wantrouw religieuzen met een sociale agenda, ze hebben geen moraal.
Ja, en dat neukt er maar op los. Dat krijg je van al die ongebreidelde sexuele vrijheid bij die jeugd. Zo tekende het Reformatorisch Dagblad op uit de mond van vice-premier André Rouvoet. VP André pleit voor een herinterpretatie van het begrip vrijheid. Juist ja.
Maar welke vrijheden dan, zo vroeg ik mij af? En ik las verder. Heel fatsoenlijk heeft ons André het over topsalarissen, milieudingetjes en allerlei ander onrecht waar je het als _gewoon mensch_ prima mee eens kunt zijn. Kindermishandeling bijvoorbeeld, dat moet je noemen. Vanzelf. En alcohol bij jongeren. Jemig nogantoe. En dan al die meisjes die worden lastig gevallen. En tienerzwangerschappen dan. Tsjonge. Je kunt het er bijna niet oneens zijn, met André. En net op het moment dat ik André een sympatieke idealistische jongen begin te vinden, roept hij: “En dat komt allemaal door al die vrijheid!”
Dan denk je: de club van André zal wel hard op jacht gaan naar graaiende miljonairs binnen de ChristenUnie. Om ze er uit te flikkeren. Of varkensboeren, of ouders die hun kinderen wat al te liefhebbend kastijden. Of mannen met zo’n overbodige SUV. Nou, dat gebeurt dus niet. Nee, de ChristenUnie gooit er een raadslid uit die zich actief inzet voor een duurzame samenleving, local-for-local en dat soort modieus. Omdat ze lesbo is. Huh, wat? Denken religieuzen dan alleen maar aan sex? Jazeker.
In the Land of the Free mogen 50 miljoen huishoudens niet hun was buiten drogen. Wie dat wel doet riskeert omgelegd te worden door zijn (vanzelfsprekend) gewapende buurman. Zodoende geven Amerikanen per jaar 5 miljard dollar uit voor het drogen van hun was met energieslurpende wasdrogers. De basis voor dit gedrag werd gelegd in het eind van de jaren ’50 toen Amerikaanse bedrijven de consument een stralende toekomst beloofde: “Live Better Electrically”. De voordelen van al die elektrische huishoudapparatuur zijn evident, maar de wasdroger is veel gevallen overbodig en qua energieverbruik een monsterlijke aberratie. De documentaire “Drying for Freedom” die in 2010 te zien zal zijn komt op voor ‘de vrijheid van wasdrogen aan een lijntje’.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Was dat even schrikken, de Partij van de Vrijheid die Berlusconi uit de wind houdt, ondanks dat hij overduidelijk de persvrijheid in Italië langzaam maar zeker om zeep helpt, en daarmee de democratie. De bijbehorende argumentatie was, ehm, interessant:
“De PVV draagt de vrijheid van meningsuiting hoog in haar vaandel. Maar Europa moet niet een lidstaat op de vingers gaan tikken. Italië is een democratie, ze kunnen hun eigen problemen oplossen.”
Kortom, een zichzelf de nek omdraaiende democratie mag dat volgens de PVV doen omdat het een democratie is.
Je kan het met dat standpunt eens of oneens zijn, maar het is op zich valide. De PVV heeft blijkbaar veel vertrouwen in de democratie, en denkt dat deze in Europa altijd sterk genoeg is om de eigen problemen op te lossen.
Of toch niet? Want een korte zoektocht op Parlis naar kamervragen van de partij levert toch een iets genuanceerder beeld op. De PVV bemoeit zich namelijk met enige regelmaat wél met de interne aangelegenheden van andere democratische EU-lidstaten.
Zo vond de partij het nodig Bulgarije op de vingers te laten tikken voor de erg slechte behandeling van kinderen in kindertehuizen (en vond dat reden genoeg om Bulgarije uit de EU te laten zetten, maar dat terzijde), en stelde het vragen over de zogenaamde gedwongen bekeringen tot de islam in datzelfde land (wat achteraf moslims bleken die werden gedwongen fundamentalistischer moslim te worden, maar dat terzijde).
Er was eens, lang lang geleden, een jongetje dat zat te glunderen in de schoolbanken. Tijdens de lessen geschiedenis en maatschappijleer kreeg hij te horen welke unieke ontwikkelingen het piepkleine koninkrijk waarin hij woonde allemaal doormaakte. Tegen de grote boze buitenwereld in verwierven de mensen vrijheden op zaken die jarenlang taboe waren. De grote boze kerkmeneren konden niet langer tegenhouden dat beschikking over het eigen leven, abortus en zelfs een stukje drugsgebruik vrij gegeven werden.
Het gebeurde niet zonder slag of stoot en er gingen eindeloze discussies aan vooraf. Maar uiteindelijk kwamen er dan toch wetten, regels en afspraken waar men uitstekend mee kon leven. En in die strijd weerstond men de druk van het grote conservatief christelijke buitenland om de wetten toch vooral niet door te voeren. Kijk, dat was nou eens kracht tonen!
Het jongetje groeide op, werd man en ging meehelpen om het kleine landje nog beter te maken en te zorgen dat alle vastgeroeste waarden ter discussie gesteld werden zodat nog meer mensen een gelukkig en gezond leven zouden kunnen leiden.
Maar op een zekere dag keek de man verschrikt om zich heen. Terwijl hij nog bezig was met het vechten voor een nieuwe, betere samenleving, waren ze achter zijn rug al een tijdje bezig om alle bereikte zaken weer af te breken. Een smoes was voldoende. Een suïcidaal Frans meisje was genoeg om de paddo’s te verbieden. Verkeersdrukte aan de grens kon gebruikt worden om de coffeeshops aldaar te temmen. De nabijheid van scholen werd gebruikt om de coffeeshops in de steden uit te dunnen (niet de tabakswinkels). Een paar aanslagen in de wereld en twee in Nederland zijn gebruikt om de privacy en de vrijheid stevig in te perken. En nu gaan ze ook nog eens zitten morrelen aan de regels rondom abortus.
De man schudde met zijn hoofd. Is er dan straks helemaal niets meer om trots op te zijn in dit kleine koninkrijk? Vallen we dan gewoon terug naar de jaren vijftig met zijn conservatief christelijke waarden? Terwijl grote groepen mensen wijzen naar de migranten en hun “achterlijke” religie, zijn we zelf bezig een kleinburgerlijke angstige samenleving te maken waarin mannen in pakken of jurken bepalen wat goed voor ons is en vrouwen vooral weer de rol van passieve broedkippen moeten opnemen.
Natuurlijk moet er altijd de mogelijkheid zijn om zaken opnieuw ter discussie te stellen. Maar neem dan wel rekenschap van de discussie die al gevoerd is. En negeer vooral niet de gevolgen van het traditionele verbieden. Want met verbieden verdwijnen de meeste zaken niet, ze gaan alleen ondergronds en ongecontroleerd verder. Dan treedt het tijdperk van de breinaalden weer in.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
“Stasi’s work force comprised 100,000 officers, and estimates put its network of citizen informants at over half a million. In the digital age, Iran can monitor its citizens with a far smaller security apparatus. They can listen in on everything anyone says ? and shut down anything inconvenient ? with the flip of a switch.”
Fahrad Manjoo betoogt in Slate dat internet het regime in Iran meer helpt dan de betogers. Afluisteren en het verspreiden van misinformatie waren nog nooit zo simpel.
GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Gronk, die zijn stuk per mail inzond.
In het spectrum van politieke rariteiten steekt er één soort met kop en schouders boven het maaiveld uit: de libertariërs. Dankzij internet, wat sterk cultureel beinvloed wordt door de VS, waar libertarisme sterker leeft dan hier, is het een stroming die hier op begint te komen, zoals te zien is aan sites als meervrijheid.nl en libertarisme.nl.
Het belangrijkste kenmerk van het libertarisme is de verabsolutering van ‘vrijheid’ en ‘eigendom’. Afspraken tussen mensen moeten op vrijwillige basis worden gemaakt, waarbij dwang of coërcie een taboe is. Ver doorgevoerd libertarisme heeft dan ook wel wat weg van anarchisme, omdat er geen plaats is voor een overheid in de ogen van libertariërs. Een van de mantra’s van libertariërs is dan ook ‘belasting is diefstal’, omdat ze vinden dat ze niet gekend zijn bij het maken van belastingafspraken. In de ogen van libertariërs is sociale zekerheid dan ook een gotspe.
Met dat in het achterhoofd zou je eigenlijk verwachten dat libertarische partijen de afgelopen acht jaar zeer fel zouden hebben geprotesteerd tegen allerhande overheidsmaatregelen zoals de identificatieplicht, afluisteren, allerlei restricties bij vliegverkeer, etc. Dat valt uiteindelijk vies tegen, omdat libertariërs, in ieder geval in de VS, een veel groter belang hechten aan economisch conservatisme dan aan persoonlijke vrijheid. Geen belasting betalen weegt voor hen een stuk zwaarder dan waterboarden. Overigens zijn er ook mensen die zichzelf als ‘pretty libertarian‘ beschouwen, en wel degelijk een rol zien voor gemeenschappelijke regelingen of de overheid, maar dat lijken uitzonderingen te zijn.
Iedere Nederlander heeft gelijkelijk recht de leden van algemeen vertegenwoordigende organen te verkiezen alsmede tot lid van deze organen te worden verkozen, behoudens bij de wet gestelde beperkingen en uitzonderingen.
Er kwamen geen stemmingen van de Staten Generaal aan te pas, er was geen wet met een uitzondering, iedereen vond het gewoon prima, inclusief de Raad van State. Maar heden is artikel 4 van de grondwet afgeschaft.
Het woord “gelijkelijk” is namelijk niet meer van toepassing. Alleen Nederlanders die een geldig identiteitsbewijs hebben mogelijk namelijk stemmen. Het is niet langer voldoende om Nederlander te zijn. Je moet dokken om dat aan te tonen. En vervolgens moet je te pas en te onpas je Persoonsbewijs laten zien. Tot zover de grondrechten, de vrijheid en de democratie in dit land. En niemand die de straat op gaat.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.