Clubvoorzitters, coaches, teammanagers, spelers en supporters: bij belangrijke wedstrijden is iedereen actief op zoek naar de juiste spiritueel adviseur. Niet alle adviseurs zijn echter even goed; sommige beunhazen doen 'alsof' om geld te verdienen. Maar, zo wordt mij steevast verzekerd, magie werkt! Hekserij, tovenarij en magie worden immers ook aangewend in alle aspecten van het dagelijkse leven; ook in de Afrikaanse zakenwereld, de politieke arena, en zelfs in de liefde. En dus heeft het ook zijn functie in de voetballerij. Een spiritueel adviseur werkt over het algemeen nauw samen met de coach. Sterker nog: vaak wordt de magie van de spiritueel adviseur als belangrijker ervaren dan de tactieken van de coach. Ze verdienen er dan ook goed geld mee. 'Een gemiddelde voetbalwedstrijd levert zo'n 200.000 CFA franc (ongeveer 300 euro) op,' zegt Zé. 'Da's meer dan wat de spelers en de coach ontvangen. Ik zie sommige collega's zelfs rondrijden in de nieuwste sportwagens.' Het publiek krijgt er wel wat voor terug. Voor veel mensen in Buea en Limbe is voetbal zo ongeveer het enige vertier. De wedstrijden winnen is essentieel en daar, zo zeggen zij, is magie bij nodig. Ook de voetballers zelf hebben baat bij magie. Zij hopen om mede dankzij zulke bovennatuurlijke krachten op hogere voetbalniveaus te kunnen spelen.'
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Noot van de redactie:
Aanstaande zondag gaat in Accra, Ghana de Africa Cup van start en omdat dit voetbaltoernooi veel meer is dan voetbal alleen hebben we Afrika-voetbaldeskundige Arnold Pannenborg uitgenodigd om zijn bevindingen hier op Sargasso te publiceren. Verwacht dus naast voor sommige voetbalhaters niet-te-verteren-voetbalanalyse óók een exclusieve inkijk in de Afrikaanse samenleving: hekserij, corruptie, economische vindingrijkheid en totale gekte voor het voetbal. Pannenborg trapt vandaag af met een analyse van de drie grote kanshebbers: Nigeria, Kameroen en Zuid-Afrika.
Het zijn drie van de vanouds betere ploegen op het Afrikaanse continent. Het zijn ook drie ploegen die de laatste jaren bij lange na het niveau van weleer niet hebben weten te halen. Op Nigeria, Kameroen en Zuid-Afrika rust de zware druk om ditmaal wél een prestatie van formaat neer te zetten.
Het grote Nigeria is het aan zichzelf verplicht om na 14 jaar weer een titel te pakken, Kameroen wil koste wat kost de nare smaak van het missen van het WK 2006 wegspoelen, en het nationale elftal van Zuid-Afrika moet na een paar erbarmelijke voetbaljaren de kiem leggen voor een succesvol WK 2010 in eigen land. De drie teams worden zonder uitzondering geleid door goedbetaalde, buitenlandse topcoaches en achter alle drie staat een legioen dolenthousiaste supporters die resultaten eisen. En wel nú.
“We vinden het volstrekt onacceptabel dat bonden het vastgelopen cao-overleg vlot willen trekken ten koste van het voetbal. Dit tart elke vorm van fatsoen. Ik zou minister Ter Horst willen adviseren deze verwende kerels van de politie niets extra’s te geven”, aldus Kesler. (NOS)
Jaarlijks betaalt de Nederlandse belastingbetaler miljoenen euro’s voor de begeleiding van een zeer beperkt aantal idioten dat niets liever wil dan elkaar en de openbare ruimte aan puin slaan. Terwijl redelijke mensen op zondag gewoon naar Buitenhof kijken of een kater uitslapen vraagt een smaldeel van malloten wekelijks grootschalige politie inzet. De clubs, die wel miljoenen euro’s neertellen voor de aankoop van verwaande etterbakken die zich profvoetballer noemen, weigeren echter tot nu toe het probleem van voetbalvandalisme zelf op te lossen. In plaats daarvan gaan ze er vanuit dat de overheid het wel oplost.
Nu een onderdeel van deze overheid door een arbeidsconflict een weekend verstek laat gaan bij de begeleiding van de wekelijkse troepen stadion-Orks vliegt hun zilvergrijze zonnebankbruine opperhoofd uit de bocht. Ik zou minister Ter Horst willen adviseren er extra veel salaris bij te doen en zodat die ‘verwende kerels’ van de politie volgende week extra enthousiast de lat erover heen halen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
