Kajs oorlog tegen Sinterklaas

Heel Nederland keek met enige verbijstering toe hoe Rita Verdonk begin april in haar toespraak stelde dat “zelfs Sinterklaas ter discussie staat” in Nederland, als bewijs van de verdrukking van onze cultuur. Het bleek geen misplaatste aprilgrap, want begin deze week zei ze hetzelfde bij Pauw & Witteman. Die beide heren probeerden met man en macht van haar te horen te krijgen wìe dan precies Sinterklaas ter discussie stellen, maar het mocht niet baten. Verder dan “bepaalde groepen autochtonen” kon Rita niet komen. “Quatsch”, stelde de aanwezige burgemeester Leers dan ook terecht.
Blijft de vraag hoe Verdonk aan dit absurde campagnespeerpunt komt.
En daarvoor hoeven we niet ver te zoeken. Hier zien wij zonder twijfel de hand van zelfbenoemd “spindokter” Kaj van de Linde, die naar verluidt zijn campagne-ervaringen in de VS heeft opgedaan (al schijnt niemand precies te kunnen zeggen wàt Kaj daar nu eigenlijk heeft gedaan). En als Kaj inspiratie nodig heeft, neemt hij een element uit de Amerikaanse politiek, verdraait dat enigszins en lanceert het in Nederland.
In de VS heeft Kaj goed gekeken naar de aartsconservatieve commentator John Gibson (ook bekend om zijn flatteuze columns over Nederland). In de VS startte Gibson een hysterische campagne tegen mensen die volgens hem een “War on Christmas” voeren, omdat ze kerstmis zouden willen verbieden. Nu is er vrijwel niemand in de VS die kerstmis wil verbieden, maar het bekt natuurlijk wel lekker. Waar Gibson zich in eerste instantie druk over maakte was dat sommige bedrijven, zoals Wal-Mart hun employees in plaats van “vrolijk kerstfeest” “prettige feestdagen” lieten wensen. Dit vanwege het vrij redelijke argument dat een fors deel van hun klanten (joden, moslims, atheisten) geen kerstmis viert.
Het zou van politiek fatsoen getuigen als mevrouw Verdonk, die met niet geringe aspiraties een rol wil blijven spelen in de Nederlandse politiek, haar ongelijk zou erkennen. Ze zat er per slot van rekening niet een beetje naast. Bovendien bedreef ze nog politiek met haar bezwaren tegen een generaal pardon, toen ze na de verkiezingen in november 2006 als minister van vreemdelingenzaken al demissionair was. Wie zo hoog van de toren heeft geblazen, past oog in oog met de feiten een houding van deemoedigheid.
Nou heb ik die aanzuigende werking 
Rita’s vlaggeschip gaat met de wind in de zeilen op volle kracht vooruit. Zowel bij 
