Troonrede 2022: eindelijk maatregelen, maar waar is Europa?

van Prof.Dr. Bert van den Braak,  Edgar Hoedemaker, Jan Schinkelshoek, en Dr. Anne Bos In de Koninklijke Schouwburg heeft koning Willem-Alexander de troonrede voorgelezen. Centraal stonden de verschillende crises waarmee Nederland en de rest van de wereld kampt, zoals de hoge inflatie, de oorlog in Oekraïne en de stijgende energieprijzen. Wat viel op in de toespraak? En zijn de zorgen in de samenleving voldoende geadresseerd? Een korte reflectie. 1. Over vertrouwen Bert van den Braak, onderzoeker bij PDC en hoogleraar parlementaire geschiedenis aan de Universiteit van Maastricht In hoeverre er politiek en maatschappelijk draagvlak is voor de aanpak van het scala aan problemen waarmee kabinet en samenleving te maken hebben, moet nog worden bezien. Dat het kabinet nu (sommigen zullen zeggen ‘eindelijk’) maatregelen heeft aangekondigd, draagt hopelijk bij aan het herwinnen van vertrouwen. Dat is niet zo zeer van belang voor het kabinet, maar vooral voor burgers zelf. Hopelijk is de boodschap dat we gezamenlijk tot oplossingen moeten komen, ook in het parlement aangekomen. Dat gesproken werd over ‘positieve krachten’, waarmee naar oplossingen zal worden gezocht, is veelzeggend. Wie het niet passend vindt onder die krachten te worden gerekend, ‘trekken de schoen’ aan. Je kunt je inmiddels wel de vraag stellen of Prinsjesdag echt zo ‘heilig’ moet worden verklaard, dat daarop met aankondiging van maatregelen moet worden gewacht. Een deel van de onvrede komt voort uit het beeld van een traag reagerend kabinet. Natuurlijk moet de Koning een inhoudsvolle rede kunnen afleggen, maar er kan ook worden gekozen voor een tekst met minder beleid en meer ‘visie’. En daarmee met meer perspectief. 2. Waar is Europa? Edgar Hoedemaker, historicus en eindredacteur bij PDC voor Europa-Nu.nl, parlement.com en de maandelijkse Hofvijver Het regeerakkoord van kabinet-Rutte IV stelt: "Nederland neemt een leidende rol om de EU slagvaardiger, economisch sterker, groener en veiliger te maken." Je zou dan ook zeggen dat een troonrede die exact een week na de Europese State of the Union wordt uitgesproken, en bovendien de eerste is van het nieuwe kabinet, bol staat van de ideeën om de EU-plannen handen en voeten te geven. Hoe kijkt Nederland aan tegen een Europese conventie? Wat gaat het kabinet doen met de miljarden die vrijkomen uit het EU-Herstelfonds? En wat vindt het kabinet van de rechtsstaatschendingen in midden- en Oost-Europa? Het viel dan ook wat tegen wat de Koning in de troonrede over Europa te melden had. De Europese paragraaf ging alleen maar over een Sterker Europa op het wereldtoneel en een zelfbewuste Europese Unie. In het licht van de oorlog in Oekraïne zijn dit voor Nederland en Europa onmiskenbaar belangrijke punten, maar de Europese Unie is meer dan dat en beweegt zich ook sneller dan tevoren op tal van dossiers. In de troonrede van 2021 onderstreepte het vorige kabinet, dat uit precies dezelfde partijen bestond, deze snelle Europese ontwikkelingen wél. Toen werden zowel de Green Deal als de rechtsstaat en het coronaherstelbeleid opgenomen in de toespraak van de Koning. Hoewel er nu eindelijk doorgepakt lijkt te worden op rechtsstaatgebied door de Europese Commissie, de EU-klimaataanpak een cruciaal jaar tegemoet gaat, en het coronaherstelgeld eindelijk los komt, zijn voor deze onderwerpen in deze editie geen woorden opgenomen. Hopelijk blijft het kabinet bij zijn speerpunt om een leidende rol in de EU te nemen, zoals in het regeerakkoord is afgesproken. De Troonrede geeft op dat punt nog niet zoveel hoop. Een goede aanleiding voor de fractievoorzitters van verschillende partijen om de premier hierover te bevragen tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen later deze week. 3. ‘Houd het zo klein mogelijk’ Jan Schinkelshoek, hoofdredacteur van de maandelijkse Hofvijver en deelt geregeld zijn visie op de politiek vanuit zijn achtergrond als voormalig Tweede Kamerlid. ‘Leden van de Staten-Generaal…’ Een Troonrede zal nooit een sprankelende, inspirerende toespraak worden, zo eentje waar Amerikaans presidenten schijnen te hebben. De toespraak van de koning - volgens de grondwet ‘een uiteenzetting van het door de regering te voeren beleid’- is te veel gebonden aan allerlei beperkingen en andere formaliteiten. Meestal is het een nauwelijks verdeelde opsomming, in beleidstaal verpakt, wat een regering voor het volgende jaar in petto heeft. Met een vast begin en een al even gestold slot. Binnen dat keurslijf steekt de Troonrede 2022 niet slecht af. Er was met meer dan gewone belangstelling naar gekeken. Zou het kabinet, tastend op zoek naar meer steun, draagvlak en vertrouwen, via het staatshoofd de troonrede aangrijpen te laten zien dat het de zaken in de hand heeft? Zou het visie demonstreren? Zou het leiderschap tonen? Koning Willem Alexander viel met de deur in huis, benoemde de problemen bij naam, presenteerde een indrukwekkend pakket maatregelen, betoogde dat ‘we’ wel eens voor hetere vuren hebben gestaan, toonde zich namens de regering deemoedig over gemaakte fouten, gaf blijkt van meer invoelingsvermogen dan ministers de afgelopen weken konden opbrengen, sprak moed in, riep tot drie, vier keer toe op tot ‘gezamenlijkheid’ en ‘veerkracht’ en probeerde vanaf de troon het land moed in te spreken. Ja, het steekt bleekjes af tegen wat regeringsleiders in omringende landen gedaan hebben. Dat het nog wel eens vijf tot tien winters moeilijk kan blijven. Dat de tijd van overvloed voorbij is. Dat de energiecrisis wel eens het topje van de ijsberg kan zijn. Of, meer bemoedigend, ‘you‘ll never walk alone’, zoals de Duitse bondskanselier zijn landgenoten verzekerde. Dat soort grote woorden past niet in de Nederlandse traditie om alles zo klein mogelijk te houden. Het land zal het moeten doen met een Troonrede die op z’n best een onsje meer is dan een feitelijk ‘uiteenzetting van het door de regering te voeren beleid’. 4. Veel emmers, maar wie repareert het dak? Anne Bos, onderzoeker van het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis in Nijmegen. Een van de frappante tegenstrijdigheden in deze tijd is de rijkdom waarin Nederland als natie verkeert versus het lage vertrouwen in de politiek en de angst voor snel toenemende armoede. Het land staat er goed voor: de staatsschuld is laag, de economische groei is aanzienlijk – ondanks de sombere voorspellingen tijdens de lockdowns in de pandemieperiode – en de werkloosheid is met 3 procent van de beroepsbevolking haast non-existent te noemen. Dit contrast is in de troonrede kort aangestipt en het is ook vanuit historisch perspectief bijzonder: economische voorspoed en groot vertrouwen in de politiek gingen eerder juist vaak hand in hand, zoals ten tijde van het kabinet-Kok I (1994-1998) en gedurende het eerste kabinet-Lubbers (1982-1986). Lubbers I zat bij aanvang in 1982 in een guur economisch klimaat, maar toen het beter ging – mede door het stringente bezuinigingsbeleid – won het kabinet en met name de minister-president aan populariteit en vertrouwen. De rapportcijfers voor Rutte en zijn ploeg zijn daarentegen laag en dat is opmerkelijk. Voor het kabinet betekent deze toestand enerzijds een zegen: er zijn genoeg financiële middelen om de eerste zorgen weg te nemen. Voor burgers om bij te springen bij de hoge energierekeningen en de snelle prijsstijgingen op te vangen, voor het midden- en kleinbedrijf om hulp te bieden bij het verduurzamen. Er is geld zat, voorlopig althans. Anderzijds wekt de troonrede de indruk dat het kabinet door te strooien met geld verhult dat er geen consensus is om de problemen van deze tijd structureel te lijf te gaan. Missers uit het (recente) verleden, zoals in het gasdossier, de toeslagenaffaire en de veel te harde ingrepen in de sociale advocatuur en de toegang tot het recht en de bijstand, worden rechtgezet. Het roept een beeld op van een kabinet dat bezig is heel veel emmers neer te zetten, maar de vraag blijft wie er zorgt voor een nieuw, vertrouwenwekkend dak. Verscheen eerder bij het Montesquieu Instituut.

Door: Foto: Schermafbeelding uitzending NOS Prinsjesdag 2022
Foto: risastla (cc)

Tegenstellingen in de samenleving

OPINIE - Een grote vreugde was het niet, de algemene beschouwingen. Volgens de opgewonden Pechtold wordt er nauwkeurig geluisterd naar wat premier Rutte zegt. Nou vind ik “pleur zelf op” ook geen uitdrukking voor een minister-president, maar misschien heb ik ook te weinig binding met het moderne levensgevoel. Ik vond het een uitgemolken flutonderwerpje.

Maar binding met de grote onderwerpen heb ik wel. Het Huis van Thorbecke staat op instorten, zo vat ik de bevindingen van de commissie Van de Donk maar even samen. Het hervormingskabinet heeft er nog weinig aan gedaan. Vlug hervormen gaat ook niet: de kroonjuwelen van D66 hebben weinig echte vernieuwing opgeleverd.

Maar het probleem zit daar wel: wat hebben de Haagse realiteit en de provincie met elkaar te maken? Ik zag de opwinding over het ‘pleur op’ en geloof: bitter weinig.

Decentralisatie sociaal domein

Meer dan twee jaar geleden schreef ik hier over een ontregelende conferentie in Nieuwspoort over de decentralisaties in het sociaal domein. De sprekers hadden tamelijk veel ongeloof in de heilzaamheid van de plannen (toen nog) van het kabinet. De systeemverantwoordelijkheid zou moeten worden ingevuld door verticale rapportages, want de minister moest over de werking van het systeem met de kamer kunnen praten. Zoals de minister schrijft: ”Het Rijk blijft na de decentralisaties verantwoordelijk voor de werking van het systeem.” (Aanbieding overall rapportage sociaal domein, 13 mei 2016)

Lezen: Mohammed, door Marcel Hulspas

Wie was Mohammed? Wat dreef hem? In deze vlot geschreven biografie beschrijft Marcel Hulspas de carrière van de de Profeet Mohammed. Hoe hij uitgroeide van een eenvoudige lokale ‘waarschuwer’ die de Mekkanen opriep om terug te keren tot het ware geloof, tot een man die zichzelf beschouwde als de nieuwste door God gezonden profeet, vergelijkbaar met Mozes, Jesaja en Jezus.

Mohammed moest Mekka verlaten maar slaagde erin een machtige stammencoalitie bijeen te brengen die, geïnspireerd door het geloof in de ene God (en zijn Profeet) westelijk Arabië veroverde. En na zijn dood stroomden de Arabische legers oost- en noordwaarts, en schiepen een nieuw wereldrijk.

Foto: pieter musterd (cc)

Fantastisch

COLUMN - Wat een opbeurende troonrede kregen we dit jaar te horen! Bezuinigen met een sociaal én ondernemend gezicht was het adagium, en verdomd: dat was precies wat ze deden.

De troonrede was een ware fusie van liberalisme, sociale betrokkenheid, ondernemerszin, toekomstvisie en no-nonsense. Dat de regering er en passant in slaagt om, naast de vele nieuwe uitgaven, niettemin zoveel te besparen op inmiddels structurele kosten en een slankere, minder bemoeizuchtige overheid blijkt neer te kunnen zetten, verraste vriend en vijand.

Laat me de hoogtepunten even samenvatten. Bij al dit goede nieuws is het immers moeilijk de hoofdlijnen vast te houden.

Nederland neemt volgens de nieuwe doelstellingen riant veel vluchtelingen op. De crux is echter dat die voortaan meteen als volwaardig burger worden beschouwd: ze worden niet eerst jarenlang opgesloten in asielcentra waar ze niets mogen doen. In de leegstaande kantoren die hen zijn toegewezen en die ze zelf mogen verbouwen, is deelname aan de taallessen de enige vereiste. Ook heeft de regering beloofd de diploma’s van vluchtelingen met spoed om te zetten naar een Nederlandse equivalent, zodat legaal werk ineens binnen handbereik van deze nieuwe Nederlanders ligt.

Voor mensen die al vijf jaar of meer in de bijstand of de WAO zitten, worden keuringen en controles afgeschaft: voortaan krijgen zij standaard een basisinkomen. Bijverdienen mag, uiteraard. Pas wanneer ze zelfstandig anderhalf keer het basisinkomen bijeen weten te sprokkelen, vervalt hun recht op bijstand: dan staan ze immers weer op eigen benen.

Foto: NiederlandeNet (cc)

Vragenrondje na de troonrede

COLUMN - Een nieuwe monarch, een nieuwe troonrede? De troonrede is niets meer dan een presentatie van de “missie en visie” en het jaarplan van het kabinet. In bedrijven en organisaties worden die presentaties doorgaans gebracht met flitsende sheets op interactieve schermen. De zaal leest mee op hand-outs, zodat men kan inschatten of de koffiepauze nabij is. Aan het einde van de presentatie is er meestal gelegenheid tot het stellen van vragen.

De troonrede werd ook dit jaar in een sprookjesachtige setting voorgelezen van een paar vellen papier. Geen multimediascherm, geen overzichtelijke schema’s, geen beeld en geluid om de presentatie te verluchtigen.

Het gesproken woord is vluchtig, maar de boodschap is vastgelegd en op internet na te slaan. Het programma voorzag niet in een vragenrondje. We stellen hier dan maar een paar vragen, om die eveneens op het internet te verspreiden.

De kersverse vorst herinnert in dankbaarheid aan het feestje rond zijn kroning.

 Die dankbaarheid betreft in de eerste plaats mijn moeder.

Hoelang denkt de vorst bij spreekbeurten voor land en volk zijn moeder te bedanken? Heeft de vorst moeite zich van zijn moeder los te maken?

Er is in onze samenleving veel dat een gezond vertrouwen in eigen kunnen rechtvaardigt.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Petitie God uit de troonrede

Wat je ook van onze collega’s van Retecool mag denken, het zijn wel burgers met initiatief. De maatschappij is natuurlijk verre van perfect. Daar moeten we ook niet naar streven, maar er zijn wel wat vlekjes weg te werken. En Retecool biedt iedereen nu de gelegenheid een kleine, doch niet onbelangrijke oneffenheid weg te poetsen. Zet je handtekening onder het burgerinitiatief “God uit de troonede” en maak de scheiding tussen kerk en staat eindelijk eens compleet.

De scheiding van kerk en staat mag geschiedenis heten, er zijn echter nog praktische en ceremoniële restanten, waarvan sommigen hardnekkig verdedigd worden door het religieuze deel der samenleving. Een samenleving die, volgens het CBS,  voor 44 procent uit christelijken bestaat en voor 54 procent uit burgers die geen of een ander geloof aanhangen.
Het geloof mag in alle vrijheid worden uitgedragen, ook al zijn er mensen die dat te ver vinden gaan. Maar klokgelui op zondag, kerkgebouwen in het stadsbeeld, publieke omroepen van christelijke signatuur zijn parafernalia, die hooguit als hinderlijk ervaren mogen worden. Daar hoeven we niet wakker van te liggen, want de eerste de beste verkeersomleiding voor een stadsmarathon of voor een optreden van Marco Borsato in de Kuip, kan als even vervelend worden ervaren door mensen die er andere hobby’s op na houden. Vrijheid gaat soms gewoon van ‘au’. Zolang die pijn redelijk verdeeld is, dragen we allemaal de lusten en de lasten.

Blogstemmen: Troonrede en Algemene Beschouwingen

De blogstemmen zijn tamelijk mild. Gebrek aan visie, teveel aandacht voor economie, veel zuur, weinig zoet, dat zijn zo’n beetje de commentaren. Hieronder een bloemlezing van het web.

ABN Amro is teleurgesteld in het kabinet.

Thomas Colignatus geeft op Frontaal Naakt de lezer twee cadeautjes op Prinsjesdag:

,,(1) Voor de collega-economen is er mijn analyse en oplossingsvoorstel voor de euro crisis.

(2) Voor burgers van Nederland een internet intekenlijst voor een burgerinitiatief tot een parlementaire enquête naar de werkloosheid en het Centraal Planbureau (CPB) en nu ook de euro.

Op deze Prinsjesdag in 2011 hangt de dreiging van een nieuwe economische crisis in de lucht. Het praten over koopkrachtplaatjes doet onwezenlijk aan. Het consumentenvertrouwen is sterk gedaald, bericht het CBS heel trouw. Dat blijft toch altijd experimentele statistiek en je kunt je erover verwonderen dat er met alle berichten over crises überhaupt nog vertrouwen is.”

iamzero neemt het discours op de hak in zijn stuk Gedogende koppen en koppige gedogers:

,,Het was een zonovergoten nazomerdag in het Gedogerdorp. De derde doogdag van tolerember: traditioneel de dag waarop alle Gedogers hun mooiste mutsjes uit de kast trokken om weer eens gezellig met elkaar te gaan keuvelen over alle ellende die Gedogerland het komende jaar weer te wachten stond.”

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De eerste woorden

Schrijvers mogen nooit vergeten dat de inleiding altijd een onderdeel van de tekst is. Misschien lijkt dit vanzelfsprekend, maar afgelopen zaterdagavond kwam ik er achter dat niet iedereen er zo over denkt. Ik was in de houtzaagmolen ‘De Ster” in Utrecht om te luisteren naar schrijvers die graag voorlezen uit eigen werk. Het concept van de ‘Vorlesebühne’ is opgepikt in Berlijn, de stad waar tientallen voorleespodia floreren. Het thema in Utrecht was dit keer: ‘De inleiding’. Ik verwachtte de mooiste zinnen, de allereerste woordenstroom die de auteur op papier had gekregen bij het schrijven van een boeiend verhaal.

Nu is de Vorlesebühne in Utrecht vooral bedoeld voor absurdistisch proza, dus dat ze een lange inleiding gingen geven op de inleidingen die daarna zouden volgen, dat had ik wel verwacht. Maar het verrassende was: er kwamen geen inleidingen, tenminste geen inleidingen zoals je die van een prozaschrijver mag verwachten. De voordrachtjes bestonden uit huishoudelijke mededelingen, terzijdes, rondvragen, samenvattingen en wat verder ter tafel komt; het hele instrumentarium uit de cursus vergadertechnieken trok aan mij voorbij. Soms dacht ik even dat er toch een inleiding werd voorgelezen, maar later bleek het een voorwoord te zijn. Een geslaagde poging was het sprookje van de sierlijke slurfjes. Een sprookje is eigenlijk één lange inleiding, een aaneenschakeling van fictieve feitelijkheden die je allemaal moet weten om de kern van het verhaal te snappen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Incasseringsvermogen

[qvdd]Het incasseringsvermogen wordt op de proef gesteld.

Aldus de koningin. Een vrolijke troonrede was het niet en dat was natuurlijk ook wel te verwachten.

Ik heb Geert Wilders niet kunnen ontdekken in het publiek, maar hij zal ongetwijfeld wat nors hebben gekeken. Weinig over integratie. Nauwelijks veiligheid. De blik internationaal gericht. Veel maatregelen die Henk en Ingrid in de portemonnee zullen raken. De troonrede laat wat dat betreft zien dat de politieke wind toch anders is gaan waaien en dat is voor Wilders geen best nieuws.

Maar buiten deze (voorspelbare) economische nadruk heb ik weinig nieuws kunnen ontdekken. De bankenbelasting vanaf 2012, maar die hing al in de lucht. Meer inzicht in onderwijsprestaties van scholen is interessant, maar hier geldt wel: eerst zien, dan geloven. Of heb ik iets over het hoofd gezien?

Lezen: De wereld vóór God, door Kees Alders

De wereld vóór God – Filosofie van de oudheid, geschreven door Kees Alders, op Sargasso beter bekend als Klokwerk, biedt een levendig en compleet overzicht van de filosofie van de oudheid, de filosofen van vóór het christendom. Geschikt voor de reeds gevorderde filosoof, maar ook zeker voor de ‘absolute beginner’.

In deze levendige en buitengewoon toegankelijke introductie in de filosofie ligt de nadruk op Griekse en Romeinse denkers. Bekende filosofen als Plato en Cicero passeren de revue, maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Geen Prinsjesdagstukken, geen embargo

Ach gut, de Koningin zou niets meer te zeggen hebben in haar troonrede, als pers en parlement al uitvoerig hebben gesproken over de Prinsjesdagstukken. Dus gaan in 2012 de stukken weer achter slot en grendel en komen pas op Prinsjesdag tevoorschijn. Dat is de reactie van het kabinet, nadat Gerdi Verbeet en de fractieleiders afspraken dat Kamerleden  wel mogen reageren op de Prinsjesdagstukken. Ze mogen niet in discussie met elkaar. Daar moeten ze mee wachten tot de begrotingsdebatten loos gaan. Dat is de uitkomst van en overleg tussen de Kamervoorzitter en de fractieleiders.

Het besluit van het kabinet om de pers de vrijheid te geven meteen uit de stukken te publiceren, was bedoeld om de jaarlijkse folklore rond het Prinsjesdagembargo op te heffen. Ondanks dat embargo publiceerde de pers toch hele passages. Soms zelfs nog voor de stukken waren overhandigd. Elk jaar rees de vraag: wie heeft er gelekt?
Het was natuurlijk Frits Wester, voormalig persvoorlichter van het CDA. Het spectaculaire was er wel af, toen hij vorig jaar voor de zevende keer op een rij, trots gnuivend meldde dat hij de stukken weer had. Het zat natuurlijk anders in elkaar. RTL Nieuws was het persbureau dat door Balkenende was ingehuurd, zodat het kabinet zich kon voorbereiden op de reacties uit de samenleving op de Prinsjesdagboodschap.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Volgende