Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
KSTn – Nieuwe oorlog voeren met oude middelen
De zogenaamde oorlog tegen het terrorisme is een asymmetrische. Dat betekent dat de verschillende partijen heel verschillende middelen en een heel verschillende aanpak hebben bij het voeren van de strijd.
Nu geloof ik persoonlijk niet dat je dit als een oorlog moet aanpakken, maar laten we voor deze discussie even aannemen dat dit een oorlog is en dat we kijken vanuit de positie van de partij met het leger.
De “tegenstander” werkt in deze oorlog relatief kleinschalig en heeft als grootste kracht het element van verrassing. Om dit te bestrijden kan je proberen de “vijand” aan te vallen daar waar hij zijn voorbereidingen doet, zie bijvoorbeeld het Afghanistan verhaal. Maar je moet je tevens proberen te verdedigen tegen grote aanslagen. Dat is lastig.
In al haar onmetelijke wijsheid is de NAVO tot de conclusie gekomen dat in dit verband de capaciteit voor het mijnenjagen en mijnenvegen van de marine onvoldoende is. Deze capaciteit is in de loop der jaren langzaam afgebouwd (verouderd) en nu nauwelijks meer aanwezig. Maar, wordt geredeneerd, internationaal gezien is de mijnenlegcapaciteit en de technologische kennis daarover, wel toegenomen. En daarmee de mogelijkheid voor terroristische organisaties om hiervan gebruik te maken om bijvoorbeeld de toegang tot de haven van Rotterdam te blokkeren en daarmee enorme economische schade toe te dienen.
Dat laatste is inderdaad een mogelijkheid die niet uit te sluiten is. De vraag is echter of het middel, waar nu in de Tweede Kamer toestemming voor gevraagd wordt, ook daadwerkelijk gebruikt kan worden om dit soort aanslagen te voorkomen.
Het is immers onmogelijk constant alle waterwegen in de gaten te houden met de gewenste capaciteit, één mijnenveger. Het moet daarom niet al te moeilijk zijn om op het juiste moment één goed geplaatste mijn te leggen. Of sterker nog, gewoon een schip dat in/uit vaart op te blazen.
De mijnenveger is dan ook niets anders dan een duur stuk speelgoed dat geheel nutteloos is in de huidige asymmetrische oorlogsvoering.
En welk prijskaartje we voor deze schijnveiligheid moeten gaan betalen, komen we niet te weten. Dat is namelijk geheim.
Lees vooral ook de vragen die de vaste kamercommissie van Defensie hierover stelt. Zoals deze:
“Betreft het bij de terroristische dreiging tegen de Nederlandse wateren en het Nederlands Continentaal Plat met zeemijnen aanvallen met mijnen die beter geveegd dan gejaagd kunnen worden? Zo ja, kunt u uitleggen waarom of doorverwijzen naar literatuur betreffende aanvallen door terroristen met zeemijnen?”
Zondagsoverdenking: Gods kleine helpertjes
Ik geef toe dat de wereld van de gelovige soms best vreemd op mij overkomt. Ik ben slechts een simpele ziel en misschien begrijp ik het niet goed, maar het lijkt alsof zij die het meest geloven in hun God ook het minste vertrouwen hebben in zijn macht. Ik doel op Gods kleine helpertjes: Terroristen/Pro-lifers die moorden uit naam van God, maar ook overige gelovigen die hun medemens vol devotie straffen als die doen wat God niet zo leuk zou vinden.
Wat ik mij nu afvraag, hebben deze mensen geen vertrouwen in hun God? Hebben we het hier niet over dezelfde man die de zondvloed veroorzaakte, steden als Sodom en Gomorra vernietigde, plagen over volken uitsprak?
Je zou toch denken dat deze God heel goed zijn eigen boontjes kan doppen. En ook dat hij zelf weet wanneer hij wel en niet moet ingrijpen. Is Gods wijsheid niet zo groot dat hij kan bepalen wanneer iemand moet sterven en tot de hel verdoemd moet worden? Of is er een bepaalde vrees bij de helpertjes dat hun God niet machtig genoeg is om dit zelf te kunnen doen? Of als hij wel machtig genoeg is, misschien vertrouwen ze zijn beoordelingsvermogen wanneer iemand gestraft moet worden niet zo? Weten ze het stiekem beter dan hun God?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Pakistan: opvolging, nieuwe foto’s, reisverslag
Het lot van de Pakistaanse Volkspartij van de vermoorde Benazir Bhutto ligt vanaf morgen in handen van haar 19-jarige zoon. “Bilawal will replace his slain mother.. …It has been decided according to the will of Benazir Bhutto.” (Sify News, India). Geen prettig vooruitzicht voor deze jongen nu de South Asia Analysis Group voorspelt dat de slapende cellen van Al Qaeda tot in nucleaire kringen zijn geraakt. “They will now step up their efforts to eliminate Musharraf. Whoever was responsible for killing her could not have done it without inside complicity. If Al Qaeda is already having sleeper cells in the GHQ, there is an equal danger that it already has sleeper cells inside Pakistan’s nuclear establishment too”. (TheAcorn).
Ondertussen zijn er nieuwe foto’s opgedoken die volgens het Pakistaanse weblog Teeth Maestro zouden bewijzen dat Bhutto wel degelijk is geraakt door een kogel. En dat het “zonnedak-verhaal” van de autoriteiten onzin is, met alle gevolgen vandien. Oordeelt uzelf… Mobile pictures – Benazir was defintely shot dead before the Blast. Overigens heeft Bhutto in een email twee maanden voor haar dood gezegd dat mocht ze vermoord worden Musharraf verantwoordelijk is.
Het ongeëvenaarde Global Voices heeft een Special Coverage pagina aangemaakt over de toestand in Pakistan waar regelmatig updates uit de Aziatische blogosfeer zijn te vinden. Ter afkoeling bevat de laatste link een wat rustiger verhaal van een Westerse reiziger die momenteel in Islamabad zit. Ondanks de adviezen om vooral binnen te blijven ging ze toch de straat op: Light in the darkness of Pakistan
Aanslag op Benazir Bhutto
Een zelfmoordaanslag tijdens een politieke bijeenkomst in Pakistan heeft naast twintig omstanders misschien ook de oppositieleider Benazir Bhutto gedood.
Bhutto is said to have been leaving the rally when the attack occurred and was taken to a hospital in an unconcious state, the Geo TV report said. (CNN)
Update: “de Pakistaanse tv meldt via CNN dat Bhutto dood is” (ASH)
De toch al onstabiele politieke situatie in het land wat door sommigen gezien wordt als een broedplaats van internationaal moslim terrorisme wordt er hiermee niet beter op. Over twee weken gaat Pakistan naar de stembus…
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Afghaans Zand in Nederlandse Ogen
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag wederom een stuk van Ingo Piepers, defensiespecialist.
— Update: Ingo is inmiddels associated blogger. Daarom staat dit stuk nu onder zijn eigen naam —
Deze week hebben de regering Bush, de NAVO én de commandant van de strijdkrachten van de Verenigde Staten in Afghanistan, een kritische evaluatie van de missie in Afghanistan aangekondigd. Er ontstaat een toenemend gevoel bij politieke en militaire analisten en besluitvormers dat deze missie wel eens op een mislukking zou kunnen uitlopen.
De veiligheid in Afghanistan is de afgelopen jaren drastisch verslechterd. Hiervoor zijn meerdere redenen. Een coherente strategie, waarbij sprake is van een gecoördineerde bestrijding van Al Qaeda en van de Taliban én van een effectieve en eenduidige aanpak van de productie van opium, ontbreekt. Om maar eens een paar zaken te noemen. Ook ontstaan toenemende twijfels over de mate van legitimatie van de Afghaanse regering in Kabul: van effectieve governance is namelijk geen sprake.
In de Verenigde Staten wordt momenteel met de gedachte gespeeld om niet alleen de aanpak in Afghanistan te veranderen, maar om desgewenst de eenheden in Afghanistan te versterken. Een dergelijke maatregel zou kunnen worden getypeerd als een nieuwe, maar nu een Afghaanse, surge. Met als doelstelling om de veiligheid in het land te vergroten, de legitimatie van de regering-Karzai te vergroten en om ‘ruimte’ te creëren voor opbouw en economische ontwikkeling. Problematisch is dat de Verenigde Staten in hoge mate zijn uitgeput en momenteel geen eenheden meer beschikbaar hebben, anders dan door de troepensterkte in Irak versneld af te bouwen. Een voorbarige en onwaarschijnlijke stap, in dit stadium.
Het initiatief tot genoemde evaluaties en de gesignaleerde ontwikkelingen staan in schril contrast tot de verwachtingen die het kabinet uit over de situatie in Uruzgan: “de situatie zal in 2010, dankzij de Nederlandse aanwezigheid ‘aanzienlijk’ zijn verbeterd”.
Het is echter onwaarschijnlijk dat de Nederlandse regering over betere informatie beschikt of over een superieur beoordelingsvermogen. Bovendien – dat heeft de geschiedenis ons geleerd – zijn conflicten wat betreft duur en verloop altijd in hoge mate onvoorspelbaar, zeker op een termijn van ruim twee jaar: het valt altijd tegen.
De argumentatie van het kabinet getuigt van wishful thinking én van bluf; instemming van de Tweede Kamer vooral van naïviteit.
Uit genoemde evaluaties zal ongetwijfeld blijken dat de militaire aanpak van de NAVO – en dus ook van Nederland – moet worden gewijzigd: van een ‘conventionele’ aanpak naar een counter insurgency aanpak. Zo’n transformatie vindt nu plaats in Irak, en (vooralsnog) niet zonder succes. Echter belangrijk is om vast te stellen dat een dergelijke aanpak (initieel) grotere risico’s oplevert voor de (Nederlandse) militairen. Dit zijn nu zaken die de regering aan de Tweede Kamer had moeten melden: geen Afghaans zand in Nederlandse ogen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Vandaar wellicht deze gespannen gedragingen van de politie op de Erasmusbrug tijdens Oud en Nieuw