Een bruingebrande man, schijnbaar in de veertig, staat voor een houten huis in New Orleans. Achter hem lopen kleine, zwarte kinderen te drentelen, sommigen van hen met een schop in hun hand. De zon staat laag en schijnt in zijn ogen. Hij vraagt, terwijl hij in de camera kijkt, aan de mensen thuis om het nemen van de eigen verantwoordelijkheid, om nu actie te ondernemen. Om van Amerika een beter land te maken. Niet wachten op de verkiezingen om actie te ondernemen, dat is de boodschap van John Edwards. Hij heeft zich deze week kandidaat gesteld voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen in 2008. De plek waar de voormalige running-mate van John Kerry zijn boodschap verkondigde was in New Orleans. Een symbolische plek, omdat er veel armoede heerst (´poverty´) en de stad zwaar getroffen is door de orkaan Katrina (´global warming´). Maakt Edwards ook een kans? Hij is de eerste grote kandidaat van de ...
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Of hij in de hemel toegezongen zal gaan worden door James Brown is even de vraag, maar vannacht is Gerald Ford overleden. Hij gaat de geschiedenis in als de enige ongekozen Amerikaanse president. Richard Nixon stelde Ford aan als vice-president, na het aftreden van Spiro Agnew (omkoopschandaal). Het Watergate-schandaal zorgde er vervolgens voor dat Nixon moest aftreden (´I am not a crook´) en ´Jerry´ Ford in het Witte Huis belandde.
Hij beloofde verzoening, maar zijn meest controversiële beslissing nam Ford gelijk een maand na zijn inauguratie: Nixon kreeg een volledig pardon voor zijn acties. De verzoening in de Amerikaanse politiek kreeg wel gestalte de jaren die volgden, maar Ford kon hiervan niet profiteren. Jimmy Carter won de presidentsverkiezingen in 1976. Gerald R. Ford is 93 jaar geworden.
Proloog, scène 4
Uruzgan. Journalist Arnie embedded aan het front. Hij wordt aangesproken door majoor Vleugels.
Majoor Vleugels: Doe dat ding nou maar aan. Je wilt hier toch niet de held spelen, wel? Ze gebruiken echte kogels weet je.
Soldaat Arnie: Het vloekt een beetje met m’n poloshirtje, maar allah.
Majoor Vleugels: Inshallah. We moeten het vertrouwen van de bevolking winnen. In Rome do as the Romans do. Het is een wederopbouwmissie.
Soldaat Arnie: Stond er hier dan nog wat om wederop te bouwen?
Majoor Vleugels: Het vertrouwen, Arnie. Vertrouwen in de mensheid. Vertrouwen in ons. In de democratie. Doe je scherfvest aan en zet je Willempie-hellempie op.
(Soldaat Arnie krijgt een helm op, maar die is te klein. Medium is niet meer voorradig. Dus het wordt large. De helm zakt voortdurend over z’n bril.)
Majoor Vleugels: Maar goed dat jij niet hoeft te schieten.
Soldaat Arnie (schrijft): Het is nu nog rustig in Camp Unicorn, maar hoe lang nog? (Tegen majoor Vleugels) Best wel saai, zo’n oorlog.
Majoor Vleugels: Het is geen oorlog, Arnie, het is een peace-keeping mission op de roadmap to freedom. Wederopbouwen. En je vooral niet in je eentje of zonder scherfvest buiten het kamp begeven. Wij zijn hier ook om jou te helpen. Want als je een goed verhaal hebt, dan moet je het ook kunnen opschrijven.
Soldaat Arnie: Ay ay.
(changement.)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Vlak voor kerstavond meldde de ethiopische premier Zenawi dat zijn land nu in oorlog is met de islamistische krijgsheren in Somalië. Hiermee erkent hij eindelijk de oorlogssituatie die al enkele weken voort escaleert. De huidige aanvallen (kaartje) van het ethiopische leger zouden gezien moeten worden als counterattacks na herhaaldelijke aanvallen van de somalische islamisten, zij hebben op hun beurt opgeroepen tot een (jaja..) jihad tegen de vijand. In feite komt Ethiopië de huidige overgangsregering van Somalië te hulp in de strijd tegen de islamisten die ietwat afwijkende plannen hebben met de somalische staatsinrichting.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Wouter, die ons namens Kies2006.nl het volgende stuk toezond.
Als we ons in een rotsituatie bevinden zijn er vier basale reacties (met populaire labels):
Zo ook in de puinhopen waarin ons politieke landschap is veranderd na afgelopen 22 november. Het cynisme laten we graag aan de straat over, en voor het constructieve hebben we een ruime 150 zakkenvullers in Den Haag en een groot aantal bondscoaches-aan-de-zijlijn (of couranter: bij Pauw en Witteman). Ik laat het met een gerust hart aan hen over.
Wat mij interesseert is de meer diagnostische vraag: Wiens schuld is dit?
Hoeveel vluchtelingen uit West-Afrika zijn van plan om naar Nederland te komen? Volgens EenVandaag wacht ons land een invasie van Afrikanen. Afgelopen maandag meldde de nieuwsrubriek dat de op handen zijnde pardonregeling in Nederland ter ore is gekomen van een heleboel Afrikaanse vluchtelingen. In en rond Milaan zou een grote gemeenschap illegalen uit West-Afrika wonen, die van plan is naar Nederland te komen. De koffers staan al klaar! En dus stuurde EenVandaag een verslaggeefster naar Milaan om ter plekke poolshoogte te nemen. En ja, volgens EenVandaag was het dus waar. De invasie van illegale Afrikanen in ons land is aanstaande! “Dit wordt een chaos”, kraaide Edith Schippers (VVD) in de studio.
Zou het echt waar zijn? Op haar weblog schrijft verslaggeefster Caroline van den Heuvel heel iets anders te hebben gezien. Het verhaal over Afrikanen die hun koffers al klaar hebben staan, viel wel mee, schrijft ze. “De context van het verhaal is radicaal veranderd. Vervolgens komt de reportage in een bedding terecht die niet goed is”, aldus de verslaggeefster. Mogen we kortom EenVandaag hierbij feliciteren met de Gouden Zwatelaar van Sargasso?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Sikbock, frequent reaguurder alhier.
De kerstdagen komen er weer aan. Gezellig.. Nou heb ik geen zin om over kalkoen, familiebezoek of de arme kindertjes in Afrika te praten maar om toch een beetje in de kerstsfeer te blijven, wijd ik een paar woorden aan de drie wijzen. Naar mijn mening wordt de linkse lente binnenkort ten grave gedragen. In het kader van de Zeitgeist wil ik daarom een paar woorden wijden aan Geert, André en JP.
Kennis?
Hoewel ze verschillen, vertonen Geert, André en JP ook overeenkomsten. Deze drie heren moeten allen niets hebben van de Verlichting. Ik bedoel dan niet het licht van de NUON of de verlichting in het kerststalletje, maar dat ze niets moeten hebben van de rare gedachten van Wouter, Jan, Femke en Mark. Deze socialistische c.q. liberale types zijn namelijk erg optimistisch en vertrouwen nogal éénzijdig op de verstandelijke vermogens van de mens. Ze denken dat alle problemen opgelost kunnen worden door de wetenschap zegmaar.
Geheel ten onrechte volgens de drie heren. Als de mens zich éénzijdig laat leiden door de wetenschap wordt er met een hoop kwalijke en nutteloze uitvindingen meer kwaad dan goeds gedaan. Neem bijvoorbeeld het machinegeweer en de atoombom. Zeg nou zelf, wie is daar nu beter van geworden?
Nee, het gaat niet nog een keer over de succesvolle actie van de Tweede Kamer vorige week, waarbij de uitzetacties voor uitgeprocedeerde asielzoekers zijn stopgezet. Dit keer komt de hulp uit andere hoek.
Wat is het geval? De Raad van State oordeelt dat minister Verdonk in het beoordelen van uitgeprocedeerde asielzoekers onvoldoende omschreven heeft op basis waarvan ze oordeelt.
Verdonk is in toenemende mate een schrijnend geval aan het worden. Na het moeten opgeven van haar ´Vreemdelingenzaken´, en het moeten slikken van de zoveelste motie van afkeuring door de Tweede Kamer, krijgt ze nu een terechtwijzing van het hoogste orgaan in de Nederlandse bestuursrechtspraak, de Raad van State. De Raad van State oordeelt als laatste in geschillen tussen bijvoorbeeld burgers en de overheid.
Vanaf het begin van haar waren de schrijnende gevallen een mikpunt van een deel van de Tweede Kamer. De kritiek was gericht tegen de manier waarop ze haar discretionaire bevoegdheid uitoefenende, oftewel: Verdonk mocht (zelf) beslissen wie bleef en wie niet, maar het was niet duidelijk waarom ze koos zoals ze koos.
Minister Verdonk heeft naar nu blijkt onvoldoende gemotiveerd waarom een uitgeprocedeerde vreemdeling, die zich had aangemeld als “schrijnend geval”, geen “schrijnend geval” is. Dat meldt de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vandaag. De minister was in hoger beroep gegaan tegen een uitspraak van de rechtbank Amsterdam, die in juli 2006 oordeelde dat de minister algemene criteria had moeten formuleren over het begrip “schrijnend”.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Eerste bedrijf, scène 3
Aan de leestafel van Scheltema.
De oudste NRC-abonnee: Ik ben helemaal in de war.
De een-na-oudste NRC-abonnee: Hoezo? Wat is er gebeurd?
De oudste NRC-abonnee: Nou… nou… nou… Ik ben gewoon helemaal confuus… Helemaal van m’n à propos.
De een-na-oudste NRC-abonnee: Wat is er dan?
De oudste NRC-abonnee: Ik snap het niet… Ik snap het niet…
De een-na-oudste NRC-abonnee: Kom op nou! Voor de draad ermee!
De oudste NRC-abonnee: Nou, Hamas schrapt wereldwijd 4000 banen.
De een-na-oudste NRC-abonnee: Dat is inderdaad vreemd. Laat eens kijken. (De oudste abonnee reikt hem de krant aan). O, wacht ik snap het al. Ha! U bent inderdaad een beetje in de war. Het is de V.N.U. die wereldwijd 4000 banen schrapt en Hamas die alle verkiezingen wint. Tenminste, dat staat er.
De oudste NRC-abonnee: O, gelukkig maar!
(changement.)
Proloog, scène 2
Hoek Nieuwe Herengracht – Amstel, bij de Walter Süskindbrug. Een groepje gezagsdragers bij een peperbus met bezems in de aanslag. Aan hun voeten een emmer met stijfsel. Onder de gezagsdragers de Amsterdamse burgemeester Job Cohen, hoofdcommissaris van politie Bernard Welten, het echtpaar Oranje-Blanje-Bleu, de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding Tjibbe Joustra, burgemeester Jan van Zanen van Amstelveen, twee aanplakkers van beroep van Bizon Buitenreclame met op hun gele pakken ‘De Bizon Kids’ en een cordon van opgetrommelde journalisten en fotografen. Wegschietende voorbijgangers. Op de grond liggen scherven van hotelporseleinen borden en mosselschalen.
Eerste aanplakker: Volgens mij doen ze het helemaal verkeerd.
Tweede aanplakker: Hoezo?
Eerste: Dat moeten ze laten doen!
Tweede: Ja, door ons. Moet je die kreukels en plooien zien. Lijkt nergens naar.
Mevrouw Oranje-Blanje-Bleu (kijkend naar de lucht): Ik vraag me af of we het droog houden.
Meneer Oranje-Blanje-Bleu: Ik heb toch gezegd dat we beter thuis konden blijven! Jij luistert ook nooit.
Mevrouw Oranje-Blanje-Bleu: Als ik naar jou moet luisteren, gingen we nooit ergens naartoe! (Tot politiecommissaris Welten) Dat ziet er goed uit Bernard. Nou maar hopen dat het blijft plakken!
Burgemeester Cohen: Dat hopen we allemaal.
Fotograaf (tegen burgemeester Cohen): Kunt u even een stapje terugdoen? Ik krijg meneer Joustra er niet op zo.
Burgemeester Cohen: O, nou ga ik in de emmer met stijfsel staan.
Journalist (schrijft op): Onder grote belangstelling —
Tweede journalist: — en met 11 september nog vers in het geheugen! —
Eerste journalist: — en met 11 september nog vers in het geheugen werd vandaag gestart met een nieuwe anti-terrorismecampagne. Door middel van posters in de stad en in het openbaar vervoer wordt burgers gevraagd verdachte zaken te melden. ‘Als je iets verdachts ziet, meld het ons dan.’
Tweede journalist: Ik vind dit heel verdacht …
Eerste journalist: We melden het toch ook?
Tweede journalist: Hebben we eigenlijk al een kop?
Eerste journalist: Terreurcampagne van start in hoofdstad.
Burgemeester Cohen: Ik ben ervan overtuigd dat de andere posters beter blijven zitten.
Eerste aanplakker (tot de tweede): Dat plakken we zometeen wel over. Dan zie je er niks meer van.
(changement.)