Leuker kunnen we het niet maken, wel moeilijker!

Belastingdienst ik durf er eigenlijk niet over te zeuren voor je het weet gaan ze ´em privatiseren. Aldus Loesje. Voor de krant van wakker Nederland is de maat echter vol. Nederland zou de buik vol hebben van onze Belastingdienst. Het is natuurlijk heel erg vervelend als 730.000 mensen hun belastingaangifte overnieuw moeten doen. Maar is het wel redelijk om alles te verwachten? Kan de Belastingdienst wel alles wat de politiek vraagt? De politiek verantwoordelijke Staatssecretaris De Jager zegt misschien wel terecht van niet.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zorgelijke kosten

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Peter, van Codes, keuzes en maakbaarheid, die het stuk via de mail toezond.

Gezond man! (Foto: Flickr/De Vleermuis)Terwijl de bevolking tussen 2000 en 2006 met slechts 5 procent is toegenomen, zijn de kosten voor de gezondheidszorg in diezelfde periode exponentieel gestegen. Een groei van ruim 56 procent. En het eind is nog niet in zicht. Alleen al de vergrijzing zal meer zorgkosten met zich meebrengen.

Dat gaat uit de hand lopen, zegt minister Ab Klink. Klink, een minister van ‘geen woorden, maar daden‘. Volgend jaar zal hij het tekort op de zorgbegroting volledig op de burgers gaan verhalen. Ingrepen in het basispakket van de zorgverzekering en een verplicht eigen risico moeten de kosten omlaag brengen.

Ook voelt Klink er wel wat voor om ongezond levende mensen meer voor hun eigen zorg te laten betalen. Rokers kunnen bijvoorbeeld op hogere nota’s rekenen. En het reclameverbod voor de elektronische sigaret blijft vooralsnog gehandhaafd. Maar ja, hoe kan je verder nog de kosten bestrijden?

De RVZ als oplossing
Nou, daar heeft minister Klink een adviesraad voor. De RVZ (Raad voor de Volksgezondheid en Zorg) excelleert in uitermate gezonde adviezen. Dat wil zeggen: gezond voor de staatsboekhouding en zorgverzekeringen. Zo kwam de RVZ twee jaar geleden bijvoorbeeld met het briljante plan om meer met een boekhoudkundige kosten-baten analyse te gaan werken, voordat tot behandeling van een kwaal wordt over gegaan.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du Jour – Veranderzucht

Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Piet Hein Donner (en met zijn 59 jaar de oudste minister van dit kabinet) zegt over zichzelf in een interview met extragratis dagblad DePers: ‘Mijn collega’s verwachten dat ik zeer ouderwets ben. Terwijl ik natuurlijk een van de progressiefste ministers ben die er zijn.’ Wat hem zo modern maakt? ‘Mijn veranderzucht.’ (DePers)

Deze ‘veranderzucht’ valt niet zo goed bij coalitiepartij PvdA nu Donner in ditzelfde interview aangeeft het ontslagrecht weer ter discussie te stellen. “Hij maakt zich buitengewoon kwetsbaar” dreigt fractievoorzitter van de PvdA Mariëtte Hamer deze ochtend op Radio1. Is de veranderzucht van Donner progressief te noemen? Of is het juist een reactionair verlangen van de minister om weer terug te willen naar vroeger tijden toen werknemers nog arbeiders heette en veel minder rechten hadden?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quotes van de Dag: Piet Hein Donner

Donner (Foto:wikimedia commonsIk heb het gevoel dat ik nu als probleemoplosser beter tot mijn recht kom. Ik zit op Sociale Zaken met zeer urgente problemen. Hoe blijven we in de wereldeconomie functioneren terwijl duurzame tekorten ontstaan op de arbeidsmarkt? Onze verzorgingsstaat dreigt een drijfanker te worden: dat geeft wel een beetje stabiliteit, maar je raakt steeds verder achterop in een veranderende wereld. [..] Niet alleen vanwege de arbeidsmarkt, maar ook omdat we in de gekke situatie zijn gekomen dat we minder dan de helft van ons leven werken om een inkomen voor een heel leven te halen. Dat is niet alleen financieel instabiel, dat is mentaal instabiel. Omdat je bent opgezadeld met het idee: ik ben uitgerangeerd [..] Dan rijst bij mij de vraag: is dat het hele leven, op een cruise zitten??

Het ergert Donner dan ook dat Jongerius ?steeds overal maar roept? dat zij de versoepeling van het ontslagrecht heeft tegengehouden.

?Wat zij heeft tegengehouden is 70.000 mensen aan werk helpen. Vakbonden moeten niet dingen tegenhouden, maar dingen tot stand te brengen. Het is onzin dat ik mijn oren laat hangen naar de werkgevers, maar ik zit hier zéker ook niet om de agenda van de bonden af te werken. [..] Mijn hele filosofie: een samenleving is niet een samenraapsel van een aantal mensen dat toevallig bij elkaar zit. Mensen zijn niet als individu geschapen, maar aangewezen op anderen. En er is een overheid nodig om dat mogelijk te maken, want zonder die overheid gaat het niet goed. We kúnnen het beter doen, we móeten het beter doen, want we zitten met grote problemen als we niks doen.?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wilders voelt zich – weer – geïntimideerd

Calimero (Foto: Flickr/Andi y su desvan)Calimero Wilders schreeuwt weer moord en brand: hij heeft een gesprek gehad met de ministers Verhagen en Hirsch Ballin en voelt zich door hen geïntimideerd. Alweer? Het lijkt er steeds meer op dat hij elk gesprek met iemand die hem aanspreekt op mogelijke gevolgen van zijn film zo ervaart.

Kan ik me eigenlijk ook goed voorstellen. Zij zijn groot en hij is klein, in alle opzichten. Dat voelt hij natuurlijk al snel in zo’n gesprek. Bij hen kan hij niet gedijen met zijn holle retoriek, zijn loze praatjes. Daarnaast wil hij natuurlijk helemaal niet geconfronteerd worden met de mogelijke gevolgen van één van zijn toekomstige daden. Nee, dat is intimiderend, want dat gaat hem boven de pet. Het liefst zou hij zijn handen tegen zijn oren drukken en dan hard schreeuwen: “vrijheid van meningsuiting, vrijheid van meningsuiting, vrijheid…”.

Wilders, kleuter, hou toch op met huilen en kom met die kutfilm van je. Dan kunnen wij daar onze mening over geven. Of toch niet, want dát zal dan wel weer demoniseren zijn…

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ter Horst grootste bondgenoot SP

Jan Marijnissen (Foto: Arnoud Boer)Arme Guusje ter Horst. De minister van Binnenlandse Zaken kan het niet gemakkelijk hebben de laatste maanden. Gedoe over de Antillen. Slaande ruzie over de nieuwe CAO met de politie, die haar waarschijnlijk niet nog eens een gunst zullen verlenen. En dan blijkt ze ook nog eens één van de minst populaire bewindspersonen van het kabinet. Tropenjaren zijn het.

Maar gelukkig is er één groep mensen in de samenleving die, zij het stilletjes, wèl juichen om de minister: de SP. Want er is niemand die de partij van Marijnissen de laatste tijd zoveel gratis positieve media heeft gegeven als Ter Horst.

2007 was geen goed jaar voor de SP. De partij kreeg te maken met een hoop interne problemen: massa’s raadsleden en statenleden die opstapten, de affaire Yildrim, een interne roep om meer democratie (al bleef die in grootte nogal mee te vallen) en, als gevolg van al die problemen, een hoop negatieve media-aandacht. De partij duikelde dan ook in de peilingen en moest dit jaar voor het eerst sinds zij haar ledental openbaar maakt afsluiten met een verlies aan leden.

Gelukkig was daar Guusje ter Horst. Die maakte in 2007 bekend dat zij de afdrachtsregeling van de SP wilde aanpakken. Dat was al een grote stommiteit, veel partijen hebben een afdrachtsregeling, zij het geen enkele een zo extreme als de SP. Had Ter Horst gezegd dat zij naar afdrachtsregelingen in het algemeen wilde kijken, was er geen vuiltje aan de lucht geweest. Maar doordat zij zich specifiek en uitsluitend op de SP richtte was het voor die partij wel héél gemakkelijk om het te spinnen als een gefrustreerde PvdA-minister die de grootste electorale concurrent een loer wilde draaien. Vooral ook omdat Ter Horst zich niet richtte op bijvoorbeeld daadwerkelijk twijfelachtige delen van de regeling (met name dat over het bedrag dat aan de SP wordt uitgekeerd geen inkomstenbelasting wordt betaald) maar uitsluitend op het feit dat de salarissen van SP-volksvertegenwoordigers direct op de partijrekening worden overgemaakt. Geen kiezer die je kunt uitleggen waarom dat nou specifiek zo erg is. Zo maakte Ter Horst het voor Marijnissen wel erg gemakkelijk om haar te beschuldigen van machtsmisbruik.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Blogpolemiek: Privacy

Logo blogpolemieken
In deze post gaan vertegenwoordigers van politieke jongeren met elkaar in debat over het onderwerp privacy. De stelling die ze kregen:
De overheid tast de privacy van haar burgers te veel aan in haar streven de veiligheid te garanderen

Na hun initiële bijdragen kunnen ze op elkaars argumenten ingaan. Deze bijdragen zullen dan aan deze post worden toegevoegd, voorzien van naam en het tijdstip. Zo ontstaat er een online “briefwisseling” met meerdere partijen.
Uiteraard kunnen ze ook ingaan op de reacties die u als reaguurder geeft.
Wij wensen iedereen een interessante discussie toe.
 
 

Mark Thiessen (JOVD):
Begin januari 2008 riep de JOVD D66-europarlementarier Sophie in ’t Veld uit tot Liberaal van het Jaar, een prijs die eerder gewonnen werd door Femke Halsema en Gerrit Zalm. In ’t Veld verdient volgens ons deze onderscheiding door haar niet aflatende inzet de toenemende schending van privacy in de moderne tijd een halt toe te roepen. Sophie in ’t Veld maakt zich over deze toename buitengewoon veel zorgen. Ook de JOVD luidt de noodklok.

Door de zich steeds verbeterende techniek zijn we tegenwoordig in staat vrijwel alles over een persoon te weten te komen, te bewaren en tegen deze persoon te gebruiken. Iedere dag weer leggen we vol vertrouwen, vaak zonder het te weten, onze gedragingen bloot. Vaak gebeurt dit in volstrekt routineuze situaties, als het bezoeken van een website of het gebruiken van je bonuskaart.
Met het moderne technologische kader is een overheid in staat volledige controle over haar burgers uit te oefenen. Het enige dat nog ontbreekt is het wettelijke kader dat dit toe kan staan, maar met de huidige ontwikkelingen lijkt dit niet meer ver weg. Minister Rouvoet wil van alle kinderen onder de 19 jaar een uitgebreid dossier bij laten houden, passagiersgegevens mogen door overheden onderling gebruikt worden, en binnenkort gaan we met zijn allen naar het gemeentehuis om een mooie vingerafdruk achter te laten. Daarnaast lijkt het erop dat veel mensen deze afdaling naar het rijk der privacyschending niet bewust meemaken of zelfs niet als iets negatiefs zien. Veiligheid gaat tegenwoordig boven het recht op privacy. Natuurlijk is het belangrijk in een veilige omgeving te leven, maar vaak wordt bij privacyschendende veiligheidsmaatregelen, zoals het EKD en bijvoorbeeld de groteske Amerikaanse Patriot Act, het doel volkomen voorbij geschoten. Dit soort maatregelen tasten de rechtstaat in haar kern aan, en vormen zodanig een groter gevaar dan waarvoor zij als oplossing bedoeld zijn.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Leve de streepjes-Nederlander

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Frans Verhagen, publicist en hoofdredacteur van www.amerika.nl. Hij publiceerde onder meer het boek The American Way waarin aan de orde komt wat Nederland kan leren van het meest succesvolle immigratieland.

Deze week heeft minister Hirsch Ballin weer een oude discussie opgerakeld: moeten we niet af van het woord allochtoon? De reacties waren voorspelbaar: hebben we al eens geprobeerd, overdreven politieke correctheid, laten we het beestje bij de naam noemen, of, wanhopiger, wat dan? Mevrouw Vogelaar vindt het geen fijn begrip maar heeft geen alternatief en waaiert in haar integratienota qua terminologie alle kanten op. Paul Scheffer komt in zijn veelgeprezen Het land van aankomst met de onwerkbare term ?migranten?. En menig politicus in Den Haag stelt zijn onbegrip ten toon door te praten over Nieuwkomers of Nieuwe Nederlanders.

In 2006 kwam de fractie van de PvdA in de gemeenteraad van Amsterdam al eens met een voorstel om het woord in de ban te doen. Jammer en typerend dat ze onmiddellijk weer terugkrabbelden en het voorstel introkken, want zij én Hirsch Ballin hadden en hebben het bij het juiste eind: het woord allochtoon moet uit ons spraakgebruik verdwijnen. Niet uit politieke correctheid maar omdat het een begrip is geworden dat niets duidt maar alles zegt. Uit gemakzucht en intellectuele luiheid blijven we een woord gebruiken dat inmiddels louter negatieve connotaties heeft gekregen. Het is een woord dat een hele groep mensen apart zet.
Dat doet het, maar tegelijkertijd is het woord ?allochtoon? van een onthutsende leegheid. ?Allochtoon? is zo ongedefinieerd dat de koningin, de kroonprins, en ex-premier Lubbers eronder vallen. Mijn kinderen trouwens ook met hun Chinees Amerikaanse moeder. Een allochtoon ben je immers als één van je ouders in het buitenland is geboren. Dat is de officiële definitie. Omdat het CBS zich heel goed realiseert dat je aan die term daarom niets hebt, onderscheidt het officieel ?westerse? en ?niet-westerse? allochtonen. Tot de categorie ?niet-westers? behoren allochtonen uit Turkije, Afrika, Latijns-Amerika en Azië, al zijn Indonesië en Japan weer uitgezonderd van deze laatste groep. ?Op grond van hun sociaal-economische en -culturele positie worden allochtonen uit deze twee landen tot de westerse allochtonen gerekend?, zegt het CBS behulpzaam.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PvdA wil van iedereen vingerafdrukken

De PvdA is een voorstander van het opnemen van vingerafdrukken in een paspoort. De website ditismijnvingerafdruk.nl meldt dit deze woensdag. De PvdA vindt het plan dat er bij de uitgifte van een paspoort een vingerafdruk wordt geplaatst en geregistreerd, mede in het kader van fraude een goede zaak. Initiatiefnemer Arnoud Boer is hierover teleurgesteld:

Ga naar www.ditismijnvingerafdruk.nl´Er is geen noodzaak om zo’n database in te voeren. En als deze database ook gebruikt wordt als opsporingsregister voor bepaalde misdrijven, is dat een ernstige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, omdat ook de gegevens van niet-verdachte personen erin zijn opgenomen.´

De vingerafdrukken bij opsporing en mogelijke vervolging moet mogelijk zijn vindt de partij, maar onder zeer strikte voorwaarden. Voor de PvdA-fractie is een definitief oordeel mede afhankelijk van het oordeel van het College Bescherming Persoonsgegevens. De Haagse weblogger is ontevreden over de houding van PvdA: ´Het College Bescherming Persoonsgegevens heeft zich al uitgesproken tegen deze database, omdat Nederland zich hiermee schuldig maakt aan het schenden van de in het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM) geformuleerde privacyrechten. Ik begrijp dus niet zo goed waar de PvdA op wacht.´

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende