Surveillance is in zijn meest basale vorm het systematisch waarnemen en eventueel vastleggen van iemands aanwezigheid of gedrag. Het roept al snel associaties op van camerabewaking, of van agent bromsnor die de plaatselijke hangjongeren in de smiezen houdt. Maar er zit veel meer in. We kunnen vijf vormen van surveillance onderscheiden: panoptische surveillance, dataveillance, synoptische surveillance, sousveillance en zelfveillance. Vandaag dataveillance (hier aflevering 1). Democratisering en schaalvergroting zien we versterkt terug in dataveillance, die nauw verbonden is met zijn panoptische broeder. Soms zelfs zo nauw dat niet goed is aan te geven waar de een overgaat in de ander. Panoptische surveillance gaat om zintuiglijke waarneming: zien, horen, voelen en - nu al op kleine schaal - ruiken en proeven. Panoptische surveillance speelt zich af in de echte wereld, terwijl dataveillance betrekking heeft op de virtuele wereld, waarin de echte wereld zich in toenemende mate verdubbelt. We zullen nog zien dat de werkelijkheid zich niet alleen heeft verdubbeld in de virtuele, maar dat de wereld van dataveillance een compleet nieuwe wereld is waarin vergaande mogelijkheden van surveillance zijn geopend.
“Kok is het aan zichzelf en zijn stand verplicht om hierop terug te komen.”
PvdA-prominent Arie van de Zwan keek met verbijstering naar het optreden van Wim Kok voor de parlementaire onderzoeks- commissie-De Wit. Hij was waarschijnlijk niet de enige.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Steeds meer Nederlanders gaan hard op zoek naar een prettig emigratieoord, nu de kans toeneemt dat de PVV van Geert Wilders aan de macht komt. Maar traditionele bestemmingen zoals Canada en Australië worden door een strenger immigratiebeleid steeds onaantrekkelijker. Gelukkig heeft zich nu, op de valreep, een onverwachte kandidaat gemeld: Marokko verleent de Nederlandse ‘Wildersvluchters’ graag asiel.
Bij monde van de Marokkaanse ambassadeur Jaouad El-Himdi in Den Haag laat koning Mohammed VI weten dat hij de situatie van de ontstemde Nederlanders goed begrijpt: “Van onze landgenoten die in Nederland werkzaam zijn, ontvangen wij zorgwekkende berichten. Ze spreken over een land waarin iedereen wordt weggestopt in beknellende rijtjeshuizen, het altijd regent, de treinen regelmatig vertraging hebben en het koningshuis een symbolische functie heeft. Een steeds ruwer en asocialer land, waar gastvrijheid ver te zoeken is. Gelukkig lijkt het huidige Marokko in veel opzichten op het Nederland van voor Geert Wilders. We liggen aan zee, hebben een omvangrijk ambtelijk apparaat en bovendien woont er bij ons, voornamelijk in de grote steden, een aanzienlijk aantal Marokkanen.”
De ambassadeur geeft aan dat hij zich moreel verplicht voelt om iets terug te doen voor Nederland, als dank voor het opnemen van vele duizenden Marokkanen die bij gebrek aan scholing en werk geen toekomst hadden in hun thuisland. “Deze mensen waren anders in de criminaliteit beland. Gelukkig was Nederland zo goed om ze een nieuw thuis te geven.” Mohammed VI verschaft echter niet zomaar iedereen toegang tot zijn koninkrijk. Alleen voor hoger opgeleide, economisch onafhankelijke vluchtelingen is plaats. “Aan gelukszoekers hebben we hier een broertje dood.”
“No, we can’t,” zo wordt het eerste regeringsjaar van Barack Obama wel omschreven, zelfs in zijn eigen achterban. Gisteren probeerde hij het tij te keren in een state of the union die zich concentreerde op werkgelegenheid. Ook de steun aan banken verdedigde hij in dat licht: er zijn banen mee gered. De grote banengolf moet komen uit een verdubbeling van de export in de komende vijf jaar.
Dat was een mooie vlucht naar voren, want verder had Obama vooral veel dingen te verdedigen die hij nog niet voor elkaar heeft gekregen. Gezondheidszorg voor alle Amerikanen: nog niet geregeld, kan alsnog mislukken. Broeikasgassen: geen deal. Immigratiebeleid, homo’s in het leger: ja, daar wil hij wat aan veranderen, maar het is er nog niet van gekomen. Afghanistan, Iran, Guantanamo: kleine stapjes. De verkiezingsbelofte van verandering hangt nog in de lucht, maar ze is nog niet waargemaakt. Met de exportgroei heeft hij het lijstje verwachtingen alleen maar langer gemaakt.
De reacties waren gemengd. En allicht is het te vroeg om na een jaar waarin al te optimistische verwachtingen gelogenstraft werden, te concluderen dat Obama meer iemand van de retoriek is dan van de resolute daden. Maar je kunt niet eeuwig naar voren blijven vluchten.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“De premier is zelf inlichtingenanalist gaan spelen. Dat is een doodzonde bij inlichtingenwerk.”
Hoogleraar en inlichtingenexpert Bob de Graaff heeft het rapport van de commissie Davids nog eens goed gelezen en concludeert dat de premier meende een betere analist te zijn dan de professionals bij de AIVD.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Carlos, dat eerder op Sargasso verscheen.
Het volgende hoofdstuk van de geslaagde (criminele) aanval op het IPCC is begonnen. Nadat het internationale klimaatpanel eerst op suggestieve wijze in diskrediet werd gebracht met materiaal uit gestolen emails, er vervolgens in de media gesuggereerd werd dat een kleine onvolkomendheid over Himalaya gletsjers in het vierde IPCC rapport keiharde ‘klimaatfraude‘ betrof zijn we nu beland bij de insinuatie dat de wetenschappers “politiek gemotiveerd hun rapport hebben gemanipuleerd”. Politici als Cramer en Samsom, die afgaan op de informatie uit de media, menen nu te moeten pleiten voor grondig onderzoek naar ‘nog meer fouten‘ en het aftreden van het IPCC hoofd.
Maar is er eigenlijk wel ‘klimaatfraude’ gepleegd? Mocht het IPCC soms niet citeren uit grijze literatuur? En heeft die klimaatwetenschapper nu werkelijk gezegd te hebben gemanipuleerd?
Omdat een groot deel van de zogenaamd professionele media haar werk niet meer doet en het bijvoorbeeld vertikt om zelf de bewuste rapporten te lezen of zomaar heel ouderwets zelf even de betrokkenen op te bellen staan hieronder de feiten nog even op een rijtje. Infotainment voor Misantropen en Masturbatie met Morosofen is er immers al genoeg op het web?
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
“There is strong evidence that the attacks were staged [by America]. […] If they can make Avatar, they can make anything.”
Voormalig premier van Maleisië Mahathir Muhamad levert zijn bijdrage aan de discussie die, ook op GC, woedt over de film Avatar. En passant lost hij ook even de controverse rondom de aanslagen van 9/11 op.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.