Welke partij haat je het meest, PVV of PvdA?

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Onderstaande analyse is van Mario en verscheen eerder op zijn eigen weblog. De belangrijkste analyse van de eergisteren gehouden verkiezingen, is natuurlijk dat het onmogelijk is om deze gemeenteraadsverkiezingen zomaar te vertalen naar landelijke. Dat is eigenlijk altijd al zo; de lokale partijen zijn samen namelijk de grootste partij (21%) en hun achterban is niet zo makkelijk weg te rekenen of bij een andere partij te plakken. Gisteren werd deze onmogelijkheid nog groter, vooral omdat de PVV, die duidelijk één van de winnaars is, slechts in 2 gemeentes meedeed. Vervolgens waren er ook nog in 10% van de gemeentes helemaal geen verkiezingen ivm gemeentelijke herindelingen, zodat iedere analyse niet zozeer gebaseerd is op de verkiezingsuitslag van gisteren, maar op de opiniepeilingen die tegelijkertijd gehouden zijn.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote du Jour | Wilders, the warrior…

“I urge all Atlas readers in the UK and Europe to stand for the warrior Wilders. His fight is ours. He is the modern-day Churchill against the forces of darkness.” (Pamela Geller, de gekste blogger allertijden)

De extreemrechtse Britse groepering English Defence League (EDL) marcheert vandaag speciaal voor Geert Wilders door de straten van Londen. Trouw supporter van de EDL is Pamela Geller, een van de vele Amerikaanse Wilders-fans en op internet ook bekend als ’the looniest blogger ever’. Over Geller, die blogt op Atlas Shrugs, lezen we meer op Loonwatch, een site die alle hilarische islamofobie op het internet inventariseert. Een korte samenvatting:

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zakenkabinet is geen oplossing

Een zakenkabinet. Vanochtend opperde Elco Brinkman het nog maar eens in Goedemorgen Nederland. Een oplossing voor de deplorabele toestand van onze democratie? Een analyse.

Tweede Kamer (Wikimedia Commons/Sysifus)

Nu de politieke leiding van Nederland al jaren onstabiel is, klinkt de roep om een zakenkabinet steeds vaker. De meest potsierlijke van deze oproepen is wel die van Verdonk, waarbij ze zichzelf maar gelijk even een post toedicht. Helaas voor Verdonk bestaat een zakenkabinet uit apolitieke, ter zake kundige mensen, en zij valt onder geen van beide categorieën.

Hoewel de oproep van Verdonk als goedkoop opportunisme valt weg te zetten, is dat minder het geval voor de eerdere betogen van Pechtold en Van Mierlo, en SP-leider Jan Marijnissen. Deze stammen uit 2009, maar het is een idee dat eigenlijk om de zoveel jaar weer geopperd wordt. Zo speelden ook Wiegel, Fortuyn (zie zijn boek Het zakenkabinet Fortuyn uit 1994) en Elco Brinkman (o.a. 2006) met het idee.

Dat die oproep steeds weerkeert duidt op problemen in het huidige bestel die blijven doorzeuren. Ten eerste is er een gebrek aan geloofwaardige leiders. Dat spreekt bijvoorbeeld uit de woorden van Jan Marijnissen:

De regering moet bestaan uit een zevental mannen en vrouwen die op basis van hun levenservaring, kennis, inzet en affiniteit met de publieke zaak het land integraal besturen. De uitvoering van het beleid moeten ze aan anderen overlaten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KSTn | BIBOB overal

Logo kamerstukken van de dagIn mijn lijstje met kamerstukken waar ik nog wat over wilde roepen, zat er eentje over het gaan toepassen van de wet BIBOB op de taximarkt. Maar toen ik gisteren las dat er nu ook al een andere uitbreiding van de toepassing van BIBOB in de maak was, moest ik dit stukje maar eens af.
Eerste even kort uitleggen wat BIBOB is. Het is een manier om bij vergunningverlening aan specifieke “ondernemers” te bepalen of die ondernemers niet mogelijk de onderneming zullen misbruiken voor criminele activiteiten. In de praktijk blijkt het trouwens ook wel handig te zijn als instrument om ongewenste ondernemers (bv legale prostitutie) buiten een gemeente te houden.

Er zijn twee punten waar ik moeite mee hebben in deze steeds verdergaande uitbreiding van de wet BIBOB. Ten eerste wordt het op deze manier voor mensen die een vlekje hebben steeds moeilijker om nog ondernemer te worden. Want wat volgt er op de taxi-branch? De cafetaria’s? De koeriers? Of maken we straks gewoon een wet BIBOB voor alle ondernemingen (banken als laatste neem ik cynisch aan)?
Ten tweede is het bepalen of iemand “gevaarlijk” is een rekbare mechanisme. Met het toenemen van de hoeveelheid gegevens over mensen (zie het privacy-dossier) zal Justitie steeds vaker iets vinden bij iemand waaruit men zou kunnen concluderen dat iemand “verdacht” is. Het begrip integriteit zal door opeenvolgende bestuurders steeds verder aangescherpt worden op basis van de mogelijkheden om een oordeel te vormen.

Zal het straks zo zijn dat alleen mensen die nooit iets verdachts gedaan hebben nog ondernemer, bestuurder of wat dan ook kunnen worden in dit land? Dat je geen burgemeester meer kan worden als je ooit een joint hebt gerookt? Dat je geen taxi-chauffeur kunt worden omdat je ooit je paspoort niet bij je had bij een preventieve fouilleeractie? Dat je geen cafetaria in Den Haag kunt beginnen omdat je ooit op een weblog staatsgevaarlijke uitspraken hebt gedaan?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verkiezingsquote: Tijd voor Kant

[qvdd]

“Bij een wisseling van de wacht is gewoon tijd nodig voor gewenning. Ik ben zestien jaar fractievoorzitter geweest. Dat scheelt veertien jaar met Kant. Ze moet een kans krijgen.”

De SP draaide beroerde gemeenteraadsverkiezingen en wordt in een landelijke peiling meer dan gehalveerd. Maar Jan Marijnissen staat vierkant achter Agnes Kant. Ook houdt hij de mogelijkheid open zelf lijsttrekker te worden bij de landelijke verkiezingen. Kun je nog vierkanter achter iemand staan?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De ontmaskering van Ryszard Kapuściński

Kapuscinski (Wikimedia Commons/Mariusz Kubik)

De twee jaar geleden overleden Ryszard Kapuściński leek lange tijd tot de schutspatroon van de oorlogsjournalisten uit te kunnen groeien. Deze moedige Poolse reporter, die met bijna geen geld de Derde Wereld bereisde, was een ideaalbeeld voor vele jonge journalisten. Hij is beroemd geworden met zijn boeken over Afrika, bijvoorbeeld over het hof van Haile Selassie, en ook met zijn verslag van de val van de Sjah en van de de oorlog tussen El Salvador en Honduras. Zijn schrijfstijl en zijn morele oprechtheid waren nog niet eens zijn belangrijkste kwaliteiten. Hij is vooral beroemd om zijn adembenemend gebrek aan aandacht voor zijn persoonlijke veiligheid. Zijn boek over de oorlog in Angola is bijvoorbeeld doorspekt met citaten als ´De Zuid-Afrikanen stonden erom bekend dat ze alle Oost-Europeanen die ze tegen kwamen zonder aarzeling ter plekke doodschoten. Ik besloot ze maar eens op te gaan zoeken.´ Als lezer loopt het angstzweet je al over de rug. Kapuściński lijkt echter nergens last van te hebben.

Veel journalisten hebben een voorbeeld aan Kapuściński genomen, door zelf ook grote risico´s te nemen. GC´s ´eigen´ Olivier van Beemen liet zich bijvoorbeeld inspireren tot het maken van riskante reportages in de Parijse banlieues. Als Kapuściński niet bang hoeft te zijn voor het Zuid-Afrikaanse leger, zo zal hij gedacht hebben, dan hoef ik zeker niet bang te zijn voor een paar snotjochies in de voorsteden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CDA: niemand uitsluiten, behalve de PvdA

Balkenende - leider der Natie (Foto:  jacco de boer/Flickr)

“Het is heel onverstandig om elkaar bij voorbaat uit te sluiten. Dat past niet in een democratie”.

En gelijk heeft Van Geel, fractievoorzitter van het CDA. Een kleine twee weken geleden, na de oproep van de PvdA om niet samen te gaan regeren met de PVV.

Het bij voorbaat uitsluiten van partijen is in het verleden altijd contraproductief gebleken. Hooguit kan je zeggen dat je op basis van het programma van een partij geen coalitie-mogelijkheden ziet. Maar wat schetst de verbazing, sluit Balkenende opeens de PvdA uit:

“Er was meer aan de hand dan de kwestie Uruzgan. Het gaat om onderling vertrouwen. De kiezer zou het ook niet begrijpen als je nu het kabinet laat vallen om een paar maanden later weer door te gaan”.

Conclusie: het CDA is dus wél bereid uit te sluiten, waarmee de partij zichzelf reduceert tot een windvaan die met de electorale wind meewaait.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GC-Café: gemeenteraadsverkiezingen 2010

GC-Café (plaatje: GeenCommentaar)

De laatste uurtjes van de meest landelijke gemeenteraadsverkiezingen ooit zijn ingegaan. Tot vanavond 21 uur kunt u met rood potlood (niet bevochtigen svp) op uw raadskandidaat van voorkeur stemmen.

Totdat de uitslagen bekend zijn, is er de stilte voor de storm. Journalisten staan bij stembureaus verslag te doen van de sfeer (“hoewel het vrij rustig is, is de opkomst hoger dan verwacht, wat misschien te maken heeft met het vallen van het kabinet”) en doen voorspellingen. We zien nog een paar keer landelijke kopstukken in beeld melden dat de kiezer nu aan zet is en dat er grote belangen op het spel staan. En op de lokale verkiezingsfeestjes, die dan nog niet zo mogen heten, hopen de raadskandidaten die niet in de top van de kieslijst staan dat het goed komt, zich quasi-ontspannen mengend tussen de aanhangers, die merken dat het toch wel warm is als je uren achter elkaar met dat partijsjaaltje om je nek rondloopt.

Gedurende die tijd bent u van harte welkom om in de reacties uw ervaringen, frustraties, analyses en voorspellingen met ons te delen.

Het GC-café is inmiddels weer gesloten. Hier heeft u geen partijsjaaltjes en andere politieke parafernalia nodig, krijgt u geen bier van uitgelaten pasgekozen raadsleden over u heen en u wordt hier ook niet geconfronteerd met de Melkertsmoel van de verliezers.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

WW: De paradox van het stemmen

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

rood potlood (foto Flickr/Martijn Nijenhuis)

U, als GeenCommentaar bezoeker, heeft vandaag natuurlijk allang gestemd op uw favoriete lokale zuurlinkse partij. Maar bij het ter perse gaan van dit stukje lijken we ons op te gaan maken voor een historisch lage opkomst voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2010. Het lijkt er zelfs op dat minder dan de helft van de kiesgerechtigden zijn stem uit gaat brengen. Politiek en sociaal gezien is dit uiteraard allemaal zeer laakbaar, maar wetenschappelijk gezien hebben de thuisblijvers een goed punt: het heeft paradoxaal genoeg geen zin om je stem uit te brengen.

In 1957 publiceerde Anthony Downs zijn invloedrijke werk ‘An economic theory of democracy‘. Hierin beschrijft Downs met behulp van een economisch model de democratische praktijk. In dit werk wordt bijvoorbeeld de ideologische links-rechts tegenstelling en hoe deze de politieke stabiliteit beinvloed beschreven. Vanuit een rationeel perspectief kan bijvoorbeeld ook het verwachte aantal politieke partijen en de ‘gemiddelde stemmer’ geïdentificeerd worden.

Maar misschien wel het schokkendst is de zogenaamde Paradox of Voting of ‘Downs Paradox’ die zegt dat voor een rationele, zelf-geinteresseerde kiezer de kosten van het gaan stemmen groter zullen zijn dan de verwachte baten. Nu zijn er niet zo heel veel kosten aan stemmen verbonden, je moet naar het stembureau lopen en een krabbeltje zetten. Maar doordat de baten over zoveel verschillende mensen verdeeld worden, zijn de verwachte baten voor jezelf dusdanig klein dat ze niet opwegen tegen de minieme kosten, aldus Downs.

Het feit dat veel mensen toch gaan stemmen is een groot probleem voor strikt economische modellen die uitgaan van de rationele mens en tot op de dag vandaag zoeken wetenschappers naar uitwegen uit deze paradox. Onze evolutionaire neiging tot samenwerking kan bijvoorbeeld een gedeelte verklaren, en we weten ook dat mensen heel slecht zijn in het inschatten van verwachte winst/verlies.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende