De omgekeerde wereld van Breitbart en Fox-News

Tea Party Amerika kan nog steeds niet accepteren dat er een zwarte president in het Witte Huis zit. Regelmatig beschuldigen zij de Democraten ervan "omgekeerd racisme" te bedrijven. Het bewijs er voor is echter een product van creatief knip- en plakwerk met video materiaal. Maar deze keer is men te ver gegaan. Andrew Breitbart, de (ultra) rechtse activist, bekend van zijn Sting-actie tegen ACORN, heeft vorige week weer een nieuwe misstand ?onthuld?. Dit keer was een functionaris uit de regering Obama, Shirley Sherrod, het slachtoffer. Breitbart beschuldigde haar van ?omgekeerd racisme?, zwarten die blanken discrimineren. Het bewijs hiervoor was de een videoopname van een toespraak voor de NAACP waarin zij dit bekent. Op deze video lijkt zij toe te geven dat ze ooit niet al het mogelijke gedaan heeft om een blanke boer te helpen, om racistische motieven. Dit is de video zoals die door Breitbart is gepubliceerd:

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Levert de VVD straks wel de premier?

Mark Rutte (Foto: Wikimedia Commons/Nick van Ormondt)

Wat voor coalitie het ook wordt straks, de VVD zit met een interessant probleem: in een coalitieregering worden de belangrijke posten vaak verdeeld onder de grootste deelnemende partijen, waarbij de premier uiteraard de belangrijkste post bekleed. Deze post wordt bijna traditioneel aan de grootste partij gegund, in dit geval de VVD dus. Maar tijdens de campagne lag de nadruk stevig op de economie, waardoor de VVD ook zeer duidelijk kandidaat is om de post van Financiën op te vullen.

Het probleem is dat het twintig jaar geleden was toen er voor het laatst een premier en minister van Financiën van dezelfde partij werden benoemd. Dat was in het tweepartijenkabinet Lubbers II, waarin het CDA twee keer zo groot was als de VVD.

De vraag is of een drie- of vierpartijenkabinet dit ook toelaat, zeker gezien de relatieve grootte van de verschillende partijen. Het lijkt er dan ook op dat de VVD kan kiezen. Of de partij levert de premier, of de minister van Financiën.

Waarvoor zal de partij kiezen?

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour | Maxime, Mark en Geert

U kunt van alles vragen, maar ik zeg helemaal niets. Ik had behoefte aan een frisse neus, heeft u dat nooit?

Maxime Verhagen antwoordde gisteren op vragen van het journaille zoals een twee jarig Twitterjubilaris betaamt (persoonlijk, interactief, nietszeggend en binnen 140 tekens). Er zitten volgens de Volkskrant 9 uur onderhandelingen op over een rechts kabinet van VVD, CDA en PVV. De Telegraaf kopt dat vandaag alleen nog eventjes de aankomende monsterbezuinigen moeten worden afgehamerd, en dan krijgt rechts in noodtempo voor elkaar waar Paars+ na 2 weken strandde. Juist op het financiële vlak kwamen Cohen en Rutte niet tot elkaar, maar in de lopende coalitiebesprekingen lijkt dit te worden opgelost door de vorming van een minderheidskabinet van VVD en CDA, met gedoogsteun van de PVV. Op precaire poenpunten zoals ontslaghervorming komen D66 en GroenLinks het vuile werk opknappen zodat Wilders zijn handen in onschuld kan wassen. Het voelt nu al wat wankel. Hoera voor het Nederlandse veelpartijensysteem!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Stresstest voor banken is een façade

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Stefan Vermaat met een stuk over de stresstest voor banken.

Europese Centrale Bank (Wikicommons/M.Minderhoud)

Vrijdag werd de uitslag van de stresstest bekend. Alle grote Europese banken zijn glansrijk geslaagd voor deze tests, waarbij werd gekeken hoe de banken zich zouden houden onder verslechterde economische omstandigheden. Daarbij werd onderzocht hoe de bankbalansen zich zouden gedragen bij onder andere een krimp van de economie of het instorten van de huizenmarkt.

De uitkomst van de stresstest voor de Europese Banken was exact zoals die had moeten zijn. Wanneer alle banken waren geslaagd, had niemand de uitkomst geloofd. Dat betekende dat er een paar banken er slecht uit moésten komen, zelfs al was dat niet het geval. Ook mocht er geen grote bank bij zitten. Stel je toch voor dat BNP of Deutsche Bank die test niet zou halen. Dat zou een ramp voor zo?n bank zijn en ook nog bijzonder schadelijk voor de economie in het algemeen. Dus eigenlijk stond van tevoren al vast dat alle grote banken zouden slagen. De banken die niet zouden slagen zouden klein en onbetekenend zijn, zoals de Spaanse Banca Sivica of de Griekse ATE-bank.

Daarmee wil ik niet zeggen dat er een paar banken zijn uitgekozen om de test niet te halen. De test is aangepast om de juiste uitslag te kunnen krijgen. De zeven banken die gezakt zijn voor de test, moeten in totaal 3,5 miljard euro aan kapitaal aantrekken om hun positie te verstevigen. Wat daarmee dan eigenlijk gezegd wordt is dat die banken dan wel gezakt zijn, maar zodra ze wat extra kapitaal hebben aangetrokken, kunnen ze weer prima door. Het Europese bankenstelsel is gewoon fantastisch!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechtse regering versus linkse steden

De Amerikaanse journalist Bill Bishop schreef het boek The Big Sort. Hierin betoogt hij dat de Verenigde Staten politiek sorteren: mensen met dezelfde politieke ideeën gaan bij elkaar wonen omdat die ideeën ook weerslag hebben op wat ze willen van hun leefomgeving. De één wil graag in een nette, rustige buurt wonen, de andere in een levendige met veel uitgaansmogelijkheden om de hoek. Bishop heeft rond de presidentsverkiezingen een tijdje geblogd voor Slate (zeer lezenswaardig) en in één post liet hij zien dat je op basis van een foto al kon zeggen of een buurt vooral Republikeins of Democratisch stemde.

Bishop zegt ook dat dat een probleem is: waar mensen met dezelfde ideeën bij elkaar zitten, krijg je groepsdenken en dat leidt tot polarisatie. Door het Amerikaanse districtensysteem gaat dan een vicieuze cirkel optreden: conservatieve districten kiezen conservatieve besturen die besluiten nemen die progressieve bewoners tegen staan, waardoor ze uiteindelijk wegtrekken en het gebied nog conservatiever wordt. Het omgekeerde gebeurt in progressieve gebieden. Bekend is de combinatie van het progressieve Los Angeles en het zeer conservatieve forenzengebied ten zuiden ervan, Orange County, thuishaven van Richard Nixon.

Ook in Nederland treedt dit effect op. Denk aan het progressieve bolwerk Amsterdam en het aangrenzende PVV-bastion Almere. Door het politieke systeem is het wat minder sterk dan in de Verenigde Staten, maar je hoort PVV-politici vaak praten over mensen die zijn “weggevlucht” uit Amsterdam, terwijl zelfs nu de huizenmarkt in de hoofdstad niet zodanig is dat er sprake lijkt van een stad die leegloopt. Voor elke PVV-stemmer die wegtrekt, staan twee D66- of GroenLinks-stemmende young professionals uit de creatieve sector klaar om de bakfiets in de schuur te zetten en zonnepanelen op het dak te monteren.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tour de Force

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Ger Bosma met een kleine historische terugblik op de Tour.

De renners van de Tour rijden vandaag de laatste kilometers naar Parijs. Traditiegetrouw zal de finish liggen op de Champs-Élysées. Hoewel traditie? Het lijkt misschien alsof het nooit anders is geweest, maar toch is het pas sinds 1975 dat de Tour de France daar eindigt. De Belg Walter Godefroot won die dag de sprint en Bernard Thévenet kreeg definitief le maillot jaune om de schouders. De laatste Tourdag is overigens vaak weinig meer dan een formaliteit. Ook in 2010 ligt het draaiboek voor de zesendertigste aankomst op de Champs-Élysées al enige tijd klaar. Contador zal het geel behouden en Cavendish wint voor de vijfde maal de massasprint.

Toch is er heel wat veranderd sinds de eerste editie in 1903, die gewonnen werd door Maurice Garin. Die eerste Tour, georganiseerd door de hoofdredacteur van het tijdschrift L’Auto, Henri Desgrange, had een lengte van 2428 kilometer. Qua afstand valt dit mee. De Tour van 1926, de langste en volgens sommigen de zwaarste ooit, was 5745 km lang. De laatste jaren praten we gemiddeld over een parcours van zo’n 3500 km.

Garin met zoon en verzorger (Wikimedia Commons/Marcela)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Scheerlijnen

[qvdd]

“Als dat [blokkade van het euro-reddingsplan door Duitsland] was gebeurd, hadden we de scheerlijnen weer aan de banken kunnen hangen.”

Een anonieme ambtenaar klapt uit de school over het Europese crisisberaad van 9 mei. De Franse minister van financiën dwong een ultieme poging af tot een compromis, dat uiteindelijk door een Nederlandse ambtenaar werd verzonnen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Bouterse en asfalt

[qvdd]

“Vergeet niet dat hij in de periode voor de Decembermoorden zeer vooruitstrevende dingen gedaan heeft. De mensen in Suriname zeggen niet voor niets: hij heeft ten minste onze wegen geasfalteerd en delen van het land tot ontwikkeling gebracht met werkgelegenheid en volkshuisvesting.”

De Haagse PvdA-wethouder Rabin Baldewsingh maakt de Godwin van de maand. De gemeenteraad vindt dat hij te ver is gegaan.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende