Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Politiegeweld in de Schilderswijk
REPORTAGE - Vrij Nederland over politiegeweld in de Schilderswijk: Racisme, onnodig geweld en een cultuur van onderling dekken kenmerken de ‘cowboybureaus’ in de Haagse binnenstad.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Zomaar een ander massagraf
Dat massagraf in Mexico? Dat was van andere slachtoffers. De door de politie ontvoerde studenten zijn dus nog altijd niet terecht.
Quote du jour | Dekken
Als werkgever is het een goede reflex om voor je eigen mensen op te komen, maar naar de buitenwereld wek je de indruk dat agenten elkaar dekken.
En:
Ik begrijp dat je achter je eigen personeel staat, maar je moet er ook rekening mee houden dat agenten soms fouten maken.
Waarnemend Ombudsman Frank van Dooren vindt dat leidinggevenden bij de politie het
Journalisten gearresteerd in Ferguson
Ze versloegen de raciale onlusten in het Amerikaanse stadje waar de politie vorige week een ongewapende Afrikaans-Amerikaanse man doodschoot.
De arrestatie was ongeprovoceerd en redelijk hardhandig.
Onwillekeurig moest ik denken aan wat er na Vietnam gebeurde. Er kwamen toen vele veteranen terug die een baan vonden bij de verschillende politiekorpsen in het land. Het probleem was dat deze veteranen in Vietnam opgedane ervaring met arrestaties en verhoormethoden meenamen naar de straten van de VS. Het heeft tijden gekost om dit gedrag weer uit te bannen.
Gebrekkige registratie politiegeweld
Zo schrijft nu.nl:
De registratie en analyse van geweld door politieagenten vertoont flinke gebreken. De Nationale Politie is niet in staat om incidenten systematisch te analyseren. […]
Jaap Timmer, docent Maatschappelijke Veiligheid aan de Vrije Universiteit Amsterdam, herkent dit jarenlang slepende probleem bij de politieadministratie. “Als je niet weet wat er systematisch gebeurt, dan kun je ook niet systematisch ingrijpen bij incidenten.”
“Sommige voormalige regiokorpsen hebben nog te maken met de erfenis van slechte informatiesystemen uit het verleden”, aldus Timmer. “Je kunt het agenten kwalijk nemen dat ze geen tijd hebben om melding te maken of korpschefs dat ze de melding niet verwerken, maar het achterliggende systeem is de werkelijke oorzaak.”
“Meer geweld in Nederland door klimaatverandering”
Studie van niet de minsten ziet toename politiegeweld in Nederland bij hogere temperaturen.
Turkse man doodgemarteld in Nederlandse cel?
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
