11 oktober 2010: het CDA stopt met bestaan

11 oktober 1980, nu dertig jaar geleden, ontstond (officieel) uit de bestaande samenwerking tussen CHU, KVP en ARP het CDA. Dat was logisch en begrijpelijk in die tijd. Maar sinds enige jaren is de vanzelfsprekenheid van het CDA niet meer zo evident. Er ontstaan duidelijk twee vleugels binnen de partij. De meer conservatieve vleugel dicht op de dogmatische christelijke grondslag en met een zelf toegekend zogenaamd "realisme" en de progressieve vleugel die meer leunt op de medemenselijke kant van de Bijbel. Het van buiten niet goed zichtbare debat binnen de CDA indertijd over het generaal pardon liet die komende scheiding al duidelijk zien. Veel CDA'ers buiten de partijtop waren duidelijk voor dit generaal pardon juist vanuit het menselijk oogpunt. Dit waren dan ook de CDA'ers in het veld die de gevolgen van het kromme illegalen beleid dagelijks meemaakten. De afstandelijke bestuurders en de biblebelters drukte indertijd deze "revolte" de kop in met vooral economische en politieke motieven.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: munitie voor het antisemitisme-wapen

[qvdd]

“De KB levert de munitie voor het wapen waarmee antisemitisme wordt bedreven. […] Het is straks heel gemakkelijk te zoeken hoe de nazi’s dachten over joden.

De Koninklijke Bibliotheek heeft besloten om toch maar al het krantenmateriaal, fascistisch of niet, openbaar te maken en eventuele vervolging af te wachten. Ronnie Naftaniël, van de lobbygroep CIDI, wil blijkbaar niet dat men weet hoe de Nazi’s dachten over joden. Want onwetendheid is een zegen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Niyam Rajah verslaat de multinationals

De natuurgod Niyam Rajah woont op de top van het Niyamgirigebergte in de Oost-Indiase deelstaat Orissa, een gebergte dat al generaties lang heilige grond is voor de Dongria Kondh-stam. Daar dreigde echter verandering in te komen toen de aan de Londense beurs genoteerde multinational Vedanta, tevens eigenaar van een aluminiumfabriek in Orissa, haar oog liet vallen op de bauxietvoorraad in het Niyamgirigebergte. Logisch, want India heeft een bauxietvoorraad van 3 miljard ton en de helft daarvan bevindt zich in Orissa, evenals dertig procent van de landelijke voorraad ijzererts.

Een jonge Indiase man die nooit van huis weg was reist naar Londen om te protesteren tijdens de jaarlijkse algemene vergadering van Vedanta (foto: Flickr/Steve Punter)

Begrijpelijkerwijs waren de Dongria Kondh fel gekant tegen het plan en zij trokken ten strijde tegen Vedanta Resources. Na jarenlang getouwtrek lijkt Delhi nu eindelijk hun stem gehoord te hebben.

In haar essaybundel Luisteren naar sprinkhanen beschrijft de Indiase schrijfster Arundhati Roy dit klassieke conflict, dat doet denken aan de film Avatar.


India is al sinds het einde van de jaren tachtig in de greep van het vooruitgangsdenken, met een vrijemarktfilosofie die gepaard gaat met privatisering en liberalisering. Veel van de macht in onder meer Orissa is daardoor in handen gekomen van grote multinationals als Enron en Vedanta, die in de mineraalrijke gebieden fabrieken willen neerzetten. Het heeft geleid tot een nieuwe middenklasse die op zoek is naar meer rijkdom, maar ook tot een veel grotere, wanhopige onderklasse. Roy schrijft over tientallen miljoenen mensen die van hun land verdreven zijn door overstromingen, droogte en woestijnvorming als gevolg van slordig milieubeheer en grote infrastructurele projecten zoals dammen, mijnen en speciale economische zones.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat is dat toch met Obama?

Obama tijdens de inauguratie (Foto: Flickr/Kaptain Krispy Kreme)

Ik kan me de inauguratie van Obama, een kleine twee jaar geleden, nog goed herinneren. Ik luisterde radio, in de trein, via een brakke dataverbinding van T-mobile. Je zou het bijna een nostalgisch moment kunnen noemen, ware het niet dat de dataverbinding van T-mobile inmiddels nóg brakker is. Maar dat terzijde.

Het was een historisch moment, althans zo voelde het. De eerste Afro-Amerikaanse president, en eentje met beloftes, die ons als muziek in de oren klonken. Amerika zou een wereldleider worden die het goede voorbeeld gaf, “lead by example“.

Niet meer de harde lijn van Bush, die het land en de wereld van elkaar hadden vervreemd, maar de handreiking en het overlegmodel zouden in het Witte Huis weer een plaats krijgen. Guantanamo zou gesloten worden, lobbyisten zouden worden aangepakt, het homohuwelijk zou vrij(er) baan krijgen, controversiële wetgeving zou worden teruggedraaid en hij zou wat doen aan de “don’t ask don’t tell”-doctrine in het leger.

Inmiddels zijn we een aantal illusies armer. De man die in 2004 riep “Er is geen links Amerika en geen conservatief Amerika; er is de Verenigde Staten van Amerika. Er is niet een zwart Amerika en een blank Amerika en een latino Amerika en een Aziatisch Amerika; er is de Verenigde Staten van Amerika”, staat nu aan het hoofd van een land dat verdeelder is dan ooit. Er is niet zo heel veel veranderd. Guantanamo blijft open, de gevaarlijke anti-terrorismewetgeving van Bush blijft onverminderd van kracht en homo’s hebben het nog steeds moeilijk.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Jon Stewart pakt Fox News

Ja, we weten dat we veel schrijven over die moskee op bij in de buurt van Ground Zero, maar dit wilden we jullie toch niet onthouden. Jon Stewart van The Daily Show legt Fox News ongenadig met de billen bloot. De zender onthulde namelijk dat de moskee wordt gefinancierd door een “louche” Arabier, maar noemt opvallend genoeg zijn naam niet. Stewart laat zien waarom…

Zie ook deel 1, deel 2 en deel 3 van Stewart’s serie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kutkaaskoppen!

We kennen ze allemaal, of eigenlijk niet. Meestal kennen we iemand die er last van heeft gehad, of nog indirecter, we hebben het op tv gehoord: kutmarokkanen, van die sissende gevallen die – eventueel “hoer”-roepend – “onze” vrouwen irriteren, die “onze” homo’s aanvallen en die soms zelfs mensen en winkels overvallen.

Zeker geen lieve mannetjes, integendeel. Maar door al dat allochtonengeweld blijft een andere groep onderbelicht. En ja, we hebben er hier op GeenCommentaar ook last van, bovengemiddeld veel zelfs. We hebben het dan uiteraard over het Nederlandse equivalent van de kutmarokkaan, de kutkaaskop. Ze terroriseren allochtonen – moslims in het bijzonder – verbaal op het internet, creëren een sfeer van onderlinge haat en wantrouwen en cultiveren het resultaat daarvan vervolgens weer als een bewijs van de eigen stelling: de islam is het bron van alle kwaad, en de islamitische terrorist is een pleonasme. Etcetera etcetera tot in de eeuwigheid.

Dat vernederen doen ze versluierd, verstopt achter een pseudoniem op datzelfde internet. Een digitale burqa (dank, Elsevier) waarachter ze veilig denken te zijn voor het waanbeeld van de met stenen of erger bewapende moslims die massaal naar zijn of haar real life stulpje zullen trekken. Tegelijkertijd vinden ze dat hetgeen ze zeggen “de waarheid” is en die moet gezegd mogen worden, altijd en overal, en het liefst in zo hard mogelijke bewoordingen. Iedereen die tegen hen ageert is tegen vrijheid van meningsuiting, is onderdeel van een vijfde colonne of een dhimmi. Totaal nergens op gebaseerde claims over percentages moslims in Nederland worden te pas en te onpas opgelepeld, en als er tegenwicht wordt gegeven dan verplaats je toch gewoon de doelpaaltjes in de discussie? Ook ad infinitum, uiteraard, zodat je jezelf altijd tot winnaar van de discussie kan uitroepen. En als een moslim roept dat hij of zij voor verzoening is dan is dat Takiyya, je geloof tijdelijk verloochenen voor het hogere doel. Dat hun argumentatie hiermee religieuze vormen aanneemt, de theorie is immers niet meer te ontkrachten, schijnt ze niet te deren in hun strijd tegen dat andere geloof, oh nee sorry, die ideologie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

EU financiert Israëlische wapenontwikkeling

Raketje, van het onschuldige soort (foto:flickr/Erik Charlton)

België, de huidige voorzitter van de EU, heeft beloofd prioriteit te geven aan ?research?. Iemand tegen? De procedures om geld binnen te halen voor onderzoek moeten vereenvoudigd worden. Vooral voor het midden- en kleinbedrijf. Goed plan, toch? Research is de verantwoordelijkheid van de Ierse commissaris Máire Geoghegan-Quinn. Zij zal in september een nieuw plan voor haar aandachtsgebied presenteren. Dan is het wellicht een geschikt moment om haar ook enkele vragen te stellen over de financiering van Israëlisch militair onderzoek uit haar EU-researchfondsen.

David Cronin, een Iers journalist in Brussel, schreef eind juni dat de EU onder verantwoordelijkheid van zijn landgenote van plan was om Israëlische bedrijven opnieuw subsidies voor onderzoek te verlenen. Daaronder ook de producent van de onbemande gevechtsvliegtuigen (?drones?) die in de Gaza-oorlog volgens Human Rights Watch 87 burgerslachtoffers hebben gemaakt en een bedrijf dat metaaldetectoren maakt en veiligheidssystemen voor het vervoer tussen Jeruzalem en de illegale settlements op de West-Bank.

In een eerder rapport van Cronin staat ook dat Israël spot met de EU-vereiste dat steun aan Israël niet besteed zou mogen worden op de West-Bank. In dat rapport wordt ook Motorola genoemd als begunstigde van EU-subsidies voor de ontwikkeling van technologie op het gebied van bewaking. Motorola maakt onderdelen van bommenwerpers die opereerden in de Gaza-oorlog. Human Rights Watch vond ook Motorola onderdelen in Qana, Libanon, op de plaats waar in 2006 Israëlische bommenwerpers 28 burgers doodden, voor het merendeel kinderen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kentekenherkenning: Big brother wil over u waken

Prikkeldraad (Foto:flickr/ClayOgre)

“De meerwaarde die ANPR in de toekomst kan bieden is vooral gericht op (proactieve) informatieanalyse, datamining en het versterken van de informatiepositie van de politie. Doelstelling is het ontdekken van trends, patronen en profielen om daar passende interventiescenario?s voor te kunnen opstellen of zelfs ?criminaliteitsvoorspellingen? uit te kunnen destilleren.”

ANPR, Automated Number Plate Recognition, gaat, als het aan de politie ligt, een grote vlucht nemen in Nederland, ontdekte Dimitri Tokmetzis. Via de Wet Openbaarheid Bestuur openbaarde hij de details van de plannen van de politie. Aangezien het blijkbaar niet van belang was dat het lijdend voorwerp van zulke wetgeving, u, nu al op de hoogte is van de plannen verdween de informatie achter slot en grendel.

De basis van het plan is om iedere auto, altijd, in de gaten te houden. Zo kunnen misdaden achteraf worden opgelost, maar kan er ook een soort van pre-crime-afdeling geopend worden. Mensen die “afwijkend” mobiel gedrag vertonen kunnen verdacht worden, terecht of onterecht. De documentatie beschrijft dat alsvolgt: “In theorie is het mogelijk dat personen die niets met een specifiek delict te maken hebben maar die op het verkeerde moment op een verkeerde plaats verblijven in een ?potentiële verdachten? bestand terechtkomen. Van belang is dus om als politie goed uit te leggen wat proactief onderzoek inhoudt en dat voldoende wettelijke waarborgen bestaan om onterecht te worden bestempeld als een verdachte.”

Het document haalt het Verenigd Koninkrijk aan om aan te stippen dat deze methoden een grote bijdrage leveren aan het voorkomen en oplossen van terroristische aanslagen en zware criminaliteit. En daar gaat de documentatie al de mist in. In het VK gaan er nu juist stemmen op om het gebruik van ANPR te beperken, juist omdat het de verwachtingen niet waarmaakt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Justitie mengt zich in bibliotheekproject

De Koninklijke Bibliotheek heeft een schat aan historisch materiaal toegankelijk gemaakt op de website Historische Kranten. Van 1618 tot 1939 is inmiddels een groot aantal gedigitaliseerde kranten doorzoekbaar. Een vervolgproject betreft periodieken die verschenen zijn in de Tweede Wereldoorlog. De KB wil uit deze periode alle kranten, de verzetsbladen, maar ook de nazi-periodieken voor zover beschikbaar digitaliseren en toegankelijk maken. Het laatste onderdeel van dit plan heeft geleid tot een waarschuwing van de kant van het ministerie van Justitie, in tweede instantie ook gesteund door de subsidiegever van de KB, het ministerie van OC&W. Het ministerie van Justitie heeft de KB afgeraden het ‘foute’ materiaal online beschikbaar te stellen, omdat ze niet kunnen garanderen dat het Openbaar Ministerie niet zal overgaan tot vervolging van wat het ziet als vermenigvuldiging van strafbare uitingen, zo valt op het Archievenforum te lezen.

Deze bemoeienis van Justitie is om een aantal redenen opmerkelijk. Op de eerste plaats vanwege het tijdstip. De vrijheid om te publiceren is in Nederland gegarandeerd door artikel 7 van de Grondwet waarin staat dat niemand vooraf toestemming nodig heeft om gedachten te openbaren behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet. Die verantwoordelijkheid voor de wet wordt doorgaans achteraf getoetst als Justitie daar aanleiding voor vindt. Het voorafgaand aan publicatie dreigen met ingrijpen kan moeilijk opgevat worden als passend in de geest van dit grondrecht. Dat is dan ook zeer uitzonderlijk. Het feit dat het hier om inmenging van de staat gaat maakt de waarschuwing, die ook als verkapt dreigement opgevat kan worden, extra gevoelig. Een onafhankelijk jurist zou daartoe geraadpleegd de KB kunnen adviseren om voorzichtig te zijn. Maar hier treden twee ministeries namens de Nederlandse Staat op om een publicatie te ontmoedigen. Dat komt toch wel erg dichtbij censuur. Wie namens de staat optreedt zou zich beter kunnen onthouden van elke schijn van inmenging.

Dan kun je ook nog vraagtekens zetten bij de zin van een verbod van dit materiaal. In De Groene heeft historicus Frank van Vree er op gewezen dat veel periodieken die de KB wil digitaliseren al lang openbaar zijn en ook deels toegankelijk via het internet. Zou Justitie inzage van nazikranten in bibliotheken willen gedogen, maar willen verbieden dat ze doorzoekbaar zijn op het internet? In welke eeuw leven we?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Koloniale machtsstaat

[qvdd]

“Verder wil [ik] afrekenen met de restanten van de koloniale machtsstaat die gebleken zijn een grote belemmering te vormen voor het vestigen van een vrije democratische rechtsstaat.”

Desi Bouterse, drugshandelaar en moordenaar, wijst Nederland terecht tijdens zijn inaugurele toespraak in Suriname.

Suriname, gefeliciteerd met uw nieuwe president!

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende