Eergisteren is een nieuwe schatting van de winbare olie- en gasvoorraden op het poolgebied uitgekomen. Volgens de United States Geological Survey (USGS) zijn er 90 miljard vaten olie, 44 miljard vaten natural gas liquids en 1670 biljoen kubieke voet aardgas te vinden in het gebied. Goed voor 4 jaar aan mondiale aardolieconsumptie (90 + 44) en 16 jaar aan aardgasconsumptie. Vooral West-Siberië, Oost-Groenland, de Oost-Barentszee en het arctische deel van Alaska zouden goed bevoorraad zijn. Het lijken gedegen cijfers van een instituut dat al meer dan 100 jaar bestaat, maar ze zijn te optimistisch. Dat komt door de statistische methodiek die de USGS hanteert. Gebaseerd op geologische schattingen wordt de kans van 5%, 10%, 15%, 20%,.. tot 95% uitgerekend voor het vinden van een te verwachten hoeveelheid olie en gas. Met als aanname dat de kansberekening perfect correleert met de aanwezig geachte voorraden, wat in zichzelf geen sterke aanname is. Vervolgens komt vanwege die aanname de echte misstap, het gemiddelde van al deze berekeningen wordt genomen als de waarde van het te vinden olie- en gaspotentieel. Je kan er dan vanuit gaan dat je schatting te optimistisch uitvalt, omdat je alle grote waardes met kleine kans gelijk afweegt tegen kleine waardes met hoge kans.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Gisteren en eergisteren deed Iran een paar proeven met langeafstandsraketten. Naar eigen zeggen om “wil en macht te tonen aan de vijanden die Iran in de afgelopen weken met harde taal hebben bedreigd”.
Waarmee dreigden deze ‘vijanden’ dan mee? Nou, met voldoende om elk land te laten nadenken over haar verdedigende en aanvallende capaciteiten. Vorige maand nog zei de Israëlische vice-premier Shaul Mofaz nog dat een aanval op Iran onvermijdelijk leek. Daarnaast hield Israël later die maand een gigantische luchtoefening samen met Griekenland die een lange-afstandsaanval op Iran leek te simuleren.
Geen kattepis, zou ik zo denken. Als ik de baas was van Iran zou ik ook laten zien dat ik me niet zonder slag of stoot laat overrompelen.
In een reactie op de Iraanse testen schijnt de VS een extra vliegdekschip de Perzische Golf ingecommandeerd te hebben. Niet als dreigement, maar als ‘repositionering’.
Interessant, en zou dit alles uit de hand kunnen lopen? Nou, dat valt wel mee denk ik zo. De VS en Israël zijn ook niet dom en zullen Iran met de huidige olieprijzen niet aanvallen. Want wat er dan waarschijnlijk zal gebeuren kan je hier lezen. Ik denk dat niemand trek heeft in dat scenario. Toch?
We hebben hier bijna een dagtaak aan het wijzen op de achterhaalde ideeën in de rapporten van de overheid.
Deze week viel het rapport voor het industriebeleid bij ons op de elektronische deurmat.
Een weinig opmerkelijk stuk proza. Geen echt vernieuwende visie of briljante plannen. Gebruikelijke dingen die de industrie graag hoort.
De laatste jaren is een terugkerend punt dat er te weinig gekwalificeerd personeel is. Dat is dan kennelijk een taak van de overheid. Marktwerking is alleen van toepassing op topmanagers.
Afijn, daar gaat het niet over. Het gaat over de lange termijn. In hun vooruitblik naar 2030 zien ze drie trends:
1) Toenemende schaarste van productiefactoren. Schaarste is in veel gevallen niet meer op te vangen door het aanboren van meer bronnen, maar leidt ertoe dat productief en inventief met bestaande bronnen moet worden omgesprongen. Dit betekent ook dat industrieel onderhoud aan belang wint.
2) Meer openheid van economieën. Internationale barrières voor goederen, diensten, kapitaal, arbeid en kennis worden steeds lager, zowel door de eenwording van markten als door technologische vernieuwing en de reductie van transportkosten.
3) Maatschappelijke problemen worden steeds complexer. De problemen, waar we als samenleving mee kampen, zoals bereikbaarheid, veiligheid, milieu, energie en gezondheid, worden steeds complexer. De overheid kan deze problemen niet alleen oplossen, maar heeft andere partijen, waaronder ondernemers en werknemers, nodig om tot doorbraken te komen.
Die derde vind ik best stoer. De industrie wordt mede verantwoordelijk voor het helpen bij vinden van oplossingen bij deze ontwikkeling.
Maar het gaat om de eerste en de tweede. Heel terecht constateren ze eerst dat er een “schaarste van productiefactoren” zal ontstaan. Maar vervolgens zeggen ze bij twee doodleuk “de reductie van transportkosten“.
Tja, tot iemand kernfusie goed aan de gang heeft of de hele wereld op zonne-energie kan laten overschakelen, is transport ook afhankelijk van schaars worden de bronnen. Met de nadruk op olie natuurlijk.
Maar geheel in lijn met eerdere rapporten, wil men dit nog steeds niet erkennen.
Misschien wat overbodig, maar het moge duidelijk zijn dat de transportsector in de toekomstplannen van het kabinet nog steeds een prominente rol in neemt.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
De meesten van u denken dat de wedstrijd Nederland-Rusland in Zwitserland wordt gespeeld. Voetbaltechnisch gesproken is dat ook zo. Maar de laatste dagen tekent er zich een tweede duel af enwel in Nigeria. Zeer waarschijnlijk gaat daar de Russische energiemaatschappij Gazprom het Nederlands-Britse olieconcern Shell vervangen. De strijd is nog niet gestreden maar na het debacle in Sakhalin zal Shell huiverig zijn om opnieuw de strijd met de Russische Beer aan te gaan. De olievelden in het Ogoniland van Nigeria zijn sinds 1993, twee jaar voor de de executie van de Nigeriaanse activist Ken Saro-Wiwa, al inactief en gezien de sociale onrust in de regio een permanente bron van kopzorgen. Over dit terreinverlies van Shell zou -om in voetbalproza te blijven- dus gezegd kunnen worden: elk nadeel heb z’n voordeel?
Begin deze maand kondigde de Nigeriaanse president Umaru Yar’Udua aan dat een nieuwe oliemaatschappij de plaats zal innemen van Royal Dutch Shell als hoofdexploitant in de kleine etnische regio: Oginiland, die wordt beschouwd als de bakermat van politiek activisme tegen de Nigeriaanse olie-industrie (Beurs.nl). Het productiepotentieel van Ogoniland is waarschijnlijk +/- 500.000 vaten (bron: Rembrandt Koppelaar). Gisteren schreef de Nigeriaanse krant This Day Online dat Gazprom een van de belangrijkste geïnteresseerden is om de licenties van Shell in Ogoni over te nemen naast enkele Chinese bedrijven (ThisDay). Volgens deze krant zou Shell de overdracht voor de rechter willen aanvechten. Officieel heeft Shell echter aangegeven dit niet te doen, alhoewel ze wel aangaf shareholder te willen blijven onder het gezag van de nationale Nigeriaanse oliemaatschappij. De Nigeriaanse president Yar’Udua zei verder dat sinds de Ogoni hun vertrouwen in Shell volledig hebben verloren de beste oplossing is om de oliewinning over te dragen aan een partij die acceptabel is voor de lokale bevolking (ThisDay).
Nu een vat olie in dollars al meer dan 130 dollar kost en in euro’s meer dan 80, leek het me aardig om eens in kaart te brengen wat de gevolgen daarvan zijn. Dit mede omdat het er op lijkt dat de stijging voorlopig nog niet voorbij is.
Nu wilde ik dat aanvankelijk allemaal helemaal zelf uitpluizen en jullie overvallen met een mega-overzicht. Maar eerlijk gezegd ontbreekt me op dit moment de tijd om alles uit te zoeken. Daarom hoop ik dat jullie kunnen helpen.
Wat ik graag zichtbaar wil maken zijn twee groepen. Allereerst alles wat direct van olie afhankelijk is. Hierbij moet je denken aan benzine voor auto’s. En als tweede groep alle zaken die momenteel indirect afhankelijk zijn van olie, maar niet snel kunnen overschakelen. Voorbeeld hiervan is de visvangst. Daarvoor worden boten gebruikt die op diesel varen. De wereldwijde vloot vervangen is niet iets wat van vandaag op morgen gebeurd. Dus bij een hogere olieprijs wordt de vis duurder.
Verder kan er misschien nog onderscheid gemaakt worden tussen olie als grondstof, bijvoorbeeld voor plastic, en olie als energiedrager, bijvoorbeeld voor verwarming huizen in de VS.
Zelf zal ik ook af en aan zaken in de reacties gooien.
Daarna ga ik er een mooie grafische plaat van maken met in een apart kadertje alle namen van reaguurders die hun steentje hebben bijgedragen. En daar maken we dan uiteraard een postje van.
Bij voorbaat dank!
Update: Eerste aanzet plaatje. Deze gaat in horten en stoten groeien met de gegevens die hier in de reacties gegeven worden/zijn.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.