Zuid-Korea versus de rest van de wereld
Wederom een bijdrage van Bas Verbeek, freelance journalist in Zuid-Korea.
1. Zuid-Korea versus Noord-Korea
Na het bombardement op Yeonpyeong op 23 november kwam het stoom uit oren van de regering in Zuid-Korea. Noord-Korea moest en zou nu definitief in de staatspapieren bestempelt worden als aartsvijand, net als vroeger. Want Noord-Korea is nogal agressief de laatste tijd, net als vroeger. Dus ook diegenen met sympathieën voor de communistische staat die nu echt te ver is gegaan, moeten worden verdoemd. Net als vroeger. De relatie tussen de twee Korea’s is in 2010 meer dan ooit ‘net als vroeger’; de tijden waarin de twee elkaar een permanente middelvinger in elkaars gezicht duwde herleven. In 1998 begon het Zuiden een diplomatieke missie van toenmalig president Kim Dae-jung, die zijn wijsvinger naast de middelvinger zette om af te rekenen met de militaire spanningen in zijn Zonneschijnpolitiek. Praten, hulp bieden en alles om de Noord-Koreanen te betrekken in plaats van te isoleren – hij won er een Nobelprijs voor de vrede mee. 2010 gaat de boeken in waarin deze gebaren definitief werd afgedaan als mislukte hippiepolitiek. President Lee Myung Bak had geen geduld en vooral ook geen geloof in het praten met die corrupte lui die niet voor rede vatbaar zijn.

In Noord-Korea heet God Kim Il-sung en Jezus Kim Jong-il. Het aanbidden van andere figuren is praktisch verboden. Hoewel er op papier religieuze activiteit wordt toegestaan in Noord-Korea, blijft dit beperkt tot een paar door de staat gerunde instituten, voornamelijk in de elitestad Pyongyang. De moeder van Kim Il-sung was immers een actieve protestant. Voor de gewone burger is religie een taboe. Pas presenteerde het 

Propaganda Noord-Koreaanse heilstaat