Nooit geweten dat Nederland zoveel primatologen herbergt. De afgelopen dagen bleek namelijk opeens dat iedereen, maar dan ook werkelijk iedereen verstand heeft van apen. En dan niet alleen lieden als Frans de Waal, maar ook NRC’s Stine Jensen, voorheen vooral bekend door haar strijd tegen de schaamlipcorrectie, bleek plots een heuse apenkenner. Sterker nog, zelfs de bakker bij mij op de hoek liep op luide toon te verkondigen wat iedereen blijkbaar al jaren wist: dat je nooit een aap in de ogen moet kijken, dat je ze niet de fles moet geven als ze een baby zijn, dat als ze grijnzen dat betekent dat ze je eigenlijk het liefst honderd keer over je hele lichaam bijten en dat ze weliswaar als de dood zijn voor water, maar dat ze als je maar lang genoeg steentjes naar ze gooit, ze voor jou met liefde een uitzondering maken. Nee, agressief zijn ze niet, maar als mens moet je natuurlijk nooit bij ze in de buurt komen, dat spreekt voor zich. Dat die vrouw bijna doodgebeten is, is dan ook vooral haar eigen domme schuld. Iedereen weet toch hoe die apen in elkaar steken.
Maar als iedereen het zo goed weet, waarom staan in Nederlandse dierentuinen hordes mensen dan traditiegetrouw de hele dag apen aan te staren, ze te imiteren en keien naar ze te gooien? Ik las ergens dat een dierenverzorger bezoekers waarschuwt als hij ziet dat ze een aap te lang aanstaren. Lekker is dat, dan heb je dus nog precies 3.2 seconden om jezelf in veiligheid te brengen voordat zo’n Bokito uit z’n hok springt en z’n tanden in je nek zet. Maar ik snap die laksheid van zo’n dierentuin wel. Als iedereen weet dat het eigenlijk niet mag maar het toch doet, wie ben jij dan om ze het te verbieden? Blijkbaar hoort het er voor die mensen bij. Wel flauw dat ze wegrennen als Bokito verhaal komt halen. Dan willen ze opeens geen contact meer.