Ruim dertig jaar geleden leek het nog zo'n goed plan: smijt twee miljoen autobanden in zee en er ontwikkelt zich vanzelf een rif dat plaats biedt aan tientallen vissoorten. Nu dertig jaar later is het Broward Artificial Reef in Florida nog steeds een dooie vlakte van 36 hectare autobanden. De ijzeren klemmen die de banden bijelkaar moesten houden gingen roesten en de banden zwerven nu over de zeebodem. Tijdens (orkaan)stormen worden de banden tegen de omringde koralen gesmeten en soms spoelen ze aan op het strand. ''I do know we made a mistake in doing it,'' said Ray McAllister, one of BARINC's founders and now professor emeritus of ocean engineering at Florida Atlantic University. ``They weren't the great attractions we thought they would be.'' (MiamiHerald). De lokale overheid wil de banden nu weer gaan opruimen samen met de marine die destijds ook hielp ze te dumpen, de schoonmaakoperatie wordt geraamd op 5 miljoen dollar. Doordat de banden begroeid zijn met sponsen en wier kunnen ze niet worden gerecycled en zullen waarschijnlijk eindigen op een stortplaats. Een flinke miskleun maar het gaat gelukkig niet altijd mis met de aanleg van kunstmatige riffen in Florida: foto's.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Een burgeroorlog is wreed en maakt veel slachtoffers, vraag dat maar aan de mensen in West-Afrika. Het is dus belangrijk om burgeroorlogen te vermijden en/of te stoppen. Maar misschien niet als het gaat om een invasieve insectensoort die andere soorten meedogenloos afslacht en uitroeit. De Argentijnse mier is er zo eentje en wetenschappers willen ze nu aanpakken door het stichten van een burgeroorlog. De Argentijnse mier (Iridomyrmex humilis) vormt buiten haar oorspronkelijke leefgebied, bij gebrek aan natuurlijke vijanden, reusachtige kolonies die zich over honderden kilometers uitstrekken. Zo hebben Spanje, Zuid-Frankrijk en Italië er last van, maar ook de Amerikaanse staat Californië is doorsneden met een kolonie van deze agressieve mieren. Ooit gearriveerd in 1890 in het land van Melk & Honing als een kleine groep verstekelingen maar inmiddels oppermachtig en destructief. Ruim één eeuw later werken de afstammelingen van deze pioniers namelijk nog steeds samen omdat ze allemaal hetzelfde chemische signaal uitzenden. De mieren ruiken allemaal hetzelfde voor elkaar en zo voelen ze zich de Grootste Familie soort van… Nu denken de bioloog Neil Tsutsui en de chemicus Kenneth Shea van de universiteit van Californië in Irvine (UCI) een oplossing te hebben gevonden. Het idee van Tsutsui en Shea is dat de Argentijnse mieren elkaar niet meer als familie zullen zien als je dat chemische signaal een beetje verandert. Ze zullen elkaar dan aanvallen. En inderdaad. De onderzoekers hebben in het lab een synthetische versie van de chemische stof gemaakt. Mieren die daarmee bespoten waren, werden aangevallen door onbespoten mieren, die ze blijkbaar als indringers beschouwden. (Noorderlog). Burgeroorlog stichten voor het goede doel? Zijn er nog idealisten in de zaal die willen protesteren tegen dit immorele plan?
Zoals u weet zijn we bij Sargasso gek op de vrije natuur. Bloemetjes, vogeltjes, boompjes, stille bossen, frisse lucht, mooie vergezichten over brede rivieren die traag door oneindig… u snapt het wel. Maar we doen niet hypocriet. We vliegen ook naar verre landen, rijden met de auto en gaan wonen in gebieden die tot voor kort nog door konijntjes en muizen werden bevolkt.
Zo’n tunnel door het Naardermeer is natuurlijk waardeloos. Ziet er niet uit, geeft veel overlast op de verkeerde plek, en is over tien jaar alweer te klein. Maar een brug tussen Amsterdam en Almere, wat is daar eigenlijk op tegen? In het buitenland staan we met bewondering te kijken naar de Golden Gate, Brooklyn Bridge of het viaduct van Millau. En soms praten we met trots over de Oosterscheldedam. Wat denkt u, is er niet wat moois te bouwen over het IJmeer?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Bosbranden Indonesië roken Maleisiërs uit.
Satellietfoto’s: Smeulend Sumatra en Brandend Borneo
Tien verminkte dode pijlstaartroggen zijn gevonden op de stranden van Queensland in Australië. Het feit dat hun staarten zijn afgesneden wijst erop dat dit waarschijnlijk wraakacties zijn van fans van Steve Irwin: de legendarische Crocodile Hunter. Irwin kwam vorige week om het leven nadat hij door een pijlstaartrog in z’n hart gestoken werd. Een vriend van Irwin heeft met afschuw gereageerd op de slachting van de pijlstaartroggen: People who may be avenging the death of Steve Irwin by slaying stingrays are going against everything the conservationist believed in. (news.com.au).
Ze zijn er weer; die luchtfoto’s van ogenschijnlijk prachtige plekken op de aarde die bij nader inzien pijnlijk duidelijk maken hoe slecht het met de aarde gesteld is op dit moment. Of het nu natuurlijk geweld is, zoals bij de tsunami of de orkaan Katrina, ecologische veranderingen in het landschap door menselijk toedoen of juist te wijten is aan de grote concentratie van mensen op bepaalde plekken, tijdens de tentoonstelling De Aarde Vanuit de Hemel bij de Stopera in Amsterdam worden de gevolgen duidelijk zichtbaar in 120 foto’s van 1.20 bij 1.80 meter. Het is een reprise van dezelfde tentoonstelling uit 2003, met dien verstande dat het maken van de luchtfoto’s een doorlopend proces is en de nu getoonde foto’s dus variëren ten opzichte van toen.
Het project is het werk van Yann Arthus Bertrand (1946), een Franse fotograaf die in 1976 besloot om zijn toenmalige beroep als ballonvaarder in Kenia, te combineren met zijn wens om fotograaf te worden. Hij fotografeerde de landschappen die hij onderweg tegen kwam en hiermee begon zijn interesse voor de luchtfotografie. Het kunnen wegsmeltende gletsjers zijn, de effecten van het wegkappen van de mangrovebossen ten behoeve van de garnalenvisserij of zelfs het effect van de bestrijdingsmiddelen die gebruikt worden bij de bloementeelt in Lisse. Bertrand heeft er oog voor.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Bosbranden Indonesië roken Maleisiërs uit
Satellietfoto’s: Smeulend Sumatra / Brandend Borneo
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.