Op Sargasso zal één jaar lang iedere dag een planten- of diersoort worden afgebeeld met een vermelding op de IUCN Rode Lijst van bedreigde soorten. Check het Species of the Day-icoontje in de rechterbalk, scrollen verplicht. Wie op het icoontje klikt krijgt een factsheet [.pdf] te zien met informatie over de soort van de dag. Vandaag staat Pangasianodon Gigas in het zonnetje. Deze reuzenmeerval komt voor in delen van de Mekong rivier die o.a. door Laos, Cambodja en Vietnam stroomt. Overbevissing en stuwdammen zijn verantwoordelijk voor zijn status als "critically endangered" species. Hij is familie van de gekweekte Pangasius pangasius die u kent uit de supermarkt bij u om de hoek. Toch aardig om kennis te maken met een dier dat er over een tijdje misschien wel helemaal niet meer is, tenzij...
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De meerderheid bepaalt de norm. Dus als de meerderheid van baby’s al na een paar weken kunstvoeding krijgen, bepaalt dat wat “normaal” is. Ouders met kinderen worden in de eerste paar jaar geconfronteerd met de beruchte groeicurve. Het kind moet binnen het groene vlak blijven, anders is er paniek.
Maar er is een probleem met die groeicurve. Het is namelijk een vertaling van de realiteit van vandaag. Kinderen krijgen al heel snel kunstvoeding en groeien te snel.
Met opzet maak ik dat laatste vetgedrukt. Want wat zeggen de meeste krantenkoppen vandaag:
“Baby’s met borstvoeding groeien trager”
Pardon? Baby’s met borstvoeding groeien helemaal niet traag. Baby’s met borstvoeding groeien prima, zoals de natuur het bedoeld heeft. De kop suggereert dat er iets mis is met borstvoeding. Maar dat is niet wat het onderzoek heeft aangetoond. Sterker nog, er wordt (zoals inmiddels bekend) heel expliciet aangegeven dat borstvoeding de beste optie is.
Waarom dan die kop? Eigenlijk is dat voor mij als vader van een borstvoedend kind (> 1 jaar) allang geen vraag meer. Onnatuurlijk is de norm tegenwoordig. Op het consultatiebureau krijg je op je kop omdat het kind onderaan de curve zit. Bijvoeden zal je! Ook al leg je zo’n muts uit dat het kind nog steeds borstvoeding krijgt en het dus prima doet. Dan krijg je een meewarige blik; daar heb je weer zo’n alternatieveling.
En dat is pas echt dom. In plaats van dat men 4 jaar borstvoeding als gezond beschouwt en iedere ouder die sneller stopt meewarig aankijkt omdat die hun kinderen langer en vaker ziek laten zijn, moet je je gaan verdedigen voor iets dat goed is.
Maar dit soort krantenkoppen helpen dus niet. Die bevestigen alleen maar de nieuwe norm. Jammer.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Dingen die je alleen in fantasy boeken tegen komt. Bruggen die gegroeid zijn (met een beetje sturing). Op de natste plek van India.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.