Hebzucht?
Platenmaatschappijen zijn nog altijd zoekende naar een goed model om online muziek aan de man te brengen en piraterij tegen te gaan. Dat zij zich verzetten tegen p2p software en andere uitwisseldiensten is begrijpelijk, afgezien van hun nogal botte methodes. (Sommige rechters gaan daar overigens niet in mee)
5 jaar geleden was Napster de voornaamste mogelijkheid om online aan muziek te komen, tegenwoordig zijn er zat alternatieven waarvan iTunes de voornaamste is. Het concept is simpel: 1 dollar voor een liedje. Het concept werkt, de platenmaatschappijen besparen fors op distributiekosten en de klant kan kiezen uit uitgebreide archieven. Iedereen wint.
Niet volgens de platenmaatschappijen, zij gaven al eerder aan de prijzen van nieuwe songs te willen verhogen en nu wordt bekend dat topman van Time Warner heeft gezegd dat zijn bedrijf ‘recht’ heeft op een aandeel in de iPod verkoop. Ik kan geen bewijzen vinden voor het feit dat er een deel van de omzet van CD spelers of pick-ups naar de platenmaatschappijen gaat, dus waarom dat met een iPod wel zo zou zijn ontgaat me. Bij de oude techniek is de ‘oer’ geluidsdrager een andere dan die waarop je de kopie opnam, en daar zit een heffing op, maar bij mp3’s heb je nou eenmaal een opslagmedium nodig.
Wat ooit begon als een barbecue voor vrienden is inmiddels uitgegroeid tot een alleraardigst en bescheiden festivalletje en dat moet vooral zo blijven ook. Afgelopen zaterdag vond het zesde Sleazefest plaats op het ADM terrein dat deze keer haar poorten wagewijd had opengezet voor duizend man. Oprichters van dit festival zijn de inmiddels steeds populairder wordende leden van zZz die nog niet zo lang geleden een succesvolle tour door de Verenigde Staten maakten. Ook dit jaar stond het Sleazefest weer borg voor uitgebalanceerd programma van oude en nieuwe invloeden binnen de garagarock. Dit jaar zelfs alweer met meer bands uit het buitenland. Nu is het zo dat uw verslaggever niet alle optredens even intensief heeft gevolgd, maar het is aardig om de links op de sleaze website eens goed af te struinen.
(Weer even een lichte noot na het diepgaande artikel hiervoor)

Terwijl een groot deel van de Sargasso redactie ergens in de Ardennen zich zit te bezatten met Belgisch Bier (let op de hoofdletter), is uwer verslaggever toch maar weer naar 


Je hebt van die debuutsingles die je volledig voor zich weten te winnen en waarbij je zonder lang dralen naar de platenzaak rent om meteen het debuutalbum te kopen. Dit overkwam mij zo’n drie jaar gelden met Attack of the Ghost Riders van de debuut-ep Whip it On van the Raveonettes. Een gruizige rock & roll single die je meenam naar de tijd van de bokkenrijders en die dankzij de bezwerende vocalen van het Deense duo Sune Rose Wagner (zanger/gitarist) en Sharin Foo (zangeres/bassiste). Met singles als Veronica Fever, Chains en Beat City werd duidelijk dat er hier een unieke band het levenslicht had gezien. Alle songs waren geschreven in Bes mineur, hetgeen een donker geluid teweegbracht dat je op zijn minst een ‘unheimisch’ gevoel bezorgde. Niet langer dan drie minuten en niet meer dan drie akkoorden was het credo van de band die daarmee een eerbetoon gaf aan the Ramones. Reikhalzend keek ik uit naar het eerste volwaardige album.
Gitarist Jeff “Skunk” Baxter van de Doobie Brothers is door president Bush aangesteld als missile defense analyst bij de NASA. Deze autodidact defensie specialist en recreatief roker geeft vanaf nu adviezen over hoe te handelen bij een nucleaire aanval, chemische oorlogsvoering en “waanzinnig hard binnenkomende projectielen soort van… duh…”.