Zelfs in het liefdeloze tranendal van lethargische trivialiteiten dat deze wereld in wezen natuurlijk is, kwam het afgelopen week als een nieuw dieptepunt. Het was maandag en het was serieus een persbericht, sterker nog: het was een serieus persbericht: Amy Winehouse zegt optreden niet af. OMFGWTFBBQ, mensen, stop de persen, houd uw hart vast en bel Ronald Plasterk voor commentaar: AMY WINEHOUSE ZEGT OPTREDEN NĺET AF!!!!!!!!111 Gezien de nieuwswaarde van dit soort berichten ga ik er gemakshalve maar van uit dat iedereen hier weet wie Amy Winehouse is en dat zij afgelopen maandag optrad in de Heineken Music Hall. Persoonlijk vind ik dat het van karakter had getuigd/getogen als La Winegum geweigerd naar een dergelijk desolaat etablissement af te reizen. Ik bedoel, koers zetten naar Amsterdam Zuid-Oost voelt toch een beetje als afdalen naar de hel. Maar inmiddels weten we dat mevrouw haar portie masochisme zelden laat staan.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Men zegt soms wel eens dat popprijzen nergens toe doen. Jarenlang heerste er een smet op bijvoorbeeld de Grote Prijs van Nederland, waarbij de winnaars gedoemd waren uiteen te vallen nadat ze het prijzengeld, het platencontract en de vele optredens binnen hadden gesleept. Het was dan vaak ook beter om tweede te worden bij deze prijs zodat men in de schaduw van de eerste in alle luwte kon werken aan de opbouw van een oeuvre. Er zijn ook genoeg prijzen, of misschien zelfs wel te veel, zoals vaker wordt geopperd, maar vaak blijkt dat er genoeg publiek voor op de been te brengen is, het zal wel iets te maken hebben met het competitieve in de menselijke aard. Tenminste, wanneer je een prijs goed organiseert en er ook wat te verdelen valt, wordt er veel publiek getrokken.
En dat deed de Amsterdamse popkoepel Stichting Grap vorige week voor het twaalfde achtereenvolgende jaar met haar Amsterdamse Popprijs. In onder andere Studio Desmet, Studio 80 en OT301 werden maar liefst vijf voorrondes georganiseerd waar zes bandjes acte de présence gaven. Het prijzenpakket bestaat uit studiotijd, een waardecheque van € 500,- voor apparatuur en 100 promo cd’s en dat mag toch een aardige opsteker genoemd worden. Bovendien spelen de halve finales zich af in Paradiso (23 en 24 okt.) en de finale in de Melkweg (24 nov.).
Officieel staan ze te boek als free-jazz orkest, maar eigenlijk gaat het alle kanten op bij het Japanse gezelschap. Uiteraard, jazz is een groot bestandsdeel van het werk dat ze ten toon spreiden, maar regelmatig zijn er rock-, funk- en gypsyelementen terug te horen en wordt de muziek vermengd met traditionele Japanse klanken. En ook al vind je de muziek niet zo geweldig; het is een ware beleving om Shibusashirazu live aan het werk te zien. Het orkest bestaat namelijk uit zo’n vijfentwintig leden waaronder acht blazers (verschillende soorten trompet en saxofoon en tuba), twee drummers, een conga-speelster, twee gitaristen, een bassist, een zanger en zangeres en een gogo-danseres. Dit alles wordt voorgezeten door dirigent Daisuke Fuwa en omlijst door Butoh dansers, acteurs en een schilder die tijdens het concert een kunstwerk voltooid.
Afgelopen vrijdag stond Shibusashirazu in een uitverkocht Bimhuis waar ze in 2002 (weliswaar in het oude gebouw) voor het laatst speelden. Zanger Shinichi Watabe, die overigens maar een kleine rol vervuld in het geheel en steevast het podium betreedt met slechts een onderbroek en een stofjas om zijn lijf, vertelde ergens rond het vierde nummer dat het dorp waar de band haar wortels heeft voornamelijk uit vissers bestaat en dat deze allen jazz in hun bloed hebben. Het zal wel iets met de deining van de zee te maken hebben, maar vervolgens begon het orkest een funknummer dat zo uit een show van James Brown afkomstig kon zijn.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Waarschuwing: wat u nu gaat lezen is een onbevooroordeeld positief postje over de Venezolaanse president Hugo Chavez.
Klassieke muziek is een elitaire bezigheid van blanke ouderen in het Westen die weinig doen om jongeren ervoor te interesseren. Hugo Chavez gaat dit echter veranderen! Terwijl de politieke leiders in Westen zich doorgaans verlagen tot het sponsoren en aanmoedigen van hopeloze rap en hiphop-projecten voor jongeren en ze hiermee laten doormodderen in hun eigen uitzichtloze straatcultuurtje gaat Chavez de jongeren écht wat leren. De Venezolaanse president Hugo Chávez wil een miljoen arme kinderen muzieklessen en instrumenten geven. Om dat doel te bereiken is de stichting “Misión Música” opgericht. (IPS). Chavez heeft zich hiervoor laten inspireren door het Simón Bolívar Jeugdorkest dat vorige maand de sterren van de hemel speelde in de Royal Albert Hall in Londen (YouTube). De Britse cellospeler Julian Lloyd Webber was verrukt over de Venezolaanse jongeren: last Sunday’s performance by the Simon Bolivar Youth Orchestra from Venezuela was ‘frankly shaming’ to the British cultural establishment. ‘This concert showed that classical music can be hip and that it is enjoyed by young people from every kind of background,’ he said. (Guardian). Dat hoef je Hugo Chavez geen twee keer te zeggen en direct nam hij het besluit tot een miljoeneninvestering in de Venezolaanse jeugd, wat hij vervolgens aankondigde in zijn tv-programma “Aló Presidente”. En de cynicus die nu denkt dat het Chavez te doen is om zoveel mogelijk DDR-style virtuoze Venezolaantjes te kweken heeft het mis, het gaat Chavez om het plezier dat hij de kinderen hiermee geeft. Of zoals een voormalig medewerker van het bestaande programma zegt: “Ons doel is niet om professionele muzikanten te creëren, ons doel is om kinderen te redden.” (IPS). En zo werd de wereld weer een stukje mooier.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.