Geografische spreiding drugsgeweld Mexico
The Economist publiceerde vorige week een interactief kaartje met daarop de geografische spreiding van het drugsgeweld in Mexico in 2010. Die kaart onderschrijft wat ik al vaker op dit weblog heb aangegeven: Mexico als geheel is niet extreem gewelddadig door drugsgerelateerde misdaden, maar het geweld is tevens allerminst geïsoleerd. De deelstaten Chihuahua (thuisbasis van het Juárez Kartel), Sinaloa (Sinaloa Kartel), Tamaulipas (Los Zetas en Golf Kartel) en Guerrero (overblijfselen Beltrán-Leyva Kartel en het nieuwe Zuid-Pacifisch Kartel) tellen de overgrote meerderheid van de slachtoffers. Het geweld breidt zich echter wel langzaam uit. Vrijwel geweldloos zijn de populaire toeristenbestemmingen Quintana Roo, Yucatán, Chiapas en Baja California Sur, terwijl het in Guerrero gelegen Acapulco wel weer wordt geteisterd de laatste tijd. Mexico Stad heeft (tot nu toe) met 191 doden op 10 miljoen inwoners ook niet veel te vrezen gehad.
The Economist heeft er zelf het volgende over geschreven:
As the tally of murders linked to organised crime has risen over the past four years in Mexico, analysts have warned that insecurity is spreading to areas that were previously unaffected. The Mexican government insists that, on the contrary, the violence remains highly concentrated. Who is right? The answer, oddly, is both. In 2007, the first full year of the crackdown against the ‘cartels’, as the mafias are known, 70% of homicides linked to organised crime took place in just 4% of the country’s municipalities. In 2010, again, 70% of killings took place in only 3% of municipalities. If anything, the violence has become slightly more concentrated over time. But total annual killings have risen dramatically. The total for 2010 was more than five times that of 2007 (though there was an encouraging dip towards the end of the year). So although 97% of the country still sees only 30% of all the violence, that 30% represents a much larger number in gross terms than it did four years ago. The map above illustrates the paradox that violence in Mexico has spread extensively, while remaining highly concentrated.





Behalve het geweld is de immer etterende straffeloosheid in Mexico, waar minder dan tien procent van de misdaden adequaat wordt onderzocht en een nog veel minder hoog percentage tot een veroordeling in de rechtbank leidt, een groot probleem. In het geval van vrouwenmoorden leidt slechts drie procent van de zaken daadwerkelijk tot een rechterlijke uitspraak, zo meent Teresa Incháustegui Romero, die namens de linkse oppositiepartij PRD de federale Kamercommissie Vrouwenmoorden leidt. “En dan weten we bovendien niet om wat voor veroordelingen het gaat,” zei ze in november. “Oftewel of het om veroordelingen of vrijspraak gaat. Daarbij weten we dat in sommige van die zaken familieleden in hoger beroep zijn gegaan.”
