Dit is een gastbijdrage van Marjolein van de Water, samen met vier andere jonge mediamakers blogt ze momenteel vanuit Kopenhagen. “We werden in kooien gestopt en terwijl we opgesloten waren, spoot de politie van alle kanten pepperspray naar binnen.” Marieke van Dam is een van de demonstranten die gisteren in Kopenhagen is opgepakt bij een demonstratie. Twee weken voor aanvang van de klimaattop, is in Denemarken een nieuwe wet aangenomen die het mogelijk maakt mensen op te pakken nog voordat ze enig strafbaar feit hebben begaan. Iedereen kan sindsdien worden opgepakt op verdenking van het vormen van een risico voor openbare ordeverstoring. Deze wet maakte het afgelopen zaterdag mogelijk om honderden mensen op te pakken, alleen omdat zij zich toevallig in het deel van de demonstratie bevonden dat door de politie was uitgekozen. Het feit dat er kinderen tussen deze mensen zaten, was voor de politie geen reden om te twijfelen aan de functionaliteit van deze strategie. Integendeel, zondag paste zij dezelfde tactiek toe.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Een fatsoenlijke organisatie heeft haar laag gekwalificeerde arbeid gewoon op de loonlijst staan.
Stel. Je hebt het gewoon niet zo getroffen, qua leren. Met veel moeite heb je dan eindelijk je VMBO gehaald. En je denkt: werkenbijhetrijk.nl. Dan zijn er (waren er gisteravond) welgeteld twee mogelijkheden voor je. Tenminste, voor die ene baan moet je dan wel Engels beheersen, rijbewijs B en een chauffeursopleiding hebben gevolgd en voor de andere moet je naast VMBO je Klein Vaarbewijs 1 en 2 hebben, Marcom B en een geldig Vaarbevoegdheidsbewijs. Oh, en of je ook kunt lassen en branden. Altijd handig.
Enfin, twee VMBO’ers op een totaal van 128 vacatures. Banen voor mensen die hun VMBO niet hebben afgemaakt, biedt de overheid niet.
Voor het plaatje. Van de totale beroepsbevolking heeft zo’n 30% een opleiding op VMBO-niveau, 8% komt niet verder dan de lagere school. Bij de jongeren zijn deze cijfers een stuk gunstiger, maar ook dan is nog altijd één op de vijf mensen opgeleid op maximaal VMBO. Het Rijk – de gelijkekansebieder bij uitstek – heeft één op de 64 vacature’s gereserveerd voor ruim een derde van de beroepsbevolking.
Uiteraard, je kunt beredeneren dat het besturen van het land om hoog gekwalificeerd personeel vraagt, en dat dat er voor zorgt dat de overheid gemiddeld hoger opgeleid personeel heeft dan – pakkembeet – een supermarkt. En je zou ook kunnen zeggen dat je geen sovjettoestanden wilt, waarin de overheid kunstmatig de werkgelegenheid een beetje in stand houdt door nepbaantjes te scheppen. Ook uiteraard. Je wilt als organisatie de beste mensen.
Het is misschien maar goed dat Geert Wilders zich niet interesseert voor andere landen, anders zou hij alleen maar op nog meer foute ideeën komen. Het deporteren van met HIV besmette immigranten bijvoorbeeld. Het Vergeten Verhaal meldt dat steeds meer landen immigranten testen op HIV en vervolgens uitzetten, wat in strijd is met het internationale recht. Deze groep immigranten krijgt vaak al tijdens de detentieperiode geen medicijnen meer en wordt zodoende alleen nog maar zieker. Uit het rapport ‘Returned to Risk: Deportation of Hiv-Positive Migrants’ [.pdf] blijkt dat niet alleen in Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Zuid-Afrika deze praktijken voorkomen maar ook in de Verenigde Staten. Zuid-Korea laat haar immigranten verplicht testen op HIV en zet positieve gevallen vervolgens uit. Laat Wilders het maar niet horen, want het uitzetten van zieke immigranten scheelt de schatkist een berg aan kostbare anti-retrovirale middelen. Kosten-baten je weet toch?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Het belangrijkste argument daarvoor van de Staat is dat de misdrijven verjaard zouden zijn. De slachtoffers vinden dat Nederland zich hier in redelijkheid niet op kan beroepen. Vorderingen van slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog worden immers nog steeds in behandeling genomen.” – Liesbeth Zegveld.
62 jaar na het bloedbad van Rawagede wordt de Nederlandse staat aangeklaagd door (een aantal van) de weduwen van honderden vermoorde mannen. De Nederlandse soldaten waren op zoek naar een verzets/vrijheidsstrijder en brachten bijna alle mannen in het dorp om. (150 tot 431*) Ter vergelijking: in Putten ging het destijds om 552 mannen die omkwamen. De VN betitelde de actie in Rawagede als : “opzettelijk en meedogenloos” .
Wrang om te zien hoe overtuigd iemand kan zijn van de kwaadaardigheid van het rechtssysteem van een ander land en tegelijkertijd blind voor die van het eigen land. Zelfs Amnesty zit wel op de zaak in Maleisië. Daar krijgen de meeste vrouwen overigens een boete en geen stokslagen, laat staan gevangenisstraf.
In de VS gingen in 2001 volgens de overheid zelf ten minste 64 mensen naar de gevangenis, puur wegens bezit.
Islamisering is een fenomeen dat we in Nederland nauwelijks kennen. In Soedan is islamisering echter een doorslaand succes, al in 1977 werd daar de sharia ingevoerd. Nu riskeert de Soedanese Lubna Hussein zweepslagen voor het dragen van een broek (Independent). Het dragen van een broek door een vrouw wordt in Soedan gezien als een ‘belediging van de publieke smaak’ en daar staat in de sharia lijfstraf op. Lubna genoot als lokale werknemer van de VN eigenlijk onschendbaarheid, maar ze wil gelijk behandeld worden als iedere andere vrouw in Soedan. Ze verscheen onlangs voor de rechtbank in dezelfde groene broek die tot haar arrestatie leidde. Haar heroïsche opstelling heeft andere Soedanese vrouwen geïnspireerd om gekleed in broeken te demonstreren voor de rechtbank. Deze moedige vrouwen verdienen ook onze steun!
In het Vrije Westen dragen wij al groene broeken sinds Nostradamus (1503-1566), een ontwikkeling die de islamitische wereld nog moet doormaken.
Cabaretier en onvrijwillig voorvechter van het Vrije Woord: Hans Teeuwen kon dat al zo mooi onder woorden brengen: “Nostradamus, Nostradamus, Nostradamus met zo’n strakke groene broek, da stond um goed!” (tekst / beeld). Het was diezelfde Teeuwen die vorig jaar op onnavolgbare wijze de pseudo-hippe Meiden van Halal van beslissende repliek wist te bedienen. Een icoon in de strijd tegen al te veel islamitische gekkigheid was geboren. Misschien moet Teeuwen na deze eenvoudige vingeroefening maar eens voor het échte werk gaan en zijn ode aan de (strakke) groene broek nogmaals herhalen in Khartoum? “Lubna Hussein met zo’n groene broek, da staat haar goed!”. Het immers alweer drie jaar geleden dat een andere Nederlander: Jan Pronk door het dictatoriale regime in Khartoum tot persona non grata werd verklaard.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Jawel, u leest het goed, Nederland krijgt een Nationaal Instituut Mensenrechten. Niet vrijwillig natuurlijk. Daar komt wat lichte dwang bij van de VN en de raad van Europa. Want waarom zou een beschaafd land als Nederland zoiets nodig hebben? Waarom zou een willekeurig land überhaupt zoiets nodig hebben? Het bewaken van de mensenrechten moet toch een integraal onderdeel zijn van al het beleid? We hebben toch immers al die verdragen getekend? Dat zit toch helemaal in ons rechtssysteem verweven? Waarom dan nog een apart instituut?
Heel veel vraagtekens dus. Niet dat ik er niet blij mee ben, want er schort steeds meer aan de mensenrechten in Nederland. Deze week nog stemt de Eerste Kamer waarschijnlijk in met twee wetten die wat basisrechten met voeten treden. De dataretentiewet (opslaan alle verkeersgegevens van internet en mobiel) en de wet die het mogelijk maakt van alle verdachten vingerafdrukken en nog wat meer af te nemen en op te slaan in een database (en die dan te bewaren, ook als blijkt dat de verdachte geen schuld had). Het principe onschuldig tenzij schuld bewezen wordt met die wetten onderuit gehaald. Ze slaan gewoon alles op, dan zien ze later wel of ze op basis daarvan iemand schuldig kunnen verklaren. En dat zijn dan alleen nog maar wetten waar ik me in verdiep. We zullen maar niet meer beginnen over het opsluiten en van het onderwijs weghouden van kinderen van illegale migranten.
Maar geloven dat dit instituut wezenlijk verschil gaat uitmaken doe ik ook weer niet. Het is een doekje voor het bloeden. Als de politici geen besef hebben van waar ze mee bezig zijn (uitkleden rechtsstaat en mensenrechten) dan zullen er wetten blijven komen die het alleen maar erger maken. Protesteren is dan mosterd na de maaltijd. Misschien dat je af en toe dan als land op de vingers wordt getikt door een VN, maar dat heeft andere landen er ook nooit van weerhouden gewoon te doen waar ze zin in hebben.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
